De start van de ochtend was 1 lange ergernis..
Ik rij naast ne camion en nader een licht. Voor ons rijdt 1 auto. ’t Wordt rood en die wagen switch van het rechtse naar het linkse vak. Het wordt groen en die trekt ni op.. haalt uiteindelijk 70 (waar ge 90 moogt) en amper voorbij die vrachtwagen.
Ondertussen een hele sliert erachter omdat die maar traag op’t linkse vak bleef rijden met schuin rechts erachter ne vrachtwagen. Uiteindelijk moest em ne kilometer verderop links afslagen.
Iets verderop weer lichten: vinden mensen het altijd tof om zich tussen een rij remmende auto’s te wringen. Voorligger moest echt zwaar op de rem gaan staan omdat er persé ene niet achter ne vrachtwagen wou staan.
Nog wat verder: druk kruispunt waar iedereen maar op rijdt, ook al staat het vast. Groen is groen en dus doorrijden!
Best van al: voorligger rijdt het kruispunt op en ik wacht. Hij schuift goed op en wanneer er plek is, zet ik aan. Natuurlijk volgen mijn achterligger en diens achterliggers meteen zodat het kruispunt weer geblokkeerd wordt. Ge zou denken dat ze mits een (goed) voorbeeld het wel zouden snappen..
En tot slot: rondpunt van Wommelgem: ge hebt daar om de autostrade richting Antwerpen op te geraken. Op’t rondpunt zelf hebt ge een relatief kort stuk om op de juiste voorsorteerstrook te geraken.
Iedereen is daar redelijk chill, der wordt iets of wat geritst/één voor één gegaan zodat het blijft bewegen. Maar mijn voorligger mocht er dus ni tussen van die wagen rechts. Dan besluit em maar wa gas te geven om tot het gearceerd stuk te rijden en zich er toch tussen te wringen. Maar dat konden de mensen ook ni waarderen en stond em daar wat het verkeer op te houden.
Eens op de autostrade wel alles oké
