Lezersbrief;
Opvallend was dat Bart De Wever in het voorzittersdebat op de verkiezingsdag 14 oktober 2012 op één steevast naar voren schoof dat hij eigenlijk streefde naar een "confederale hervorming", hetzij "confederalisme". Wat natuurlijk ook de N-VA-kiezers doet veronderstellen dat hij wel een onafhankelijk Vlaanderen wil, maar dat dan binnen een confederatie België. Zodat van de huidige staatsvorm een soort van vermagerde, maar bestaande visgraat met nog altijd een federale overheid en een voortbestaan van België onder één of andere vorm een voldoende tevredenstellende doelstelling van de N-VA is, en dus van haar Voorzitter Bart De Wever.
Leest men echter de statuten van de N-VA onder '1. Doelstelling en lidmaatschap', en 'A. Doelstelling en grondslag', dan leest men onder 1.1. helemaal niets over confederalisme, maar wel: "... kiest de N-VA logischerwijs voor de onafhankelijke republiek Vlaanderen", en, men notere goed: "Het Vlaanderen van de N-VA stelt zich open voor internationale samenwerking en kijkt hiervoor in de eerste plaats naar Nederland."
Wanneer men de onmiddellijke en agressieve frontale aanval op de federale regering, die in dezelfde adem werd gelanceerd, met als kop van Jut, onverdiend, de arme Di Rupo, dan moeten de kiezers gewaarschuwd worden dat België, wanneer de doelstelling en de grondslag van de N-VA worden gerealiseerd, helemaal niet meer zal bestaan en er zelfs geen sprake meer van zal zijn.
Een paar maanden terug bleek het overgrote deel van ook de Vlaamse bevolking (die op dat moment dankbaar was dat zij net uit de crisis waren gekropen onder andere dankzij de regering Di Rupo) helemaal niet te vinden te zijn voor de afschaffing van België, om meerdere redenen, zakelijke en zelfs zacht-emotionele.
Bart De Wever probeert de, voor zelfs een groot deel van zijn eigen kiespubliek veel te hard overkomende, doelstelling nu in al haar radicaliteit niet te benoemen, en heeft het braaf over een "confederale hervorming". Naar mijn mening denkt geen haar op zijn hoofd, en noch op dat van de hoofden van al wie het voor het zeggen heeft bij N-VA, aan het maken van een alliantie, zelfs tussen zelfstandige staten (heel kleine staatjes dan... ) in de zin van een 'confederatie België'.
Ik vrees dat Bart De Wever zich nu zeer verdraagzaam en zachtmoedig zal opstellen, om de kiezers het vertrouwen te geven om zijn grote plan uit te voeren. Dat is met name, de republiek Vlaanderen zonder meer, met oplossing van alle oude structuren rond alles wat Belgisch is of was, de burger wellicht wat verweesd achterlatend, die dan zal beseffen dat hij het eigenlijk nu ook niet zo bedoeld had. Ik denk dat de man zich tot de verkiezingen 2014 strategisch zal koest houden, om niet te laten beseffen wat hij en zijn partij eigenlijk van plan zijn: één keer het vertrouwen van de kiezer verworven, en de stemmen bij de verkiezingen van 2014 'binnen', zullen wij denk ik een ander liedje horen, en ook een andere Bart De Wever zien, zoals nu reeds zichtbaar werd.
Ik denk dat vele Vlamingen dat helemaal niet beseffen, of daar onvoldoende omtrent ingelicht zijn, of de gevolgen van hun stem niet beseffen.
We zullen in de eerstkomende maanden te maken hebben met een campagne 'hoe zet ik bevolkingsgroepen tegen mekaar op"'.
Wat zal de N-VA ons in de plaats bieden? Ik vrees, niets: alleen maar achteruitgang, op elk gebied.
Leest men trouwens niet in de N-VA-statuten dat men een soort van aanhechting met Nederland propageert of daar minstens eventueel een verdere samenwerking mee wil: is dat de wens van de Vlaming? Ik heb de eer om daaraan te twijfelen, maar ik heb de vrees dat vele goedmenende Vlamingen eigenlijk niet goed beseffen wat er aan het gebeuren is.
Ik hoop dat de Vlaming goed weet in welke ijskoude richting hij/zij wordt gestuurd.
Jan Van Eeckhaut is advocaat in Gent
Bron; DM
.