Archief - Ruimtelijke Ordening en Verstedelijking

mac-bc zei:

Maar het is vooral de logica die mij compleet ontgaat eerlijk gezegd. Men zou toch denken dat, net omdàt ons landje al zo klein is, je des te zorgvuldiger en des te efficiënter zou moeten omspringen met de schaarse ruimte? Omdat we met zoveel moeten wonen op zo'n klein gebied, zou je verwachten dat we de beste ruimtelijke ordening moeten hebben i.p.v. de slechtste. Toch?! Of snap ik het nu helemaal niet meer?
Of is dat weer dat fatalistisch kantje van: "Het is toch al zo schaars, we hebben toch al zo weinig open ruimte, laat het ons dan direct volledig volbouwen"?

Dat moet je mij toch eens uitleggen.

Klik om te vergroten...

Ik vind jouw verwachtingen voor onze maatschappelijke gewaarwording over ruimtelijke ordening disproportioneel en onrealistisch. Het kon ons al niet schelen dat onze bevolking na-oorlogs explodeerde van 8.5 naar 11.5 miljoen inwoners, maar we zouden wel wakker gelegen moeten hebben over die 35% extra mensen hun woondroom?

Hoe je het draait of keert wordt een appartement de dag van vandaag nog steeds iets aanzien als iets voor de sociaal lagere klasse. Er zijn bar weinig gezinnen die ambiëren om de rest van hun leven te slijten tussen 4 muren zonder tuin. Huis met tuin blijft voor die mensen een kwestie van 'living the belgian dream'.
De stedelijke elite die verknocht was aan het stadsleven konden vroeger nog in een herenhuis wonen. Maar ook dat is nu met prijzen die boven 1 miljoen euro gaan ver verleden tijd. Die herenhuizen zijn intussen grotendeels opgedeeld in studentenbuildings met 8 studentenkoten omdat het alleen nog maar aantrekkelijk is als opbrengst/verhuurwoningen. At best kan de stedelijke elite nu voor 500k euro een nieuwbouw appartement van 100 m² met dakterras kopen, zonder parkeerplaats voor hun bedrijfswagens.

Vlaanderen is op dat vlak geen uniek gegeven in de wereld. Ook elders vind je dezelfde stedelijke problemen rond urbanisatie, suburbs, waar er fileproblemen ontstaan en natuur verdrongen wordt. Het enige verschil is dat Vlaanderen zó klein is dat wat in de USA of elders enkel een lokaal probleem genoemd wordt, in Vlaanderen een regionaal probleem is.

Als België ambieert om het epicentrum van de EU te blijven is dat tegelijkertijd ook een keuze om onze natuur op te offeren voor een metropolitaans bestaan. De vrije ruimte die er nog in de jaren '50 of '80 was gaan we nooit meer kennen.

De verdere verstedelijking zal ook op een natuurlijke manier verder evolueren. Gehuchten worden dorpen, dorpen worden steden en grootsteden metropolen. Wanneer wij op pensioen zijn, gaat onze vrijstaande villa binnen de dorpskern door de volgende eigenaar of projectmakelaar waarschijnlijk gesloopt en vervangen door appartementsblokken. Dat zal niet gedreven zijn door ecologische gewaarwording of ruimtelijke ordening, maar puur het feit dat er geen markt meer zal zijn voor dergelijke luxe woonsten vanwege onbetaalbaar voor 80% van de bevolking.

Nineshots zei:

Hoezo is dat uitzonderlijk aan België? In onze buurlanden is dat niet anders en ik vermoed in de rest van de wereld ook niet.

Klik om te vergroten...

Ik heb daar geen cijfers over, misschien jij wel, maar in vele landen is in de stad, zeker in het centrum ervan, wonen wel iets met een zekere status. Hier voel ik dat veel minder aan. Ik heb een Spaanse vriendin die (voor de crisis daar) in het centrum van Madrid woonde op een groot appartement, en daar ongeloofelijk trots op is. Als je in de VS in het centrum van Chicago of New York kan wonen, dat is voor sommigen een doel op zich. Hier is dat, door de media en de manier dat ons land is verdeeld ook, vooral wat schamper doen over de stad. Noem het volksaard of kerktorenmentaliteit, maar ik ken eigenlijk niemand die, als ze morgen het budget hebben, naar de steden wil trekken.

mac-bc zei:

Vetgedrukte formuleert het opnieuw als een soort straf. Wat jammer is en feitelijk onjuist. Maar soit, voor u kan dit zo aanvoelen.

Klik om te vergroten...

Het sluit aan bij wat ik hierboven zeg hé. Voor mij is dat geen straf, maar ook als je rationeel de afweging maakt is het soms zelfs niet te verdedigen. Van buiten de stad ben je soms amper langer onderweg dan van een wijk binnen de stad. Dus dan moet je zien wat je wil hé, meer geld geven voor vaak een woning met lagere kwaliteit (hogere stookkosten en onderhoudskosten) om misschien wat pendeltijd te winnen. Zaken zoals luchtvervuiling of veiligheid (vind ik zelf overroepen) hebben we het dan nog niet over.

In Brussel zijn zelfs (misschien vooral) de mooiere buurten vaak slecht verbonden, neem bv. Ukkel. Dat is echt niet super verbonden met de rest van de stad. Een collega van mij was vroeger 40 min onderweg met de tram uit Ukkel om op het werk te raken. Ik 50 met de trein vanuit de rand. Puur anekdotisch, ik weet het. Dezelfde collega heeft nu een vriend, beiden goedbetalende job, woonden samen in Schaarbeek, en ze zoeken nu om uit de stad te trekken want ze werken in Diegem en voor wat ze kunnen betalen vinden ze uiteraard betere zaken buiten Brussel.

Je gaat naar mijn aanvoeling altijd nogal licht over de meerprijs van in de stad te wonen, die enkel gaat exploderen als dat wordt aangemoedigd. Dan gaan wat hervormingen van het kadastraal inkomen en dergelijke weinig uitmaken. Zelfs die magische "werkelijke kosten doorrekenen" moet ik nog zien, want als je in België iets koopt is dat meestal voor langere tijd, en steek je er een groot deel van je kapitaal in. Op dat moment gaat een hogere jaarlijkse kost het meestal wel winnen van éénmalig een gigantisch bedrag extra betalen.

Sylverscythe zei:

Ik heb daar geen cijfers over, misschien jij wel, maar in vele landen is in de stad, zeker in het centrum ervan, wonen wel iets met een zekere status. Hier voel ik dat veel minder aan. Ik heb een Spaanse vriendin die (voor de crisis daar) in het centrum van Madrid woonde op een groot appartement, en daar ongeloofelijk trots op is. Als je in de VS in het centrum van Chicago of New York kan wonen, dat is voor sommigen een doel op zich. Hier is dat, door de media en de manier dat ons land is verdeeld ook, vooral wat schamper doen over de stad. Noem het volksaard of kerktorenmentaliteit, maar ik ken eigenlijk niemand die, als ze morgen het budget hebben, naar de steden wil trekken.

Klik om te vergroten...

Ik ken wel redelijk wat mensen in Nederland en Frankrijk en daar is het gewoon exact zoals hier. Ofwel ben je een stadsmens en wil je in de stad wonen, ofwel ben je een buitenmens en wil je niet in de stad wonen.
Ook Amerikanen zijn van dat principe. En Spanjaarden wellicht ook.
Dus nee, ik denk niet dat dit typisch Belgisch is. In België heb je ook genoeg mensen die per se in de stad willen wonen.

Nineshots zei:

Ik ken wel redelijk wat mensen in Nederland en Frankrijk en daar is het gewoon exact zoals hier. Ofwel ben je een stadsmens en wil je in de stad wonen, ofwel ben je een buitenmens en wil je niet in de stad wonen.
Ook Amerikanen zijn van dat principe. En Spanjaarden wellicht ook.
Dus nee, ik denk niet dat dit typisch Belgisch is. In België heb je ook genoeg mensen die per se in de stad willen wonen.

Klik om te vergroten...

Ik geloof wel dat daar een verschil in zit in de zin dat het percentage van de bevolking dat zichzelf fier 'stadsmens' noemt, in België veel lager zal liggen dan in pakweg de USA of Frankrijk. Brussel heeft toch echt wel niet dezelfde uitstraling als pakweg New York of Parijs. Vlamingen en Nederlanders trekken nog liever naar Antwerpen.

Brussel is misschien een geval apart. Maar bij Antwerpen en Gent komen er toch alleszins veel meer bij dan dat er weg gaan.

M°°nblade zei:

Hoe je het draait of keert wordt een appartement de dag van vandaag nog steeds iets aanzien als iets voor de sociaal lagere klasse. Er zijn bar weinig gezinnen die ambiëren om de rest van hun leven te slijten tussen 4 muren zonder tuin. Huis met tuin blijft voor die mensen een kwestie van 'living the belgian dream'.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of je de populariteit van een tuin enkel kan toeschrijven aan een drang naar prestige.
Groen maakt mensen gelukkiger, dat is al onderzocht geweest. Maar in Vlaanderen is groen relatief zeldzaam. En veel van wat we dan nog als groen omschrijven is cultuurlandschap en geen natuurlandschap (gaan wandelen in het groen betekent maar al te vaak wandelen tussen de velden vol monocultuurgewassen, en af en toe eens aan de kant gaan staan, bijna tegen de prikkeldraad, om een giga-tractor die over de veldbaan rijdt te laten passeren).
Wanneer er door de bebouwing dus weinig groen te vinden is kom je terecht in een soort kip-of-ei verhaal. Omdat er veel (lint)bebouwing is, is er weinig groen. Daarom willen mensen een huis met een tuin zodat ze dat groen dichtbij hebben. Waardoor er nog meer oppervlakte wordt ingenomen voor bewoning, waardoor er weer meer incentive is om iets met een tuin te willen, etc.

Nineshots zei:

Brussel is misschien een geval apart. Maar bij Antwerpen en Gent komen er toch alleszins veel meer bij dan dat er weg gaan.

Klik om te vergroten...

In Gent blijven er zeer veel studenten plakken (ik ben er zelf zo ene). Maar ik heb de laatste tien jaar toch veel 'soortgenoten' terug weten vertrekken uit Gent om zich te gaan settelen in pakweg Merelbeke of De Pinte. Dus zo ideaal zal de stad dan toch niet zijn voor jonge gezinnen.

Stuyfmans zei:

In Gent blijven er zeer veel studenten plakken (ik ben er zelf zo ene). Maar ik heb de laatste tien jaar toch veel 'soortgenoten' terug weten vertrekken uit Gent om zich te gaan settelen in pakweg Merelbeke of De Pinte. Dus zo ideaal zal de stad dan toch niet zijn voor jonge gezinnen.

Klik om te vergroten...

Zal voor een groot stuk ook te maken hebben met de prijzen gewoon, niet? Als je iets wilt kopen, is Gent zelf voor velen niet betaalbaar.

parabellum zei:

Ik weet niet of je de populariteit van een tuin enkel kan toeschrijven aan een drang naar prestige.
Groen maakt mensen gelukkiger, dat is al onderzocht geweest. Maar in Vlaanderen is groen relatief zeldzaam. En veel van wat we dan nog als groen omschrijven is cultuurlandschap en geen natuurlandschap (gaan wandelen in het groen betekent maar al te vaak wandelen tussen de velden vol monocultuurgewassen, en af en toe eens aan de kant gaan staan, bijna tegen de prikkeldraad, om een giga-tractor die over de veldbaan rijdt te laten passeren).
Wanneer er door de bebouwing dus weinig groen te vinden is kom je terecht in een soort kip-of-ei verhaal. Omdat er veel (lint)bebouwing is, is er weinig groen. Daarom willen mensen een huis met een tuin zodat ze dat groen dichtbij hebben. Waardoor er nog meer oppervlakte wordt ingenomen voor bewoning, waardoor er weer meer incentive is om iets met een tuin te willen, etc.

Klik om te vergroten...

Het zal allemaal wel een beetje samenhangen. Prestige steunt op 'wat geld kost'. En 'wat geld kost' is dan weer gebaseerd op waar mensen waarde aan hechten. Zonder die 300pk motor zou een Porsche ook niets voorstellen.
Mensen zien waarde in de nabijheid van de natuur en een gezonde leefomgeving, maar ook in rust, privacy en ruimte. Ruimte om, al is het maar het potentieel en vrijheid om later een zwembad, sauna of yakuzi te kunnen zetten.

phate_13 zei:

Zal voor een groot stuk ook te maken hebben met de prijzen gewoon, niet? Als je iets wilt kopen, is Gent zelf voor velen niet betaalbaar.

Klik om te vergroten...

Je kan altijd iets kopen in de stad, maar of dat de buurten zijn waar je zelf wil wonen of je kinderen wilt laten opgroeien is een andere vraag. Veel 'hangenblijvers' in Gent zijn West-Vlamingen, mensen die zelf vrij landelijk opgegroeid zijn met een grote tuin en rustige straten om te fietsen en te spelen. Die zullen voor hun kinderen waarschijnlijk hetzelfde willen.

Trouwens wat Gent betreft, ik heb het hier qua verloedering de laatste jaren ook wel weten achteruit gaan hoor, en dan spreek ik niet over de binnenstad.

RVV toont toch ook weer mooie enkele problemen rond onze ruimtelijke ordening aan

Stuyfmans zei:

Trouwens wat Gent betreft, ik heb het hier qua verloedering de laatste jaren ook wel weten achteruit gaan hoor, en dan spreek ik niet over de binnenstad.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat dit ook veel mensen naar de periferie duwt: de angst dat je in de stad in een verloederde buurt terecht komt.
In Leuven is het ook zo dat eens prestigieuze wijken met studentenbuildings opeens leeg kwamen te staan en daarna komt dan de sociale verloedering. Probeer dan maar eens je appartement door te verkopen.
Ook onder verhuurders merk je dat daar nogal wat sociale druk aanwezig is en dat iedereen op zijn verantwoordelijk gewezen wordt om marginalen uit de blok te weren om verloedering tegen te gaan. Uiteindelijk zijn alle eigenaars en bewoners daar op termijn de dupe van.

M°°nblade zei:

Ik denk dat dit ook veel mensen naar de periferie duwt: de angst dat je in de stad in een verloederde buurt terecht komt.
In Leuven is het ook zo dat eens prestigieuze wijken met studentenbuildings opeens leeg kwamen te staan en daarna komt dan de sociale verloedering. Probeer dan maar eens je appartement door te verkopen.
Ook onder verhuurders merk je dat daar nogal wat sociale druk aanwezig is en dat iedereen op zijn verantwoordelijk gewezen wordt om marginalen uit de blok te weren om verloedering tegen te gaan. Uiteindelijk zijn alle eigenaars en bewoners daar op termijn de dupe van.

Klik om te vergroten...

Vaak zijn het de straten in arbeiderswijken waar nu voornamelijk nog gepensioneerden en bejaarden wonen die zeer vatbaar zijn voor verloedering. Op dat moment zijn alle huisjes nog onderhouden, bloemetjes op de vensterbanken, rustige en propere straten, …

Het begint dan altijd met één huis dat leeg komt te staan omdat de eigenaars overleden zijn, wanneer niemand van de erfgenamen geïnteresseerd is wordt die woning dan vervolgens te koop gezet. Vaak zijn dit woningen die in de meeste gevallen weliswaar goed onderhouden zijn, toch zou een modaal modern koppel (met kinderen) hier nog redelijk wat opfrissingswerken of zelf een renovatie aan moeten doorvoeren. Dit in combinatie met de prijs die men daar meestal nog voor vraagt zorgt er voor dat dat soort mensen minder en minder toehappen op die woningen. Voor hetzelfde geld kopen die dan liever iets aan de stadsrand of daarbuiten.

Wie wél geïnteresseerd is om die woning voor die prijs aan te kopen, omdat ze die zonder enig probleem in die staat willen betrekken, zijn zeer vaak mensen die weinig om de uitstraling van een woning geven, dit gaat dus in de meeste gevallen over allochtonen of mensen uit de lagere sociale klassen. Wanneer er vervolgens een aanpalende of nabijgelegen woning ook te koop komt, dan wordt die vaak ook verkocht aan die doelgroep. De buurt krijgt op die manier steeds minder en minder aantrek op mensen die willen 'investeren' in die buurt, maar trekt juist meer en meer mensen aan die de verloedering van de buurt in de hand werken.

M°°nblade zei:

Ik denk dat dit ook veel mensen naar de periferie duwt: de angst dat je in de stad in een verloederde buurt terecht komt.
In Leuven is het ook zo dat eens prestigieuze wijken met studentenbuildings opeens leeg kwamen te staan en daarna komt dan de sociale verloedering. Probeer dan maar eens je appartement door te verkopen.
Ook onder verhuurders merk je dat daar nogal wat sociale druk aanwezig is en dat iedereen op zijn verantwoordelijk gewezen wordt om marginalen uit de blok te weren om verloedering tegen te gaan. Uiteindelijk zijn alle eigenaars en bewoners daar op termijn de dupe van.

Klik om te vergroten...

In Leuven heb je dat bvb aan de Colruyt in Heverlee. Heverlee is op zich een redelijk prestigieuze gemeente om te wonen, maar aan die kant zullen er toch niet al te veel mensen graag wonen...
En ja, dat is een vicieuze cirkel tot er eens een grote projectontwikkelaar een blok plat gooit en een luxe-blok zet... (cfr "De Vaartkom")

Stuyfmans zei:

Vaak zijn het de straten in arbeiderswijken waar nu voornamelijk nog gepensioneerden en bejaarden wonen die zeer vatbaar zijn voor verloedering. Op dat moment zijn alle huisjes nog onderhouden, bloemetjes op de vensterbanken, rustige en propere straten, …

Het begint dan altijd met één huis dat leeg komt te staan omdat de eigenaars overleden zijn, wanneer niemand van de erfgenamen geïnteresseerd is wordt die woning dan vervolgens te koop gezet. Vaak zijn dit woningen die in de meeste gevallen weliswaar goed onderhouden zijn, toch zou een modaal modern koppel (met kinderen) hier nog redelijk wat opfrissingswerken of zelf een renovatie aan moeten doorvoeren. Dit in combinatie met de prijs die men daar meestal nog voor vraagt zorgt er voor dat dat soort mensen minder en minder toehappen op die woningen. Voor hetzelfde geld kopen die dan liever iets aan de stadsrand of daarbuiten.

Wie wél geïnteresseerd is om die woning voor die prijs aan te kopen, omdat ze die zonder enig probleem in die staat willen betrekken, zijn zeer vaak mensen die weinig om de uitstraling van een woning geven, dit gaat dus in de meeste gevallen over allochtonen of mensen uit de lagere sociale klassen. Wanneer er vervolgens een aanpalende of nabijgelegen woning ook te koop komt, dan wordt die vaak ook verkocht aan die doelgroep. De buurt krijgt op die manier steeds minder en minder aantrek op mensen die willen 'investeren' in die buurt, maar trekt juist meer en meer mensen aan die de verloedering van de buurt in de hand werken.

Klik om te vergroten...

De meeste binnensteden beginnen dit te hebben. Ook logisch, je maakt het onmogelijk om ergens met de auto te geraken, waardoor uw inwoners in isolement komen want ze kunnen geen bezoek krijgen. Er wordt zo'n overgeromantiseerd beeld opgehangen van een stad, dat je daar met al uw vrienden te voet kunt gaan eten etc, terwijl in praktijk uw vrienden mogelijks in een andere stad wonen en niet tot bij u geraken zonder ofwel een absurd duur treinticket, ofwel een belachelijk dure parkeerplaats. Je kan dan wel beelden aanhalen van een paar "mooie" wijken en huizen in een historisch centrum, maar de waarheid is dat een stad grotendeels bestaat uit aftandse appartementsblokken die helemaal niet zo aantrekkelijk zijn.

sandervdw zei:

In Leuven heb je dat bvb aan de Colruyt in Heverlee. Heverlee is op zich een redelijk prestigieuze gemeente om te wonen, maar aan die kant zullen er toch niet al te veel mensen graag wonen...
En ja, dat is een vicieuze cirkel tot er eens een grote projectontwikkelaar een blok plat gooit en een luxe-blok zet... (cfr "De Vaartkom")


De meeste binnensteden beginnen dit te hebben. Ook logisch, je maakt het onmogelijk om ergens met de auto te geraken, waardoor uw inwoners in isolement komen want ze kunnen geen bezoek krijgen. Er wordt zo'n overgeromantiseerd beeld opgehangen van een stad, dat je daar met al uw vrienden te voet kunt gaan eten etc, terwijl in praktijk uw vrienden mogelijks in een andere stad wonen en niet tot bij u geraken zonder ofwel een absurd duur treinticket, ofwel een belachelijk dure parkeerplaats. Je kan dan wel beelden aanhalen van een paar "mooie" wijken en huizen in een historisch centrum, maar de waarheid is dat een stad grotendeels bestaat uit aftandse appartementsblokken die helemaal niet zo aantrekkelijk zijn.

Klik om te vergroten...

Tja, de stad is een concept uit een ver verleden toen er nog helemaal geen auto was en al de mensen die je kende om de hoek woonden of maximaal in het volgende dorp/stad.
Onze hedendaagse levensstijl waarbij het "normaal" is om even met de auto 100km te rijden om te gaan eten of iemand te bezoeken staat haaks op dat concept.

Dus ofwel moeten transport prijzen (trein, parkeren/benzine) naar beneden (om die levensstijl te kunnen behouden) ofwel gaan we het toch iets rustiger aan moeten doen.
Misschien zal de Corona crisis daar een begin van zijn.

Stuyfmans zei:

Het begint dan altijd met één huis dat leeg komt te staan omdat de eigenaars overleden zijn, wanneer niemand van de erfgenamen geïnteresseerd is wordt die woning dan vervolgens te koop gezet. Vaak zijn dit woningen die in de meeste gevallen weliswaar goed onderhouden zijn, toch zou een modaal modern koppel (met kinderen) hier nog redelijk wat opfrissingswerken of zelf een renovatie aan moeten doorvoeren. Dit in combinatie met de prijs die men daar meestal nog voor vraagt zorgt er voor dat dat soort mensen minder en minder toehappen op die woningen. Voor hetzelfde geld kopen die dan liever iets aan de stadsrand of daarbuiten.

Klik om te vergroten...

Klopt, maar vaak ook andere oorzaken. Rij van Hasselt naar Eindhoven en je passeert 15km totale verloedering en erbarmelijke infrastructuur van begin Houthalen tot eind Helchteren enkel en alleen vanwege het moordende verkeer dat deze buurten onleefbaar gemaakt heeft. Geen mooi plaatje. Het verschil met Zonhoven en Hechtel-Eksel welke beide omleidingswegen hebben is frappant.

Waarom moet dit trouwens automatisch tot verloedering leiden? Diezelfde weg loopt knal door het centrum van Aalst en Valkenswaard in NL. Geen sprake van verloedering hier ook al is het daar net zo druk. Vanwaar dit verschil?

Wij vragen ons altijd af waarom landen uit het Midden-Oosten er maar niet in slagen om uit hun vastgeroeste structuren te geraken, wel hier is dat echt niet anders. Dat dit in België niets met religie of feodale verhoudingen te maken verandert niks fundamenteels aan de uitwerking ervan, het blijft een probleem van vastgeroeste structuren. Wij zijn een cultuur geworden waar het louter debatteren over problemen belangrijker is geworden dan het oplossen ervan, wat nergens meer zichtbaarder is als in deze Corona crisis. Ik beweer niet dat men hier een tweede China moet worden, maar men zal toch eens serieus moeten gaan nadenken over de balans tussen algemeen- en individueel belang, woon, - en eigendomsrechten en wat nog allemaal.

Hopelijk zorgt dit Corona-crisis voor een momentum alhoewel ik heel sceptisch ben. Een volksaard verander je niet zomaar.

Stuyfmans zei:

Vaak zijn het de straten in arbeiderswijken waar nu voornamelijk nog gepensioneerden en bejaarden wonen die zeer vatbaar zijn voor verloedering. Op dat moment zijn alle huisjes nog onderhouden, bloemetjes op de vensterbanken, rustige en propere straten, …

Het begint dan altijd met één huis dat leeg komt te staan omdat de eigenaars overleden zijn, wanneer niemand van de erfgenamen geïnteresseerd is wordt die woning dan vervolgens te koop gezet. Vaak zijn dit woningen die in de meeste gevallen weliswaar goed onderhouden zijn, toch zou een modaal modern koppel (met kinderen) hier nog redelijk wat opfrissingswerken of zelf een renovatie aan moeten doorvoeren. Dit in combinatie met de prijs die men daar meestal nog voor vraagt zorgt er voor dat dat soort mensen minder en minder toehappen op die woningen. Voor hetzelfde geld kopen die dan liever iets aan de stadsrand of daarbuiten.

Wie wél geïnteresseerd is om die woning voor die prijs aan te kopen, omdat ze die zonder enig probleem in die staat willen betrekken, zijn zeer vaak mensen die weinig om de uitstraling van een woning geven, dit gaat dus in de meeste gevallen over allochtonen of mensen uit de lagere sociale klassen. Wanneer er vervolgens een aanpalende of nabijgelegen woning ook te koop komt, dan wordt die vaak ook verkocht aan die doelgroep. De buurt krijgt op die manier steeds minder en minder aantrek op mensen die willen 'investeren' in die buurt, maar trekt juist meer en meer mensen aan die de verloedering van de buurt in de hand werken.

Klik om te vergroten...

Voor mij persoonlijk speelt aan de oudere huizen in z'n stad nog een ander aspect, los van de buurt: in een rijhuis is het moeilijk om meerwaarde voor verkoop te creëren.
Oudere huizen zijn vaak kleinere huizen, qua grootte niet meer geschikt voor modern gezin. Ieder kind had geen eigen slaapkamer, de vrouw moest niet zo'n grote kleerkast hebben en wie dacht er toen aan thuiswerk?
Je kan het mooier maken binnenin, maar op een gegeven moment geeft dat geen hogere verkoopprijs meer. Niemand betaalt extra voor een gouden toilet pot in een rijhuis.
Je kan die enkel uitbreiden naar achter toe of naar boven. Beiden vaak beperkt door de regelgeving ivm de buren.
En het kwaadaardige is dat als een projectontwikkelaar zo 3 huisjes naast mekaar oploopt, hij ineens wel hoger en dieper mag in het nadeel van de buren!

In de stad is de kans gewoon veel groter dat je zekerheid voor je oude dag, je huis, minder waard wordt. Zij het door verloedering van de buurt of projectontwikkelaars die jouw huis letterlijk in de schaduw zetten/serieuze inkijk geven.

Chris_147 zei:

In de stad is de kans gewoon veel groter dat je zekerheid voor je oude dag, je huid, minder waard wordt. Zij het door verloedering van de buurt of projectontwikkelaars die jouw huis letterlijk in de schaduw zetten/serieuze inkijk geven.

Klik om te vergroten...

Of de stad die plots het aantal parkeerplaatsen in de straat reduceert waardoor niemand zijn auto nog kwijt kan.

De stad kan ook door ingrepen zoals eenrichtingsverkeer in combinatie met verminderde parkeercapaciteit zorgen dat handelszaken ook verkassen naar de rand van de stad of gewoonweg de boeken toe doen. Een fenomeen wat op zijn beurt dan ook weer verloedering met zich meebrengt, want wie koopt een leegstaande handelszaak in een buurt zonder handelspotentieel?

Ik kijk vaak naar oude foto's van pakweg 1960 tot 1990, het verschil met de situatie vandaag is triestig. Al die levendige buurten van weleer met café's en handelszaken die nu doodse straten geworden zijn waar je op de massale brievenbussen aan de gevels amper een naam leest die je van de eerste keer vlot kan uitspreken. Zelfs op streetview zie je op een periode van tien jaar vaak al grote verschillen.

Stuyfmans zei:

Ik kijk vaak naar oude foto's van pakweg 1960 tot 1990, het verschil met de situatie vandaag is triestig. Al die levendige buurten van weleer met café's en handelszaken die nu doodse straten geworden zijn ...

Klik om te vergroten...

Ik vraag me ook wel af in welke mate de TV en koelkast hiertoe aan bijgedragen hebben.
Voor 1960 hadden weinig gezinnen een TV denk ik. Je ging wel eens wat breien, lezen of gezelschapspelletjes spelen, maar toch ook vaker even bij de buren langs, of buurten op straat, niet?
En geen of geen grote koelkast, dus eerder iedere dag iets kopen bij de lokale kruidenier. Nu koop je vaker voor een hele week in de supermarkt.

Chris_147 zei:

Ik vraag me ook wel af in welke mate de TV en koelkast hiertoe aan bijgedragen hebben.
Voor 1960 hadden weinig gezinnen een TV denk ik. Je ging wel eens wat breien, lezen of gezelschapspelletjes spelen, maar toch ook vaker even bij de buren langs, of buurten op straat, niet?
En geen of geen grote koelkast, dus eerder iedere dag iets kopen bij de lokale kruidenier. Nu koop je vaker voor een hele week in de supermarkt.

Klik om te vergroten...

Zet enkel het punt dat mensen in steden tegenwoordig geïsoleerder leven dan ooit nog wat kracht bij.