Je vertelt nochtans rechtuit dat geld ter compensatie van een slechte opvoeding zou zijn mac-bc. Je moet nu je eigen stellingen niet gaan verzachten en zeggen dat het enkel over extremen ging.
Normaal gezien heb je je kind inderdaad waardes meegegeven. Zo kan je perfect je kind zuinig opvoeden en de waarde van geld leren kennen.
Als dat kind dan volwassen is en op eigen benen wil staan, en je hebt de mogelijkheid om het te steunen en je wilt dat ook doen, wat zou daar dan slecht aan zijn? Denk je dat het kind dan plots in een geldverslindend monster zal veranderen?
Ik zou zelfs stellen, kinderen die bewust thuis blijven wonen om hard te werken en te sparen, en dan een paar jaar later een eigendom kopen, die weten perfect weten wat geld waard is, en dat je mits een kleine en tijdelijke opoffering (door jou gebrek aan zelfrespect genoemd) jezelf financiële gemoedsrust en comfort voor de rest van je leven kan gunnen.
Wat jij zegt is dat dat niet mag, want zodra je geld verdient moet je het uitgeven aan huur want je moet constant voelen dat het leven geld kost? Wat is er mis met lange termijn visie?
Je blijft jezelf een rad voor de ogen draaien.
Is het nu zo moeilijk aan te nemen dat je een perfecte, goede en liefdevolle opvoeding kan hebben en waardes meekrijgen, maar dat je ouders het oké vinden dat je nog een paar jaar thuis woont om je de kans te geven te sparen. Wat is daar zo verkeerd aan?
Weeral, want dat vergeet je altijd, heb ik het niet over het financiële aspect, maar over dat je blijft vasthouden dat dit ter compensatie van een gebrekkige opvoeding zou zijn.
Alsof je opvoeding nooit even goed kon zijn als je ouders je niet op je 21e buitenshotten?
Ben jij eigenlijk buiten geshot mac-bc? Wat als je van je ouders nog thuis mocht blijven wonen. Was je opvoeding dan minder goed geweest?
Ik ontken overigens niet dat dit invloed heeft op de huizenprijzen.
Koppels die met 2 een huis kopen kunnen ook meer dan alleenstaanden etc.
Je kan dan lastig worden als je niet mee kan, of voor jezelf een oplossing zoeken of vrede nemen met je situatie.
Verkondigen dat je je zelfrespect opgeeft en een slechte opvoeding gehad hebt als je nog wat wilt sparen alvorens het ouderlijke huis te verlaten is gewoon erg aanvallend, zie je dat zelf niet in?
Ik ga toch ook niet zeggen dat je ouders je nooit geleerd hebben om met geld om te gaan, want ze hebben je niet behoed voor het feit dat je veel minder eigen kapitaal hebt als je over 5 jaar iets wilt kopen. Dat je een dure prijs betaalt voor je zelfstandigheid, en dat je over 5 jaar een achterstand hebt op anderen die wel 5 jaar thuis hebben gespaard.
Aanvaard gewoon dat dit een persoonlijke keuze is en niks met slechte opvoeding of zelfsrespect te maken heeft.
Jij bent blijkbaar heel tevreden met je keuze, ik met de mijne om eerst een mooie som gespaard te hebben. Waarom zeg je dan zulke slechte dingen over mensen die een andere keuze gemaakt hebben? Denk dan in jezelf "sukkels, zoveel jaar vrijheid opgegeven" ofzo.
Stiekem ben ik ook blij dat ik op mijn 30e niet nog ergens huur en amper spaargeld zou hebben
ik zou me niet goed voelen in die situatie. En jij je blijkbaar niet in de mijne.
Uiteraard had ik ook liever op mijn 21 jaar een villa kunnen kopen. Zo werkt het helaas niet.
) mij nu 100k geven voor een huis, zodat ik sneller kan kopen wat ik wil. Ben ik dan ineens verwend? Nee, ik kan dan nog altijd even goed met geld omgaan, maar ik zal een kleinere lening moeten aangaan.
Vreemde logica.