Wel ten eerste, Groen heeft geen voorstellen gedaan rond de bedrijfswagen, wel de salariswagen. En dat voorstel heeft hen in debatten de nek omgedaan door constant als een windhaan mee te draaien over hoe dat loonverlies dan gecompenseerd moet worden. Groen wist eigenlijk zelf niet meer hoe hun voorstel nu juist in mekaar zat. Pijnlijk amateuristisch.
Daarna noemde NVA niet iedereen die vond dat we iets voor het klimaat wilden doen hysterici, enkel diegene die vonden dat de oplossing voor het klimaat lag in de opoffering van welvaart . NVA riep op tot 'ecorealisme' als alternatief. Investeren in technologie en wetenschap in plaats van een hysterische uitstap uit kernenergie en platbelasten.
Uiteindelijk verdient Anuna geen handje boven haar hoofd net omdat ze wist waar ze mee bezig was. Politiek. Het ene na de andere racidale belastingsvoorstel onderschrijven, zuur reageren op de verkiezingsuitslag door de NVA en VB stemmer 'ouderwets' te noemen, daar maak je jezelf niet populair mee. Als je jezelf in de spotlight plaatst als politiek activiste, dan weet je dat jezelf daarmee bombardeert tot BV, en dat weet je dat dit een vaarwel is aan een anoniem bestaan in de samenleving.
Dat mens zal nog decennia lang op straat herkend en nageroepen worden en lastig gevallen worden op sociale media, dat is het leven waarvoor ze gekozen heeft en ze nu ook niet over moet klagen. Je kan niet enkel het positieve opzoeken en klagen over het negatieve, laat staan dat dan ook nog eens met de vinger naar de boze NVA wijst als schuldige.
De NVA heeft van Anuna niet de vijand gemaakt, dat heeft ze zelf gedaan door als een politieke tool in de verkiezingscampagne deel te nemen en te verliezen.