a priori is het moeilijk in het algemeen te oordelen. Veel hangt af van de omstandigheden van de staking/betoging. Individuele casussen mag je me voorleggen, maar zomaar iets doortrekken naar alles kan niet. Zie bvb het blokkeren van wegen, waar imho rechtspraak terecht stelt dat een blokkage niet a priori strafbaar is, maar dat er proportionaliteit moet zijn.
Dat een vakbondsmedewerker bvb de premier zou doodschieten indien hij vakbonden zou verbieden door een of ander semi-keizerlijk besluit, kan niet. Zou hij echter het vakbondslidmaatschap strafbaar stellen met de doodstraf, dan vrees ik dat ik zelf wel eens met een kogel naar Charles Michel zou gaan, als ik het land niet zou kunnen verlaten doordat men een muur rond België/Vlaanderen zou bouwen (zie Oost-europa, een Praagse lente vond ik dus bvb perfect legaal). Dat is natuurlijk zo'n extreme situatie, die al met oorlog zou gelijkstellen (help, ik doe nu bijna hetzelfde als Bart De Wever met z'n verwijzing naar de militaire tak van de PS).
(voor alle duidelijkheid: geen enkele politieke partij, zelfs niet het VB, is momenteel voorstander van het compleet verbieden van vakbonden, laat staan dit te bestraffen met de doodstraf, dus 't is een héél verre hypothetische stelling).
Ik heb in België een groot respect voor recht. Recht is niet altijd juist, maar moet in principe vind ik quasi altijd gevolgd worden. Je kan hoogstens vragen/eisen om andere wetgeving te introduceren, verder dan de wet toelaat mag je niet gaan om te protesteren. Tenzij in écht extreme gevallen zoals hierboven geschetst

. Ik heb dus recht op een eigen mening, maar ik kan perfect leven met de historische uitspraken ivm stakingsrecht die een goeie basis gegeven hebben over zo'n heikel punt.