Solid Q zei:
Wat iedereen wil is een belachelijk statement. Je leeft teveel volgens vaste normen en waarden en gedachtenstromingen zonder te beseffen dat hetgeen we vandaag hebben maar een conventie is, een sociale constructie dat evengoed anders kon zijn.
Het idee dat gelijkheid, rechtvaardigheid ... goed zijn is iets wat gegroeid is doorheen de tijd, maar je moet goed beseffen dat het evengoed anders kan, alles is een constructie.
Daar heb je gelijk in hoewel ik het zou nuanceren. Imo zijn de idealen van gelijkheid en rechtvaardigheid wel degelijk universeel, maar is het de invulling van die idealen die verschillend is en onderhevig is aan culturele veranderingen. Ik ken geen enkel systeem dat zichzelf onrechtvaardig vindt en zij bezitten allemaal een rechtvaardigingsgrond voor hun leiders (goddelijke wil, vertegenwoordiging van het volk, de wijzen,...). Athene had vroeger ook al een democratie die gestoeld was op gelijkheid, enkel zouden wij die gelijkheid nu als ongelijkheid bestempelen.
Net zoals het idee van parlementaire democratie, wie of wat heeft beslist dat een parlement = goed / democratisch (weer dat woord) is. Kan een goed en wijs leider ook geen volk leiden en misschien zelfs beter ?
Als je goed nadenkt ben je bij een parlement onderworpen aan de grillen van de meerderheid, de ene dag denkt men zo, de andere dag zo. Een heerser kan je begrijpen, kennen, vleien. Is de heerschappij van één niet consequenter ? En dan moet je dit niet meteen gelijkstellen met een dictator....grote politieke denkers zoals Plato en Machiavelli zijn ook van mening dat 1 beter is dan velen.
Natuurlijk is het mogelijk om aspecten te belichten waarom een parlement niet goed zou zijn. Maar zoals je zelf al impliciet zei: het parlement is een sociale constructie die historisch is gegroeid en dan zou je moeten kijken naar waarom die instelling ontstaan is. Voor de scheiding der machten lag de macht in handen van 1 persoon (en zijn medewerkers) en het is dan ook als reactie tegen de misbruiken die hieruit voortkwamen, dat men de macht wou splitsen. Het had dus evengoed anders kunnen zijn, ja, maar dat zou dan zijn omdat niemand zijn absolute macht misbruikte (of omdat niemand het merkte). Iets wat in de praktijk bijna altijd het geval blijkt te zijn.
Een democratisch orgaan is idd onderworpen aan de grillen van de meerderheid maar bij 1 heerser is heel de samenleving onderworpen aan de grillen van 1 man. Zoals je zegt: 1 heerser kan je vleien. Wat is daar het gevolg van? Wel, door die persoon te vleien kan ik zijn gedrag beïnvloeden en ook zijn beleid. Om dat in een systeem van scheiding der machten te doen, ga je toch al heel wat meer mogen vleien want dan moet je bij al de 'onafhankelijke' instellingen van de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht vleien, daar zij ingesteld zijn om elkanders macht in te perken en in evenwicht te houden. Koop jij de koning (of andere leider) van de uitvoerende macht om, zal je nog quasi nergens staan omwille van de checks and balances. Om die reden kan je dus gemakkelijk stellen dat 'ons' systeem, zeker op dat vlak, beter is.
Langs de andere kant, als je het aspect van de consequentie en standvastigheid van bestuur belicht, dan zal je wellicht beter afzijn met 1 persoon die langer regeert dan 4 of 8 jaar. Maar dat is slechts theorie, want je moet maar 1 persoon beïnvloeden om heel het beleid en bestuur om te gooien, wat aan het bestuur een groter risico van willekeur en instabiliteit vasthangt. Je moet al aan een pak meer, al dan niet haalbare, voorwaarden voldoen om een goede despoot, dictator, keizer, koning,... te hebben. Hij moet wijs zijn, hij moet charisma hebben, hij moet standvastig zijn, hij mag niet beïnvloedbaar zijn. En dat zijn dan nog maar enkele voorwaarden om een standvastig beleid te hebben, niet om noodzakelijk een 'goede en rechtvaardige' leider te hebben. In theorie is het dus wel zo dat 1 man mss beter een land kan leiden, in praktijk is dit quasi niet haalbaar.
Je hebt daar trouwens enkele mooie citaten over zoals: "Een keizerrijk heeft slechts 1 nero, een democratie heeft er velen". Dit is nu wel niet het letterlijke citaat, dat ken ik niet meer. Wel weet ik dat het een verdediging was voor een absoluut systeem. Maar toch, die vele neros houden elkander beter in evenwicht dan 1 nero met absoluut gezag ("Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely. Great men are almost always bad men." - Lord Acton).
Ik dacht trouwens dat de politieke organisatie van Plato inhield dat er 3 klassen waren waarvan er 1 klasse de macht had (de filosofen of wijzen) en dat de personen die tot de leidende klasse behoorden gekozen/verheven werden uit de 2e klasse (de 'wachters')?
Let op, dit is een betoog tegen absolute macht, niet noodzakelijk voor een democratische organisatie of de klassieke scheiding der machten. Je kan perfect een scheiding der machten bekomen zonder een democratie te zijn. Hell, zelfs China kent een zogenaamde scheiding der machten, maar daar is in de praktijk niet veel van te merken
Nu vraag ik mij wel af wat dit met het onderwerp te maken heeft en waarom ik dit heb neergepend
Oh well, terug achter de boeken kruipen dan maar.
