Retro is door de terminale ziekte die opkopers heet inderdaad gewoon big business geworden. Prijzen van min of meer zeldzame games schieten de laatste jaren echt enorm de hoogte in, een trend die eigenlijk nooit gezien is. Vergelijk de huidige prijzen op de tweedehandsmarkt met amper 5 jaar geleden en de kloof is al schokkend. Ik zie games die ik wel grappig zou vinden in mijn collectie echt gaan voor belachelijke prijzen. Een goed voorbeeld daarvan is uiteraard ClayFighter: Sculptor's Cut. Ik heb voor ongeveer 100 dollar nog een CIB bij elkaar kunnen sprokkelen, maar als ik zie dat er recent nog op eBay eentje is gegaan voor maar liefst 560 dollar... wordt een mens toch even stil van. Zelfs voor losse carts blijft men pertinent meer dan 60 dollar vragen en er zijn dan nog idioten die dat kopen ook. Oké, de game is zeldzaam, maar niet ZO zeldzaam, zeker niet cart only. Puur kunstmatig opdrijven van de prijzen door opkopers die de exemplaren voor zichzelf houden en dan vragen wat ze maar willen. Veel mensen die slecht in de zin hebben om een duit bij te verdienen.
Kijk naar Zelda's Adventure op CD-i, de enige game die boven die andere poel van zeldzame games (waaronder de andere twee Zelda games en het complete Mad Dog McCree-pakket met pistool) uitsteekt. Een normale prijs tot voor een jaartje geleden was 75-80 euro voor die game. Nu tellen ze met de glimlach al 150 ervoor neer en vragen tot 300 euro op eBay. Dat is toch gewoon geschift mannekes.
Soit, zolang er zotten zijn die bereid zijn om handenvol geld uit te geven aan retrogames volgens die twisted logica van nieuwe marktprijzen, gaat dat natuurlijk niet stoppen. Ik blijf mezelf berusten in de kick van de jacht op goedkope games, en van zodra retro niet meer goedkoop of op zijn minst aan deftige prijzen te vinden is, stop ik met verzamelen. Gelukkig zijn er nog altijd wat kansen hier en daar.
