Waar mac-bc een punt heeft is dat je ergens de lijn moet trekken voor wat hij 'uitzonderlijke situaties' noemt.
Het is niet anders dan dat iemand geen Tesla wil kopen omdat hij de keuze wil hebben om met eigen wagen naar het zuiden van Frankrijk te kunnen rijden, ook al doet hij dat waarschijnlijk nooit van zijn leven en woont hij maar 30km van zijn werk.
Er is een grote markt voor zogenaamd 'onbenut potentieel': mensen een duurder product aansmeren dan ze nodig hebben voor 99 tot 100% van hun gebruik.
Nog enkele vb'en:
- mijn ouders betalen maandelijks een internet abo van 45€ terwijl hun dataverbruik misschien maar 5 GB per maand is ... (en het is dan ook nog eens proximus)
- peperdure keukens met kookeiland, stoomoven (zoals in de boekjes), sous vide en al (want blijkbaar zijn een ordinaire oven en een stel potten en pannen op het fornuis al 'te min' om te koken) terwijl je misschien 5 van de 7 avonden boterhammekes eet en de microgolfoven gebruikt omdat je werkgever goedkoper warm eten kan voorzien.
- ik wil een mountainbike aankopen en in de winkel proberen ze mij een bianchi van 2.000€ aan te smeren 'voor het geval dat' ik graag 3 keer per week wil mountainbiken, want dan voel je echt wel die 1 kilo verschil in je frame (11,9 iplv. 12,9 kg) en zou je bij een fiets van 1.200€ een miskoop doen want die is dan 'minder performant'. Uiteindelijk heb ik mij een canyon AL 6.0 van 999€ gekocht omdat ik mezelf ken, realistisch ben naar mijn goede voornemens en waarvan ik dik tevreden mee ben. Maar ik kan toch niet laten van de grinniken wanneer ik in het bos de babyboomer generatie met BMI's van ruim boven 28 tegenkom met peperdure Bianchi fietsen en professionele klikpedaaltjes van 400€ tegenkom. Val een kilo af en je bespaart 1500€ uit aan fietsgerief!
En zo ook hebben mijn ouders een eettafel in de living voor 6 man in een ruimte van 30m². De eettafel wordt enkel bij kerstmis en pasen gebruikt. De overige 354 dagen, is dat gewoon 'doorloopruimte'. Als je dan uitrekent wat die 30m² je extra kost als je nu nieuwbouw neerzet, (30 m² *1.500€ = 45.000€) kom je vele malen goedkoper uit als je de rest van je leven samen met familie en vrienden voortaan bij kerstmis en pasen in een tweesterren restaurant viert.
En het is al helemaal nutteloos voor je familie en vrienden die eveneens zo'n 30m² voorzien hebben voor eetgasten, aangezien ze ieder jaar toch bij jou komen eten en die ruimte dus al helemaal niet gebruikt hebben. Ik zeg niet dat je die 30m² dan maar moet schrappen, maar wanneer je in de keuken dan ook nog eens 15m² extra ruimte voorzien hebt voor een kleine eetplaats en een kookeiland voor de 'snelle haps', is het nogal logischer dat je dan gewoon je keuken klein houdt en ook voor de snelle haps altijd aan de grote eettafel in de living eet.
Kameraden van mij hebben zich voor hun keuken ook zo'n lange loungetafel van 50 cm diep tegen de muur met barkrukjes laten aansmeren omdat dat 'kweetnie hoe gezellig' leek om 's morgens een expresso te drinken met de tablet in de hand zoals in een koffiebar. Alleen heb je in een koffiebar een joekel van een raam om naar buiten te kijken terwijl mijn kameraden met hun hoofd tegen de klaagmuur zaten dus hebben ze die tafel na 2 jaar nog steeds niet gebruikt en verhuist naar de wasplaats om wasmanden te stapelen.
Andere vrienden van mij hebben net nieuwbouw gezet, ik schat nog geen 180 m², openkeuken , zeer compact maar wel supergezellig en pragmatisch ingericht. Ik heb dus niet het gevoel dat mensen veel lijden onder de alsmaar kleiner wordende woonsten en gronden.
ResX zei:
Moraal van het verhaal: ik wil bouwen op den buiten en wil een gigantisch tuin
Dat wil je
nu. Maar wat wil je binnen 10, 20, 30 jaar en op je 70ste? En al helemaal wanneer je eigenlijk niet graag in de tuin werkt, want dan wordt je slaaf in eigen huis.
De meeste mensen die ik hoor willen vooral een grote tuin 'voor de kinderen'. Maar kinderen onder de 5 laat je niet alleen in de tuin ravotten en op hun 15de willen ze ook niet meer op de schommel. Dus rij je de rest van je leven ieder weekend een uur 10 are gras af voor die 10 jaartjes plezier dat je kinderen eraan gehad hebben ... in de zomermaanden. Om maar te zeggen dat je in twee richtingen kan overdrijven.