Sorry maar wat heb ik hierboven weer veel onzin gelezen:
- anekdotes
- fatalisme:
* "het is nu eenmaal zo"
* "de evolutie zal nog meer van hetzelfde zijn, wijken zullen steden worden en platteland zullen wijken worden!" alsof dat in steen gebeiteld staat en het beleid dit niet in de hand heeft
* "ach, heel Vlaanderen is nu al volgebouwd en verstedelijkt dus laat ons de laatste restjes nu ook gewoon volbouwen"
* "we zijn het centrum van Europa dus moeten we ook maar één grote metropool worden en in het buitenland onze natuur gaan zoeken" ->

* ...
- Emotioneel: "Jamaar, we mogen daar niets aan doen want dat is the Belgian dream!". En aan brugpensioen mochten we ook niets doen want dat was ook de Belgische droom zeker? Het Belgische levensmodel. Als uw nationaal levensmodel eruit bestaat om de sociale zekerheid/pensioengelden kaal te vreten of de open ruimte kaal te vreten ten koste van anderen en toekomstige generaties, dan moeten we misschien dringend eens op zoek naar een andere droom? Niet?
Geen enkel inhoudelijk
beleidsargument heb ik gelezen om met onze schaarse ruimte ook efficiënt om te springen. Allemaal anekdotes, fatalisme en persoonlijke wensen tot op het emotionele af. Er heerst blijkbaar niet alleen een gebrek aan staatsmanschap onder politici maar zoals wel vaker start het bij een gebrek aan "staatsmanschap" (noem het dan burgerzin) bij de burgers. Erg jammer dat men blijkbaar niet meer in staat is om op dit niveau na te denken over ons beleid, over ons land, over onze toekomst.