annemieke6780 zei:
De taal die ze in Amerika spreken noemt men ook gewoon Engels hoor. Er is wel een onderscheid tussen Brits Engels en Amerikaans Engels maar als ge gewoon 'Engels' zegt dan kan dat net zo goed het een als het ander betekenen. Ik kan het Britse accent trouwens net zo goed als het Amerikaanse. Heb een Britse vriend gehad. Trouwens de beste manier om een taal meester te worden: zoek u een lief die een native speaker is
Wel cool dat ge een Engels kindermeisje had. Hoe oud waart ge toen? Ge sprak al Engels voor ge naar school ging?
Ja duh, weet ik ook wel

en t gaat niet over accent eh, gewoon feilloos Engels praten (geen accent, en geen Amerikaans)
Vanaf men 9 maand tot men 4 jaar ongeveer denk ik, kmoet het eens aan men moeder vragen, t kan zijn dat het langer was, ik weet het zelf niet meer

.
Ik sprak Engels voor dak naar school ging ja, ik sprak overal Engels, dat was ook het probleem, ik sprak te weinig Nederlands , ik keek enkel naar Britse/Australische series. Ik was wss een van de weinige kleuters die Neighbours kon meevolgen op 3-jarige leeftijd

.
Toen k naar het eerste kleuterklasje ging verstonden mijn klasgenootjes me gwn niet

. Bleek dat ik volhardend was ook, ik had zo'n discussies als k als kleine kleuter in bad zat, en men moeder toonde de zeep, ze vroeg : wat is dat:
ik: soap
zij: nee, zeep
ik: soap
zij: zeep
ik : soap
Toen besloot ze het aantal nanny-uren af te bouwen

.
Jammer dus, ma kheb wel altijd een grote voorsprong op men Engels behouden. Kzou die eigenlijk best nog wel eens willen terugzien.