Maar jij maakt voortdurend de vergelijking met zelfverdediging (volgens de wet is dat alleen tegen personen, hè). Maar daar gaat het ook niet over "voel ik me bedreigd", maar over een "ernstige en onmiddellijke bedreiging", en een "evenredige en noodzakelijke tegenreactie", "rekening houdend met de reacties die de aangerande persoon redelijk kon of moest hebben". (
https://www.elfri.be/artikel/wettige-zelfverdediging)
Die bepalingen zijn er dus om dit te voorkomen: Het is niet genoeg om te zeggen dat jij je bedreigd voelde. Die bedreiging moet er ook redelijkerwijs zijn. Je zegt ook dat jij niet elk ras kunt inschatten. Dat hoort wel min of meer te zijn. Een rottweiler is een grotere dreiging dan een chihuahua, ook al weiger jij elk ras in te schatten. Daarnaast moet de rechter kijken of er evenredigheid was van tegenreactie. Die is er niet, want het beestje is doodgestoken met een wapen, terwijl het aangelopen kwam in het beste geval, of aanviel in het slechtste, zonder wapen (ja, daarom past de vergelijking met zelfverdediging dus niet, hè). En dan ten slotte moet de rechter kijken of hij redelijkerwijs iets anders had kunnen doen (in een boom springen, op een auto springen, achter een hek springen, een trap geven...).
Alle drie die punten zijn in het nadeel van de jogger hier. Dus zelfs als zelfverdediging opging, was dat hier niet het geval. Bekijk het anders: Ik heb schrik van gemaskerde mannen. Ik heb al veel foute ervaringen gehad met gemaskerde mannen. Er staat er eentje op de straat en hij komt op me af. Ik steek hem preventief neer, want ik voel me bedreigd. Is dat dan zelfverdediging? Ook als het een carnavalsmasker was? Of had ik ook iets anders kunnen doen? Ongeacht de uitkomst, hè. Want ik kan heel goed geloven dat de man dat hondje ook niet wilde doden. Gewoon een steekwond.