makila zei:
Ik heb een vraagje. Normaal loop ik altijd aan een tempo van 5.5min/km op asfalt. Op een bosweg loop ik iets trager maar echt veel scheelt het niet.
Maar vandaag liep ik op een gegeven moment in het gras, langs de nete op de weg van Hulshout-Hallaar. En ik viel gewoon stil! Na enkele minuten was al de macht in mijn benen gewoon 100% verdwenen en t'was niet om vooruit te branden. Ik liep aan een tempo van 7min/km(volgens mijn nonkel die mee liep met mij) maar zelfs dat kon ik niet volhouden en toen moest ik zelfs nog verder vertragen. Ik was gewoon kapot.
Ik kreeg een hele zware klop van de hamer. Is het normaal dat dit gebeurt? (Bijvoorbeeld omdat de ondergrond zwaarder is of zo?) Of had ik waarschijnlijk gewoon een superslechte dag?
Iemand die al eens langs de nete gelopen heeft en mij hierop een antwoord kan geven? Ik ging 1000x door de muur en ben er nog net in geslaagd het niet op te geven en de rit volledig uit te lopen. Maar dat was het dan ook. Tijd : 50 minuten op zo'n 7km(!!), maar liefst 10 minuten boven mijn beste tijd op die afstand. Ik ben super teleurgesteld en het voelde aan alsof ik nog nooit gelopen had. :doh:
PS. Ik heb ook last van bebloede tepels(Loperstepels). Komt regelmatig voor bij mensen die véél gaan lopen blijkbaar. Iemand een tip om dit in het vervolg te vermijden?
makila zei:
Onlangs liep ik afwisselend op asfalt, bos, gras, bos, afvalt enzovoorts .. na 2km was ik STIKKAPOT. Waarom? Dat is in feite simpel: Ik geraak gewoon niet in mijn normale ritme . Een doorgewinterde loper geraakt dan wél in zijn ritme blijkbaar(mijn nonkel bijvoorbeeld die al 20 jaar loopt zegt dat hij gewoon in zijn ritme komt dan en dat hij nul komma nul last heeft ermee), maar bij mij lukt dat toch nog niet sé.
Ook voel ik dat ik kracht en energie te kort kom. Vandaag was mijn hartslag bijvoorbeeld 140 slagen/minuut(Toch niet superveel he?). En toch kon ik geen seconde rapper meer lopen. In tegendeel, ik was volledig verzuurd. Er zat nog minder dan pap in mijn spieren. Ik zou in feite in het krachthok moeten gaan trainen en een koolhydratendieet moeten volgen, denk ik.
Op afvalt kun je dat opvangen door op souplesse te lopen, maar in het gras, lukt dat niet. Daar zijn te veel puttekes en plassen in en het was ook echt nat/drassig.
Ik vermoed dat je spieren inderdaad onvoldoende ontwikkeld zijn. Gras is een meeverende ondergrond: het positieve daarvan is dat je minder snel geblesseerd geraakt (indien je dat voorzichtig opbouwt net als dat je het lopen op een harde ondergrond moet opbouwen!), het 'nadeel' is dat je spieren moeten compenseren voor de 'meebewegende' ondergrond. Het is vergelijkbaar met het lopen op los zand (fantastische aanrarder als je bij het strant in de buurt woont!) maar dan iets minder extreem.
Ik heb weleens gelezen dat regelmatig stukken op gras lopen wordt aangeraden om de voetspieren te trainen. Hierdoor zou je wanneer je op een harde ondergrond loopt minder snel geblesseerd geraken. Mijns inziens is dit dezelfde filosofie als die barefoot (blootvoets) renners aanhangen.
Ik kan alleen voor mezelf spreken aangezien verschillende mensen een verschillend lichaam hebben maar krachttraining heb ik nooit nodig gehad en ik ben toch behoorlijk gespierd in mijn benen. Sterker nog, krachttraining heeft mij niets geholpen terwijl t.g.v. het lopen en zwemmen mijn spieren veel sterker worden. Je ziet overigens bij veel zwemmers en lopers/fietsers dat ze sterke spieren hebben zonder ooit in de fitness te komen.
Loop jij eigenlijk ooit wel eens met een wat zwaardere intensiteit?
Ik heb de indruk dat de meeste lopers die weinig spierkracht hebben altijd met een veel te lage intensiteit lopen.
Altijd intensief lopen is slecht (onvoldoende herstel m.a.g. minder trainingseffect en blessures), altijd met weinig intensiteit trainen is eveneens slecht (geen stimulans voor de spieren).
Persoonlijk loop ik overigens iets sneller op een bosgrond (zolang er geen ambetante stenen, takken en wortels op liggen) maar ik weet eigenlijk niet zo goed waarom dat is.
Ik heb overigens ook weleens bebloede tepels gehad, m.i. omdat ik te snel opbouwde (eelt) en dit i.c.m. hevig zweten (warm weer).
Muismat zei:
Ik loop het liefst op een atletiekbaan eigenlijk, al is dat wel misschien een beetje saai als je 10+ KM loopt.
Op asfalt loop ik niet zo graag (soms moet het wel uit noodzaak) omdat dit ook niet goed is voor je gewrichten en al.
Op een piste heb je dan wellicht weer het probleem dat je 50-100 keer dezelfde bocht maakt. Ofdat die eenzijdige belasting gedurende zo'n lange tijd nu zo goed is voor je gewrichten en spieren...
Wat betreft het lopen op asfalt: het hangt er van af ofdat je het normaal opbouwt, ofdat je enigzins sportief bent in het dagelijks leven (iemand die van kinds af aan veel heeft bewogen, wandelt en fietst vs. iemand die buiten het lopen zeer lui is en de bromfiets of de auto gebruikt) en je talent (niet iedereen heeft een lichaam wat geschikt is voor lopen maar de meesten kunnen dat best wel opbouwen met een lagere of hogere snelheid).
Ik moet er niet aan denken om op de piste te trainen (buiten de intervaltrainingen natuurlijk) maar ja, ik heb geen mp3-speler en ik loop meestal solo aangezien iedereen een andere snelheid heeft. Voor de rustige training/hersteltraining loop ik wel graag samen met iemand anders.
