Wel opmerken dat de brugpensioenen waar mensen zoveel problemen mee hebben, vaak de stelsels zijn van situaties waar men met brugpensioen de overheidsfinanciën méér een dienst zou doen dan met gewone werkloosheid (wat nog altijd in de meerderheid van de brugpensioenen ten gevolge van faillissement het gevolg is, zeker gezien de lage bereidheid om mensen >50 aan te werven).
Ik kan verstaan dat mensen brugpensioen onterecht vinden, maar imho niet:
- voor mensen die medisch kapotgewerkt zijn
- voor mensen die >45 jaar gewerkt hebben (40 jaar in bepaalde gevallen/sectoren lijkt me ook logisch)
- voor mensen die na een faillissement onvrijwillig werkloos worden (waarbij in die gevallen wel een heractivering een deel zou moeten uitmaken van een brugpensioendossier)
Een voorbeeldje om aan te geven waar de illogica in zit:
Ik dnek dat iedereen er vanuit kan gaan dat iemand die volgend jaar 56 jaar is en vanaf afstuderen begon te werken, zonder onderbreking, zijn best gedaan heeft. (mod: wil niet zeggen dat hij mag stoppen)
De bediende-tekenaar uit een bouwbedrijf krijgt, indien hij medisch sukkelt (bvb kapotte rug, geen recht op mutualiteit) en ontslagen wordt, een opzegtermijn of verbrekingsvergoeding van 33 maand en 8 weken (= 151 weken). Dit in de veronderstelling dat hij vanaf 22 jaar (bvb afgestudeerd industrieel ingenieur) begon te werken. Wil concreet zeggen dat hij tot z'n 59ste niet zal moeten stempelen. Kans op (deeltijdse) hertewerkstelling is, gezien geen fysieke arbeid, redelijk groot.
Als die bediende-tekenaar echter een gewone medisch-sukkelende arbeider is en vanaf 14 begon te werken, is zijn opzeg 16 weken. Hij krijgt daarnaast een eenmalige premie van 3750 euro (netto). Enkele weken later zit hij echter al aan de werkloosheid. Tegen dat hij 59 is, zal hij aan het forfait zitten (19,37 euro per dag). Kans op (deeltijdse) hertewerkstelling is, gezien fysieke arbeid, klein.
