Ze waren het er beiden over eens dat de delegatie kwalitatief niet echt hoogstaand was.
Reynebau vindt wel dat de Vlaamse rand te krampachtig vasthoudt aan het Nederlands, met wat geforceerde wetten. Bv een gemeente waar meer dan 3/4 van de gemeenteraad Franstalig is, maar er móet Nederlands gesproken worden. Hij vindt die wetten wat vergezocht, maar vind aan de andere kant wel dat het buitenland te weinig info heeft om ons zo te veroordelen, aangezien de verfransing begonnen is door de bourgeoisie die de armere Vlamingen verdrong en daar de frustratie al voor een groot deel terecht gegroeid was.
En die van de volksbeweging hekelde de onjuiste berichtgeving in de eigen pers, waarop de buitenlandse pers zich baseert waardoor het beeld van België niet alleen negatief is, maar ook nog deels op verkeerde feiten gebaseerd.
En verder de stelling dat Vlamingen in Wallonië er nooit een probleem van hebben gemaakt zich in hun omgeving in te passen, waar de Walen in Vlaanderen een veel imperialistischere houding vertonen. Hij vind dat hij het recht heeft daarover verontwaardigd te zijn.
Tot op een bepaald punt hadden die allebei wel gelijk. Reynebau was gewoon wat meer Belg, de andere wat meer Vlaming. Geen van beiden is echt fundamenteel verkeerd bezig, kwestie van opinie...
.