In het bos is het nu ook niet dat je zoveel mensen tegenkomt hoor. Met de koersfiets zet ik gewoon iets op mijn stuur dat vrij kort voor me uitschijnt, ik zet die houder dan op 90% vast zodat ik het op een echt donker stuk wat hoger kan zetten zodat ik wat verder zie. Vorige winter kwam ik iemand tegen die het op een verlaten fietspad langs de spoorweg nodig vond om zijn 1500lm licht op strobe te zetten, manman.
Achterlijke mensen zijn er natuurlijk in overvloed. Vorige zondag rijd er een wielertoeristengroep voor me uit maar het ging lang lichtjes bergop en bij velen was de kaars al lang uit, de groep was verspreid over 200m ofzo. Tussen de eerste en de laatste reed dus al menig andere fietser, gewoon, elektrisch. We rijden op zo'n betonbaan van 2m breed tussen de velden en komen aan een grotere baan, daar stoppen de eerste 3 van die groep. Eentje links, eentje rechts en eentje midden op de weg. Zijn die mensen verstandelijk zo beperkt, of is dat gewoon een fuck you aan alle andere mensen op een fiets. Ik probeer te begrijpen wat die mensen drijft maar ik kan het niet. En pas op als je iets zegt, je neus ben je zo kwijt.
.
).