mac-bc zei:
Klopt voor een groot stuk maar er is ook nog een tweede groep:
De 55'er die denkt recht te hebben op brugpensioen om zo nog gemiddeld 25 à 30 jaar te teren op geld van anderen en in het bijzonder op het geld van de komende generatie. En dit in tijden van toenemende vergrijzing, in tijden van oplopende staatsschulden, in tijden van onzekerheid voor de komende generaties, ... en die dit ook probeert door te drukken door te staken, door nog meer schade te berokkenen aan de economie, door de komende generatie het dus NOG moeilijker te maken... Zowel voor de crisis als na de crisis.
Is dat ook geen hebzucht? Is dat ook geen egoïsme? De bedragen zullen dan misschien individueel niet zo groot zijn, het is wel met massa's tegelijk.
Wel opmerken dat de brugpensioenen waar mensen zoveel problemen mee hebben, vaak de stelsels zijn van situaties waar men met brugpensioen de overheidsfinanciën méér een dienst zou doen dan met gewone werkloosheid (wat nog altijd in de meerderheid van de brugpensioenen ten gevolge van faillissement het gevolg is, zeker gezien de lage bereidheid om mensen >50 aan te werven).
Ik kan verstaan dat mensen brugpensioen onterecht vinden, maar imho niet:
- voor mensen die medisch kapotgewerkt zijn
- voor mensen die >45 jaar gewerkt hebben (40 jaar in bepaalde gevallen/sectoren lijkt me ook logisch)
- voor mensen die na een faillissement onvrijwillig werkloos worden (waarbij in die gevallen wel een heractivering een deel zou moeten uitmaken van een brugpensioendossier)
Een voorbeeldje om aan te geven waar de illogica in zit:
Ik dnek dat iedereen er vanuit kan gaan dat iemand die volgend jaar 56 jaar is en vanaf afstuderen begon te werken, zonder onderbreking, zijn best gedaan heeft. (mod: wil niet zeggen dat hij mag stoppen)
De bediende-tekenaar uit een bouwbedrijf krijgt, indien hij medisch sukkelt (bvb kapotte rug, geen recht op mutualiteit) en ontslagen wordt, een opzegtermijn of verbrekingsvergoeding van 33 maand en 8 weken (= 151 weken). Dit in de veronderstelling dat hij vanaf 22 jaar (bvb afgestudeerd industrieel ingenieur) begon te werken. Wil concreet zeggen dat hij tot z'n 59ste niet zal moeten stempelen. Kans op (deeltijdse) hertewerkstelling is, gezien geen fysieke arbeid, redelijk groot.
Als die bediende-tekenaar echter een gewone medisch-sukkelende arbeider is en vanaf 14 begon te werken, is zijn opzeg 16 weken. Hij krijgt daarnaast een eenmalige premie van 3750 euro (netto). Enkele weken later zit hij echter al aan de werkloosheid. Tegen dat hij 59 is, zal hij aan het forfait zitten (19,37 euro per dag). Kans op (deeltijdse) hertewerkstelling is, gezien fysieke arbeid, klein.
). 
)