mushi zei:
voornaamste reden dat ik ertegen zou zijn is dat het voor geadopteerde kinderen nog een extra drempel betekend.
Vriendin is geadopteerd en zij had het (dan vooral de jaren met de puberteit enzo) enorm moeilijk met het feit dat ze als Koreaanse tussen westerse mensen leefde (niet in het bijzonder de samenleving ofzo; maar ook bv blanke ouders). Voelde haar anders en helemaal niet thuis. Ik heb het met haar ooit eens over holebi-adoptie gehad en zij was van mening dat als die drempel van bv een lesbisch koppel als ouders te hebben er nog was bijgekomen, ze nog veel meer problemen had gehad...
Ik snap het eigenlijk wel; je hebt als geadopteerde al bepaalde "issues" en dan komt dat er nog bij...
je moet enkele zaken onderscheiden:
- een belgische die geadopteerd wordt door een holebi-koppel vanaf zijn/haar babyjaren
- een buitenlandse die geadopteerd wordt door een holebi-koppel vanaf zijn/haar babyjaren
- een buitenlandse die pas rond zijn tienerjaren wordt geadopteerd door een holebi- of hetero-koppel
Indien jij van kindsaf aan wordt opgevoed door westerse ouders, en je nooit uw roots heb gekend, zal er daar normaal gezien nooit een drempel zijn. Daarnaast is het ook belangrijk in wat voor omgeving je op school zit. Indien je altijd werd opgevoed door 2 mannen/vrouwen, dan vind je dat de normaalste zaak van de wereld, en is er niet echt zo'n drempel.
Indien je vanaf uw 6 jaar of zo in een westerse wereld wordt "gedropt" dan heb je sowieso een drempel. Indien het daarbovenop nog eens een holebi-koppel is, heb je al 2 drempels, want in een oosters land zijn ze verre van progressief ingesteld. Dat kan een argument zijn, maar dat is dan ook een ander geval.
Dus het geval hier is een speciaal geval. Dat zijn bijkomende moeilijkheden die iemand kan ervaren door de culturele verschillen. Die verschillen hebben in wezen niets te maken met de adoptie zelf. Daarom is de adoptie voorlopig beperken tot kinderen die hier geboren worden zeker te overwegen waard.