Getuigenis van op de dag van de betoging vorige week... Doet me afvragen hoeveel man ze op straat zouden krijgen als ze een alcoholverbod tijdens betogingen zouden invoeren... Kan trouwens zelf ook getuigen hierover... Want nam zelf ook trein rond 15u in Brussel centraal... Het percentage duidelijk zichtbaar zatte betgogers was echt wel significant. Het viel echt heel hard op...
Op de dag van de nationale betoging in Brussel (gisteren dus) moest ik naar de hoofdstad voor een event. Dinh Van, juwelenmerk, deed van expo en lunch - dus ik mooi afgestyled (respect, weetjewel) de trein op, richting Zavel. Ik schrijf elf uur dertig, en de trein zat afgeladen vol rode en groene jassen. De ene had een vlag bij, de andere een fluitje waar-ie alvast op oefende. Het was een kabaal van jewelste, maar iedereen was best vriendelijk en klaar om te gaan betogen voor ons aller geluk. Het eerste wat ik tegenkwam toen ik het centraal station uitstapte, was een brandende vuilnisbak. Geen DOVO te bespeuren, dus ik haastte me op weg en was oprecht blij toen ik me na een kwartiertje ploeteren tussen geagiteerde types op veilig terrein bevond: een juwelierszaak waar je moest aanbellen om binnen te mogen. Het event verliep vlekkeloos, ik at erg lekker, we hadden het kort over de betoging en hoe het er al bij al best vreedzaam uitzag - en toen moest ik terug naar het centraal station wegens back to work. De trein van 14u24 rolde het perron op en ik klom samen met honderden uitbetoogde types de trein op richting Mechelen. Er was letterlijk geen doorkomen aan, dus ik parkeerde mijn trenchcoat en mezelf tegen het eerste muurtje dat er beschikbaar uitzag. Foute keuze. Al na anderhalve minuut begonnen vier rode jasjes een sigaret te roken. TE ROKEN. Op een overvolle trein. Ik, samen met een mama en haar twee kinderen de enige niet-gaan-betogende-vrouw in de coupé, maakte een opmerking. Of ze alstublieft niet wilden roken op de trein. Foute keuze bis. "SLET", krijste een heerschap bij gebrek aan andere woordenschat. Zijn vriendin - sigaret losjes in de mondhoek - viel hem bij: "En wie zedde gij om ons da te verbieën!!". Ik zei dat het toch echt op politiebevel verboden was te roken op de trein, en ook dat we veel te hard op elkaar gepakt stonden en ik geen vuur wenste te vatten. Het liep vervolgens helemaal uit de hand: ik werd een 'kut' genoemd, een 'hoer' en nog wat synoniemen die weinig op mij van toepassing zijn, en vervolgens lanceerde de zatste der heren (ik telde maximaal drie tanden in zijn mond) deze gevleugde zin: "Ik zen wel gon betoegen veur aawen toekomst he kut". Ik verzin dit ECHT niet (er zijn heel veel getuigen, al zijn ze vast niet met mij bevriend op Facebook), en als het niet zo pijnlijk was, zou het bijna grappig zijn. Maar de sfeer op de trein, die ongestoord z'n rit richting Mechelen voortzette, werd wel steeds grimmiger. Eén man achter me riep dat het GEDAAN MOEST ZIJN met hun asociaal gedrag, en hij kreeg een vol blik Jupiler tegen z'n kop. De helft van mijn trenchcoat deelde in de prijzen. Een andere man - groen jasje aan - zei dat ik beter weg kon gaan, maar ook al wilde ik dat ondertussen graag (mijn keel zat dichtgeknepen; een mix van woede en paniek), er was geen doorkomen aan. Iemand zei: "Trek aan de noodrem", en iemand anders gilde terug "Nee want dan staan we hier nòg langer met dat krapuul". Dat krapuul deelde ondertussen een vuistslag uit aan een jongen die een opmerking had gemaakt (ik hoorde niet wat-ie zei) en een man in een rode jas belde de politie. De trein stopte in Mechelen. Het meisje met de sigaret (ze had er ondertussen een nieuwe opgestoken) riep dat ik niet goed zou slapen, want 'Ze zou mijn kop
onthouden en me vinden, kutwijf'. Ik stapte af: er stond geen politie op het perron, geen legertank, geen conducteur, niemand. Eén man zei me: "Ik hoop dat je beseft dat dit krapuul een minderheid is. Ik ben beschaamd." Ik sliep goed, afgelopen nacht. Maar mijn respect voor betogers en hun zogezegd 'nobele' bedoelingen is onder nul gezakt. Betogen is een alibi geworden voor niet werken, voor zuipen en wel-werkende mensen agresseren. Als zìj voor mijn toekomst moeten zorgen later, dan maak ik me zorgen. Grote zorgen.