Ik heb het meeste schrik voor het ineenstuiken van de Westerse hegemonie en alle bijhorende vrijheden.
Waar de 2de helft van de 20ste eeuw gedomineerd werd door het Westen, door opkomende mensenrechten, (economische) vooruitgang, welvaart, optimisme, ... Zie je nu allerlei krachten zich tegen het Westen en/of zijn waarden keren:
- Rusland die in het opkomende China zijn ideale partner-in-crime lijkt te vinden om een coalitie te vormen tegen het Westen. Niet altijd van harte, maar in grote lijnen weten ze elkaar te vinden.
- Turkije die zich niets meer lijkt aan te trekken van het Westen. Niet dat Turkije an sich zo belangrijk is in de wereld, maar het feit dat ze lid zijn van de NAVO is echt wel een groot probleem. Welk signaal stuur je daarmee naar de buitenwereld wanneer NAVO-bondgenoten elkaar beschuldigen van nazisme (Turkije richting Nederland en Duitsland) en elkaar zelfs militair afdreigen (Turkije richting Griekenland)?! Hoe hecht is dat blok nog?
- Een andere dreiging voor de NAVO van binnenuit: als de president van de belangrijkste contributor binnen de NAVO, deze organisatie achterhaald vindt. Als diezelfde contributor een rekening van 345 miljard dollar onder de ander zijn neus schuift. Hoe hecht is dat blok nog?
- Aansluitend op bovenstaande zie je dat dezelfde president ook pleit voor het uiteenvallen van de EU. De eeuwen-oude trans-Atlantische relaties (de groeimotor van onze welvaart, de sterkste tandem in de wereldgeschiedenis) worden in vraag gesteld.
- Hetzelfde type populistische idioten zie je nu ook opstaan om de EU uit elkaar te doen vallen: Farage, Wilders, Le Pen, ... Uitgerekend wanneer er allerlei wereldmachten buiten Europa groter en machtiger dreigen te worden, staan er mensen op die beweren dat ze weer dezelfde koloniale grootsheid zullen bereiken als ze elk apart zullen opereren in de wereld, terend op nostalgische nationalistische gevoelens.

Enfin, het zou grappig zijn mocht het niet zo zielig zijn.
- ISIS en bijhorende radicalisering en vluchtelingenstromen richting Europa.
- ...
Persoonlijk dacht ik dat het Westen het nog een hele tijd zou uitzingen in een wereld waar China, India, ... en andere landen de nieuwe grootmachten worden. Maar ik word niet bepaald optimistisch wanneer ik dan het Westen
zichzelf in de vernieling zie rijden. Ja, onze teloorgang zullen we te wijten hebben aan onszelf. We graven ons eigen graf. Hoe kunnen "we" nu zo idioot zijn? Is er niemand die nog strategisch kan nadenken? Leg gewoon de vlaggetjes van uw eigen kleine morzeltje grond aan de kant, besef dat het Victoriaanse tijdperk lang vervlogen tijden zijn en kijk de toekomst in de ogen om geopolitieke, strategische beslissingen te maken. Enkel zo zullen we onze belangen kunnen behartigen in een snel-veranderende wereld.