Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Welke "mentale stoornis" heb jij

  • Bipolaire stoornis

    Stemmen: 9 1,8%

  • Schizofrenie

    Stemmen: 11 2,2%

  • Borderline

    Stemmen: 14 2,8%

  • Angst- en paniekstoornis

    Stemmen: 70 13,8%

  • Depressie

    Stemmen: 46 9,1%

  • OCD ( dwangneuroses en dwanggedachten)

    Stemmen: 41 8,1%

  • Andere

    Stemmen: 61 12,1%

  • Geen

    Stemmen: 254 50,2%
  • Totaal aantal stemmers
    506
  • Opiniepeiling gesloten.
G

Gatsby

Legacy Member
Tr1ploid zei:
Ik vraag me af in welke mate de mensen die in de poll aanduiden dat ze een stoornis hebben effectief een diagnose gekregen hebben van een psychiater, in plaats van een zelfdiagnose via internet. Als 62% van het 9lives publiek effectief een stoornis heeft is er toch wel een serieus probleem.
Klik om te vergroten...


Bij mij duurde het erg lang voor ik een echte diagnose heb gekregen. Mijn eetgewoontes werden door mijn vorige dokter afgedaan als 'ze is gewoon op dieet, dat is normaal op deze leeftijd.' en 'wacht maar tot ze honger heeft, ze zal wel eten.' :ironic:
Toen ik vaak flauwviel, zei hij gewoon 'niks aan de hand, lage bloeddruk, eet maar een zakje chips.' Dokters zijn zelf ook erg sceptisch. En zoals glashelder (?) al zei, iedereen zal wel enkele symptomen herkennen bij zichzelf maar niet iedereen zal er door gehinderd worden in hun dagelijkse leven.
X

Xirtanneke

Legacy Member
Tr1ploid zei:
Ik vraag me af in welke mate de mensen die in de poll aanduiden dat ze een stoornis hebben effectief een diagnose gekregen hebben van een psychiater, in plaats van een zelfdiagnose via internet. Als 62% van het 9lives publiek effectief een stoornis heeft is er toch wel een serieus probleem.
Klik om te vergroten...

Goh, hou er ook wel rekening mee dat mensen die bvb aanduiden paniekstoornis daar niet noodzakelijk nu nog last van hebben, maar op een bepaald moment in hun leven hier ontzettend last van hebben gehad. En het is niet iets dat volledig weggaat, dus op bepaalde stressmomenten in uw leven hebt ge er nog last van, dus wordt dat aangeduid.

Net zoals depressie, iemand is misschien vatbaar voor een depressie, maar dat wil niet zeggen dat iedereen die dat heeft aangeduid momenteel depressief door het leven gaat.

Context is alles.
L

Lorim

Legacy Member
FurtiveDuck zei:
Veel volk hier met depressie. Bah. Ik geloof daar niet in hoor. Een depressie heb je volledig zelf in de hand.
Klik om te vergroten...

Ik kan echt zot worden van zo'n uitspraken e. Er zijn verschillende gradaties in depressies, het is niet omdat jij licht depressief bent geweest dat iedereen met een depressie maar ff zich moet 'herpakken' en moet verder doen. Wees blij dat je geen zware depressie hebt gehad en dat je er zelf uit bent geraakt, want dat is allesbehalve het geval voor iedereen in gelijkaardige situaties.
T

Tr1ploid

Legacy Member
Xirtanneke zei:
Net zoals depressie, iemand is misschien vatbaar voor een depressie, maar dat wil niet zeggen dat iedereen die dat heeft aangeduid momenteel depressief door het leven gaat.

Context is alles.
Klik om te vergroten...

Met andere woorden; Mensen die denken dat ze bij zichzelf een diagnose kunnen stellen. Imo is zo'n gedrag een ware plaag. Ze zorgen ervoor dat mensen met een echte stoornis minder ernstig bekeken worden. Hoe vaak ik al niet mensen heb horen zeggen dat OCD hebben omdat ze een beetje nood aan orde hebben.

Xirtanneke zei:
Goh, hou er ook wel rekening mee dat mensen die bvb aanduiden paniekstoornis daar niet noodzakelijk nu nog last van hebben, maar op een bepaald moment in hun leven hier ontzettend last van hebben gehad.
Klik om te vergroten...
Tot blijkt dat ze dat gewoon aangeduid hebben omdat 'ze wel eens af en toe in paniek raken'.


Hypochondria zou eigenlijk in het lijstje van stoornissen mogen staan, denk dat 50 procent van de stemmers daar eerder aan lijdt dan aan de stoornis die ze aanduidden.
T

Ties08

Legacy Member
FurtiveDuck zei:
Veel volk hier met depressie. Bah. Ik geloof daar niet in hoor. Een depressie heb je volledig zelf in de hand.
Klik om te vergroten...

Volledig mee eens!
Net zoals je andere ziektes eigenlijk ook volledig in de hand hebt, bvb kanker, aids, etc. Heb je allemaal volledig zelf in de hand.
T

Ties08

Legacy Member
@ Xitranneke: ik ben het met je eens. Ik was gewoon megasarcastisch.

Probleem met depressies is dat sommigen het gewoon niet als ziekte erkennen en daarom zomaar stellen dat je een depressie zelf in de hand hebt.
Bullshit natuurlijk. Een depressie is een ziekte, net als kanker en aids, en daar kies je dus niet voor.

So relax ;)
U

Ullewupper

Legacy Member
Xirtanneke, kieken :p
Die post was toch duidelijk sarcastisch ;)
X

Xirtanneke

Legacy Member
Tr1ploid zei:
Met andere woorden; Mensen die denken dat ze bij zichzelf een diagnose kunnen stellen. Imo is zo'n gedrag een ware plaag. Ze zorgen ervoor dat mensen met een echte stoornis minder ernstig bekeken worden. Hoe vaak ik al niet mensen heb horen zeggen dat OCD hebben omdat ze een beetje nood aan orde hebben.
Klik om te vergroten...

Er zijn veel hypochonders in de wereld, dat is zo. Hoeveel ouders hebben nu geen kind dat rilatine nodig heeft omdat ze hyperactief zijn? Hoeveel ouders ontkennen zo dat hun kind gewoon niet zo intelligent is omdat hij niet mee kan in de klas? Ik wil ze niet te eten geven, maar ik ben er anderzijds 100% van overtuigd dat depressie een echte ziekte is. Gaat gij bvb tegen iemand zeggen waarbij de 2 ouders op 2 weken gestorven zijn: 'depressief? nah! Dood is gewoon deel van het leven'. Gewoon verder gaat werken, ge doet nu effe alsof.

Of mensen die iedere nacht wakker worden van nachtmerries door fucked up dingen die ze hebben meegemaakt: 'nah, iedereen heeft wel eens nachtmerries'.

Er zijn gewoon gradaties en die zijn niet terug te vinden in deze poll. Maar leer er even mee leven dat niet alle ziektes builen veroorzaken of zichtbaar zijn. Maar dat wil niet zeggen dat ze minder echt zijn.

Ik neem toch ook aan dat veel mensen die dit geantwoord hebben, deze diagnose via medische weg hebben gekregen en niet zomaar via een internettestje.


Tr1ploid zei:
Tot blijkt dat ze dat gewoon aangeduid hebben omdat 'ze wel eens af en toe in paniek raken'.


Hypochondria zou eigenlijk in het lijstje van stoornissen mogen staan, denk dat 50 procent van de stemmers daar eerder aan lijdt dan aan de stoornis die ze aanduidden.
Klik om te vergroten...

Kan best zijn, maar dat is dan geen paniekstoornis. Daar is echt een groot verschil tussen. Iemand die 'af en toe' eens in paniek raakt, is niet belemmerd in zijn dagelijkse bezigheden. Iemand met paniekstoornissen wel.
X

Xirtanneke

Legacy Member
Ties08 zei:
@ Xitranneke: ik ben het met je eens. Ik was gewoon megasarcastisch.

Probleem met depressies is dat sommigen het gewoon niet als ziekte erkennen en daarom zomaar stellen dat je een depressie zelf in de hand hebt.
Bullshit natuurlijk. Een depressie is een ziekte, net als kanker en aids, en daar kies je dus niet voor.

So relax ;)
Klik om te vergroten...

Aynix zei:
Xirtanneke, kieken :p
Die post was toch duidelijk sarcastisch ;)
Klik om te vergroten...

Goed, sorry, ik was blijkbaar niet echt aan het opletten :) Ik miste de smileys :p En eerlijk gezegd heb ik al veel domme reacties gehoord op zo'n dingen, dus vandaar ben ik misschien extra prikkelbaar :)
T

Ties08

Legacy Member
Geeft niet :)

En in reactie op je post daarboven: iemand kan idd een depressie krijgen als bvb zijn beide ouders ineens sterven. Dat zou iedereen begrijpen want het is ook zo'n "traumatische gebeurtenis".
Maar iemand kan ook zomaar out of the blue een depressie krijgen (van veel minder erge dingen).

En dan kan een buitenstaander wel zeggen van: "och das toch zo erg niet, trek het je niet aan", maar dat verandert niets aan de zaak, want de persoon die die pijn voelt, voelt die pijn.
De oorzaak van die pijn doet er eigenlijk niet toe, wel de heftigheid van de pijn en het leed die ervaren worden.
Iedereen heeft recht op zijn eigen pijn en moet zich niet verantwoorden naar anderen die zeggen dat iets "toch niet zo erg is". Iedereen voelt wat ie voelt.

Ik weet niet of 't duidelijk is wat ik bedoel; 't is mss wat warrig geschreven :$
A

Arcturus

Legacy Member
Tr1ploid zei:
Ik vraag me af in welke mate de mensen die in de poll aanduiden dat ze een stoornis hebben effectief een diagnose gekregen hebben van een psychiater, in plaats van een zelfdiagnose via internet. Als 62% van het 9lives publiek effectief een stoornis heeft is er toch wel een serieus probleem.
Klik om te vergroten...

Mensen durven daar nu eenmaal nog niet echt voor uit komen.
En in de verhalen die je hier leest wordt toch wel een psychiater of psycholoog aangehaald.
Het leven is gewoon veel ingewikkelder geworden dan vroeger en denk dat daar ook deels de oorzaak ligt.

Ik maak me altijd wijs dat als ik in de oudheid of middeleeuwen geboren was, dit waarschijnlijk niet gehad zou hebben ( buiten de ogen dan ). Toen was alles duidelijker ( ik zeg niet simpelder, want je stierf natuurlijk jonger enzo en het leven was harder). Je wist wat je moest doen. Nu is alles anders. Van jongsaf moet je al keuzes maken die jeleven ferm beinvloeden en voel je toch die maatschappelijke druk. imo.

moeilijk uit te leggen.
s

spray-bunny

Legacy Member
Winterdepressie. Elk jaar. Om dan in het voorjaar en de zomer als een magische zot weer op te leven. Neem geen medicatie.
P

Put_met_keren

Legacy Member
glashelder zei:
Wat raar, ik had hier precies hetzelfde :p Op mijn 24ste ook 2 periodes van depressie, 2 antidepressiva waaronder één om te slapen. Twee jaar geleden de antidepressiva van overdag gestopt, maar toch weer herbegonnen rond kerst, 't ging gewoon niet zonder :sad: Niet dat ik direct weer depressief werd, maar alles werd ineens een stukje moeilijker, ik kreeg het elke dag zwaarder, heel mijn leventje bij elkaar houden was weer een enorme opgave,... Toen dus herbegonnen met die antidepressiva van overdag en nu is het allemaal toch wel een tikje lichter en draaglijker, doet deugd. Die om te slapen geraak ik niet vanaf, brol dat het is.
Klik om te vergroten...

Ik ben ook wel een paar keer gestopt over de jaren heen en ik ervaarde dat ook zo.
Dat om te slapen is bij mij Trazodon btw, bij jou?

Arcturus zei:
Hoe is dat exact geconstateerd geweest?
Toen ik bij een psycholoog was, vroeg ik ook wat ik exact had, maar hij zei dat dit moeilijk te zeggen was.
psychiater zelf zei daar niet veel over en vertelde me dat ik best 10 dagen binnen kwam ter observatie om te kijken wat er exact scheelt.
Klik om te vergroten...

Een psycholoog geeft normaal toch geen diagnoses?
Mijn psychiater was er ook helemaal niet happig op om die diagnose te stellen, hij zou dit bijvoorbeeld nooit op papier willen zetten.
De mijne had mij destijds ook aangeraden om effe in opname te gaan, dit heb ik dan ook gedaan maar dit werkte echt niet voor mij. Ik ging normaal maanden blijven maar ik ben het daar na amper een week afgebold. Eerst was de psychiater dan van mening dat ik vertrokken was omdat het te confronterend was voor mij, dat ik mezelf daar tegen was gekomen maar achteraf heeft hij zijn mening dan toch moeten herzien. Ik woon al van mijn 16 jaar en in zo'n leefgroep kon ik niet aarden. Ook de zaken die ze ons daar lieten doen waren in mijn ogen hallucinant. Zo moesten we bv. een knuffel/popje kiezen en u aan de hand daarvan voorstellen :s En iedereen deed dat, er was toen een vrouw en zij had een popje gekozen dat een armpje mankeerde en toen zei ze: zo voel ik mij ook, alsof er langs alle kanten aan mij getrokken wordt.
En ik had een aap en toen het aan mij was kon ik niks anders bedenken dan: ik ben aapje, ik eet graag bananen en slinger graag in de bomen, en de therapeut vroeg mij om daar dan verder over te praten :wtf:
X

Xirtanneke

Legacy Member
Ties08 zei:
Geeft niet :)

En in reactie op je post daarboven: iemand kan idd een depressie krijgen als bvb zijn beide ouders ineens sterven. Dat zou iedereen begrijpen want het is ook zo'n "traumatische gebeurtenis".
Maar iemand kan ook zomaar out of the blue een depressie krijgen (van veel minder erge dingen).

En dan kan een buitenstaander wel zeggen van: "och das toch zo erg niet, trek het je niet aan", maar dat verandert niets aan de zaak, want de persoon die die pijn voelt, voelt die pijn.
De oorzaak van die pijn doet er eigenlijk niet toe, wel de heftigheid van de pijn en het leed die ervaren worden.
Iedereen heeft recht op zijn eigen pijn en moet zich niet verantwoorden naar anderen die zeggen dat iets "toch niet zo erg is". Iedereen voelt wat ie voelt.

Ik weet niet of 't duidelijk is wat ik bedoel; 't is mss wat warrig geschreven :$
Klik om te vergroten...

Nope, snap het volledig. Een depressie is gewoon iets wat moet behandeld worden. Met medicatie en liefst met hulp van een psycholoog of psychiater.

Verantwoording is idd niet nodig volgens mij, maar er moet ook een zekere controle zijn. Iedereen kan zeggen dat hij/zij depressief is. Het is dan makkelijk om weken thuis te zitten en eerlijk gezegd doen sommigen het daarom ook. En dat maakt een depressie en sommige andere ziektes minder tot ziektes dan dat ze zijn.

Ik ga effe iets bekennen en daarvoor gaan sommige mensen mij afmaken, maar dan is het maar zo, ik snap nog altijd niks van het chronisch vermoeidheidssyndroom. Dat kan ik gewoon moeilijk plaatsen. De ene dag gaan feesten en dan niks voelen en de dag nadien doodop zijn. Allé, dat stuk snap ik :p Maar waarom dan gaan feesten en niet een halftijds jobke nemen?
i

ironhorn

Legacy Member
Put_met_keren zei:
En ik had een aap en toen het aan mij was kon ik niks anders bedenken dan: ik ben aapje, ik eet graag bananen en slinger graag in de bomen, en de therapeut vroeg mij om daar dan verder over te praten :wtf:
Klik om te vergroten...

Haha, ik herinner me nog het eerste jaar maatschappelijk werk moesten we ons ook voorstellen aan de hand van een dier dat we waren en een dier dat we wilde worden/zijn (en daarna zelfs een gebouw :confused:): Ik koos ook voor een aap, omdat ik geen goede redenen kon bedenken om mij met iets te vergelijken (overigens koos ik voor het andere een draak, omdat die hip zijn)



On-topic: Depressief (maar geen diagnose van depressie) en lichte sociale fobie om op restaurant te gaan eten: doe dat absoluut niet graag en krijg bij momenten geen hap meer binnen. Dit speelt zich voornamelijk af bij de ietwat betere restaurants, dus niet in frituren of fastfoodketens. Ook op mosselfeesten en dergelijke kan ik het goed in de hand houden. Op andere plaatsen zoals hier op het werk, probeer ik mij gewoon ergens alleen weg te steken in een hoekje (en probeer ik het gewoon zo veel mogelijk te vermijden)
s

sandervdw

Legacy Member
Aan de reacties hier te lezen heeft hij wel een punt dat er zeer weinig echte diagnoses gesteld zijn en zeer veel mensen van zichzelf vinden dat ze een aandoening hebben. Het is effectief wel een probleem in onze maatschappij dat mensen te snel zelf conclussies trekken. Vooral bij ADHD en depressies lijkt dit zeer vaak voor te komen. Er zijn zeer veel kinderen die niet goed mee kunnen op school waarvan de ouders dan maar zeggen: jamaar, hij heeft een beetje ADHD. Of mensen (vb van hierboven) waarvan beide ouders plots sterven en dan zeggen dat ze een depressie hebben. Er zijn echter veel meer eigenschappen aan een depressie dan "ongelukkig" zijn.

Door dit soort mensen wordt de job van een psychiater veel moeilijker om effectieve diagnoses te stellen, en worden mensen die effectief een stoornis hebben vaak slecht ondersteund.

Voor alle duidelijkheid: Ik neem depressies etc zeer ernstig!
G

Gatsby

Legacy Member
Put_met_keren zei:
Een psycholoog geeft normaal toch geen diagnoses?
Mijn psychiater was er ook helemaal niet happig op om die diagnose te stellen, hij zou dit bijvoorbeeld nooit op papier willen zetten.
Klik om te vergroten...


Ik dacht dat een psycholoog wel een diagnose mocht stellen maar geen medicatie mag voorschrijven omdat hij daarvoor niet bevoegd is als echte 'dokter'? Ik ben het niet zeker hoor. :p
Alleszins, volgens mij wordt er vaak wel multidisciplinair gewerkt, zeker bij mentale stoornissen.
X

Xirtanneke

Legacy Member
sandervdw zei:
Aan de reacties hier te lezen heeft hij wel een punt dat er zeer weinig echte diagnoses gesteld zijn en zeer veel mensen van zichzelf vinden dat ze een aandoening hebben. Het is effectief wel een probleem in onze maatschappij dat mensen te snel zelf conclussies trekken. Vooral bij ADHD en depressies lijkt dit zeer vaak voor te komen. Er zijn zeer veel kinderen die niet goed mee kunnen op school waarvan de ouders dan maar zeggen: jamaar, hij heeft een beetje ADHD. Of mensen (vb van hierboven) waarvan beide ouders plots sterven en dan zeggen dat ze een depressie hebben. Er zijn echter veel meer eigenschappen aan een depressie dan "ongelukkig" zijn.

Door dit soort mensen wordt de job van een psychiater veel moeilijker om effectieve diagnoses te stellen, en worden mensen die effectief een stoornis hebben vaak slecht ondersteund.

Voor alle duidelijkheid: Ik neem depressies etc zeer ernstig!
Klik om te vergroten...

Ge had ook gewoon een 2nd op mijn post kunnen doen :p
A

Arcturus

Legacy Member
Put_met_keren zei:
Ik ben ook wel een paar keer gestopt over de jaren heen en ik ervaarde dat ook zo.
Dat om te slapen is bij mij Trazodon btw, bij jou?



Een psycholoog geeft normaal toch geen diagnoses?
Mijn psychiater was er ook helemaal niet happig op om die diagnose te stellen, hij zou dit bijvoorbeeld nooit op papier willen zetten.
De mijne had mij destijds ook aangeraden om effe in opname te gaan, dit heb ik dan ook gedaan maar dit werkte echt niet voor mij. Ik ging normaal maanden blijven maar ik ben het daar na amper een week afgebold. Eerst was de psychiater dan van mening dat ik vertrokken was omdat het te confronterend was voor mij, dat ik mezelf daar tegen was gekomen maar achteraf heeft hij zijn mening dan toch moeten herzien. Ik woon al van mijn 16 jaar en in zo'n leefgroep kon ik niet aarden. Ook de zaken die ze ons daar lieten doen waren in mijn ogen hallucinant. Zo moesten we bv. een knuffel/popje kiezen en u aan de hand daarvan voorstellen :s En iedereen deed dat, er was toen een vrouw en zij had een popje gekozen dat een armpje mankeerde en toen zei ze: zo voel ik mij ook, alsof er langs alle kanten aan mij getrokken wordt.
En ik had een aap en toen het aan mij was kon ik niks anders bedenken dan: ik ben aapje, ik eet graag bananen en slinger graag in de bomen, en de therapeut vroeg mij om daar dan verder over te praten :wtf:
Klik om te vergroten...

ok, weird stuff
Net alsof je daar dan "gekker" wordt.
Ik zou helemaal het gevoel hebben dat ik wegslip uit de realiteit.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan