Archief - [deleted]

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    261
  • Opiniepeiling gesloten.

glashelder

Legacy Member
evil_konijn zei:
Vrouwen moeten gewoon af en toe eens neuten. Dat is normaal en gezond. Je moet daar niet te veel achter zoeken.
Het doet eigenlijk wel deugd om er gewoon eens over te babbelen :$ Mijn vriendinnen zijn meestal een beetje... lomp in hun antwoorden (of lomper :p). En ik heb één vriendin die afkomt met links naar filmpjes over conspiracy-theorieën van de new world order als ik over Mark begin ("kijk, dit is wat ze met Mark doen, en met zoveel anderen!") :wtf:

Dinsdagland

Legacy Member
evil_konijn zei:
Vrouwen moeten gewoon af en toe eens neuten. Dat is normaal en gezond. Je moet daar niet te veel achter zoeken.

Mark heeft nog geluk dat zijn vrouw op een forum komt neuten. Ik moet het zelf aanhoren :sad:

Corius

Legacy Member
Dinsdagland zei:
Mark heeft nog geluk dat zijn vrouw op een forum komt neuten. Ik moet het zelf aanhoren :sad:

Hmja, vrouwen zijn tof maar ze missen echt een aan/uit knop. Of ne mute zou ook al volstaan. Mss een ideetje voor apple, de iMute..

glashelder

Legacy Member
Corius zei:
Hmja, vrouwen zijn tof maar ze missen echt een aan/uit knop. Of ne mute zou ook al volstaan. Mss een ideetje voor apple, de iMute..

Ik zou zeggen, laat u opnemen in een hospitaal :unsure: Volgens mij is het daar superrustig voor Mark :lol:

Bart Religion

Legacy Member
Wembley1993 zei:
Ken u sportgeschiedenis man :D Zoek maar eens op wat er in 1993 op Wembley is gebeurd.

Ik ben 21 btw zij ook.

Antwerp heeft toen op hun kloten gekregen van Parma.

GerminalBeerschot fan met schadenfreude ofzo

BlazeMusic

Legacy Member
Carrion zei:
Maar wist ge eigenlijk al nie op voorhand dat zoiets 9/10 ging beginnen voorvallen door iets te beginnen met iemand van zo'n leeftijd?

Hoe oud is hij dan? :oink:

freakykiller

Legacy Member
devilution.be zei:
Glashelder :)

Uw relatie zit niet goed en dan heb ik het niet op het leeftijd verschil, maar eerder da manier waarop je relatie in elkaar zit.

1. Communicatie slecht =/= Relatie slecht (communicatie is HET fundament voor eender welke interpersoonlijke relaties, ook bij een intieme relatie)
2. Redenen zoeken om samen te blijven = weten dat het fout zit maar niet willen toegeven (en in u geval, wss al veel gezocht naar oplossingen , maar steeds teleurstellend resultaat)
3. Leeftijdsverschil = Het is een cliché met rede, het leeftijdsverschil doet er mss niet veel toe, maar zijn fysiek en mentale toestand zeker alsook het generatie verschil. (dat is wel imho, want volgens jou is dat geen probleem, zie2)
4. Paardenclub en erotische saunas :D = omdat ik toch altijd een beetje troll verkoop.

Korte pijn, maak het uit :)

Weet ook, zijn gezondheid is belangrijk, maar is zijn gezondheid werkelijk zo een probleem dat hij het recht heeft jouw persoonlijk geluk en vrijheid aan te raken? Meeste mensen zijn egotrippers, als jij pech hebt om een onverbeterlijke altruïst te zijn, ben je gedoemd jezelf naar de klote te helpen :)

We wisten al dat ge nogal kortzichtig zijt op dat vlak. Het is niet omdat gij er niet tegen kunt dat ge daarvoor moet proberen Glashelder negatiever te laten denken.

't Zal een lastig dipke zijn zeker Glashelder :p ? Je kan in feite maar afwachten zeker =/

devilution.be

Legacy Member
Nfxx zei:
Wow.

Me momenten nog lomper verwoord dan iemand me een IQ gelijk aan zenne lichaamstemperatuur het zou doen. (en ni in kelvin)

We kunnen niet allemaal verbale genieën zijn zoals u hé :)

Verwoord jij anders even wat ik bedoel, dan snappen mensen misschien mijn punt ;)

@freaky:

Wat heeft dat met kortzichtigheid te maken? Het is even kortzichtig te zeggen dat ik kortzichtig ben... Ik heb op dat vlak meer conservatieven waarden en normen, is het daarom minder 'juist' of 'goed' ?

Misschien kan Nfxx uw helpen bij het verwoorden van uw ideeën, het blijkt dat hij daarin erg goed is. :applause:

@glashelder

Er zijn grenzen aan zijn vrijheid hoor, maar inderdaad meeste mensen blijven bij hun partner zelfs al is hij ziek. Al vind ik wel dat je het recht hebt om wat meer op te komen voor uzelf, zijn ziekte mag geen excuus zijn voor als het even niet gaat :)

En nogmaals (had het duidelijk gezet in mijn vorige post, dachtik) Dat leeftijdsverschil is imho een probleem. (en voor mij is het eigenlijk niet op vlak van waarden en normen (hierboven was enkel om een punt te halen), maar gewoon op praktisch vlak) Als jij er geen problemen mee hebt en er rust mee genomen hebt dat het enkel maar 'fel' achteruit zal gaan met hem (de constitutie van een mens neemt af met de leeftijd niet?) is dat de belangrijkste zaak, neem ik aan. Het is jouw leven en jouw geluk. (ik probeer gewoon realistisch te zijn, zelfs al klinkt het hard, het irriteert me mateloos hoe je hier steeds je woorden moet wegen en wikken, maar dan heb ik het dus niet op u)

Hopelijk geraak je er weer boven op :)

@nfxx

Vertaal even naar een taal begrijpbaar voor mensen van uw IQ en + plx kkthx

Boterkoek

Legacy Member
Glasheldertje van zolang ik weet dat je met de mark bent, iwas er altijd wel iet dat jouw tegensteekt. Als je het mij vraagt zou ik eens met hem een deftig gesprek aangaan en duidelijk zeggen wat jouw dwars zit. Blijven opkroppen heeft zeker geen zin, en vroeg of laat loopt den gieter over.

glashelder

Legacy Member
Even kort; ik zit op mijn gsm.

Mark is 60, geen 62 ;)

Devilution: het gaat er mij niet zozeer om dat hij ziek is (alhoewel dat voor niemand tof is natuurlijk), maar om het feit dat we nu zo ontzettend in onze vrijheid beperkt zijn. Ik zie hem maar 1x per week, nu zelfs maar om de week. Als ik hem zie, zitten we de hele tijd op de tijd te letten, want hij moet voor 1u weer daar zijn. We kunnen nooit eens spontaan zeggen, "kom, we gaan eens naar hier of ginder", want onze tijdsspanne is beperkt van woensdag 19u tot middernacht. Het is al een hele tijd geleden dat we nog eens gewoon samen naar 't stad of zo geweest zijn, of gewoon iets gaan drinken. De enige handelszaken die we samen vanbinnen zien zijn nachtwinkels en tankstations. Nou, gezellig... Ook iets simpels als op reis gaan, naar een concert gaan of naar verjaardagsfeestjes of barbecues bij vrienden gaan we al 2 jaar niet meer.

En het is dát wat het allemaal zo moeilijk maakt. Qua gezondheid was het twee jaar terug stukken erger dan nu: hij had constant hele erge pijn, was totaal z'n evenwicht kwijt, viel heel erg vaak. En natuurlijk was dat niet 'beter' dan nu, ik zag hem toen ook niet elke dag juist omdat hij soms te ziek was. Maar nu is hij verder vrij ok, het ziekenhuis wil hem gewoon niet ontslaan voor hij 100% beter is, anders heeft hij een grote kans op terugval.

Dus nu zit ik met een vriend die zelf zegt zich gezond te voelen (buiten die dagen na die behandeling bij die dokter dus), die niet meer valt of duizelig is, die helemaal niks van pijn of last heeft, buiten af en toe een verkoudheid of zo!

Het is dus echt niet dat hij ernstig ziek is en dat ik dát niet aankan. Ik vind het alleen erg lastig om hem zo weinig te zien en zo niks kunnen op te bouwen (ik sta al twee jaar te trappelen). En dan zou je denken dat er na twee jaar een einde in zicht komt of dat hij in de ontslagfase terecht komt of dat ze vanuit het ziekenhuis eens beginnen kijken naar "wanneer kan Mark weg, wat is een haalbare termijn, hoe gaan we dit aanpakken?"

Maar nee, er wordt nóg maar eens een behandeling opgestart, de derde of de vierde al ondertussen. Eén van 10 sessies, om de week, dat is dus 20 weken oftewel 5 maanden die er zomaar eventjes worden aangeplakt.

Boterkoekje, zoals iemand anders onlangs ook zei, je zet het hier vooral als het slecht gaat. Ik kom hier soms ook wel goeie dingen zetten, zoals dat het leuk was samen of dat ik bloemen heb gehad voor 't een of 't ander, maar over het algemeen is dit een vrij groot dramatopic :p

Tha_nOn

Legacy Member
f_dieleman zei:
Hij is regentaat LO?

neen tis gewoon ne zittenblijver (x3)

stevenV1 zei:
Don't blame me. 14 tot 21 is bitter jong en net daardoor erg frustrerend voor zowel u als haar. In mijn vriendenkring zitten nu ook koppels die 8 jaar samen zijn. Mijn vrees als zij ooit uit elkaar gaan is dat ze begod niet gaan weten hoe zich sociaal te moeten gedragen op vlak van flirten bijvoorbeeld.

wat zit gij u nu zorgen te maken in uw vrienden hun plaats


Ritchiekz zei:
Da gaat hier nu misschien mega idioot klinken van mij, maar toch :unsure:

Ik ga nu al een tijdje naar een psycholoog (omtrent mijn verleden) en ik vroeg me af of het eigenlijk de moeite is om over mijn ex te beginnen of niet? Kweet niet of ik nu een relatie breuk doorga zoals iedereen meemaakt/ik er overdreven emotioneel van kapot ben.

Kwil ni dat ze begint te denken dat ze haar tijd verdoet aan mij :unsure:


als gij er nood aan hebt, vertel het dan
tis niet omdat ge in de eerste plaats gaat voor dingen uit uw verleden da dingen uti het heden ook gene rol kunnen spelen/belangrijk kunnenz ijn voor u eh :sop:

Tha_nOn

Legacy Member
devilution.be zei:
Weet ook, zijn gezondheid is belangrijk, maar is zijn gezondheid werkelijk zo een probleem dat hij het recht heeft jouw persoonlijk geluk en vrijheid aan te raken? Meeste mensen zijn egotrippers, als jij pech hebt om een onverbeterlijke altruïst te zijn, ben je gedoemd jezelf naar de klote te helpen :)

excuseer? ik denk dat ge dringend wat levenservaring nodig hebt

een zware zieke in uw omgeving treft u altijd in uw persoonlijk geluk en uw vrijheid, zeker als dat uw partner is
maar blijkbaar moogt ge zoiets niet toelaten, ne zieke moet dan maar alleen ziek zijn :')

iemand die zwaar ziek is wil een ander zijn persoonlijk geluk en vrijheid ni raken ze, maar als uw eigen levenskwaliteit naar beneden gaat, als ge beknot geraakt in uw sociale omgang en mogelijkheden, dan gaat uw partner daar sowieso ook effect van ondervinden
als partner probeert ge dan net te zorgen dat de zieke wederhelft zich daar niet te schuldig moet over voelen, en gij komt hier net vertellen dat dat egoistisch is van die zieke (zomaar andere mensen meetrekken in zijn miserie!)

glashelder zei:
Eén keer (één keer!) in twee jaar doe ik mijn mond eens open. Eén keer klaag ik, twijfel ik, ben ik verdrietig en weet ik het allemaal niet meer.

En dan krijg ik het verwijt dat ik alle aandacht naar me toe wil trekken, dat het niet om mij gaat, en dat ik vooral begrip moet hebben want hij is ziek en besef ik wel wat dat is!

Dat steekt, hoor. Mag ik nu aub ook even verdrietig zijn? Mag ik ook eventjes minder sterk zijn, zonder direct het verwijt te krijgen dat ik mijn vriend vanalles aandoe? (Ik doe hem helemaal niks aan, sterker nog, volgens mij weet hij niet eens dat ik de laatste 2 dagen zo aan 't sukkelen ben.) Zonder dat ik hier word neergezet als één of andere tiran die haar zielige, zieke vriend allerlei onrecht aandoet en vreselijk onredelijk is omdat ze geen begrip heeft?

imo hebt ge gelijk hoor, ge zit hier gewoon op het verkeerde forum om daar iets over te willen zeggen omdat de meeste mensen totaal geen ervaring hebben met zo'n situatie
Als partner moet ge ook nekeer stoom kunnen aflaten en alles rond u laten draaien (en ik bedoel dat helemaal niet slecht)

in mijn geval ben ik de zieke en ik weet ook dat mijn vriend zich schuldig voelt als hij klaagt over het ene of het andere akkefietje waar ik dagelijks mee zit
maar tis niet omdat ik ziek ben dat hij zich niet slecht kan voelen/een moeilijke dag hebben/problemen hebben (ook met het feit dat ik ziek ben)

en ik vraag ook van hem een hoop aanpassingen en geduld, wat hij met liefde doet (maar ik ben een egoistische zieke natuurlijk :] ), maar als zoiets maar aansleept zonder echt zicht op verbetering dan is dat een pak frustrerender

Utred

Legacy Member
glashelder zei:
Even kort; ik zit op mijn gsm.

Mark is 60, geen 62 ;)

Devilution: het gaat er mij niet zozeer om dat hij ziek is (alhoewel dat voor niemand tof is natuurlijk), maar om het feit dat we nu zo ontzettend in onze vrijheid beperkt zijn. Ik zie hem maar 1x per week, nu zelfs maar om de week. Als ik hem zie, zitten we de hele tijd op de tijd te letten, want hij moet voor 1u weer daar zijn. We kunnen nooit eens spontaan zeggen, "kom, we gaan eens naar hier of ginder", want onze tijdsspanne is beperkt van woensdag 19u tot middernacht. Het is al een hele tijd geleden dat we nog eens gewoon samen naar 't stad of zo geweest zijn, of gewoon iets gaan drinken. De enige handelszaken die we samen vanbinnen zien zijn nachtwinkels en tankstations. Nou, gezellig... Ook iets simpels als op reis gaan, naar een concert gaan of naar verjaardagsfeestjes of barbecues bij vrienden gaan we al 2 jaar niet meer.

En het is dát wat het allemaal zo moeilijk maakt. Qua gezondheid was het twee jaar terug stukken erger dan nu: hij had constant hele erge pijn, was totaal z'n evenwicht kwijt, viel heel erg vaak. En natuurlijk was dat niet 'beter' dan nu, ik zag hem toen ook niet elke dag juist omdat hij soms te ziek was. Maar nu is hij verder vrij ok, het ziekenhuis wil hem gewoon niet ontslaan voor hij 100% beter is, anders heeft hij een grote kans op terugval.

Dus nu zit ik met een vriend die zelf zegt zich gezond te voelen (buiten die dagen na die behandeling bij die dokter dus), die niet meer valt of duizelig is, die helemaal niks van pijn of last heeft, buiten af en toe een verkoudheid of zo!

Het is dus echt niet dat hij ernstig ziek is en dat ik dát niet aankan. Ik vind het alleen erg lastig om hem zo weinig te zien en zo niks kunnen op te bouwen (ik sta al twee jaar te trappelen). En dan zou je denken dat er na twee jaar een einde in zicht komt of dat hij in de ontslagfase terecht komt of dat ze vanuit het ziekenhuis eens beginnen kijken naar "wanneer kan Mark weg, wat is een haalbare termijn, hoe gaan we dit aanpakken?"

Maar nee, er wordt nóg maar eens een behandeling opgestart, de derde of de vierde al ondertussen. Eén van 10 sessies, om de week, dat is dus 20 weken oftewel 5 maanden die er zomaar eventjes worden aangeplakt.

Boterkoekje, zoals iemand anders onlangs ook zei, je zet het hier vooral als het slecht gaat. Ik kom hier soms ook wel goeie dingen zetten, zoals dat het leuk was samen of dat ik bloemen heb gehad voor 't een of 't ander, maar over het algemeen is dit een vrij groot dramatopic :p

Even kort, noemt ze dat.

Arifiene

Legacy Member
glashelder zei:
Kijk, dat is nu ook niet tof hé.

Ik hou al 2 jaar mijn mond. Ik heb nog geen énkele keer getwijfeld, geklaagd of hem voor 't blok gezet. Ik heb hem altijd proberen het gevoel te geven dat hij moet doen wat HIJ denkt dat het beste is. Ik heb hem nergens proberen te sturen (soms wel om door te zetten), ik heb altijd geluisterd, geprobeerd te helpen of dingen in perspectief te zien. Ik wacht al 2 jaar op hem. Ik heb hem al vaak gezegd dat ik zo blij ga zijn als hij weer naar huis mag, maar dat zegt hij MIJ ook wekelijks, dat hij het daar kotsbeu is. Ik heb dus niet het gevoel dat ik hem enorm onder druk zet of voor zoveel meer stress zorg of zo.

Integendeel, IK ben altijd diegene die hem zeg dat het goed komt, dat we geduld moeten hebben, dat het over zal gaan, dat we over 5 jaar daaraan zullen terugdenken als iets dat ver in het verleden ligt, dat het over is voor hij het weet, dat hij niet mag opgeven, dat hij moet volhouden, dat z'n gezondheid het allerbelangrijkste is, dat het een investering is in z'n toekomst, dat hij nu al zó ver gekomen is en dat het zot zou zijn om nu op te geven (er is ook een vrij grote kans dat hij hervalt als de therapie stopgezet wordt).

Serieus, ik heb dat allemaal al zo vaak gezegd dat ik het hele rijtje zo kan afratelen.

Eén keer (één keer!) in twee jaar doe ik mijn mond eens open. Eén keer klaag ik, twijfel ik, ben ik verdrietig en weet ik het allemaal niet meer.

En dan krijg ik het verwijt dat ik alle aandacht naar me toe wil trekken, dat het niet om mij gaat, en dat ik vooral begrip moet hebben want hij is ziek en besef ik wel wat dat is!

Dat steekt, hoor. Mag ik nu aub ook even verdrietig zijn? Mag ik ook eventjes minder sterk zijn, zonder direct het verwijt te krijgen dat ik mijn vriend vanalles aandoe? (Ik doe hem helemaal niks aan, sterker nog, volgens mij weet hij niet eens dat ik de laatste 2 dagen zo aan 't sukkelen ben.) Zonder dat ik hier word neergezet als één of andere tiran die haar zielige, zieke vriend allerlei onrecht aandoet en vreselijk onredelijk is omdat ze geen begrip heeft?

Over het communiceren: daarin heb je gelijk. En dat is ook het grote probleem. Hij is sowieso al geen beller (type van "hallo, hoe is het, met mij ook goed, allez, salut hé"), dus door de week verloopt de meeste communicatie via sms. Je zal ook wel snappen dat je daarin geen échte gesprekken kan hebben, toch niet over zoiets als dit. En dan één keer in de week hebben we wél echte gesprekken, maar soms ben ik dan zo blij dat ik hem zie dat ik de avond niet wil 'verpesten' door over zo'n dingen te babbelen, want ik zie hem toch al zo weinig... Of ik doe mezelf tekort door te denken "ach, het was maar een dipje, dat gaat wel weer over, zie je, je bent nu weer bij hem en alles is ok", en dan ga ik er dus ook niet over beginnen praten. En als ik er dan wél eens over praat, vervallen we al snel weer in het typische patroon: hij voelt zich schuldig dat hij er niet voor mij kan zijn en ik begin direct weer heel mijn rijtje af te ratelen ("nee nee, je gezondheid is het allerbelangrijkst en het komt allemaal wel goed en we moeten gewoon doorzetten en het komt wel goed allemaal.").
Aangezien jullie communicatie zo kort is enzo, en ik neem aan dat hij geen facebook heeft om elke dag te tetteren (:p), schrijf hem een brief ofzo?
Dat lucht op en ge kunt wat nadenken over wat ge zegt enzo.
En steek er zeker een vel papier en stylo bij zodat hij moreel verplicht is om terug te schrijven :p.
evil_konijn zei:
Even kort, noemt ze dat.
Idd :p.

cura

Legacy Member
glashelder zei:
... en nu bij een privé-dokter van de UZ Gent, die dus zegt dat zijn methode (het inspuiten van vloeistof) 75% kan op genezing geeft.

En dat kan blijkbaar alleen op woensdag, maar dan tweewekelijks (omdat het zo belastend is), en nu zie ik hem dus een week wel en dan weer een week niet en ik zit er even door.
Da's goed nieuws! :) Veel succes aan beiden. :)

Bart Religion zei:
Antwerp heeft toen op hun kloten gekregen van Parma.

GerminalBeerschot fan met schadenfreude ofzo
Take That heeft toen opgetreden in Wembley, wist google me te vertellen.

evil_konijn zei:
Even kort, noemt ze dat.
Dacht ik dus ook. :')

Belgianbonzai

Legacy Member
@Glashelder, waarom ga je hem gewoon niet bezoeken in het ziekenhuis?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan