mac-bc zei:
Als je m'n post wat aandachtiger had gelezen dan zou je gemerkt hebben dat ik dit non-argument van de anti-rokerszijde al op voorhand buiten spel heb gezet. Jullie beweren dat er een overgrote meerderheid PRO rookverbod is maar om één of andere onverklaarbare reden is er niemand die dit gat in de markt ziet en die er munt uit wil slaan.
Uw argument slaat dus nergens op, al vind ik het moedig dat je de enige bent die voorlopig op m'n post durft repliceren. Ik heb het hier al 3 maal moeten zeggen, maar het wordt telkens doodgezwegen. Dit begint steeds meer te lijken op een bende kleuters die met hun handen op hun oren steeds harder roepen dat ze gelijk hebben. Ik ben dan ook niet van plan om het hier nog 3 maal te zeggen, voor mij is het duidelijk: deze maatschappij evolueert (of liever: devolueert) steeds verder naar een onverdraagzaam samenraapsel van individuen waarin vrijheid plaats zal moeten maken voor eigenbelang.
Het zijn de rokers die onverdraagzaam zijn. Nogmaals, voor rokers maakt een rookverbod niets uit of ze al dan niet op café kunnen. Voor niet-rokers wel.
Nu moeten niet-rokers (nog steeds de grote meerderheid van de bevolking) thuis blijven of een eeuwigheid zoeken naar een rookvrij café als ze willen uitgaan. Rokers kunnen tijdens het uitgaan makkelijk 5 min naar buiten of naar een rookruimte gaan.
De redenen dat er zo weinig rookvrije cafés zijn, zijn niet ver te zoeken:
- Cafébazen hebben een vast cliënteel, waarvan er een behoorlijk aantal roken. Als er geen algemeen rookverbod is, dreigen ze dat cliënteel kwijt te spelen. Het gevaar is dan dat uw café niet snel genoeg een nieuw cliënteel kan aantrekken, door te weinig naambekendheid.
- Je kan rokers in vriendenkringen vergelijken met Franstaligen. Om de één of andere reden gaan vriendenkringen meestal de roker zijn zin laten doen. Net zoals in een groep van negen Nederlandstaligen en één Franstalige iedereen Frans gaat beginnen spreken. Waarom? Geen idee, maar het is zo.
- Het is een vicieuze cirkel. Zolang er geen goede rookvrije cafés e.d. zijn, gaat de uitgaande jeugd verkiezen om naar een plaats met ambiance te gaan, ongeacht of daar gerookt wordt of niet. Maar zolang dat risico bestaat, gaan er weinig mensen zijn die dat risico willen ondernemen.
- Om terug te komen op dat risico: een café moet rendabel zijn. Met andere woorden, het moet van in het begin een degelijk cliënteel aantrekken. Een rookvrij cliënteel vinden kan echter even duren. Als je geen naambekendheid hebt, gaat geen enkele niet-roker weten dat je café een niet-rokers café is. En naambekendheid creëren kost geld. Je moet reclame maken; je moet je café beter maken dan een gemiddeld café, om vriendenkringen met rokers te kunnen overtuigen. Dat zijn serieuze investeringen.
- Er is een groot publiek van niet-rokers. Deze hebben, gezien ze niet roken, geen echte cafétraditie. Het is dus niet zo dat je als je een café voor niet-rokers opent, je direct overladen vol gaat zitten. Dat is iets dat moet groeien. Alweer, een serieus risico, gezien je geen garantie hebt dat je op korte termijn uit de kosten gaat geraken.
Een rookverbod lost dat op. En nogmaals, een rookverbod houdt rokers veel minder sterk tegen om uit te gaan. Voor niet-rokers maakt het het verschil of ze kunnen uitgaan of niet. Of ze kunnen op café gaan of niet. Voor een roker maakt dat geen verschil, tenzij ze verslaafd zijn en non-stop een sigaret in hun bek nodig hebben. Maar dat is dan hun probleem, en daar moeten ze de medemens niet mee opzadelen. Een roker kan elke keer hij een sigaret wil opsteken even naar buiten gaan. Of naar een rookkamer, of whatever. Een niet-roker die geen rook in zijn gezicht wil, kan momenteel gewoon NIET op café.
Rook zoveel als je wil, maar respecteer de wens van uw medemens dat zij uw rook niet in hun gezicht willen. Als je dat niet respecteert, en duidelijk doe je dat niet, dan kan je het draaien of keren zoals je het wil, maar dan ben JIJ de onverdraagzame.