Ik heb een pijnlijke enkel en ik had 2 dagen rust genomen. Daarna gelopen, maar na 1.5km gaf ik er wijselijk de brui aan, wegens héél véél pijn. De dag nadien was mijn enkel nog slechter. Maw zelfs die 1.5km was nefast voor mijn enkel en dan weet je het al.
Gisteren dan nog eens een poging ondernomen, na 10 volle dagen rust. Het was echter nog steeds héél pijnlijk en mijn gezicht stond echt op onweer. Na 4.5km en 28 minuten verder heb ik er wijselijk de brui aan gegeven.
Toen ik deze morgen opstond, was mijn enkel echter niet verslechterd, in tegendeel ik vind dat mijn enkel plots heel hard verbeterd is. waarschijnlijk door gisteren te lopen heb ik de spieren losgemaakt. Dus dit is op zich wél een goed teken.
In tegenstelling tot 10 dagen geleden moet ik nu niet langer rust houden, maar kan ik langzaam aan terug beginnen opbouwen. Mijn vrees dat ik 3 weken out was, was gelukkig onterecht. Uiteindelijk is het 1.5 week geworden.
Maar al die blessurelast steekt me toch serieus tegen. Sinds week 8(en nu is het week 18) heb ik continue last gehad van mijn enkels. Ik heb op de loopband gelopen maar volgens de winkel zijn mijn schoenen wel perfekt voor mij. Blijkbaar zet ik dus echt wel mijn voeten gewoon scheef ondanks goed schoeisel, wanneer ik moe ben en loop ik daardoor enkelblessures op.
Het positieve is dat ik nog steeds aan mijn normaal tempo van 6min/km loop zonder dat ik op mijn adem trap of zonder dat ik echt moeite moet doen, ondanks dat ik in 2 weken slechts één keer 1.5km heb gelopen.
)