Archief - De beurs - Deel 4
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
[Az3r]
Legacy Member
bij mijn chart service ziet dat er zo uit...
http://www.uploader.be/output/1297602253.gif
http://www.uploader.be/output/1297602284.gif
http://www.uploader.be/output/1297602253.gif
http://www.uploader.be/output/1297602284.gif
thomas_pop
Legacy Member
Hallo iedereen,
Ik heb een soort van (macro-)economisch vraagje waar ik al maanden mijn kop over breek, maar ik blijf het in essentie maar niet snappen. Dit heeft misschien niet direct iets met de beurs te maken, maar ik ben er zeker van dat er hier mensen zijn die het zullen weten, en het kan sowieso interessant zijn om er ook in dit topic over te discussiëren.
Ik heb al enorm veel gegoogled en artikels opgezocht, maar nooit geven ze me een echt antwoord op mijn vraag.
OK, hier gaan we:
Waarom zorgt een tekort op de lopende rekening (dus: als een land meer importeert dan het exporteert) voor een oplopende ‘schuld’ tegenover het buitenland.
De uitleg is zogezegd dat de betalingsbalans in evenwicht moet zijn: als er een tekort is op de lopende rekening (export van goederen en diensten < import van goederen en diensten) moet dit gecompenseerd worden door een overschot op de kapitaalrekening (import van kapitaal > export van kapitaal). Dus als je meer importeert dan exporteert, is dit hetzelfde als kapitaal importeren, wat betekent dat je geld leent uit het buitenland.
Allemaal goed en wel, theoretisch gezien, maar ik ZIE het niet. Als ik nu iets koop in het buitenland (dus ik importeer) en ik betaal die buitenlandse onderneming, dan is de kous toch af? Ik leen toch niets? Ik betaal hem, net zoals ik een binnenlander zou betalen. Waar zit het lenen hem hier? En wat is sowieso het probleem? Wat is er zo’n probleem aan het feit dat je meer importeert dan exporteert (bv USA <--> China)? Als je gewoon betaalt, waar zit hem dan het ‘onevenwicht’? Ik snap het simpelweg niet.
En dan nog even over het ‘probleem’ USA en China. Altijd als ik daar iets over opzoek gaat het over de muntproblematiek: China die blijkbaar dollars opkoopt om de dollar duur en de yuan goedkoop te houden. Probleem zou daar zijn dat, als China er ooit mee stopt, de dollar dan instort en haar eigen dollarreserves in waarde dalen. Enkele vragen hierbij: heeft dit iets te maken met het probleem van hierboven (export en import en betalingsbalansonevenwichten)? En waarom doet USA niet hetzelfde: yuan opkopen en zo de dollar goedkoper en de yuan duur houden?
Ik hoop dat iemand mij kan helpen, liefst in eenvoudige taal, want ik ben allesbehalve een kenner. En sorry dat ik deze vraag in deze thread stel, ma 'k vond het niet opportuun om een nieuwe op te starten, 'k vond het hier beter passen.
Alvast merci!
Ik heb een soort van (macro-)economisch vraagje waar ik al maanden mijn kop over breek, maar ik blijf het in essentie maar niet snappen. Dit heeft misschien niet direct iets met de beurs te maken, maar ik ben er zeker van dat er hier mensen zijn die het zullen weten, en het kan sowieso interessant zijn om er ook in dit topic over te discussiëren.
Ik heb al enorm veel gegoogled en artikels opgezocht, maar nooit geven ze me een echt antwoord op mijn vraag.
OK, hier gaan we:
Waarom zorgt een tekort op de lopende rekening (dus: als een land meer importeert dan het exporteert) voor een oplopende ‘schuld’ tegenover het buitenland.
De uitleg is zogezegd dat de betalingsbalans in evenwicht moet zijn: als er een tekort is op de lopende rekening (export van goederen en diensten < import van goederen en diensten) moet dit gecompenseerd worden door een overschot op de kapitaalrekening (import van kapitaal > export van kapitaal). Dus als je meer importeert dan exporteert, is dit hetzelfde als kapitaal importeren, wat betekent dat je geld leent uit het buitenland.
Allemaal goed en wel, theoretisch gezien, maar ik ZIE het niet. Als ik nu iets koop in het buitenland (dus ik importeer) en ik betaal die buitenlandse onderneming, dan is de kous toch af? Ik leen toch niets? Ik betaal hem, net zoals ik een binnenlander zou betalen. Waar zit het lenen hem hier? En wat is sowieso het probleem? Wat is er zo’n probleem aan het feit dat je meer importeert dan exporteert (bv USA <--> China)? Als je gewoon betaalt, waar zit hem dan het ‘onevenwicht’? Ik snap het simpelweg niet.
En dan nog even over het ‘probleem’ USA en China. Altijd als ik daar iets over opzoek gaat het over de muntproblematiek: China die blijkbaar dollars opkoopt om de dollar duur en de yuan goedkoop te houden. Probleem zou daar zijn dat, als China er ooit mee stopt, de dollar dan instort en haar eigen dollarreserves in waarde dalen. Enkele vragen hierbij: heeft dit iets te maken met het probleem van hierboven (export en import en betalingsbalansonevenwichten)? En waarom doet USA niet hetzelfde: yuan opkopen en zo de dollar goedkoper en de yuan duur houden?
Ik hoop dat iemand mij kan helpen, liefst in eenvoudige taal, want ik ben allesbehalve een kenner. En sorry dat ik deze vraag in deze thread stel, ma 'k vond het niet opportuun om een nieuwe op te starten, 'k vond het hier beter passen.
Alvast merci!
McGregor
Legacy Member
thomas_pop zei:
Ten eerste is Lopende rekening= NNBI - (C + G + I(netto))
Zo zien we dat een NNBI dat niet volstaat om de netto binnenlandse vraag (C+G+I(netto)) te financieren, gepaard gaat met een negatief saldo (deficit) op de lopende rekening. Een land dat zich in zo'n situatie bevindt, besteedt meer dan zijn inkomen. Het kan deze tekorten op 2 manieren financieren; de internationale reserves aanspreken of lenen in het buitenland. De som van alle lopende rekeningen van alle landen is gelijk aan 0.
Het is mogelijk dat de koers van de eigen munt door een opgestelde plafondkoers dreigt te gaan. Die situatie stemt overeen met overschotten op de betalingsbalans. In dat geval moet de centrale bank buitenlandse deviezen aankopen on de koers van de betrokken deviezen te ondersteunen. Een vb hiervan is de jarenlange interventie van de Chinese monetaire autoriteit om ondanks de grote overschotten op de betalingsbalans de koers van de Yuan niet te laten stijgen tegenover de dollar. In JUN '10 bedroegen deze reserves 2447 milj USD (ook andere munten zoals Yen, Euro,..)
Dit kan bijdragen tot inflatoire druk. Vaak compenseren monetaire autoriteiten daarom de toename aan geldaanbod doe volgt uit dergelijke interventies door andere actiefposten van de centrale bank te verminderen.
Uit Economie een inleiding Andre Decoster
thomas_pop
Legacy Member
CoolerMaster zei:
ja, maar dat is dus de uitleg waar ik niets mee kan...
"Een land dat zich in zo'n situatie bevindt, besteedt meer dan zijn inkomen. Het kan deze tekorten op 2 manieren financieren; de internationale reserves aanspreken of lenen in het buitenland."
Dit zie ik niet...als ik iets koop in het buitenland, dan put ik niet uit internationale reserves
en ik leen ook niet.Wat houdt dat trouwens in: "lenen" bij het buitenland? Een lening afsluiten? Dergelijke uitleg uit handboeken is me te theoretisch :doh:
Straddle
Legacy Member
[Az3r];14514472 zei:
Ja, ik zou dolgraag een systeem maken en dat dan backtesten o.b. v. fundamentals (dus quarterly EPS/sales growth, ROE, ROI, Current margin, ...) om het dan live te traden. Helaas vind je weinig systemen die dat kunnen met fundamentals, buiten enkele (peperdure) alternatieven. Systemen die backtesten obv technische analyse vind je zat.
Ben zelf momenteel met een asset allocation systeem bezig (op futures en etf's) dat ik heb kunnen backtesten in excel, maar dat alleen al heeft maanden geduurd eer het min of meer af was.
Fides
Legacy Member
thomas_pop zei:
Stel: jij koopt een mp3 speler in China bij "Ping Pang Pong", voor een bedrag van x dollar, en dat is dan gelijk aan y yuan (de Chinese munteenheid).
Er zijn 2 mogelijkheden:
Mogelijkheid 1) Als je betaalt in dollar, krijgt "Ping Pang Pong" x dollar. Maar onze Chinese vriend kan in zijn favoriete restaurant zijn 'carbonades van hond' niet met dollars betalen. Dus Pong gaat naar de bank, en wisselt de x dollar om in y yuan, zodat hij naar hartelust kan smikkelen en smullen van zijn hondcarbonade.
Wat gebeurt er nu op de geldmarkt? Wel: er worden dollars verkocht, en yuan gekocht. Omwille van het spel van vraag en aanbod (er is een aanbod van dollars en een vraag naar yuan), stijgt de yuan.
Mogelijkheid 2) Je betaalt Ping in y yuan. Jij hebt echter geen yuans in huis, dus je gaat naar de bank en je verkoopt dollars en koopt yuans. De situatie is dus identiek als bij mogelijkheid 1: de yuan stijgt in waarde.
Als er globaal gezien veel Jossen en Marina's zijn die mp3-spelers bij Ping Pang Pong en zijn Chinese kameraadjes bestellen, dan zullen er veel dollars verkocht worden, en veel yuans gekocht. Dat zorgt er dus voor dat de yuan zou moeten stijgen. Waarom dit nu niet het geval is, zal later in dit betoog uitgelegd worden.
Omdat er veel Jossen en Marina's zijn die de hele dag op hun luie gat in de zetel zitten, en geld verbrassen door allerlei bucht van Ping Pang Pong en zijn vriendjes te kopen, zal de handelsbalans voor Jos en Marinaland negatief zijn. Er wordt immers veel geimporteerd, en weinig geëxporteerd (Jos en Marina werken niet).
Als er niet ingegrepen wordt, dan zal de yuan stijgen (veel yuan die gekocht wordt) en de dollar dalen (veel dollars die verkocht worden). Het gevolg hiervan zou zijn dat importeren uit China duurder wordt, en exporteren uit de VS goedkoper. Hierdoor zal het onevenwicht dat er was in de betalingsbalans weggewerkt worden.
Jos en Marina kunnen nu minder kopen in China want het wordt veel duurder, en tegelijkertijd worden ze aangezet om meer te produceren en te exporteren, want het brengt op.
Maar De Grote Chinese Leiders zijn bang om de yuan te laten stijgen. Het zou er op korte termijn voor zorgen dat er minder geëxporteerd wordt naar de VS, en dat er dus minder werk is voor Ping Pang Pong en zijn vriendjes. De stabiliteit van China wordt (voorlopig) gegarandeerd door de hoge groei. Als die groei zou wegvallen (minder jobs voor de Chinzen, minder geld om dingen te kopen), kan er onrust ontstaan. Mensen kunnen protesteren (zie maar naar de Arabische wereld), en de Grote Leiders zouden hun bevoorrechte positie kunnen verliezen.
Om dat scenario te vermijden doet de Chinese centrale bank het volgende: het verkoopt yuan, en koopt dollars (het omgekeerde van de handel tussen Ping Pang Pong en Jos en Marina) om de koers van de yuan kunstmatig laag te houden. Zo blijft de export draaien en blijven de Chineesjes kalm.
Om die dollars te kunnen kopen, heeft de Chinese bank yuan nodig. Die kan ze zelf bijdrukken. Dit noemt men geldcreatie, en het drukken van geld zorgt er dus voor dat de totale hoeveelheid yuans toenemen.
Als je dit begrijpt, dan begrijp je wat het gevolg is van het drukken van de yuans: de yuan wordt minder waard. Geld dat minder waard wordt heeft ook een andere naam, nl. inflatie.
Door het drukken van Yuans zorgt de Chinese centrale bank dus voor inflatie. Als je het nieuws volgt, dan heb je daar misschien al berichten over gelezen.
Veel inflatie is niet goed voor de bevolking. Hun geld wordt minder waard, dus ze hebben minder koopkracht.
De Chinese regering en centrale bank nemen maatregelen om die inflatie te bestrijden. Dat helemaal uitleggen zou ons te ver leiden, maar kort gesteld gebeurt dit: er is een onevenwicht op de handelsbalans en om dat te stutten worden andere onevenwichten gecreëerd (zoals het drukken van geld).
Dat alles zorgt ervoor dat het globale economische evenwicht grondig verstoord wordt. De markt zorgt er normaal voor dat onevenwichten hersteld worden. Een voorbeeld daarvan is het feit dat de yuan normaal zou moeten stijgen, en daardoor zou de handelsbalans weer naar een evenwicht evolueren.
Door die verstoringen creëer je excessen. De bouwindustrie in China zou wel eens een voorbeeld van een exces kunnen zijn. De prijzen van vastgoed in China stijgen spectaculair, en het is de vraag of dat een 'gezonde' stijging is. Er is immers veel vastgoed dat leeg staat omdat eigenaars speculeren op steeds hogere prijzen.
Speculatie kan er voor zorgen dat er tijdelijk heel hoge prijzen zijn, maar op het eind van het verhaal telt alleen vraag en aanbod. Als bepaalde eigenaars proberen te verkopen, en geen vragers vinden (omdat de prijzen zo hoog zijn), dan zullen die kunstmatig hoge prijzen zakken. En als er een overaanbod aan huizen of appartementen is (omdat de bedrijven gestimuleerd worden om te bouwen omdat de prijzen van de huizen zo hoog zijn), dan zullen die prijzen zakken tot het punt waar vraag en aanbod weer in evenwicht zijn.
Nu nog even over dat lenen:
De Chinese centrale bank zit nu met een hoop dollars, die ze heeft gekocht met yuan. Laten we even simplistisch stellen dat het enige wat ze met die dollars kan doen, is investeren in Amerikaanse obligaties.
Wat gebeurt er dan:
1) De Amerikanen importeren meer dan ze exporteren, en hebben tekorten.
2) De Chinezen kopen Amerikaanse obligaties.
En wat zijn die Amerikaanse obligaties?
Dat is een schuld van de Amerikaanse regering. De Amerikaanse regering heeft immers enorme tekorten op hun begroting, en die tekorten moet ze financieren met schulden. Daarom geven ze een obligatielening uit: ze vragen geld aan investeerders (die een obligatie kopen), en beloven in ruil voor die investering rente te geven aan de investeerders, en ze zullen op de vervaldatum het geld terugbetalen.
De Chinezen kopen dus veel Amerikaanse obligaties met hun dollars, en daarmee financieren ze het begrotingstekort van de Amerikaanse overheid.
Nu moet je wel opletten: het tekort op de betalingsbalans is NIET hetzelfde als het Amerikaanse begrotingstekort. Hou die 2 goed uit elkaar!
De Amerikaanse regering leeft dus boven haar stand: ze geeft geld uit dat ze leent van China. Dat geld wordt uitgegeven aan allerlei zaken, en een deel daarvan wordt gebruikt om bv. computers te kopen in China.
De Amerikaanse overheid LEENT dus geld van China, geld dat gebruikt wordt om zaken te kopen in China. Een deel van de import uit China wordt betaald door dollars die China aan de VS leent!
De Chinese centrale bank investeert natuurlijk haar dollars niet alleen in Amerikaanse overheidsobligaties. Maar dat helemaal uit de doeken doen, zou ons te ver leiden.
Maar je kan het voorbeeld van de Amerikaanse overheid verruimen naar de gehele VS. De VS importeert meer dan het exporteert, er is een onevenwicht dat in stand gehouden wordt door het laag houden van de koers van de yuan, en de dollars die de Chinezen kopen worden aan Amerika uitgeleend om het onevenwicht te betalen.
Wat is nu het besluit van dit alles:
A) er is een tekort op de handelsbalans omdat de Amerikanen meer importeren dan exporteren, en omdat de yuan laag gehouden wordt, blijft dat tekort bestaan
B) de Chinezen zitten met hopen dollars, die geleend worden aan Amerika.
Normaal wordt import betaald met export. Een land exporteert, het krijgt daarvoor geld, en dat geld gebruikt het om te importeren. Als het meer importeert dan exporteert, dan leent het geld.
Ik hoop dat dit wat duidelijk is. Het is rap ineen gekwanseld, dus er kunnen fouten in zitten. Veel leesplezier.
LSDsmurf
Legacy Member
De Standaard Online - Olieprijs op hoogste peil in twee jaar
Wel vreemd dat er zo'n grote divergentie blijft tussen Brent en WTI olie, die laatste staat momenteel maar op $85.59.
[Az3r]
Legacy Member
Straddle zei:
lijkt sterk op Canslim
Straddle zei:
kheb er ook al eens achter gezocht maar twas idd veel te duur, enkel goed voor institutions.
Maar ik denk niet dat je die software echt nodig hebt. Neem een robuust systeem dat de tijd doorstaat en trade dat. Het is niet nodig om het wiel opnieuw uit te vinden. Bestudeer en volg degene die succesvol voor u waren.
Ik denk dat dit een hoop tijd, geld en frustratie bespaard.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.