Dat ze niet werkt is niet mijn keus. En je kan zeggen: Bij mij was het niet waar. Maar dan ken je mijn vrouw nog niet goed, bij jou was dit net zo waar geweest, 100% zeker. Maar jij had waarschijnlijk dan allang de scheiding aangevraagd, dat is echt het enige verschil hoor.
Dat laatste had ik ook moeten doen maar helaas zoals gewoonlijk komt het verstand pas met de jaren (als het rijkelijk laat is). Nu heb ik het grote probleem dat er veel spaarcenten zijn, en dan krijgt ze de helft gratis voor niets. Dat plezier wil ik haar ook niet graag gunnen. En eerlijk? Had ik geen kans gehad voor een sociale woning dan was ik eigenlijk ook al weg, echter ik heb haar nodig, want als ik scheid, moet ik opnieuw 10 jaar sparen (geen kans meer op een sociale woning of een deftig appartement wegens verlies helft spaarcentjes) en daarvoor ben ik al te oud. Ok je kan zeggen, Mak dat is profiteren, maar serieus, om eerlijk te zijn: mijn hele leven hebben mensen van mij geprofiteerd terwijl ik altijd hard gewerkt heb, en ik heb nooit iets terug gekregen, gewoon helemaal *niks*. Dus kan je mij dit dan kwalijk nemen?
En ja kiezen tussen een scheiding of een woning, dan kies ik voor de woning. Kwestie van prioriteiten en een woning is belangrijker voor mij. Vrouwlief neem ik er dan maar bij. Ik ben nu aan het pogen een woning te verkrijgen en ik blijf dat doen tot de dag dat ik een sociale woning verkrijg. Evenwel mislukt dat - dan blaas ik gewoon mijn huwelijk ook op. Klinkt wreed maar ik ga niet EN eeuwig blijven huren EN een vrouw hebben die niks wil doen. Je moet een kat een kat nemen he. Mijn grens ligt erg ver (te ver) maar die is er ook hoor. Maar zoals gezegd, het noodlot beslist voor mij.
Serieus? Hoe kan iemand nu zo wreed zijn dat ze water bij de wijn verwacht om dan continue van die wijn te kunnen drinken zonder zelf er water bij te doen ?? Eigenlijk onbegrijpelijk dat ik in die val getrapt ben, maar ja, zoals ik al aanhaalde, het verstand komt altijd te laat.