Archief - Welke "mentale stoornis" heb jij

idd, ik kreeg vaak de opmerking dat ik stoer of nonchalant was, terwijl er gewoon iets anders aan de hand was.

Het is idd moeilijk om van zo'n gedachten af te geraken. Ik weet ook niet altijd zo wat het is.
Ergens besef je alles en wil je niet zo'n gedachten hebben, maar het is net alsof ze je opgedrongen worden.

Arcturus zei:

idd, ik kreeg vaak de opmerking dat ik stoer of nonchalant was, terwijl er gewoon iets anders aan de hand was.

Het is idd moeilijk om van zo'n gedachten af te geraken. Ik weet ook niet altijd zo wat het is.
Ergens besef je alles en wil je niet zo'n gedachten hebben, maar het is net alsof ze je opgedrongen worden.

Klik om te vergroten...

Zo waar dit.
Ik kan er nu beter mee omgaan en ervoor zorgen dat ze niet opnieuw beginnen te domineren maar ik heb al gemerkt dat, wanneer ik bv wat meer onder stress sta, het gemakkelijker is om er opnieuw in te glijden. Ik heb een paar ademhalingsoefeningen en een soort van mindfulnessdingetjes gekregen als tips zodat die 'slechte' gedachten minder invloed uitoefenen. Het helpt soms, niet altijd. Ik heb er ondertussen wel al een soort van vrede mee genomen: ik ben er mij bewust van dat ik nog steeds zulke gedachten kan hebben maar ik probeer het dan om te buigen.
Heb jij het aanvaard of hoe ga je er nu mee om?

Ik heb geen stoornis, maar vind dit topic wel een top initiatief.
Ik vind het boeiend deze verhalen te lezen, zeker omdat ik psychologie studeer.

Ik heb zo paar maand ademhalingsoef gevolgd bij een kinesist om die chronische hyperventilatie onder controle te krijgen.
Op zich ging dat redelijk en kon ik zo mijn hartslag 20 slagen laten zakken, maar nu werkt dat totaal niet meer.
Ik was vorig jaar ook wel redelijk fit. Ging naar de gym en liep 2x week een 8-10 km.
Maar in augustus zat ik dan weer in een zware periode met mijn ogen en dan kwam alles opeens er nog eens bij ook. ( ogen, angst en paniek ( niet van die zware aanvallen, maar het was altijd aanwezig ) en ook zo gewoon het gevoel dat je de controle zal verliezen over je denken en doen ).
Ik heb dan na al die tijd een afspraak gemaakt met een psychiater. Die had me dan Serlain voorgeschreven, maar de bijwerkingen verdwenen niet, dus dan maar gestopt.
Ben intussen voor ogen in behandeling bij een professer van UZ gent, waar ik momenteel "experimenteer" met pillen tegen epilepsie om die nystagmus te onderdrukken. Maar helaas nog geen resultaat. Kans zit er in dat het gewoon voor de rest van mijn leven is.
Voor de angstproblematiek zal ik toch terug naar een psychiater gaan om het toch onder controle te krijgen.
Het is totaal niet zo erg als vroeger, zelfs men beste vrienden wisten van niets tot ik het hen zei, maar toch voel je altijd zo die spanning in je lichaam. Zo ook moeite om je compleet te ontspannen.
En daar ligt de moeilijkheid ook. Ik denk zolang dat die ogen ni opgelost worden, het vree moeilijk wordt om van alles af te geraken.
Het is ook moeilijk om je weg te vinden in het leven en qua werk dan iets te doen/ vinden waar je je echt goed bij voelt. Is ook iets waar ik veel mee bezig ben. Van wat wil ik echt in het leven.. waar ligt mijn doel.. mijn weg ..

Ik kan het ook allemaal nog niet aanvaarden. Ik pieker de laatste tijd er veel over. Proberen te zoeken naar een oplossing en afvragen wat er fout is gegaan.
Ik ben ondertussen weer begonnen met lopen. Erg hoe ik na 8 maand zo uit vorm gekomen ben qua conditie. Van 10km non stop naar... 2min lopen 2 min wandelen... in zo'n "korte" periode.

Ik wil nu gewoon weer topfit zijn en men wens is dat alles zo vlug mogelijk (want ben er al 26) verandert in de positieve zin en ik eindelijk de persoon kan zijn die ik wil zijn.
Rondtrekken, nieuwe dingen beleven, weg van die westerse consumptiemaatschappij voor effe... innerlijke rust..

gewoon mentaal vrij zijn..

Ben btw ook hooggevoelig, dus blijkbaar ervaar ik alles ook nog eens intenser.

Ben jij de enige in je familie die hier mee te maken heeft? Niet dat je hier je hele familiale situatie uit de doeken moet doen maar ik ben altijd benieuwd geweest naar hoe zulke dingen bij sommige mensen 'zomaar' opduiken en bij anderen dan weer op een 'logischere' manier.
(Dit kan trouwens als een algemene vraag beschouwd worden dus als er anderen hierop zouden willen antwoorden, please do.)

Gatsby zei:

Ben jij de enige in je familie die hier mee te maken heeft? Niet dat je hier je hele familiale situatie uit de doeken moet doen maar ik ben altijd benieuwd geweest naar hoe zulke dingen bij sommige mensen 'zomaar' opduiken en bij anderen dan weer op een 'logischere' manier.
(Dit kan trouwens als een algemene vraag beschouwd worden dus als er anderen hierop zouden willen antwoorden, please do.)

Klik om te vergroten...

Daar is eigenlijk nog niemand over uit. Onderzoekt toont aan dat sommige stoornissen een hoge erfelijkheid hebben, zoals schizofrenie. Andere stoornissen hebben dit dan weer niet. Een hoge erfelijkheid wilt niet zeggen dat ge de ziekte automatisch krijgt, enkel dat je kwetsbaarder bent. Dus zelfs bij hoge erfelijke stoornissen, moeten er omgevingsinvloeden zijn die de stoornis triggert.
Uiteindelijk is het altijd een samensmelting van erfelijkheid en de omgevingsinvloeden. Die samensmelting is ook heel individueel.

We zijn met 6 hier thuis en ik ben de enige die zo'n dingen heeft.
I blame Tjernobyl

Een tante van mij is haar hele leven depressief geweest en heeft een jaar of 3 geleden zelfmoord gepleegd. Mijn papa heeft ook een periode van depressie gehad, geloof ik (maar toen was ik nog niet geboren, of nog heel jong, dat heb ik in ieder geval niet bewust meegemaakt). Als ik zo een beetje naar mijn familie kijk, zit het angstige er ook wel in. Mijn mama kan zich bijvoorbeeld ontzéttend zorgen maken, maar echt obsessief blijven voortborduren op iets waarvan ik denk dat het al 20 keer opgelost zou zijn als ze iets dééd in plaats van alleen maar te flippen en het ergste te denken. Mijn zusje kan zich ook enorm zenuwachtig maken in dingen en heeft bijvoorbeeld ook telefoonangst (mijn mama ook wel een beetje).

Maar veel van mijn problemen zijn sowieso afkomstig uit situaties die zich in mijn jeugd hebben afgespeeld, ik heb gewoon geen goeie basis gehad. Het erfelijke zal ook wel een rol spelen; misschien was ik weerbaarder geweest t.o.v. die problematische situaties als ik mijn genen meehad.

Oh ja, hooggevoelig ben ik ook wel wat, maar dat heeft misschien nogal te maken met mijn introversie. Ik zie dat ook niet echt als een mentale stoornis, eerder iets dat gewoon soms nogal lastig is (iedereen is altijd zo LUID, waarom?).

Kennaah zei:

Ik heb geen stoornis, maar vind dit topic wel een top initiatief.

Klik om te vergroten...

This. Mentale stoornissen zijn iets dat nog veel te veel in een taboesfeer hangt helaas, daar zou veel openlijker over gepraat moeten kunnen worden, dit is alweer een stap in de goede richting .

Heb zelf geen stoornis die mijn leven stuurt ofzo, maar depressie zit zo'n beetje in de familie (behalve bij mij) en wij zijn allemaal (licht) hooggevoelig (de kinderen dus, niet de ouders). Mijn beste maat heeft ook een zware depressie/psychoses gehad die wij allemaal volledig hebben meegemaakt, dus het is altijd interessant om hier meer over te lezen .

Had vroeger ook lichte dwangneuroses, maar dat is nu nog amper en ik stoor me er helemaal niet meer aan als iets niet is zoals ik het wil. Heb dat allemaal mezelf kunnen afleren/onderdrukken op een bepaalde manier.

Die gedachte dat iedereen constant naar je kijkt en zit te oordelen over wat je aan het doen bent heb ik ook nog altijd, krijg daar ook soms lichte paniekaanvallen van, maar dat wordt steeds minder en minder . Over het algemeen beschouw ik mijzelf wel als iemand met geen stoornissen, maar ik merk wel dat dat allemaal ergens in mij zit (dus dat dat wel erfelijk is, en gewoon in uw hoofd zit ergens)

Ik heb gestemd voor angst- en paniekstoornis, maar eigenlijk ebben die voort uit dwanggedachten denk ik.
Altijd nerveus geweest en stress gehad, veel piekeren, en in gedachten kunnen verzinken.
Extreem neurotisch denk ik ook.Tandenknarsen, 10x keer checken of ik gsm en portefeuille bijheb en dan den huissleutel vergeten,wiebelen met de voeten als ge zit, als ik in bed ligt moet ik helemaal ondergestopt zijn ook in de zomer als het warm is,express het showbizz nieuws lezen zoals dag allemaal gewoon om mij te kunnen ergeren, handen wassen, teveel bepaalde sites per dag meermaals checken, ahja ergeren aan onnozel zaken, maar erg onnozel zaken, als voorbeeld:
Was eens ne kerel die vaak op dezelfde trein zat, en die had een keurige getrimde grijze baard, duidelijk zonnebankbruin en een deftig kostuum aan.Zo een hoge pief precies.
Maar ipv een aktetas droeg die altijd een plastieken zak van de wibra( echt waar! ik lieg niet) en ik werd daar altijd boos om.
Er was ook eens ne langharige kerel, maar duidelijk een nerd, zo een Bill Gates met een paardenstaart, en die zat altijd te coden op zijn laptop op den trein( dus niemand kon nog iet leggen op dat mini-tafelke op den trein, maar dat doen er nog, maar wat mij echt stoorde was dat die altijd fruit at. En héél hééél traag en luid. En altijd dezelfde fruitsoorten en in dezelfde volgorde: appel,peer,banaan. Ja, ik kan mij serieus ergeren aan mensen.

Veel fobieën, waaronder hoogtevrees&vliegangst, vroeger ging ik nog naar pretparken en Dalton Terror in Walibi en Sledgehammer in Bobbejaan was allemaal geen probleem, maar nu durf ik dat ook al niet meer,watervrees (en nee ni voor gezicht te wassen ofzo, voor zwemmen bv, ook al heb ik wel een brevet schoolslag eeh jongens, dus ik zou het wel kunnen, maar liever toch maar helemaal nooit meer), schrik voor ziektes(kanker en hartaandoeningen) & ongevallen en de dood.
Ook e stuk of 3-4 keer een periode gehad da ik 2-3 maand hyperventilatie en paniekaanvallen had, maar das weg nu(door SSRI, ni op karakter of cognitieve therapie ofzo).Nooit echt een pure depressie gehad, eerder somber door stress&angst, maar dat vind ik dus niet echt een depressie.
Ook: extreem lui en besluiteloos.Is gebrek aan discipline en daadkracht ook geen mentale stoornis, ik vind dat ze da stilaan ook wel is mogen opnemen in den DSM :naughty:

Haja: slapen, nog zo iet klote, om int slaap te geraken, dat gaat niet é.

hypochonder hiero.

begonnen met de gekke koeienziekte denk ik. sindsdien loop ik altijd met een dodelijke ziekte rond.

Veel volk hier met depressie. Bah. Ik geloof daar niet in hoor. Een depressie heb je volledig zelf in de hand. Ben er 100% van overtuigd dat ik al veel depressief ben geweest. Heb al veel tegenslag gekend, vooral door mijn eigen stomme stoten maar kan er mij altijd op de één of andere manier wel uit werken. 'k Ben enig kind en praten met mijn ouders of vrienden over emoties en dergelijke gaat niet goed. Door al die gevoelens (vooral door echtscheiding, twintig keer verhuizen, altijd alles twintig keer moeten herhalen...) op te kroppen en dergelijke komt dat er altijd uit door nog stommere dingen te doen waardoor ik dan vaak pas tot het besef kwam dat ik het bij veel volk nu nog meer verkloot had en zo gaat de bal aan het rollen. Dan liep ik er weer een paar weken bij als een halve zombie en probeerde ik altijd echt fake te glimlachen omdat iedereen zei dat 'k weer niet te genieten was.

Uiteindelijk bleven ook de vrienden weg en toen is mijn frank gevallen. Niemand wil met een persoon omgaan die zo depressief is en alles zwart ziet. Mensen gaan naar vrienden om plezier te maken en hun problemen te vergeten. Iedereen heeft problemen, de één heeft er gewoon meer dan de andere. Als je dan ook nog eens die vrienden verliest mag je het helemaal vergeten en ga je automatisch nog zwarter de toekomst tegemoet! Uiteindelijk sta je er toch alleen voor. Liggen wachten op iemand die eens met u komt praten of u een hart onder de riem komt steken is nutteloos, want dat gaat heus niet gebeuren. Mensen zijn tegenwoordig veel te druk met hun eigen dingen en al die uit de boot valt moet maar zien dattie boven blijft. 't Is maar logisch ook. 't Is uw eigen leven en niemand anders dan uzelf kan daarvoor de verantwoordelijkheid dragen. Daarom heb ik mezelf geleerd om altijd te genieten van't leven en vooruit te gaan! Niet teveel denken bij de dingen die je doet en over waarom het nu allemaal zo is. Gewoon vollen bak vooruit en alle ruiten die ge ingooit op uw weg (ook al zijn't uw eigen) zijn spijtige zaken maar ze zijn't niet waard om bij stil te staan. 't Leven is daarvoor veel te kort. Als't efkes allemaal niet meer meezit, smijt u dan eens goed in den drank of trek er eens een weekendje op uit. Kan allemaal geen kwaad, maar de volgende ochtend moet ge gewoon goed beseffen dat je het uiteindelijk nog zo slecht niet hebt én dat den afwas niet door de kaboutertjes gaat gedaan worden.

Arcturus zei:

Een van mijn beste vrienden heeft ook zoiets. Die maakt altijd een raar geluid met zijn keel.
Hij zegt dat hij het express doet, wat ik natuurlijk niet geloof. Heb hem al gezegd dat hij zich daar niet over moet schamen en moest er iemand hem uitlachen, ik het voor hem zou opnemen.
Wel vreemd, want soms is dat zo 10-15 keer na elkaar.

Klik om te vergroten...

Denk hierbij spontaan aan't syndroom van Gilles de la Tourette. Heb 2 jaar met zo'n persoon op internaat gezeten. Die wist het natuurlijk wel van zichzelf, maar ontkende ook maar al te graag dat hij al die dingen deed. Soms was het echt enorm erg en zeker wanneer hij zich dan weer eens voor u kwam zitten als we naar een film aan't kijken waren. Telkens die neus / keel schoon maken en dan out of nowhere plots een second of twee met z'n hoofd schudden. (Kreeg regelmatig klappen.)

No offence maar dat is wel heel kortzichtig, elk individu en zijn depressie is uiteindelijk anders. Wat jij mss als bullshit aanziet is dat niet noodzakkelijk voor een ander. Niet iedereen kan zomaar een knop draaien in zijn hoofd.

Ludwig Van zei:

Ik heb gestemd voor angst- en paniekstoornis, maar eigenlijk ebben die voort uit dwanggedachten denk ik.
Altijd nerveus geweest en stress gehad, veel piekeren, en in gedachten kunnen verzinken.
Extreem neurotisch denk ik ook.Tandenknarsen, 10x keer checken of ik gsm en portefeuille bijheb en dan den huissleutel vergeten,wiebelen met de voeten als ge zit, als ik in bed ligt moet ik helemaal ondergestopt zijn ook in de zomer als het warm is,express het showbizz nieuws lezen zoals dag allemaal gewoon om mij te kunnen ergeren, handen wassen, teveel bepaalde sites per dag meermaals checken, ahja ergeren aan onnozel zaken, maar erg onnozel zaken, als voorbeeld:
Was eens ne kerel die vaak op dezelfde trein zat, en die had een keurige getrimde grijze baard, duidelijk zonnebankbruin en een deftig kostuum aan.Zo een hoge pief precies.
Maar ipv een aktetas droeg die altijd een plastieken zak van de wibra( echt waar! ik lieg niet) en ik werd daar altijd boos om.
Er was ook eens ne langharige kerel, maar duidelijk een nerd, zo een Bill Gates met een paardenstaart, en die zat altijd te coden op zijn laptop op den trein( dus niemand kon nog iet leggen op dat mini-tafelke op den trein, maar dat doen er nog, maar wat mij echt stoorde was dat die altijd fruit at. En héél hééél traag en luid. En altijd dezelfde fruitsoorten en in dezelfde volgorde: appel,peer,banaan. Ja, ik kan mij serieus ergeren aan mensen.

Klik om te vergroten...

Dit stuk herken ik. Ik kan me ook ongelofelijk ergeren aan dingen die de meeste mensen niet eens opvallen Voor de rest is naar een grootwarenhuis gaan een hel voor mij. Daar te staan aanschuiven aan de kassa, iedereen staat daar met een duffe blik in de ogen, dat gaat niet vooruit, dat mens aan de kassa babbelt nog wat tegen oudere mensen die naar kleingeld staan te zoeken => ergernis stijgt.

Dan plots is het uw beurt en die kassierster wil precies haar verloren tijd inhalen. Om het makkelijk te maken, zet ik alles al in volgorde waarop ik het in mijn kar wil leggen, maar dat ontgaat haar precies en ze scant alles in een heel andere volgorde. Goed, terwijl ik dingen in de kar aan het zetten ben, pak ik al mijn bankkaart en steek die in. Dan de vragen: hebt ge ook een klantenkaartje? Moet ge nog een zakske? Spaart ge zegelkes? Gatver

Dan zo veel liever de Colruyt waar ze alles nog mooi in uw bakskes klaar zetten Liefst dan nog afhalen zodat ik me niet moet ergeren aan de kassa

Of nog zoiets vreselijk: een geluid wat zichzelf steeds weer herhaalt bvb een collega die een kauwgom eet en dat heel smetsend doet. Of onderburen die steeds hun was doen op een uur waarop gij naar bed wilt, maar slapen lukt dan niet, door het geluid van hun wasmachine waar ge steeds naar luistert.

Wat vind ik nog geweldig irritant: overdreven blije mensen en belachelijk domme mensen.

Hihi, ik lijk nu echt wel het zonnetje in huis

Vorig jaar door stress van mijn eindwerk chronische hyperventilatie opgelopen (heb altijd wat gesukkeld met foute ademhaling). Waardoor ik na een tijdje ook een angststoornis heb ontwikkeld. Enorm vervelend omdat het me soms belet van buiten te komen omdat ik met het gedacht zit dat ik elk moment dood op de grond kan vallen. De meeste dagen heb ik er geen last van, vooral in het weekend als ik de avond voordien wat gedronken heb en me die dag sowieso minder fit voel.

Via zelfdiagnose op internet vermoed je wel altijd een paar dingen over jezelf, maar nog nooit een professionele diagnose laten nemen. Dus bij mijn weten mankeer ik niets officieels

Epyon zei:

Altijd blij en gelukkig zijn.

Beetje het omgekeerde van chronische depressie .

Klik om te vergroten...

Heb ik ook.

Verschrikkelijke ziekte hé!

Ik vraag me af in welke mate de mensen die in de poll aanduiden dat ze een stoornis hebben effectief een diagnose gekregen hebben van een psychiater, in plaats van een zelfdiagnose via internet. Als 62% van het 9lives publiek effectief een stoornis heeft is er toch wel een serieus probleem.

Proto zei:

Vorig jaar door stress van mijn eindwerk chronische hyperventilatie opgelopen (heb altijd wat gesukkeld met foute ademhaling). Waardoor ik na een tijdje ook een angststoornis heb ontwikkeld. Enorm vervelend omdat het me soms belet van buiten te komen omdat ik met het gedacht zit dat ik elk moment dood op de grond kan vallen. De meeste dagen heb ik er geen last van, vooral in het weekend als ik de avond voordien wat gedronken heb en me die dag sowieso minder fit voel.

Klik om te vergroten...

Same here, ik merk dat dat bij mij ook heel afhankelijk is van hoe ik me algemeen voel bvb ben ik verkouden of wanneer ik de dag voordien iets gedronken heb...