zarathustra zei:
Maar als je stelt dat wo een uitspraak niet opgaat, waarom zou je dan al verschillende aanpak voor leerlingen moeten hebben? Ze beginnen allemaal gelijk, ze krijgen allemaal hetzelfde aangeleerd. Dus als er geen basis verschil is in cognitieve sterkte zou iedereen op hetzelfde eindpunt moeten aankomen.
Ok, laten we dan binnen het huidige aanbod blijven. Dan ben ik er nog van overtuigd dat als je kinderen gewoon laat kiezen er *veel* zullen zijn die gewoon de weg van de minste weerstand kiezen. Wat noch voor hen noch voor de maatschappij op lange termijn goed is. Dan wou ik heb liever 'geforceerd' zien in doen wat het best bij hun mogelijkheden past. Enkel in het lager en middelbaar, wat uiteindelijk toch maar voorbereiding is.
Welke uitspraak gaat niet op?
Ben je nu over uitersten bezig als iemand die kiest voor een richting zonder huiswerk omdat hij huiswerk niet leuk vindt? We moeten kinderen helpen en begeleiden zodat ze een onderbouwde keuze maken, maar los daarvan zou ik dat niet al te veel sturen. Hoe zie jij dat 'forceren'?
Silmarunya zei:
Sterkere analytische vaardigheden zijn minstens voor een deel aangeboren - anders zouden twee leerlingen met dezelfde socio-economische achtergrond en hetzelfde schooltraject even goed moeten zijn in wiskunde en ik spreek uit ervaring als ik zeg dat dat niet het geval is.
Het is dan niet meer dan logisch dat ons onderwijssysteem personen met een bovengemiddeld talent voor onder andere abstract en analytisch redeneren de kans geeft zich optimaal te ontplooien. Zij zijn immers de dokters, economen, ingenieurs en wetenschappers van morgen. Dat kan niet als er niet van jongs af gedifferentieerd wordt en er intellectueel veeleisende richtingen zijn, met een sfeer, attitude en niveau die zo'n optimale ontwikkeling mogelijk maken.
Dat sommigen die richtingen dan percipiëren als 'beter' en daardoor technisch onderwijs onterecht onderschatten is een probleem. Maar nogmaals, dat los je niet op door het onderscheid tussen richtingen af te schaffen, daar straf je alleen de intellectueel sterkere studenten en bij uitbreiding de hele maatschappij mee.
Ik heb de indruk dat we in een maatschappij leven die gelijkheid en respect wilt bereiken door verschillen te elimineren - en niet alleen in het onderwijs overigens. Dat is het symptoom bestrijden zonder de oorzaak aan te pakken en hier is dat des te pijnlijker omdat de symptoombestrijding ook nog eens hand in hand gaat met een niveauverlaging.
Vaardigheden kunnen nooit aangeboren zijn, dat gaat per definitie in tegen de betekenis van het woord. Ik zal aannemen dat je aangeboren capaciteiten bedoelt. Alsof de socio-economische situatie de enige voorwaarde is om rekening mee te houden. Wie weet spendeert de ene dagelijks meer tijd aan zijn huiswerk, let hij beter op in de les, is hij geïnteresseerd in de leerstof, slaapt hij meer, voelt hij zich gelukkiger, ... Het accumulatieve effect van deze factoren kan zeker een niveauverschil verklaren. Er zijn nog veel factoren waarmee je rekening moet houden om tot een duidelijke conclusie te komen. Nogmaals, anekdotisch bewijs weerlegt helemaal niks.
Het is niet meer dan logisch dat een onderwijssysteem elke leerling de kans geeft om zich optimaal te ontplooien en dat kan je bereiken zonder zo vroeg al leerlingen te verdelen in zwakkere en betere richtingen. Zie ook mijn vorige antwoord, je hebt nog altijd niet gezegd waarom zwakkere leerlingen meer ondersteuning bieden en sterkere leerlingen boeiende oefeningen geven geen mogelijke oplossing kan bieden om betere resultaten op te leveren voor beide groepen.
Je doet alsof ik pleit voor een niveauverlaging, maar dat heb ik nergens geschreven?
geloof wel sommigen hier niet, precies alsof iedereen rond de 90 scoort 
