Heel moeilijke ethische discussie.
Ik begrijp Time wel. Het argument van 'hoeveel is een leven dan wel waard', is inderdaad een dooddoener (sorry voor de woordspeling). Want een leven is wel degelijk een bepaalde prijs 'waard'.
En je kan dit illustreren door een extreem voorbeeld te nemen. Stel dat die kleine hypothetisch 1 miljard euro per week nodig heeft om te blijven overleven, dan zou zo goed als iedereen ervoor zijn om hem/haar vredig te laten inslapen, aangezien die kost van 1 miljard euro per week zo ondraaglijk zou zijn voor de maatschappij dat de ganse wereld negatief beïnvloed zou worden door het in leven houden van die ene persoon.
10.000 euro per maand of zo, is natuurlijk al een grijzere zone waarin iedereen denkt: alé dat kunnen we als maatschappij toch nog wel ophoesten om die kleine te redden. Als het mijn kleine was, dan zou ik dat ook willen, etc. etc.
mjah... probleem is dat gezondheidszorg en specifiek de kost ervan als geheel moet bekeken worden. En als de kost als geheel te hoog oploopt dan kom je terug in hogere scenario terecht, maar dan niet door 1 geval van een miljard euro, maar vele gevallen van 10.000 euro.
Ik zou bvb. er geen probleem mee hebben om minder terug te krijgen op 'normale', 'goedkope' geneesmiddelen, om zodoende die Victor in leven te kunnen houden, en de kost van gezondheidszorg toch niet te laten stijgen.
Maar sossen en linksen (uitzonderingen bevestigen de regel JPV

) willen altijd het egoïstische beste van alle werelden: ZELF gratis EN uitzonderlijke gevallen gratis EN aléja alles gratis!

Terwijl gratis gewoon niet bestaat. Alleen betaal je individueel of betaal je als maatschappij via belastingen, maar gratis is het NOOIT!