Archief - [deleted]

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    261
  • Opiniepeiling gesloten.

Feignasse

Legacy Member
Maar dat kan toch niet de enige plek in Vlaanderen zijn waar ze ervaring hebben met zijn probleem? Als patiënt heb je daar precies géén rechten. Die beperkte vrijheid is in zijn geval ridicuul, me dunkt dat er daar eens een figuurlijk klop op de tafel moet worden gegeven. Zou dreigen met vertrekken niet helpen?

glashelder

Legacy Member
Hornymoose zei:
Glashelder, ik ben er nogal zeker van dat je niet lang geleden had gepost dat jullie een zalige dag hebben gehad?

Tis niet omdat ge hem niet elke dag ziet dat het ineens super slecht is en er geen communicatie is. Die heeft nu wat problemen waardoor die u minder kan zien, zo erg lijkt mij daat nu ook niet.

Typisch weer zo'n vrouwending hé :D
Ja, vorige week dus :p

En dat was ook een superdag, heb daar echt van genoten en wist weer van "ja, dat is écht wat ik wil, hier wil ik voor vechten". Maar dat is allemaal tof en wel als je bij elkaar bent, dan is natuurlijk alles goed.

Als je dan weer twee weken moet wachten voor je hem weer ziet en je weer helemaal in dat idee komt van "het blijft maar duren, het is ondertussen al 2 jaar", dan is het al wat gemakkelijker om het even niet meer te zien zitten hé.

Ulixes zei:
Maar dat kan toch niet de enige plek in Vlaanderen zijn waar ze ervaring hebben met zijn probleem? Als patiënt heb je daar precies géén rechten. Die beperkte vrijheid is in zijn geval ridicuul, me dunkt dat er daar eens een figuurlijk klop op de tafel moet worden gegeven. Zou dreigen met vertrekken niet helpen?
Er is nog zo'n dinges, maar dat is tegen Antwerpen geloof ik.

Het belachelijke is dat hij mág vertrekken. Hij is nog altijd een vrij persoon, heeft zich vrijwillig laten opnemen en mag dus ook gewoon opstappen als hij dat wil.

Alleen heeft hij dan zoveel % kans dat hij hervalt (weet niet precies hoeveel meer, in ieder geval meer dan de helft... 65 of 70% of zo?). En dan moet hij helemaal opnieuw beginnen.

En daarnaast zal het ziekenhuis ook de verzekering verwittigen dat hij tegen doktersadvies in een behandeling heeft stopgezet. Als ze hem nu naar huis laten gaan en gebeurt iets, kan de verzekering zeggen "ja maar, waarom rijdt iemand met evenwichtsproblemen met de auto?" en dan zou het ziekenhuis aansprakelijk worden gesteld. Die willen zich natuurlijk zo goed mogelijk indekken, en dus willen ze geen ontslag tekenen voor hij beter is.

En nou ja, onverzekerd rond rijden ziet Mark ook niet echt zitten natuurlijk.

Over die vrijheid: bijna alle patiënten daar doen het juist goéd met die beperkte vrijheid. Er zitten er daar veel die depressief zijn, die niet in staat zijn om beslissingen te nemen over hun leven, die amper in staat zijn om op te staan 's morgens. Voor die mensen is het juist heel goed dat het ziekenhuis hen (dan vooral in het begin) echt begeleidt, bij het handje pakt en stapje voor stapje gaat. Er zit bijvoorbeeld ook een vrouw die een zwaar ongeval heeft gehad waardoor zo'n beetje de helft van haar gezicht weg was. Die zit daar ook al heel lang en heeft al héél veel operaties moeten ondergaan daarvoor, om haar gezicht te reconstrueren. En die lag natuurlijk ook helemaal overhoop met zichzelf, stel je voor dat je in je auto stapt en als je weer bijkomt ben je je halve gezicht kwijt, dat heeft een enorme impact op je leven. Voor mensen zoals haar is zo'n beschermde omgeving juist erg goed (waar ook geen bezoekers zijn die haar bijvoorbeeld zouden aanstaren). Maar voor mensen als Mark is dat dus vreselijk. Alleen kunnen ze niet beginnen met "voor Mark niet streng, en voor de rest wel streng", want dan zal Pietje zijn oma willen zien die ziek is geworden, en Marietje wil eigenlijk haar kinderen vaker zien en Jantje wil óók meer naar huis want hij mist zijn hond en Sofietje vindt dat ze eigenlijk alleen nog maar zou moeten overnachten daar want daar kan ze overdag pas écht werken aan de relatie met haar man die haar slaat (ze zitten er, hoor).

cura

Legacy Member
glashelder zei:
Daar had ik zelf ook opgelet. Alleen had ik ze niet geteld :p
Word heeft dat voor mij gedaan. :p

glashelder zei:
Ja, ik zit nu nogal vast in mijn eigen perspectief. Maar ik kan niet blijven voorbij gaan aan mijn eigen gevoelens en angsten, ik kan niet nóg eens 2 jaar tegen hem (en vooral tegen mezelf) blijven zeggen dat het goed komt en dat we er bijna zijn en dat we nog even moeten doorzetten. Ik wil nu gewoon dat het stilletjesaan beter begint te gaan, dat het makkelijker wordt en dat het ergens naartoe leidt. Nu zit ik er gewoon eventjes door op dat vlak en dan voel ik heel sterk de nood om 37 keer het woord 'ik' in de mond te nemen :p

Vind je dat erg, dat ze geen einddatums geven? Dat hij niet mag opgeven vind ik goeie raad, maar dat ze zeggen "je bent er bijna" wekt mijns inziens redelijk wat frustratie op.
De zaken vanuit een ander (of beter, vollediger) perspectief bekijken wil niet per se zeggen dat je voorbij moet gaan aan uw eigen gevoelens en angsten hoor, als die gevoelens en angsten er nog zijn is dat omdat je nog steeds voornamelijk de zaken bekijkt vanuit uw perspectief. :p Zoals eerder gezegd denk ik niet dat "we zijn er bijna en we moeten nog even doorzetten" het beste is dat je kan zeggen. Die periode is niet iets waar je door moet, zolang je het zo bekijkt ga je vooral frustraties kennen. Je moet een manier vinden om die periode te kunnen aanvaarden, in plaats van er een strijd van te maken en te verlangen naar wanneer het voorbij gaat zijn.
Klinkt misschien grof, maar misschien komt er wel geen betere periode dan nu, zou je dan niet gewoon het beste maken van de situatie in plaats van uw tijd te verdoen met te verlangen naar wanneer het voorbij is? :p

glashelder

Legacy Member
cura zei:
Word heeft dat voor mij gedaan. :p
Het was ook een hele lange post :tongue:



cura zei:
Vind je dat erg, dat ze geen einddatums geven? Dat hij niet mag opgeven vind ik goeie raad, maar dat ze zeggen "je bent er bijna" wekt mijns inziens redelijk wat frustratie op.
De zaken vanuit een ander (of beter, vollediger) perspectief bekijken wil niet per se zeggen dat je voorbij moet gaan aan uw eigen gevoelens en angsten hoor, als die gevoelens en angsten er nog zijn is dat omdat je nog steeds voornamelijk de zaken bekijkt vanuit uw perspectief. :p Zoals eerder gezegd denk ik niet dat "we zijn er bijna en we moeten nog even doorzetten" het beste is dat je kan zeggen. Die periode is niet iets waar je door moet, zolang je het zo bekijkt ga je vooral frustraties kennen. Je moet een manier vinden om die periode te kunnen aanvaarden, in plaats van er een strijd van te maken en te verlangen naar wanneer het voorbij gaat zijn.
Klinkt misschien grof, maar misschien komt er wel geen betere periode dan nu, zou je dan niet gewoon het beste maken van de situatie in plaats van uw tijd te verdoen met te verlangen naar wanneer het voorbij is? :p
Hm. Zo had ik er eigenlijk nog nooit over nagedacht. Je hebt een punt. Alleen wel een beetje een jammer punt (ik mag het me niet voorstellen dat hij morgen nogal ongelukkig van de trap dondert en dat het revalidatiecentrum mij dus de laatste 2 jaar van z'n leven heeft 'ontnomen', ik sta niet in voor mezelf denk ik :unsure:).

-BVR-

Legacy Member
bejaardenseks?!

OT: gisteren eens goed met m'n vriendin gepraat. Heb nogmaals ontdekt wat voor ne jaloerse bok ik ben! We hebben over vanalles gepraat, en een van de dingen was dan elkaar wat plagen met 'gij waart vroeger op die verliefd, haha!', en dan kwamen we op ne jongen uit waar zij dan verliefd op was en ze zegt 'jamaar, gij weet niet hoe ne mooie dat is zeker?' (komt al redelijk hard aan vind ik persoonlijk) en dan als ik niet veel antwoord geef 'ja, ge moet ermee kunnen leven dat er heel veel jongens zijn die mooier zijn dan u, en veel meisjes mooier dan ik'.

Ik weet uiteraard dat ze gelijk heeft, maar toch komt dat wel hard aan. Dat zij dat nu nog altijd ne mooier-dan-ik jonge vindt. Terwijl het volledig normaal is dat zij dat vindt, maar toch. Dat wringt bij mij! Dan voelt ge u direct zo 'minderwaardig', alleja - ik toch. :p

antHraxx

Legacy Member
BramVroy zei:
bejaardenseks?!

OT: gisteren eens goed met m'n vriendin gepraat. Heb nogmaals ontdekt wat voor ne jaloerse bok ik ben! We hebben over vanalles gepraat, en een van de dingen was dan elkaar wat plagen met 'gij waart vroeger op die verliefd, haha!', en dan kwamen we op ne jongen uit waar zij dan verliefd op was en ze zegt 'jamaar, gij weet niet hoe ne mooie dat is zeker?' (komt al redelijk hard aan vind ik persoonlijk) en dan als ik niet veel antwoord geef 'ja, ge moet ermee kunnen leven dat er heel veel jongens zijn die mooier zijn dan u, en veel meisjes mooier dan ik'.

Ik weet uiteraard dat ze gelijk heeft, maar toch komt dat wel hard aan. Dat zij dat nu nog altijd ne mooier-dan-ik jonge vindt. Terwijl het volledig normaal is dat zij dat vindt, maar toch. Dat wringt bij mij! Dan voelt ge u direct zo 'minderwaardig', alleja - ik toch. :p

Ach, mijn vriendin heeft me ooit eens verteld toen we reeds samen waren, dat zij tegen haar vriendin ooit gezegd had ( wat een zin):
'Ik zou daar nooit verliefd op kunnen worden'

Dat was nu ook niet bepaald het leukste om aan te horen :P

BlazeMusic

Legacy Member
BramVroy zei:
bejaardenseks?!

OT: gisteren eens goed met m'n vriendin gepraat. Heb nogmaals ontdekt wat voor ne jaloerse bok ik ben! We hebben over vanalles gepraat, en een van de dingen was dan elkaar wat plagen met 'gij waart vroeger op die verliefd, haha!', en dan kwamen we op ne jongen uit waar zij dan verliefd op was en ze zegt 'jamaar, gij weet niet hoe ne mooie dat is zeker?' (komt al redelijk hard aan vind ik persoonlijk) en dan als ik niet veel antwoord geef 'ja, ge moet ermee kunnen leven dat er heel veel jongens zijn die mooier zijn dan u, en veel meisjes mooier dan ik'.

Ik weet uiteraard dat ze gelijk heeft, maar toch komt dat wel hard aan. Dat zij dat nu nog altijd ne mooier-dan-ik jonge vindt. Terwijl het volledig normaal is dat zij dat vindt, maar toch. Dat wringt bij mij! Dan voelt ge u direct zo 'minderwaardig', alleja - ik toch. :p

Mijn viend zegt zo'n dingen soms in de hoop dat hij mij op stang kan jagen. Liepen we onlangs in Leuven over straat:

-Vriend: -draait zich om- "omg zo'n knap meiske? Hebt ge die gezien? Mooie benen en kont, mijn type!"
-Ik: "ja, kheb ze gezien, wa een moordwijf, kzou u der zo voor inruilen :drool:"
-Vriend: :wtf:

God, bi zijn is soms echt lachen :D

Het belangrijkste is dat het gewoon OM TE LACHEN is. Sommige uitspraken kunnen hard aankomen maar uw vriendin bedoeld het waarschijnlijk niet zo ;)

-BVR-

Legacy Member
BlazeMusic zei:
Mijn viend zegt zo'n dingen soms in de hoop dat hij mij op stang kan jagen. Liepen we onlangs in Leuven over straat:

-Vriend: -draait zich om- "omg zo'n knap meiske? Hebt ge die gezien? Mooie benen en kont, mijn type!"
-Ik: "ja, kheb ze gezien, wa een moordwijf, kzou u der zo voor inruilen"
-Vriend: :wtf:

God, bi zijn is soms echt lachen :D

Het belangrijkste is dat het gewoon OM TE LACHEN is. Sommige uitspraken kunnen hard aankomen maar uw vriendin bedoeld het waarschijnlijk niet zo ;)
Ze meende het echt wel hoor :p Niet dat ze met die jongen een relatie zou beginnen, maar gewoon dat ze dieje veel mooier vindt dan mij. En da's stom dat'k daar 'ongelukkig' van word, want da's meer dan doodnormaal. :p :( :angry:

BlazeMusic

Legacy Member
BramVroy zei:
Ze meende het echt wel hoor :p Niet dat ze met die jongen een relatie zou beginnen, maar gewoon dat ze dieje veel mooier vindt dan mij.

Ow...da's ne mindere om te hore dan...
Ik zou het eerlijk gezegt niet pikken als mijn lief zoiets gemeend moest zeggen. Zou ik niet zo gemakkelijk mee omkunnen :naughty:

-BVR-

Legacy Member
BlazeMusic zei:
Ow...da's ne mindere om te hore dan...
Ik zou het eerlijk gezegt niet pikken als mijn lief zoiets gemeend moest zeggen. Zou ik niet zo gemakkelijk mee omkunnen :naughty:

Langs de ene kant is het inderdaad wat gemeen, maar langs de andere kant is dat gewoon de werkelijkheid hé.

BlazeMusic

Legacy Member
BramVroy zei:
Langs de ene kant is het inderdaad wat gemeen, maar langs de andere kant is dat gewoon de werkelijkheid hé.

De werkelijkheid = gemeen :unsure:

Ik weet toch dat ik zoiets nooit gemeend zou zeggen tegen m'n lief. Als koppel kies je voor elkaar. Zo'n uitspraken ('kvind die gast knapper dan u') op regelmatige basis doen u twijfelen aan uzelf. Twijfel gaat uiteindelijk wantrouwen worden (ze gaat weg met vrienden, wat zou ze van die vrienden denken? zou ze die vrienden knap vinden? want als 1 van die vrienden een move maakt, zou ze erop ingaan? zou ik mijn lief kwijt zijn dan?) Wantrouwen is dodelijk in een relatie.

Ik heb zo vaak genoeg relaties zien kapot gaan :(

Corius

Legacy Member
BlazeMusic zei:
Mijn viend zegt zo'n dingen soms in de hoop dat hij mij op stang kan jagen. Liepen we onlangs in Leuven over straat:

-Vriend: -draait zich om- "omg zo'n knap meiske? Hebt ge die gezien? Mooie benen en kont, mijn type!"
-Ik: "ja, kheb ze gezien, wa een moordwijf, kzou u der zo voor inruilen :drool:"
-Vriend: :wtf:

God, bi zijn is soms echt lachen :D

Het belangrijkste is dat het gewoon OM TE LACHEN is. Sommige uitspraken kunnen hard aankomen maar uw vriendin bedoeld het waarschijnlijk niet zo ;)

Elkaar plagen moet kunnen ja :) soms droog alsof ge het meent en soms overduidelijk. Dit is trouwens een goed middel om jaloersheid eruit te krijgen :)

ryoudragon

Legacy Member
Ik ben nu al bijna twee weken ziek, maar begin er bovenop te komen.
Gisteren wakker geworden om 6u40 door gehoest van mijn mama (heb het blijkbaar overgegeven aan haar :D) en om 7 uur besloten terug te gaan slapen en mijn laatste antibiotica te nemen samen met nog een grote lepel hoestsiroop.
Gevolg -> ik slaap onverwachts lang, tot 11u10. Ik zie dat mijn liefje verschillende smsjes heeft gestuurd in de trend van "ga eens beneden kijken". Ik loop met mijn slaperige kop naar beneden en zie daar een zakje van de bakker liggen met een lief briefje van mijn vriendin. "geniet van je ontbijt etc."

Wat blijkt: Mijn lief (die dus voorbij Gent woont, ikzelf ben van een deelgemeente van Brugge) was die dag al om 5u wakker geworden. Is opgestaan, naar de bakker gegaan, en heeft dan een busrit van meer dan 2! uur ondernomen, enkel en alleen om mij verse boterkoekjes te komen brengen. Tegen 9u20 was ze aan mij huis, en ze heeft daar in de vrieskou nog een 3kwartiertjes staan ronddraaien en wachten omdat ze weet dat ik altijd wakker ben tussen 9u en 9u30 als ik uitslaap. (maar door antibiotica was dat voor deze ene keer niet het geval). Ze staat daar nog te wachten tot gelijk 10u, belt 1 keer aan maar ik sliep daardoor. Ze durfde niet nogmaals aanbellen want wilde mij laten slapen omdat ze wist dat ik ziek was. Ze gaat (nog steeds in de vrieskou, arme lief) naar de bushalte. Daar heeft ze 50 minuten staan wachten want er is er maar 1 per uur en die had ze net gemist omdat ze nog wat stond te wachten voor mocht ik eventueel wakker worden. Dus soit, 10u50 gaat ze op bus (met rit van meer 2uur voor de boeg). Om 11u10 bel ik met mijn slaperige kop en een zak croissants in mijn handen om te vragen waar ze zit en of ze aan mijn huis was en "ik snap het niet goed?"
Ze beseft dat ik wakker ben. Stapt VAN de bus, steekt over naar halte van tegenovergestelde richting, wacht daar nog een halfuur op de bus, en zit dan nog 20 minuten op de bus terug naar mijn huis. Ik ben ze dan gaan ophalen aan de halte (kreeg onder mijn voeten van een bezorgd liefje want ik mag eigenlijk nog niet buiten) en heb ze opgewarmd en een lunchpakket klaargemaakt voor op de eerstkomende bus. Ze is dan nog een uurtje gebleven, de bus genomen van 13u50 .... om 16u was ze thuis. Allemaal om mij een uurtje te zien en mij boterkoeken te geven :$

DAT is liefde :3

BlazeMusic

Legacy Member
ryoudragon zei:
Ik ben nu al bijna twee weken ziek, maar begin er bovenop te komen.
Gisteren wakker geworden om 6u40 door gehoest van mijn mama (heb het blijkbaar overgegeven aan haar :D) en om 7 uur besloten terug te gaan slapen en mijn laatste antibiotica te nemen samen met nog een grote lepel hoestsiroop.
Gevolg -> ik slaap onverwachts lang, tot 11u10. Ik zie dat mijn liefje verschillende smsjes heeft gestuurd in de trend van "ga eens beneden kijken". Ik loop met mijn slaperige kop naar beneden en zie daar een zakje van de bakker liggen met een lief briefje van mijn vriendin. "geniet van je ontbijt etc."

Wat blijkt: Mijn lief (die dus voorbij Gent woont, ikzelf ben van een deelgemeente van Brugge) was die dag al om 5u wakker geworden. Is opgestaan, naar de bakker gegaan, en heeft dan een busrit van meer dan 2! uur ondernomen, enkel en alleen om mij verse boterkoekjes te komen brengen. Tegen 9u20 was ze aan mij huis, en ze heeft daar in de vrieskou nog een 3kwartiertjes staan ronddraaien en wachten omdat ze weet dat ik altijd wakker ben tussen 9u en 9u30 als ik uitslaap. (maar door antibiotica was dat voor deze ene keer niet het geval). Ze staat daar nog te wachten tot gelijk 10u, belt 1 keer aan maar ik sliep daardoor. Ze durfde niet nogmaals aanbellen want wilde mij laten slapen omdat ze wist dat ik ziek was. Ze gaat (nog steeds in de vrieskou, arme lief) naar de bushalte. Daar heeft ze 50 minuten staan wachten want er is er maar 1 per uur en die had ze net gemist omdat ze nog wat stond te wachten voor mocht ik eventueel wakker worden. Dus soit, 10u50 gaat ze op bus (met rit van meer 2uur voor de boeg). Om 11u10 bel ik met mijn slaperige kop en een zak croissants in mijn handen om te vragen waar ze zit en of ze aan mijn huis was en "ik snap het niet goed?"
Ze beseft dat ik wakker ben. Stapt VAN de bus, steekt over naar halte van tegenovergestelde richting, wacht daar nog een halfuur op de bus, en zit dan nog 20 minuten op de bus terug naar mijn huis. Ik ben ze dan gaan ophalen aan de halte (kreeg onder mijn voeten van een bezorgd liefje want ik mag eigenlijk nog niet buiten) en heb ze opgewarmd en een lunchpakket klaargemaakt voor op de eerstkomende bus. Ze is dan nog een uurtje gebleven, de bus genomen van 13u50 .... om 16u was ze thuis. Allemaal om mij een uurtje te zien en mij boterkoeken te geven :$

DAT is liefde :3

NEVER... LET...THAT ONE...GO...

glashelder

Legacy Member
Awwww :hug:

Mark heeft mij opgebeld daarnet, omdat hij ook wel doorheeft dat er iets scheelt. Hij voelt zich nog steeds slecht, de dokter heeft weer de dosis verlaagd maar hij blijft misselijk en duizelig. Hij had ook gewoon een dipje, door die lichamelijke klachten en omdat ik er lastig door loop en hijzelf voelt zich ook lastig en nou ja, one big mess. Ik heb hem in ieder geval gezegd dat het de laatste 2-3 dagen echt niet zo tof gaat, dat ik het helemaal beu ben, dat het té lang duurt, dat het beter zou moeten worden en niet slechter. En toen zei hij dus dat hij zelf ook in een dipje zat, omdat het voor hem ook even geen goede periode is (met die behandeling, de lichamelijke klachten, mij maar 1x in de 2 weken zien).

En ik weet niet waarom, maar hij is er van overtuigd dat hij daar nog maar één jaar zit straks in december :wtf: Wat gewoon onzin is, ik ben er 200% van overtuigd dat hij daar straks 2 jaar zit (hij zat daar toen ik begon met de unief, hij zat daar toen ik afstudeerde aan 't TKO, hij zat daar toen ik nog januari-examens deed aan 't TKO, er zijn mensen die ik ken ván het TKO die mij onlangs nog vroegen of hij nog steeds opgenomen is, op een Amerikaans forum waar ik ook wel eens schrijf staat zelfs nog een topic van mij uit 2009 waarin ik schrijf dat hij opgenomen is,...).

En dan komt hij af met het verhaal dat z'n eerste rekening van daar van december 2010 is. En dus zijn we al een week half daarover aan 't discussiëren (geen ruzie, maar gewoon elkaar steeds verbeteren, zo van "wtf, nee, je zit daar 2 jaar", "nee, één jaar").

Dus. Blegh.

Dat het maar rap woensdag is.

En dat die vieze kutwinter ook maar rap voorbij is. Depressief gedoe.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan