jeltex
Legacy Member
Commissar12911 zei:Dit verontrust me nog veel meer eerlijk gezegd. Natuurlijk niet omwille van het kanon, maar eerder om de beeldspraak die erachter ligt .. dat geweldadigheid en militaire conflicten ooit wel eens volkomen tot het verleden kunnen horen. Conflict, strijd en leed zijn ook elementen van het leven en ze dienen, evenals bedreigde diersoorten beschermd te worden, in mijn mening. Ik zou het uitsterven van leed en geweld nooit met een gerust geweten kunnen toelaten of aanvaarden.
Ok toen ik die laatste zinnen las had ik alweer flink veel zin om die uitspraken met de grond gelijk te maken maar gelukkig kon ik me nog net genoeg beheersen om het vervolg ook te lezen, waarin je die uitspraken ook even verduidelijkt:
Commissar12911 zei:Ik zie er geen 'fun' in, maar het blijft een belangrijk onderdeel van bewust leven. De totale uitroeiing van leed en conflict zou enkel maar andere en gevaarlijkere problemen met zich meebrengen, zoals voornamelijk het feit dat men niet langer zijn eigen welzijn of leven zal waarderen. Kijk gewoon eens rondom u. Decadentie alom in mijn ogen ... rijkelui die zelfmoordpogingen ondernemen omdat iemand hen eens lelijk aankeek, voorbijgangers in de straat die niet meer omkijken naar iemand in nood of zelfs maar ingrijpen als ze zien dat er iemand neergestoken wordt, mensen die zichzelf of anderen pijnigen puur uit verveling ... het lijstje is eindeloos. Psychologische problemen nemen drastisch toe naarmate een maatschappij vervreemd van aspecten zoals 'leed' en 'conflict. Maar dit gaat niet langer over hitlergroeten... misschien beter om dit voor een andere meer filosofische thread te houden.
![]()
En ik moet zeggen, hier heb je misschien wel een punt. Het is inderdaad wel duidelijk dat een stabiele samenleving, en zeker een welvarende als de onze, decadentie en therapeutisering in de hand werkt. Vele mensen leven gewoon op automatische piloot omdat hun levensloop in een maatschappij als de onze toch min of meer vastligt. En het vergt altijd moed en doorzettingsvermogen om van het platgewandelde pad af te wijken. Ik kan er dus best inkomen dat er een omgekeerd verband zou bestaan tussen geweld en decadentie.
Maar goed, dat neemt nog altijd niet weg dat ik toch veel liever in een decadente samenleving leef dan in een gewelddadige.
ec8or zei:neen, racisme is een instinctieve emotie aangestuurd door onze drang om te overleven - dus heel normaal eigenlijk.
Ok ik ben het ermee eens dat een uitspraak als "racisme is een geestesziekte" erover is maar hier ben ik het toch ook niet mee eens. Ik zie het verband niet tussen racisme en de drang om te overleven. Zeker niet in een maatschappij als de onze, waar vreemdelingen een minderheidsgroep blijven en daardoor de stabiliteit van het systeem niet in gevaar brengen. Misschien kan racisme in een samenleving als de onze dus ook wel toegevoegd worden aan het lijstje met voorbeelden van decadentie van onze vriend Commissar hierboven.
Ik zie er geen 'fun' in, maar het blijft een belangrijk onderdeel van bewust leven. De totale uitroeiing van leed en conflict zou enkel maar andere en gevaarlijkere problemen met zich meebrengen, zoals voornamelijk het feit dat men niet langer zijn eigen welzijn of leven zal waarderen. Kijk gewoon eens rondom u. Decadentie alom in mijn ogen ... rijkelui die zelfmoordpogingen ondernemen omdat iemand hen eens lelijk aankeek, voorbijgangers in de straat die niet meer omkijken naar iemand in nood of zelfs maar ingrijpen als ze zien dat er iemand neergestoken wordt, mensen die zichzelf of anderen pijnigen puur uit verveling ... het lijstje is eindeloos. Psychologische problemen nemen drastisch toe naarmate een maatschappij vervreemd van aspecten zoals 'leed' en 'conflict. Maar dit gaat niet langer over hitlergroeten... misschien beter om dit voor een andere meer filosofische thread te houden.


