Général Zantas
Legacy Member
Nahrtent zei:Dat weet je niet. Als je start met een achterstand, moet je uitzonderlijker zijn om hetzelfde te presteren dan iemand die zonder achterstand start.
Uiteraard is er meer onwil bij (ik zeg maar wat) de geïmporteerde Turkse huismoeders van vijf kinderen om Nederlands te leren dan bij de hoogopgeleide vrouw van Sylverscythe (sorry bro), maar dat is in zichzelf ook maar een gevolg van vastgeroeste ideeën dat de huisvrouw toch niet hoeft deel te nemen aan het openbare leven, of opgeleid dient te zijn tout court, etc...
Zoiets aan slechte wil wijten duidt op een gebrek aan inlevingsvermogen.
Gemakkelijk gezegd voor mensen die nooit iets te kort hebben gehad en voor wie alles vanzelfsprekend is.
Als je in die gemarginaliseerde bubbel opgroeit, in een omgeving waar iedereen rondom u van jongs af aan diezelfde achterhaalde ideeën deelt en papegaait, dan komt ge er echt niet met "wat goeie wil" hoor.
Ge hebt in zo 'n situatie vooral sjans nodig denk ik, een toevallige trigger die u aan het denken zet.
Dat kan van alles zijn, één uitzonderlijke leerkracht in het middelbaar kan bijvoorbeeld al het verschil maken.
Of vriendjes op school die van betere komaf zijn die u laten zien dat het anders kan.
Maar als maatschappij in het geheel wil je toch niet afhankelijk zijn van zulke toevalstreffers?
Veel tijd en veel geld investeren in deze probleemsituaties is geen populair idee, kan ik mij inbeelden.
Termen als "pamperbeleid" komen dan heel gemakkelijk bovendrijven.
Maar het zal toch nodig zijn vrees ik, als we op langere termijn vooruitgang willen boeken.
Vandaar ook mijn idee om grote investeringen in een integratiebeleid steeds te koppelen aan een zo radicaal mogelijke immigratiestop.
Daarnaast eventueel een "cut your losses"-aanpak voor de talloze gevallen die inmiddels niet meer te redden zijn (maar vraag mij niet wat dat inhoudt want ik heb er geen antwoord op).
Gebrek aan inlevingsvermogen?

Niet dat ik plots een expert ben, maar ik ben opgegroeid op de straten van't Kiel in Antwerpen. Ik zat op de basisschool waar de helft van de kinderen migrant was, middelbare school deed ik ASO dus daar waren ze destijds niet zo prominent aanwezig, het was gene SITO 5 of SPIA omgeving. Ik kom zelf uit een gezin met 6 kinderen. Mijn moeder was rekkenvulster en vader was gewoon arbeider, dus we hadden het niet breed en ik zat ook meer op't straat dan waar anders. In mijn tienerjaren zijn wij "gevlucht" naar een tehuis voor mishandelde vrouwen/kinderen, en moesten we overleven zonder iets van luxe (zelfs geen TV, slapen in hetzelfde bed met 1-jaar jongeren broer, etc), en ik ben ook gans mijn jeugd gepest geweest met mijn achternaam en mijn uiterlijk (en ik heb op 5 verschillende scholen gezeten en overal hetzelfde meegemaakt). Ik ben ook verscheidene keren blijven zitten in't middelbaar. Ik heb 2 verschillende unief richtingen gedaan zonder succes. Ik ben 3 jaar werkloos geweest na de mislukkingen op de unief waarbij ik thuisbleef wonen en als 23-25 jarige de kamers moest delen met 12 jaar jongere broers. 3 jaar lang gesolliciteerd voor simpele functies als Administratief Medewerker etc, maar nergens aangenomen. uiteindelijk maar aan den band begonnen bij de Nike.
Om maar te zeggen, nooit iets te kort gehad en alles vanzelfsprekend gezien?

Wat "White Privilege" betreft stond ik toch helemaal achteraan de rij hoor.
Ik blijf bij de steling dat er bij vele jongeren in bepaalde milieus een deel "goede wil" ontbreekt en dat ze zich te gemakkelijk neerleggen bij bepaalde percepties "oh alle Belgen zijn racist, ik ga nooit gewoon werk krijgen, fuck da ik ga niet studeren".
Laatste paragraaf ga ik volledig mee akkoord. Er wordt te weinig geinvesteerd. Maar goed, niet alleen in Belgie. Werkelijk overal. Waar in Europa is er WEL succesvolle niet-Europese migratie en integratie? Ge begint op den duur te denken dat het gewoon niet mogelijk is.
), niet iets strafbaars op zich (qua groepen is het natuurlijk voor de politie niet zo eenvoudig om dat op het strand te controleren)