Maar enfin, gewoon dat een rechter dit doet, en dat de staat zijn mensen niet beschermt.
Ga maar naar een sharia rechtbank! Ga wat onderdrukt worden, uw rechten als vrouw, pffft!
Laat die man maar begaan, is zijn cultuur.
e Rotterdamse rechtbank heeft op 6 januari jl. een opzienbarende uitspraak gedaan. Een uitspraak die getuigt van weinig inzicht in het mechanisme van islamitische vrouwenonderdrukking.
Een Nederlandse moslima die sinds 2011 vergeefs heeft geprobeerd haar islamitisch gesloten huwelijk ontbonden te krijgen, werd door de rechter doorverwezen naar een shariarechtbank. De rechter verklaarde zich niet bevoegd het huwelijk te ontbinden. De reden: het betreft hier alleen een religieus huwelijk, zonder dat ook een burgerlijk huwelijk was gesloten. Dus er is volgens de rechter geen sprake van een huwelijk in de zin van de Nederlandse wet.
Een beslissing van een rechter die niet in de gaten lijkt te hebben dat hier sprake is van huwelijkse gevangenschap. Een vrouw die tegen haar wil vastzit in een religieus huwelijk dat de man weigert te ontbinden. Een bizarre, strikt formalistische uitspraak die bij het PvdA-Tweede Kamerlid Keklik Yucel terecht tot onbegrip en boosheid heeft geleid.
Huwelijkse gevangenschap betekent voor de vrouw dat zij sociale uitstoting, intimidatie en geweld riskeert als zij toch een nieuwe relatie of een nieuw burgerlijk huwelijk aangaat. Huwelijkse gevangenschap heeft voor een moslim-man geen negatieve gevolgen. Hij kan vrijuit nieuwe islamitische huwelijken aangaan. Alleen de vrouw is de dupe. Zij riskeert bij bezoek aan een islamitisch land zelfs zware straffen. De vrouw zit onterecht gevangen, de man gaat onterecht vrijuit.
Shirin Musa van de organisatie Femmes for Freedom heeft zelf jaren in deze situatie gezeten. Zij spande uiteindelijk een kort geding aan voor de Nederlandse rechter. Dit leidde in 2010 tot een voor haar gunstige uitspraak. De rechter merkte haar huwelijkse gevangenschap als onrechtmatige daad aan: “De man gedraagt zich aldus in strijd met hetgeen volgens ongeschreven regels in het maatschappelijk verkeer van hem kan worden gevergd.” De echtgenoot werd opgedragen het religieuze huwelijk te ontbinden op straffe van een forse dwangsom.
Het is dan ook onbegrijpelijk dat de Rotterdamse rechter de bestaande jurisprudentie heeft genegeerd en heeft doorverwezen naar een shariarechtbank.
De Leidse juriste Machteld Zee heeft in haar proefschrift het functioneren van shariarechtbanken/shariaraden in het Verenigd Koninkrijk onderzocht. Zij kwam tot de volgende, harde conclusie:
“Het doel van de raden is het in stand houden van de afhankelijkheid van vrouwen. Bijna alle zaken zijn echtscheidingen aangevraagd door vrouwen. Een burgerlijk huwelijk laat je ontbinden door een rechter. Maar in de islam, en in het jodendom, moet het ook religieus worden ontbonden. De gemeenschap accepteert het niet als dat niet gebeurt en je toch gescheiden leeft. In veel zaken die ik volgde, ging het om vrouwen die klappen kregen en naar de raad moesten om van hun man te scheiden.”
De rechter had in deze casus dus niet naar een shariarechtbank moeten doorverwijzen. Hij had simpelweg de huwelijkse gevangenschap als onrechtmatige daad kunnen aanmerken – ongeacht het feit dat het geen naar Nederlands recht erkend huwelijk betreft – en ontbinding van het religieuze huwelijk moeten opleggen. Nu rest de “gevangen gehouden” echtgenote weinig anders dan via hoger beroep alsnog te proberen haar recht te halen.
Ik heb nog wel wat vragen aan de president van de Rotterdams rechtbank, senior rechter mr. W.J. van den Bergh:
•1. Waarom vond u het nodig om u op te stellen als een wegkijkende cultuurrelativist en de bestaande jurisprudentie te negeren?2. Waarom stuurt u een benadeelde vrouw door naar een vrouwvijandig en in het Nederlandse rechtssysteem wezensvreemd instituut als een shariarechtbank?3. Bent u lid van D66?
Wegkijkrechter verwijst door naar shariarechtbank – OpinieZ
.