Archief - [deleted]

Zo weinig gespaard al die jaren bij de vriendin? Waar is dat geld naartoe?

Op 30j lenen is toch af te raden.
Op 25j zult ge ergens op 130K stranden denk ik.

Dus best nog wat jaartjes sparen bij de mama als ge alleen iets wilt kopen.

Stimpy zei:

Dus best nog wat jaartjes sparen bij de mama als ge alleen iets wilt kopen.

Klik om te vergroten...

Sommige mensen hebben ook nog wat zelfrespect en gaan niet met hangende pootjes op hun 30ste terug bij "de mama" aankloppen en kopen liever iets kleins.

Heeft niets met zelfrespect te maken of met hangende pootjes. Ge weet de reden van de breuk niet en ouders staan als je een beetje een goede band hebt ook wel klaar om je tijdelijk weer op te vangen.
Gij gaat er precies van uit dat hij met slaande deuren bij zijn ouders is weggegaan omdat hij het daar niet uit hield.

Los daarvan zal hij toch eerst een aantal jaar goed moeten sparen wil hij iets kunnen kopen. Je mag natuurlijk ook je zelfrespect :ironic: houden en gaan huren. Succes om dan nog iets noemenswaardig te sparen.

Ben overigens wel benieuwd welk kleins ge nog kunt kopen met 10K inleg.

Stimpy zei:

Zo weinig gespaard al die jaren bij de vriendin? Waar is dat geld naartoe?

Op 30j lenen is toch af te raden.
Op 25j zult ge ergens op 130K stranden denk ik.

Dus best nog wat jaartjes sparen bij de mama als ge alleen iets wilt kopen.

Klik om te vergroten...

Die laatste zin is nergens voor nodig, als je de intentie hebt om me te kwetsen dan is je dat goed gelukt. Maar als je bij iemand gaat bijwonen dan is het logisch dat jij ook een deel van de kosten op je neemt. Bovendien zit er in die tijdspanne ook nog een autootje in waaraan ik de nodige kosten heb gehad (auto van 15k, niets extravagants dus).
Bovendien zit ik nu in een huurappartement en dan moet je, als je er alleen voor komt te staan, zelf opnieuw allerlei huishoudmateriaal alsook meubels aanschaffen, dus dan mag je nog een leuk spaarcentje hebben, het vliegt er toch heel snel door dan.

Stimpy zei:

Heeft niets met zelfrespect te maken of met hangende pootjes. Ge weet de reden van de breuk niet en ouders staan als je een beetje een goede band hebt ook wel klaar om je tijdelijk weer op te vangen.
Gij gaat er precies van uit dat hij met slaande deuren bij zijn ouders is weggegaan omdat hij het daar niet uit hield.

Los daarvan zal hij toch eerst een aantal jaar goed moeten sparen wil hij iets kunnen kopen. Je mag natuurlijk ook je zelfrespect :ironic: houden en gaan huren. Succes om dan nog iets noemenswaardig te sparen.

Ben overigens wel benieuwd welk kleins ge nog kunt kopen met 10K inleg.

Klik om te vergroten...

Oei, het ziet er niet goed uit voor mij. Ik heb nooit bij de mama gewoond toen ik werkte (ondanks een uitstekende verstandhouding trouwens), ik ben destijds afgestudeerd met een resterende 3k euro, ik huur nog steeds en heb nog niets gekocht.

Ik wist niet dat je dan tegenwoordig als kansarm werd bestempeld door de generatie "hotel mama"/"zoang ik maar zoveel mogelijk geld incasseer".

Oh boehoe heb ik u gekwetst? Bij "de mama" is niet eens slecht bedoeld. Waarom zou ik de intentie hebben u te kwetsen? Ik ken u ni eens en gij mij ook ni, rap gekwetst dan
Hotel mama is ook gewoon een term die gebruikt wordt.

Maar goed, vervang het dan door bij de ouders als dat zo gevoelig ligt.

Heeft uw ex een huis? Of huurde ge samen?
Want mijn verwondering ligt er in dat, zelfs als ge uw deel bijdraagt in de kosten (en dan bedoel ik niet andermans lening), ge op enkele jaren normaal nog wel steeds meer dan een spaarpot van 10K aanlegt hoor. Zeker als ge zelf nog geen lening hebt lopen en op uw 29e een spaarpot van 10K hebt is dat nogal weinig (zonder te verwijten, geen idee wat ge mss meegemaakt hebt ofzo,i ik ga er van uit dat ge ne gezonde en werkende mens zijt).

Als ge nu nog elke maand 700 euro opmaakt aan kost en inwoon + uw eigen gerief dan spaart ge nog 12K per jaar.
Als enkele jaren 3 of 4 jaar is is dat een bedrag van 36-48K + de jaren ervoor dat ge ook al werkte?

Maar goed, uw uitgavepatroon is uw zaak. Verder heb ik inhoudelijk al op uw vraag gereageerd maar ge struikelde meer over "de mama" dus misschien hebt ge het niet gelezen.

mac-bc zei:

Oei, het ziet er niet goed uit voor mij. Ik heb nooit bij de mama gewoond toen ik werkte (ondanks een uitstekende verstandhouding trouwens), ik ben destijds afgestudeerd met een resterende 3k euro, ik huur nog steeds en heb nog niets gekocht.

Ik wist niet dat je dan tegenwoordig als kansarm werd bestempeld door de generatie "hotel mama"/"zoang ik maar zoveel mogelijk geld incasseer".

Klik om te vergroten...

Oei, je financiële situatie levert je precies frustraties op die je op een forum komt uitwerken?

Groetjes van iemand zonder zelfrespect.

Stimpy zei:

Oei, je financiële situatie levert je precies frustraties op die je op een forum komt uitwerken?

Groetjes van iemand zonder zelfrespect.

Klik om te vergroten...

Ik zie dat je niet door de lijnen kan lezen, ik zal het dan maar letterlijk zeggen:

Het is niet omdat je huurt dat je niet of amper kunt sparen.

En bijkomend: sommigen hebben liever de levenskwaliteit en de zelfstandigheid om apart te wonen dan om onder de vleugels van mama te vertoeven als volwassen man om daarna een huis te kunnen kopen die net iets groter is dan dat van de buren. En ja, dat zou indruisen tegen mijn zelfrespect. Hetzelfde soort zelfrespect die een bejaarde doet weigeren om naar een rusthuis te gaan om zijn zelfstandigheid te bewaren. Terwijl ik me dit gevoel goed kan inbeelden zijn er velen die vandaag de dag er zelfs vrijwillig zouden voor kiezen. Niet eens uit medische noodzaak maar gewoon omdat het financieel voordeliger is. Alles voor het geld zeker? Het is aan mij niet besteed in elk geval en ik denk dat deze mening ook eens geventileerd mag worden temidden een generatie hotel mama's. Straks voelt AlexisS zich nog een rare vogel omdat hij aan zijn 29ste (!) alleen wil wonen.
Maar zoals gezegd, dit zijn persoonlijke keuzes en dus bijkomstig. Elk zijn mening wat dat betreft.

AlexisS zei:

Vraagje:

Ik ben recent terug vrijgezel geworden na enkele jaren bij mijn vriendin ingewoond te hebben. (haar huis)
Nu zou ik graag zelf iets kopen maar aangezien ik weinig spaarcenten heb wil ik hetgeen ik heb er niet insteken of voor gebruiken.. (max. 10k eigen inbreng)
Ik ben 29 jaar en heb al 8 jaar een vaste job (bij dezelfde werkgever), mijn gemiddeld netto inkomen bedraagt maandelijks 1700EUR.
Ik heb gehoord dat hetgeen je op een simulator van een bank te zien krijgt niet de werkelijke bedragen zijn die mogelijk zijn om te lenen?
Ik zou mijn lening nemen op een looptijd van 25-30 jaar.
Is het voor mij mogelijk om tussen de 150.000 & 160.000 EUR te lenen?

Klik om te vergroten...

Maximale afbetaling dat banken bij benadering hanteren =
Deel salaris onder 2000 euro = 1/3de
Deel salaris boven 2000 euro = 50%

Voor jou dus: 1700 euro / 3 = 566 eurokes. Op 25 jaar aan 2,55% (ING) = Ongeveer 130k
[Voor mij was dat: 2000 / 3 = 666 en 500/2 = 250 --> 666 + 250 = 916 = Ongeveer 200k]

mac-bc, voor zover ik zie was jij degene die verkondigde dat er 2 opties waren

ofwel met "hangende pootjes" terug naar mama
ofwel je "zelfrespect behouden" en iets huren/kleins kopen.

Ik stel enkel dat er niets mis is om bij een tegenslag even terug bij je ouders aan te kloppen. Blijkbaar werd mijn woordkeuze "de mama" hier negatief geïnterpreteerd. Dat was zo in ieder geval niet bedoeld.

Verder stelde ik ook dat het moeilijk is om een noemenswaardig bedrag te sparen als je 1700 netto verdient en je wilt iets huren.
Ook iets kopen met 10K inleg en 1700 netto noemde ik zeer moeilijk. Zelfs iets kleins, wat volgens jou wel mogelijk is. Ik vroeg op mijn beurt wat je dan met 10K inleg en 1700 netto zou kunnen kopen.

Ik lees tussen jouw lijnen vooral dat je neer kijkt op mensen die een groter huis dan jij hebben omdat ze een andere keuze gemaakt hebben. Fijn voor jou als je onmiddellijk alleen wou wonen en dat ook deed en je je daar goed bij voelt.

Fijn voor iemand anders als die op zijn 27e een huis koopt groter dan dat van jou met een lening waar jij je huur misschien niet eens van kan betalen. Ik zie helaas niet in wat daar geen zelfrespect aan is. Misschien kan je dat even verklaren?

Ik persoonlijk ben blij dat ik niet elke maand een hap uit mijn loon aan iemand anders moet geven zonder in de plaats zelf kapitaal op te bouwen. Dat is mijn subjectieve mening. Ik kijk dan ook absoluut niet negatief terug op mijn spaarzame jaren. Daar pluk ik levenslang de vruchten van, terwijl jij, om het cru en vanuit mijn standpunt te zeggen, elke maand vermoedelijk evenveel of meer betaalt om iets kleiners te huren. Maar daarom heb ik niet minder respect voor jouw keuzes.

Nog even over noemenswaardig sparen TS verdient 1700. Stel hij huurt een bescheiden appartement van 500 euro.
Dan heeft hij nog 1200 over.
Telenet -50
Elentriek en verwarming - 100
water -30
benzine -100
autoverzekering + taks -75
Eten, kleren -300


= 545 euro dat je kan "sparen" en dan vergeet ik nog een hoop dingen of onverwachte kosten of syndicus, of ben je niet op onderhoud met je wagen geweest, of gaat je wasmachine niet kapot. Enfin, als je karig leeft en je komt niets tegen spaar je 500 euro per maand.
Da's 6000 per jaar. Na 10 jaar begint misschien ook weer de nood voor een nieuwe auto zich op te dringen etc..

Alles bij elkaar noem ik dat voor de aankoop van een huis inderdaad niet echt noemenswaardig.


Ik vond je eerste reactie op mij nogal aanvallend, vandaar mijn iets minder genuanceerde mening in vorige replies. Ik hoop dat we dit onderwerp op een fatsoenlijke manier kunnen verder zetten als je er nog iets aan toe te voegen hebt. Dus niet tussen de lijnen neerkijken op mensen die de keuze maken om een paar jaar bij de ouders te sparen en dat linken aan geen zelfrespect.

mac-bc zei:

Ik zie dat je niet door de lijnen kan lezen, ik zal het dan maar letterlijk zeggen:

Het is niet omdat je huurt dat je niet of amper kunt sparen.

En bijkomend: sommigen hebben liever de levenskwaliteit en de zelfstandigheid om apart te wonen dan om onder de vleugels van mama te vertoeven als volwassen man om daarna een huis te kunnen kopen die net iets groter is dan dat van de buren. En ja, dat zou indruisen tegen mijn zelfrespect. Hetzelfde soort zelfrespect die een bejaarde doet weigeren om naar een rusthuis te gaan om zijn zelfstandigheid te bewaren. Terwijl ik me dit gevoel goed kan inbeelden zijn er velen die vandaag de dag er zelfs vrijwillig zouden voor kiezen. Niet eens uit medische noodzaak maar gewoon omdat het financieel voordeliger is. Alles voor het geld zeker? Het is aan mij niet besteed in elk geval en ik denk dat deze mening ook eens geventileerd mag worden temidden een generatie hotel mama's. Straks voelt AlexisS zich nog een rare vogel omdat hij aan zijn 29ste (!) alleen wil wonen.
Maar zoals gezegd, dit zijn persoonlijke keuzes en dus bijkomstig. Elk zijn mening wat dat betreft.

Klik om te vergroten...

Het gaat toch niet om de grootte van de woning die je zou kopen omdat je net dat beetje extra hebt gespaard? Het gaat hem toch gewoon om de levenskwaliteit die je overhoudt als je maandelijks niet te veel moet lopen krabben om alles bij elkaar te krijgen om de lening af te betalen, puur omdat je wat meer reserve hebt zodat de lening wat draaglijker is? Wat heeft dat nu te maken met zelfrespect?
Ge kunt ook een situatie van een bejaarde die een rusthuis afslaat niet gaan vergelijken hiermee. Daar is vaak meer dan alleen "ik kan mij toch nog zelf wassen" aan de gang eer mensen daar naartoe moeten. Een rusthuis is trouwens financieel niet voordeliger :'). Mensen moeten vaak hun huis verkopen en opleven opdat ze een rusthuis met alle zorgen zouden kunnen betalen. Probeer dat maar eens als je heel je leven lang hebt gehuurd...

Als ik iets voorheb zou ik ook terug naar mijn ouders gaan. Al was het maar om even alles te overzien en te beslissen wat ik ga doen.
Al heb ik een zeer goede relatie met mijn ouders, ik zou er toch niet lang kunnen blijven, doe liever mijn eigen ding zonder dat mijn ouders op mijn vingers zien.

Ook nu, in afwachting van de bouw van het huis hebben we gewoon iets gehuurd. We konden gerust bij mijn ouders wonen want die hebben de helft van het huis leeg staan. Maar we zitten liever op ons eigen, ookal is dat een financiele aderlating van dik 1000€/maand (rekening houdend met leefkosten - beperkte bijdrage bij ouders).

Stimpy zei:

Enfin, als je karig leeft en je komt niets tegen spaar je 500 euro per maand.
Da's 6000 per jaar. Na 10 jaar begint misschien ook weer de nood voor een nieuwe auto zich op te dringen etc..

Alles bij elkaar noem ik dat voor de aankoop van een huis inderdaad niet echt noemenswaardig.

Klik om te vergroten...

Aldus 60k op 10 jaar als je erg zuinig leeft en 10k voor een nieuwe wagen (Goedkoper vind je niet meer). Dat is dus 50k op 10 jaar. Ik heb persoonlijk een appartement gekocht van 230k, met 50k spaarcenten (en 15k steun van ouders = 65k) en ik verdien 800 euro per maand meer.

Ik wil niet wreed klinken maar met een salaris van 1700 eurokes, als alleenstaande en zonder enige steun van vriendin of ouders koop je echt niks.

Tja ik had al een erg optimistische inschatting gemaakt om niet het verwijt te kunnen krijgen dat ik de zaken in mijn voordeel wil laten uitdraaien als ik zeg dat het quasi onmogelijk is.

Niet te vergeten dat hij over 10j ook al 39 is. Leuk om dan nog de banken af te gaan voor een lening op >20 jaar.
Wie zit er dan eigenlijk met hangende pootjes tegenover meneer de bankier

mac-bc zei:

Oei, het ziet er niet goed uit voor mij. Ik heb nooit bij de mama gewoond toen ik werkte (ondanks een uitstekende verstandhouding trouwens), ik ben destijds afgestudeerd met een resterende 3k euro, ik huur nog steeds en heb nog niets gekocht.

Ik wist niet dat je dan tegenwoordig als kansarm werd bestempeld door de generatie "hotel mama"/"zoang ik maar zoveel mogelijk geld incasseer".

Klik om te vergroten...

Troost u. Ik ben bij "hotel mama" weggegaan met 4000€ aan spaarcentjes. Mn vrouw zelfs met 0.

5j gehuurd en vorig jaar samen gekocht..

Met 2 dan waelvis, en zat je niet op je tandvlees of was dat een ander forumlid?

Stimpy zei:

mac-bc, voor zover ik zie was jij degene die verkondigde dat er 2 opties waren

ofwel met "hangende pootjes" terug naar mama
ofwel je "zelfrespect behouden" en iets huren/kleins kopen.

Ik stel enkel dat er niets mis is om bij een tegenslag even terug bij je ouders aan te kloppen. Blijkbaar werd mijn woordkeuze "de mama" hier negatief geïnterpreteerd. Dat was zo in ieder geval niet bedoeld.

Verder stelde ik ook dat het moeilijk is om een noemenswaardig bedrag te sparen als je 1700 netto verdient en je wilt iets huren.
Ook iets kopen met 10K inleg en 1700 netto noemde ik zeer moeilijk. Zelfs iets kleins, wat volgens jou wel mogelijk is. Ik vroeg op mijn beurt wat je dan met 10K inleg en 1700 netto zou kunnen kopen.

Klik om te vergroten...

En hier zit het probleem natuurlijk he. Wat jij zegt, in een ruimer kader bekeken, is een self fulfilling prophecy.
Ooit zijn er een paar enkelingen begonnen met extreem lang bij hun ouders te wonen om relatief gezien meer geld te hebben dan de rest om een huis te kopen, om dus een betere concurrentiepositie te verkrijgen dan de rest. Een soort mentaliteit die mij totaal niet aanstaat. Twee redenen:
- Intrensiek, omdat ik hou van mijn vrijheid en zelfbeschikking. Tot daar toe, iedereen doet zijn ding zou je kunnen zeggen. Echter...
- Dit soort mentaliteit is er eentje die anderen dwingt om mee te doen. Want wie niet meedoet, wordt uit de (huizen)markt geconcurreerd. En dat beïnvloedt dus ook MIJN keuzevrijheid. Als ik zelf niet terug onder de vleugels van mijn moeder wil kruipen, zal ik daar dus cash voor betalen wanneer ik een appartement/huis wil aankopen. Zonder die mentaliteit van de moederskindjes was dat "gratis". Dus is het gepermitteerd dat ik er even kritiek op heb?

Sorry dat ik het zo cru stel, maar bottom line komt het wel daarop neer.

Een nieuwe episode in de ratrace is begonnen en we gaan er collectief mee achteruit. Wie meedoet versnelt de ratrace (en boet in aan vrijheid en levenskwaliteit), wie niet meedoet betaalt cash (en boet in aan financiële middelen). Waarbij de laatste gedwongen is om de gevolgen van de eerste zijn keuze te dragen, niet omgekeerd.
Dus jouw stelling dat dit "geen noemenswaardig bedrag" is om een huis te kopen, klopt alleen omdat iedereen hetzelfde deed als wat jij voorstelt. Anders was dit wél een noemenswaardig bedrag en/of loon geweest. Een self fulfilling prophecy dus.

Voor de kritiek losbarst: het is uiteraard menselijk en perfect legaal om te proberen een concurrentievoordeel te doen t.o.v. anderen dus ik besef dat er niets aan te doen valt buiten een massale mentaliteitswijziging, wat uiteraard totaal onrealistisch is. Dat belet mij echter niet om even de werkelijkheid zwart op wit neer te schrijven. Bij deze.

Stimpy zei:

Met 2 dan waelvis, en zat je niet op je tandvlees of was dat een ander forumlid?

Klik om te vergroten...

Op mn tandvlees zitten is sterk uitgedrukt. We hebben gewoon niet veel reserve staan. Maar dat wordt maandelijks (beetje bij beetje) aangevuld ze.

mac-bc, je zou dus ook liever de vrouw aan de haard zien? Want de meeste mensen betalen hun huis met 2 inkomens af hoor. Daar ben jij (of de alleenstaande verdiener) ook slachtoffer van dan. Dat vind je dan ook niet kunnen of wat is je standpunt daar? Want die drijven de prijzen omhoog uiteraard.

Dus nee, bottom line komt het niet op jouw zelfverklaarde correcte conclusie. Wat jij blijkbaar verwacht is dat je als pas afgestudeerde een middelmatig huis probleemloos kan betalen en omdat dat niet kan steek jij het op degenen die zich aanpassen en hun spaarpatroon veranderen. Los van dit alles zijn er genoeg mensen die gewoon niet willen huren, en die dat niet uit noodzaak doen.
Niet iedereen heeft een even grote drang om zo snel mogelijk weg te zijn na het afstuderen. Bij jou blijkbaar wel. En daar hangt simpelweg, zoals aan zovele noden, een prijskaartje aan.

Je verdraait alles om te verklaren waarom jouw situatie alles behalve jouw schuld is. Dan mag je achteraf nog jaloers zijn op anderen die wel gespaard hebben toen jij al huurde en dacht hét leven gevonden te hebben (want hey, zelfstandigheid) maar vind je dan niet dat het feit dat ze die "opoffering" in jouw ogen gemaakt hebben (want je vindt het een lagere levenskwaliteit) financieel gecompenseerd mag worden?
Sorry dat ik het zo cru stel maar daar komt het wel op neer. Ik wou even de werkelijkheid zwart op wit zetten.

Je berichten komen trouwens echt niet over alsof je jouw levenskwaliteit zo goed vindt want je geeft nogal hard af op mensen die het financieel (voor zover ik kan inschatten) comfortabeler hebben. Kan me niet voorstellen dat je dat veel kan schelen als je content bent met je levenskwaliteit en vrijheid.

Zo ken ik ook mensen die iets huren, en zodra ze iets gespaard hebben gaan ze op reis. Volgens hun zullen die een geweldige levenskwaliteit hebben want ze zien veel van de wereld etc. Voor mij is financiële zekerheid iets dat mijn levenskwaliteit/gemoedsrust verbetert. Jammer dat jij dat associeert met meedoen aan de ratrace. Trouwens, het leven is gewoon op jouw manier meedoen met hoe het leven zich aan je presenteert. Je mag ook onder een brug wonen want gaan werken, das meedoen aan een ratrace. Als niemand werkte, zouden er ook geen mensen zonder job onder een brug moeten slapen. Tenzij je nu alle oneerlijkheid in de wereld wilt gaan aankaarten? Of enkel van degenen die het béter dan jou hebben?

@Waelvis. Je had toch amper spaargeld zei je in een andere thread, en je hebt een vriendin/vrouw. Tegenover iemand die alleenstaand is is dat nog een groot verschil kwa inkomen hé, en zelfs nu heb je het al "niet zo makkelijk" of ben je toch diep moeten gaan. Ik bedoel dat enkel om aan te tonen dat je niet zomaar "even iets kleiners" koopt.

mac-bc zei:

Dit soort mentaliteit is er eentje die anderen dwingt om mee te doen. Want wie niet meedoet, wordt uit de (huizen)markt geconcurreerd. En dat beïnvloedt dus ook MIJN keuzevrijheid. Als ik zelf niet terug onder de vleugels van mijn moeder wil kruipen, zal ik daar dus cash voor betalen wanneer ik een appartement/huis wil aankopen. Zonder die mentaliteit van de moederskindjes was dat "gratis". Dus is het gepermitteerd dat ik er even kritiek op heb?

Klik om te vergroten...

hey, mac-bc is een communist? Iedereen moet een huis kunnen kopen, ongeacht of hij gespaard heeft?

Jij zal idd betalen voor het feit dat anderen ofwel thuis kunnen sparen ofwel van hun ouders geld krijgen en zo vlugger/gemakkelijker een huis kunnen kopen. Ter info: je keuzevrijheid blijft nog altijd. JIJ kiest ervoor om niet mee te doen. Dat is je goed recht, maar dan beperk je zélf je keuzes. Je kan evengoed samenwonen met anderen, zonder daarvoor een sexuele relatie te hebben.

Vroeger was het simpel: je bleef thuis wonen tot je een partner vond en dan ging je, eens je wou samenwonen en een beetje een inkomen had, direct uit huis met wat potten en pannen van je ouders. Je huis had niet veel comfort, maar dat bouwde zich in de jaren op. Wat jij nu wil is een huis voor jou alleen vanaf dat je afgestudeerd bent (of toch binnen de paar jaren), mét het nodige comfort om méér dan basic te leven, zonder dat iemand die gewoon thuis blijft zoals vroeger de standaard was, enig voordeel zou moeten hebben. Samenwonen met anderen: no way. Dit terwijl er genoeg mogelijkheden zijn, maar dat is dan waarschijnlijk beneden je waardigheid.

Nochtans zal dat de toekomst worden: kleine huizen die nog altijd duur zullen zijn, met gemeenschappelijke voorzieningen (washok, tuin, kinderopvang, ...).

Getekend,

iemand die:
- tot 1997 bij mama&papa woonde
- van 1997-2002 op kosten van mama & papa op kot zat
- in 2002-2004 op kot zat en zo verder studeerde/werkte (zelf betaald) (af en toe naar huis, maar eerder als gast)
- in 2004 even een appartementje huurde alleen aan 400 euro/maand (loon toen zo'n 1300 euro)
- in 2005-2007 een woning huurde aan 600 euro/maand en voor 460 euro/maand deels doorverhuurde aan 3 anderen
- in 2007-2010 een woning huurde samen met vriendin aan 600 euro/maand
- in 2010 een woning van 245k gekocht heeft en daarbij 100k van beide ouders kreeg (enorm veel geluk daarmee, maar anders ging het een huisje van 200k geweest zijn met wat meer eigen spaargeld en minder vlug verbouwingen).

Was het leuk om als werkende op kot te zitten of een huis te delen met anderen? Het is zeker niet de perfecte situatie (gezien ik enkel 1 eigen kamer had), maar je past je aan aan de situatie. En je leert erdoor samen te leven met anderen. Misschien een nuttige eigenschap voor velen.