Toch even wat meer over mezelf, ook al ben ik er niet trots op: ik heb wel degelijk zelf een VDAB-opleiding gevolgd om een carrièreswitch te maken. Zelf voor gekozen en mij ingeschreven voor de wachtlijst van zo'n opleiding op het moment dat ik onverwacht werkzoekende werd.
Op een moment dat ik tegen een depressie moest kampen en meer en meer geïsoleerd raakte, heeft die begeleiding vanuit de VDAB mij niet alleen geholpen om nieuwe technische vaardigheden te verwerven - ook al werk ik nu niet in het exacte veld van die opleiding, maar een verwant, dus het komt wel degelijk goed van pas - maar ook om terug meer structuur in je dag te brengen, wat meer sociale contacten, hulp bij het selecteren van de juiste vacatures, en finaal: toen ik na die opleiding 3 jobaanbiedingen had om uit te kiezen en ik niet goed kon kiezen (eeuwige twijfelaar) tussen 2 van de 3 heb ik ook daar hulp bij gekregen.
Oké: zo'n opleiding heeft ook een aantal beperkingen - zoals dagelijks in het opleidingscentrum zitten - maar als je goede redenen had: uiteraard sollicitatiegesprekken, maar ook bv. doktersafspraak die al lang vastlag, dan werd daar menselijk mee omgegaan en kon je daar wel "vrij" voor krijgen. Daar werd heus wel correct mee omgegaan. Je mocht zelfs 6 dagen verlof inzetten om echt vakantie te nemen, buiten de weken dat het opleidingscentrum collectieve sluiting had.
Ik ben wel altijd één van die mensen geweest die het haatten om werkzoekend te zijn - "leuk" thuiszitten en zinloze dingen doen zoals gamen kon ik toen echt niet met een gerust gemoed doen, ik liep net niet tegen de muren op - en véél langer op vacaturesites zat dan dat eigenlijk productief is (het is niet alsof daar continue vacatures bijkwamen), inclusief te weinig gericht solliciteren. Ik was/ben een beetje een doemdenker - ondanks dat ik eigenlijk nog een goede 2 jaar safe zat met mijn uitkering mocht ik werkloos gebleven zijn, zag ik al een deurwaarder mijn appartement in beslag nemen omdat ik de lening niet kon aflossen - dus ik heb die opleiding ook sneller afgewerkt dan de max. termijn (wat gelukkig kon omdat het merendeel zelfstudie was en je je eigen tempo kon opdrijven) maar ondanks dat het een opleiding voor "hooggeschoolden" was, zaten daar wel degelijk mensen die graag zo lang mogelijk in die opleiding bleven zitten omdat zo hun uitkering zo lang mogelijk bevroren bleef (sommigen hadden er ook huurinkomsten bovenop).
Dus ik ben wel degelijk pro een veel stevigere opvolging en/of opleiding van werkzoekenden, omdat het mij geholpen heeft. Maar dan moet je ook toegeven dat dit mogelijk net méér geld zou kosten dan sommige werklozen gewoon thuis te laten zitten. Je kan ook niet iedereen een opleiding richting IT of andere technische zaken geven, dat ligt niet in iedereen zijn interesseveld of capaciteiten. Maar het lijkt mij dat er nog genoeg andere knelpuntberoepen zijn.
Werkloosheidsuitkeringen moeten wat mij betreft niet per se beperkt worden in de tijd, maar zoals de Vlaamse overheid het nu voorstelt met na 2 jaar (!) werkzoekend te zijn, intensief te gaan begeleiden, lijkt mij zéker niet verkeerd.