Archief - Vrouwendiscriminatie

Music For Life met drie vrouwen

deredactie.be video: Het journaal

3 dag op rij het journaal met een feministische inslag. Laatste 19 seconden zijn tenenkrommend (we onthouden vooral dat vrouwen oprechter is).

Ondanks de onschuldige ondertoon vraag ik mij toch alweer af hoeveel feministen in opstand zouden komen als de situatie en vooral de boodschap omgekeerd was.

In veel mannenbastions heb je de excuustruus. Misschien moeten we nu gaan ijveren voor de excuusman.

M°°nblade zei:

Ik heb drie bedenkingen bij dat laatste:

- slaagkansen geneeskunde zijn moeilijk bruikbaar in vergelijkingen aangezien meer dan 90% van de richting ook afstudeert. Diegene die afhaken doen dat om andere redenen dan de zwaarte van de leerstof. In principe is het ingangsexamen het moeilijkste onderdeel van de richting. Er kan dus best gekeken worden naar behaalde punten/graden.

- Multiple choice met giscorrectie dient zich imo beter af te toetsen aan de competenties van de artsen op de werkvloer dan aan slaagkansen in de studierichting. Want ook de examineringen tijdens de studierichting zijn eigenlijk maar een simulatie van het uiteindelijke werk dat verricht moet worden. Ik kan mij voorstellen dat een arts ook in de praktijk risico's moet durven nemen als hij niet geheel zeker is, en dat hij een keuze moet maken binnen een bepaald tijdsvenster in kritieke toestanden. We kunnen al deze stressfactoren wegwerken en zo de examinering in een vacuum plaatsen zodat mannen en vrouwen puur op kennis en analytisch vermogen getest worden. Maar als vrouwen in deze stresstaken een inherent nadeel zouden hebben, is dat geen kwestie van discriminatie of ongelijke kansen, maar een kwestie van aanvaarden dat er geen absolute gelijkheid is tussen de twee geslachten?

- Hoe dan ook, als het systeem van giscorrectie een probleem is, is de discriminatie niet eigen aan het ingangsexamen geneeskunde, maar is de discriminatie over de gehele lijn van examinering op hoger onderwijs waar dit systeem gebruikt wordt, van toepassing. Studies wijzen uit dat als multiple choice met giscorrectie afgeschaft wordt, de examens misschien minder sexdiscriminerend werken, maar ook oneerlijker. Want, de mensen die er niets van kennen en geluk hebben, kunnen in deze momentopname beter presteren dan mensen die de kennis wel beheersen, ongeacht geslacht.
De vraag is, moeten we de manier van examinering over heel de lijn slechter maken onder de mom van 'gelijke kansen' voor geslachten?

Klik om te vergroten...

- In verband met de slaagkansen, je kan inderdaad moeilijk een vergelijking maken. Om het zeker te weten zou je een deel van de studenten een ingangsexamen moeten voorleggen en van een ander deel niet en dan zien hoe dat eindigt. Zoals zo vaak in de sociale wetenschappen zijn goede experimenten ethisch en praktisch onhaalbaar. Het is ook net omdat het ingangsexamen eigenlijk veruit de belangrijkste individuele test is in de richting geneeskunde dat het zo belangrijk is dat het correct verloopt, het is maar één test en er hangt veel van af.

- De bedoeling van het ingangsexamen is niet om te testen hoe goed artsen zijn op de werkvloer, het doel is om te voorspellen wie wel of geen kans heeft om te slagen en een zo goed mogelijke selectie te maken. Ik hoop dat de lange opleiding tot arts voldoende kwalitatief is om goede artsen af te leveren. Als zou blijken dat het ingangsexamen, dat wordt afgenomen nog voor iemand ook maar iets van medische opleiding gehad heeft, een betere voorspeller zou zijn van wie een goede arts wordt en wie niet dan alle volgende examens, dan zou dat echt wel problematisch zijn.

Niet dat het hierover gaat, het is van mijn kant ook maar gissen, maar ik denk eerlijk gezegd niet dat de gemiddelde arts onder zware tijdsdruk staat bij het nemen van beslissingen in vergelijking met veel andere beroepen. Een goede arts neemt meer tijd als hij meer tijd nodig heeft, hoop ik. Ook wat het nemen van risico's betreft denk ik dat artsen over het algemeen beter wat meer risico-avers zijn in vergelijking met heel wat andere groepen, makkelijk risico's willen nemen lijkt me vaak geen goede eigenschap bij artsen . Bij spoedartsen en chirurgen zal dat wel anders liggen, maar dat is slechts een klein deel van het totaal aantal mensen die arts worden.


- Je kan het doen zoals bijvoorbeeld de KUL het doet (of was het een andere unief, ik weet het niet meer), en het minimumpercentage optrekken dat je nodig hebt om te slagen op basis van hoeveel mogelijke antwoorden er zijn zodat je er moeilijk kan geraken met enkel te gissen (of iedereen start met een negatieve score, als je bijvoorbeeld verwacht wordt om 4/20 te halen door enkel te gokken laat je iedereen met -4/20 starten). Het lost het risico op mensen die zich door een examen gokken niet helemaal op maar ook een giscorrectie is niet feilloos, je kan nog steeds geluk hebben. (al krijg je dan wel het probleem er een kans bestaat dat iemand die helft van de antwoorden kent, door pech op de overige vragen minder dan verwacht juist gokt en zo alsnog buist). Maar op zich heb je hier wel een punt, elke manier van ondervragen heeft zijn specifieke voor- en nadelen, en als het te nadelig zou zijn om af te stappen van de giscorrectie kan dat een reden zijn om het zo te laten.

Het debat over genderfluïditeit en feminisme brengt wel een aantal interessante perspectiefverschuivingen aan het licht, of je nu voor of tegenstander bent. Zoals feministen willen aantonen zullen er inderdaad een groot aantal sociaal-culturele codes ingebed zijn binnen een patriarchaal raamwerk. Wat zij als alternatief willen is me dan weer niet duidelijk, omdat de meningen onder de feministen nogal verdeeld zijn. Je kan dat gaan bekijken vanuit een breder perspectief. Iedere normaliteit kan in principe worden ondermijnd, omdat vanzelfsprekendheden maar kunnen bestaan bij de gratie van een dominante cultuur. Als we die dominante cultuur gaan ondermijnen en vervangen door een andere dominante cultuur, dan wordt ook die weer aangevallen tot ook deze weer ondergaat. These - antithese - synthese. Dat gaat zo maar verder omdat menselijke verhoudingen nooit statisch, maar dynamisch zijn. Wat de Zweden willen proberen is m.i. niet correct: het is een goede PR-stunt van de schrijfster (of de uitgeverij) en de overheid wil dwangmatig bepaalde ideeën aan de man (en vrouw) krijgen in het onderwijs door een eenzijdig boek te verplichten.

Ach, heel dat gedoe over het ingangsexamen geneeskunde kent zelfs bij de artsen al serieuze tegenkanting. Er gaan meer en meer stemmen op om dat zelfs af te schaffen.

Het probleem is dat je met zo'n ingangsexamen veel te uniforme artsen gaat 'kweken'. De geneeskunde staat pas sterk met een zo divers mogelijke artsengroep, die vanuit een zo divers mogelijk standpunt een patient gaat aanpakken. Het kan handig zijn om bij een huisarts te gaan die steeds de primus van de klas was, bij wijze van spreken z'n cursussen amper hoefde vast te nemen en al fluitend door het examen walste. Maar het kan ook handig zijn om bij een huisarts te gaan die al vechtend en blokkend door z'n jaren moest worstelen om er te geraken. De studieperiode gaat hen anders vormen, anders kweken en dat is enkel ten goede van de patient. De kans is groter dat die laatste zelfs nooit door een ingangsexamen is geraakt, en die mensen mis je dan later wel in het beroep.

Artikel op de site van de Standaard : "Het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen ontvangt bijna wekelijks klachten van vrouwen die niet aangenomen of ontslagen worden omdat ze zwanger zijn. "
Dat ontslagen worden is wel fout, daar ben ik het zeker mee eens. Maar als ik een nieuwe werknemer zoek, dan zal dat inderdaad zeker niet een zwangere vrouw zijn. LoL. Hoe onrealistisch kan je zijn dat je gaat denken/eisen dat een werkgever die kandidaat zou kiezen. Je wilt werknemers om te werken, op de moment dat je een vacature plaatst. Als je een zwangere vrouw kiest dan weet je al zeker dat ze x maand (geen idee hoelang dat is tegenwoordig) thuis zit in het eerste jaar + wettelijk verlof. Dan kan je beter niemand aanpakken inderdaad. Heeft dit met gender te maken? Als een man zegt op zen sollicitatie "a ja, binnen paar maand ga ik wat loopbaanonderbreking doen, voor het gezin" dan zal die ook zeker niet aangenomen worden.

Maar de meeste verhalen op de radio vanochtend waren wel degelijk van vrouwen die ontslagen werden omdat ze zwanger waren/zwangerschapsverlof aanvroegen.
Die kregen dan opmerkingen als: Als uw werk niet boven uw gezinsleven gaat, is deze job niets voor u.

Das toch echt wel achterhaald tot en met, iedereen kan van vandaag of morgen een ongeval hebben of ziek vallen en dan moet er ook een vervanger gezocht worden.
Zwanger zijn is iets natuurlijks, dus daarom mensen ontslaen is echt te absurd.

memorexxx zei:

Artikel op de site van de Standaard : "Het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen ontvangt bijna wekelijks klachten van vrouwen die niet aangenomen of ontslagen worden omdat ze zwanger zijn. "
Dat ontslagen worden is wel fout, daar ben ik het zeker mee eens. Maar als ik een nieuwe werknemer zoek, dan zal dat inderdaad zeker niet een zwangere vrouw zijn. LoL. Hoe onrealistisch kan je zijn dat je gaat denken/eisen dat een werkgever die kandidaat zou kiezen. Je wilt werknemers om te werken, op de moment dat je een vacature plaatst. Als je een zwangere vrouw kiest dan weet je al zeker dat ze x maand (geen idee hoelang dat is tegenwoordig) thuis zit in het eerste jaar + wettelijk verlof. Dan kan je beter niemand aanpakken inderdaad. Heeft dit met gender te maken? Als een man zegt op zen sollicitatie "a ja, binnen paar maand ga ik wat loopbaanonderbreking doen, voor het gezin" dan zal die ook zeker niet aangenomen worden.

Klik om te vergroten...

Het probleem is iets breder. Vrouwen worden soms niet aangenomen omdat ze wel eens zwanger zouden kunnen worden of net omdat ze wel al kinderen hebben.

squalleke123 zei:

Het probleem is iets breder. Vrouwen worden soms niet aangenomen omdat ze wel eens zwanger zouden kunnen worden of net omdat ze wel al kinderen hebben.

Klik om te vergroten...

Ik vraag me langs de andere kant wel af over wat soort jobs men dan bedoelt. Lijkt me straf dat een hooggeschoolde vrouw geweigerd gaat worden omdat ze wel eens zwanger zou kunnen worden.
Laaggeschoolden zouden hier imo dus meer last van kunnen hebben jammer genoeg (wat het niet goedpraat).

Polis zei:

Ik vraag me langs de andere kant wel af over wat soort jobs men dan bedoelt. Lijkt me straf dat een hooggeschoolde vrouw geweigerd gaat worden omdat ze wel eens zwanger zou kunnen worden.
Laaggeschoolden zouden hier imo dus meer last van kunnen hebben jammer genoeg (wat het niet goedpraat).

Klik om te vergroten...

Eerder net omgekeerd, door dat hooggeschoolde jobs vaak moeilijker in te vullen zijn. Laaggeschoolde vang je gewoon op met een interim

Polis zei:

Ik vraag me langs de andere kant wel af over wat soort jobs men dan bedoelt. Lijkt me straf dat een hooggeschoolde vrouw geweigerd gaat worden omdat ze wel eens zwanger zou kunnen worden.
Laaggeschoolden zouden hier imo dus meer last van kunnen hebben jammer genoeg (wat het niet goedpraat).

Klik om te vergroten...

Gaat net vaker over hooggeschoolden (zie squalleke123). Het aantal vrouwen dat vragen gesteld worden over hun gezinsleven/kinderwens is echt niet te tellen. Gelukkig heb je het recht om daarover te liegen.

Al vaak over het "zwanger zijn" topic het gehad:
Het hele hypocriete aan de zaak is dat als je dan aan vrouwen vraagt: "stel je bent een zelfstandige/zaakvoerder van een kleine KMO, zou jij dan iemand aanwerven waarvan je weet dat die nogal snel gaat uitvallen?"

Op dat moment is het ook heel stil hoor.

Mja een vrouw niet aannemen omdat ze zwanger zou kunnen worden vind ik wel nog iets anders als een vrouw die zwanger komt solliciteren (zo staat het toch in dat artikel).
Die eerste, daar zal wel ies over nagedacht worden (tja, is nu eenmaal zo zoals SithCloud zegt,als ge een kleine KMO hebt kan je niet zomaar een extra persoon betalen omdat die daar recht op heeft.) , maar die 2de die pakt toch niemand aan?

SithCloud zei:

Al vaak over het "zwanger zijn" topic het gehad:
Het hele hypocriete aan de zaak is dat als je dan aan vrouwen vraagt: "stel je bent een zelfstandige/zaakvoerder van een kleine KMO, zou jij dan iemand aanwerven waarvan je weet dat die nogal snel gaat uitvallen?"
Op dat moment is het ook heel stil hoor.

Klik om te vergroten...

ik hoor nochtans nooit dat probleem bij mannen die binnenkort vader gaan worden. Zij kunnen ook 4 volle maand en 10 dagen thuisblijven, hé (waarvan enkele dagen dan nog door de werkgever betaald moeten worden).

Het probleem is dat mannen niet thuisblijven voor hun kind, terwijl vrouwen dat wel doen. Deels uit medische noodzaak, grotendeels vanwege de maatschappelijke norm. Of leg maar eens aan je baas in de bouw uit dat je halftijds gaat werken om thuis te blijven voor je kind. Dan zal je zien hoe gelijk een man en een vrouw behandeld worden door hun werkgever.

memorexxx zei:

Mja een vrouw niet aannemen omdat ze zwanger zou kunnen worden vind ik wel nog iets anders als een vrouw die zwanger komt solliciteren (zo staat het toch in dat artikel).
Die eerste, daar zal wel ies over nagedacht worden (tja, is nu eenmaal zo zoals SithCloud zegt,als ge een kleine KMO hebt kan je niet zomaar een extra persoon betalen omdat die daar recht op heeft.) , maar die 2de die pakt toch niemand aan?

Klik om te vergroten...

Ik heb morgen een vergadering met iemand van ADMB (sociaal bureau). Normaal met de directrice, maar die is ondanks recente promotie tot directrice sinds kort afwezig wegens zwangerschapsverlof (ik vermoed dus zwanger tijdens haar promotie-beslissing). Gebeurt dus blijkbaar wel .

Thin Liz zei:

Ach, heel dat gedoe over het ingangsexamen geneeskunde kent zelfs bij de artsen al serieuze tegenkanting. Er gaan meer en meer stemmen op om dat zelfs af te schaffen.

Het probleem is dat je met zo'n ingangsexamen veel te uniforme artsen gaat 'kweken'. De geneeskunde staat pas sterk met een zo divers mogelijke artsengroep, die vanuit een zo divers mogelijk standpunt een patient gaat aanpakken. Het kan handig zijn om bij een huisarts te gaan die steeds de primus van de klas was, bij wijze van spreken z'n cursussen amper hoefde vast te nemen en al fluitend door het examen walste. Maar het kan ook handig zijn om bij een huisarts te gaan die al vechtend en blokkend door z'n jaren moest worstelen om er te geraken. De studieperiode gaat hen anders vormen, anders kweken en dat is enkel ten goede van de patient. De kans is groter dat die laatste zelfs nooit door een ingangsexamen is geraakt, en die mensen mis je dan later wel in het beroep.

Klik om te vergroten...

Dit klopt wel. Nu kweekt men artsen die een zeer sterk wetenschappelijk profiel hebben. De meeste daarvan zijn na hun basisopleiding sterk geïnteresseerd in specialisaties of doctoreren en bijgevolg heeft men huisartsen tekort voor al het werk.
Een goede arts is niet noodzakelijk hoogbegaafd, hij moet in de eerste plaats hoogbegaan zijn met zijn patiënten. In dat opzicht faalt het ingangsexamen dat er eigenlijk meer is om economische redenen.

SithCloud zei:

Al vaak over het "zwanger zijn" topic het gehad:
Het hele hypocriete aan de zaak is dat als je dan aan vrouwen vraagt: "stel je bent een zelfstandige/zaakvoerder van een kleine KMO, zou jij dan iemand aanwerven waarvan je weet dat die nogal snel gaat uitvallen?"

Op dat moment is het ook heel stil hoor.

Klik om te vergroten...

Je kan dat enkel rechttrekken door mannen en vrouwen even lang verplicht thuis te laten blijven. Als kleine KMO ga je vaak risicomijdend werken, kleine problemen hebben vaak grote consequenties.

Het is niet aan de KMO (die nog altijd als hoofddoel heeft om economisch te overleven), maar aan de staat (zonder positieve discriminatie) om de situatie recht te trekken.

KMO's die deze vrouwen toch kansen geven daar steek ik mijn hoed voor af, maar KMO's die hier de draagkracht niet voor hebben kan je moeilijk iets kwalijks nemen.

JPV zei:

ik hoor nochtans nooit dat probleem bij mannen die binnenkort vader gaan worden. Zij kunnen ook 4 volle maand en 10 dagen thuisblijven, hé (waarvan enkele dagen dan nog door de werkgever betaald moeten worden).

Het probleem is dat mannen niet thuisblijven voor hun kind, terwijl vrouwen dat wel doen. Deels uit medische noodzaak, grotendeels vanwege de maatschappelijke norm. Of leg maar eens aan je baas in de bouw uit dat je halftijds gaat werken om thuis te blijven voor je kind. Dan zal je zien hoe gelijk een man en een vrouw behandeld worden door hun werkgever.

Klik om te vergroten...

En wie gaat dan de borstvoeding geven? Reken maar dat bij de meeste gezinnen de keuze voor zwangerschapsverlof niet eens ter sprake komt. Standaard pakt de vrouw dat. Bij mij is dat ook het geval. Moest ik dit bij mijn vrouw ter discussie stellen, ik denk dat ik een grote *slik*reactie zal krijgen van een ander zeer feministische vrouw.

Wat de maatschapperlijke norm is wordt door meerdere dingen bepaald dan alleen maar de belangen van de werkgever. Het is ook niet noodzakelijk uit eigenbelang.
Ook al zijn er vandaag veel meer dubbelverdieners, veel mannen vinden nog steeds dat het hun rol is om ervoor te zorgen dat er 'brood op tafel ligt'. Dat komt voort uit een verantwoordelijkheidsgevoel 'als man'. Dat de vrouw (en niet de man) thuis blijft om voor de kleine te zorgen zien zij helemaal niet als een opoffering van hun vrouw maar als een toegeving aan hun vrouw, en vroeger was dat 'thuis blijven' zelfs een statussymbool.
Veel mannen schamen zich om thuis te blijven terwijl hun vrouw, net bekomen van die bevalling, wel moet werken. Dat is niet dat thuisblijven luieren betekent, maar dit is nog steeds wel de perceptie (vooral bij individuen die niet aan kinderen toe zijn) die mannen niet willen krijgen.

Er kan hier dan veel over seksisme gesproken worden, maar vrouwen houden die maatschappelijke normen mee in stand. Langs de ene kant wordt er gezeurd over de professionele benadeling, maar niemand rept een woord over de bevoordelingen. Vrouwen willen en kinderen en carriere, maar ze verwachten wel nog dat de man dit en dat doet, want hij is de 'man in huis', en de juridische voordelen zoals voogdij en dus alimentatie moeten behouden blijven. Kortom, men ondervindt en klaagt over de nadelen van het rollenmodel, maar is niet bereid om de voordelen ervan te laten varen. Buiten die paar feministische powervrouwen die een vocale minderheid over het onderwerp vormen, is de doorsnee vrouw best tevreden met de huidige maatschappelijke normen, met zwangerschapsverlof, met 60-80% werken.

JPV heeft het over ouderschapsverlof, wat zowel door de vader als door de moeder kan opgepakt worden (tot een leeftijd van 12 jaar). In de praktijk pakt de moeder dit evenwel meestal op (typisch in zomervakanties uiteraard).

Zwangerschapsverlof is er in de eerste plaats (of op zijn minst grotendeels) omdat een vrouw ook moet herstellen van een zwangerschap en bevalling. Ge kunt dit niet overdragen naar de partner. Ik denk dat ge daar dus ook niet over moet zitten discussieren met uw vriendin. Veel te herstellen valt er niet als man.
Borstvoeding is een persoonlijke keuze en impliceert niet dat ge moet thuisblijven met uw kind na het zwangerschapsverlof. Ge kunt ook afkolven na die 3 maand (afhankelijk van de regelingen op uw werk moeten ze u daarvoor ook mogelijkheden voorzien). En veel vrouwen stoppen daarmee ook na 3 maand (of opteren voor borstvoedingsverlof als hun werk dat aanbiedt).

M°°nblade zei:

En wie gaat dan de borstvoeding geven?

Klik om te vergroten...

ehm... m'n vriendin heeft 2x1 jaar lang borstvoeding gegeven. Vriending ging rond 6 maand gaan werken en kind ging al naar de creche (op 15km van haar werk). Ook ik kan borstVOEDING geven, hé.

M°°nblade zei:

Ook al zijn er vandaag veel meer dubbelverdieners, veel mannen vinden nog steeds dat het hun rol is om ervoor te zorgen dat er 'brood op tafel ligt'. Dat komt voort uit een verantwoordelijkheidsgevoel 'als man'.

Klik om te vergroten...

en dat is iets wat mag veranderen. Gelukkig verandert dat ook

Moonblade zei:

Dat de vrouw (en niet de man) thuis blijft om voor de kleine te zorgen zien zij helemaal niet als een opoffering van hun vrouw maar als een toegeving aan hun vrouw, en vroeger was dat 'thuis blijven' zelfs een statussymbool.
Vrouwen willen en kinderen en carriere, maar ze verwachten wel nog dat de man dit en dat doet, want hij is de 'man in huis', en de juridische voordelen zoals voogdij en dus alimentatie moeten behouden blijven.

Klik om te vergroten...

voogdij bestaat al jaren niet meer in een echtscheiding, alimentatie is voor de persoon die de kinderen opvoedt, niet noodzakelijk voor de vrouw. Als je het over partneralimentatie hebt, is dat relatief recent net sterk verminderd, dus niet behouden. Ook het standaard "vrouw krijgt de kinderen toebedeeld is al lang veranderd naar "standaard verblijfsco-ouderschap". "vrouwelijke voordelen" worden dus wel degelijk afgeschaft.

JPV zei:

Gelukkig verandert dat ook

Klik om te vergroten...

Ik vind nu eens echt niks mis met het idee dat iemands verantwoordelijkheidsgevoel groot genoeg is om te willen zorgen dat er brood op de plank komt. Het is pas een probleem als dit er voor zorgt dat de partner hierdoor een eigen carriere ontzegd wordt of binnen de relatie onderdrukt wordt.