Archief - Vrienden maken

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

jer0nim07

Legacy Member
het valt me precies op dat er heel wat mensen vrede nemen met het feit dat ze als het ware als eenzaten door het leven gaan?

paar posts gelezen waarin mensen precies "trots" zeggen dat ze sociaal gehandicapt zijn en maar met 1 of 2 mensen contact hebben...
dat is toch niet echt iets om trots op te zijn?
en wat als die mensen nu plots wegvallen?
dan ben je helemaal alleen?

groete

Killer Queen

Legacy Member
Ik ben ook maar heel sociaal geworden door mijn eerste lief, die eigenlijk wel overdreven sociaal was ^^
ik was heel stil en verlegen.
Dat verlegen zit er nog wel in, ik bloos bv. nog snel.
Ben dan een periode zo sociaal geweest dat ik daarvan een backlash had, het was gewoon te veel.
Nog zo een paar ups en downs door de jaren (ook door externe factoren),
maar ik denk dat het nu wel uitgevlakt is, hoop ik :p

Ik geraak mensen ook snel beu eigenlijk, is een héle slechte eigenschap
maar de mensen die de 3 maand overleven, dat zijn er dan echt wel heel bijzondere :)
En die groep wordt steeds groter, omdat ik toch al een beetje heb geleerd af te remmen als ik iemand pas leer kennen.

In groep ben ik eigenlijk nog altijd niet goed, blijf ik ook eerder op de achtergrond,
ben veel beter in 1 on 1.
Zo komt het ook dat ik vaak 1 iemand van een kliek goed ken en de rest niet.
Eén vaste kliek heb ik dus niet, hoewel ik dat graag zou willen, maar dat gaat wss ook vervelen.
En socialisen met meisjes lukt ook niet al te best, maar mijn verwachtingen daartegenover spelen mij al parten om te beginnen :)
Als je dat weet van jezelf valt het nog mee denk ik :p

*edit*
Thuis en tegenover mijn ouders ben ik ook heel terughoudend.
Laatste tijd gaat het weer beter maar voor je het weet willen ze alles weten en vragen ze je uit over je privéleven en ik moet dat niet hebben.
Is ook wel om hen voor teleurstellingen te behoeden dat ik niet veel meedeel over school en alles eigenlijk.
Graag alleen zijn (op mijn kamer) is voor mij toch een van die gevolgen van als enig kind opgroeien denk ik.
Maar een schooluitstap of een weekendje weg met vrienden bv., daar moet ik nadien toch even van bekomen en alleen zijn :p
Is niet abnormaal denk ik ^^

freakykiller

Legacy Member
Nja vroeger was ik luidruchtig (kind) en dan ben ik plots verandert, redelijk introvert enzo. Ik heb wel redelijk wat vrienden maar toch voel ik me soms oninteressant, ik heb ook mensen waar ik op MSN zeer snel mee praat, maar IRL met moeite er iets uitkrijg. Tegen onbekenden praten lukt me totaal niet, als het een groep is en de meerderheid is onbekend dan slaag ik er ook niet echt in iets te vertellen. Ik heb dan beetje last van de mompelen en niet luid te durven babbelen (terwijl ik bij mijn vrienden eigenlijk merk dat ik soms te luid praat) en daardoor haat ik die situaties. Ik weet dat ik niet veel kan zeggen en dat ik dan weer ga mompelen, dan moet je nog eens herhalen wat je zegt brrrr :p

Karre

Legacy Member
freakykiller zei:
Nja vroeger was ik luidruchtig (kind) en dan ben ik plots verandert, redelijk introvert enzo. Ik heb wel redelijk wat vrienden maar toch voel ik me soms oninteressant, ik heb ook mensen waar ik op MSN zeer snel mee praat, maar IRL met moeite er iets uitkrijg. Tegen onbekenden praten lukt me totaal niet, als het een groep is en de meerderheid is onbekend dan slaag ik er ook niet echt in iets te vertellen. Ik heb dan beetje last van de mompelen en niet luid te durven babbelen (terwijl ik bij mijn vrienden eigenlijk merk dat ik soms te luid praat) en daardoor haat ik die situaties. Ik weet dat ik niet veel kan zeggen en dat ik dan weer ga mompelen, dan moet je nog eens herhalen wat je zegt brrrr :p

Zo wat als mij dus. Met vrienden erbij gaat alles perfect, maar eens alleen en ik ben teruggetrokken.

kisthechef

Legacy Member
deyoeri zei:
'k was vroeger ook een stil geval dat liever voor tv/pc/console zat of aan't lezen was ipv buiten rondlopen. Als ik dat vergelijk met nu, ben nog amper thuis, heb veel kennissen, enkele goeie maten en een drietal personen die ik voor geen geld kwijt zou willen. Zit in't bestuur van ons jeugdhuis en bijgevolg moet ik wel sociaal overkomen. Heb er in tegenstelling tot vroeger ook geen problemen meer mee om wildvreemden gwn aan te spreken. Nu ja, dnno hoe die verandering er gekomen is, ik steek het op alcohol :unsure:

Op dat jeugdhuisbestuur na, ².

Toulouse39

Legacy Member
Laat me eerst even een definitie geven van introvertie :) :

Bij een introverte instelling is de energie naar binnen gericht, op de eigen gedachten en gevoelens. Introverte mensen zijn rustige types, weloverwogen, beschouwelijk en voelen zich in onbekend gezelschap niet gauw thuis. Zij zijn liever alleen dan in een groep.

1) ze kunnen heel goed luisteren
2) ze zijn zelfstandig en onafhankelijk
3) ze hebben een hoge mate van zelf-reflectie
4) ze kunnen zich heel goed concentreren op 1 taak; ze laten zich niet snel afleiden
5) ze zijn creatief

Nu wordt introvert zijn algemeen beschouwd als een negatieve eigenschap, zelfs in het onderwijs (niet overal, maar ik heb het toch al een keer als commentaar zien verschijnen, nl "x zou wat minder introvert moeten zijn tijdens de lessen".
Waarom dit zo is, en waarom mensen over het algemeen neerkijken op introverte mensen is omdat 80-90 procent van de bevolking semi-extravert of extravert zijn. Voor die mensen is sociaal zijn een vanzelfsprekendheid, en zij kunnen zich moeilijk in introverte mensen hun plaats stellen. Door hun wordt zogenaamd 'stil zijn' en 'graag alleen zijn' als iets negatief, weliswaar een zwakke karaktereigenschap beschouwd.
Nu voor die mensen (ik ook) die liever thuis iets doen waar ze zich goed bij voelen i.p.v. naar die sociale aangelegenheid te gaan waar ze eigenlijk een beetje tegenop kijken zeg ik het volgende: Graag alleen zijn is geen handicap of zwakke eigenschap. Het is een type van persoonlijkheid, en je moet accepteren dat je bent zoals je bent. Eens dat je dat geaccepteerd hebt ga je je niet meer schuldig voelen als je iets 'associaal' doet terwijl iedereen zich aan het amuseren is, maar ga je gewoon denken aan al die andere mensen die net zoals jij zijn, en liever een boek of een film bekijken. Nu zeg ik niet dat introverte mensen altijd associaal zijn, ze kunnen even goed sociaal contact leuk vinden en graag nieuwe mensen leren kennen, maar ze hebben gewoon meer tijd voor zichzelf nodig, en ze hebben niet constant de drang om sociaal te wezen. Ze luisteren liever dan dat ze het zelf uitleggen, wat ook belangrijk is. Mensen hebben graag "luisteraars" ipv mensen die constant staan te popelen om iets te zeggen.
Maar wat je vooral niet moet doen is jezelf forceren om dingen te doen die je niet graag doet, maar je 'socialer' doen lijken. Want denk eraan dat je karakter niet verandert en die sociale vlagen zijn meestal maar tijdelijk.
En verder wil ik er nog aan toevoegen dat de meeste genieën introverte mensen waren (Michael Jordan, Queen Elizabeth II, Charles Darwin, Albert Einstein, Warren Buffett...) :)

Estrebian

Legacy Member
kyle123 zei:
bij deze moest ik ff lachen :D sorry

Gebeurt vaker dan je denkt.
Ik praat ook al 5 jaar bijna niet meer tegen mijn pa. Hij blijft mij wel geld geven/kot betalen en dergelijke, maar enige interesse tonen? Hell no. Hij weet nog altijd niet welke punten ik behaald heb in januari en ik vertik het om het zelf te zeggen. Der is natuurlijk ook geen input meer van mijn kant uit, maar in het verleden heb ik dat genoeg geprobeerd en blijven stuiten op een ja/nee/faken dat ie mij niet hoort is redelijk frustrerend :)

Troj

Legacy Member
In één van mijn meer saaie cursussen onlangs gelezen dat uit een random onderzoek bleek dat de beste voorwaarde voor snel een goed contact met een onbekende was om een gezamenlijke vijand te hebben waarover ze kunnen roddelen :p.

De huisbaas, de baas, het verkeer ... Klagen maar, zolang uw tegenspeler het natuurlijk ook ergerlijk vindt, anders zijt ge gewoon aan het zagen en da's ni productief.

Edit: ik had de TS-post niet eens gelezen voor ik antwoordde, en toen kwam ik dit tegen:

Blackadder7 zei:
En ge wilt echt geen medicatie proberen? Sociale angst wordt veelal veroorzaakt door een verkeerde balans van de neurotransmitters, medicatie kan daar enorm bij helpen!

Dit klopt, vrees ik, niet echt. Er is een verschil tussen de oorzaak van sociale angst en wat misschien kan helpen bij sociale angst.

wiseguy4

Legacy Member
Blackadder7 zei:
Ik neem Serlain, maar dat wordt uitgebreid met andere medicatie om depressie tegen te gaan, wat eigenlijk nog een beetje een zoektocht is. Net gestopt met Zyprexa, en vanaf morgen begin ik met Solian (Amisulpride).


Je bent gestopt met zyprexa?pschyose gehad ofzo?

Tweak37

Legacy Member
Toulouse39 zei:
Laat me eerst even een definitie geven van introvertie :) :

Bij een introverte instelling is de energie naar binnen gericht, op de eigen gedachten en gevoelens. Introverte mensen zijn rustige types, weloverwogen, beschouwelijk en voelen zich in onbekend gezelschap niet gauw thuis. Zij zijn liever alleen dan in een groep.

1) ze kunnen heel goed luisteren
2) ze zijn zelfstandig en onafhankelijk
3) ze hebben een hoge mate van zelf-reflectie
4) ze kunnen zich heel goed concentreren op 1 taak; ze laten zich niet snel afleiden
5) ze zijn creatief

Nu wordt introvert zijn algemeen beschouwd als een negatieve eigenschap, zelfs in het onderwijs (niet overal, maar ik heb het toch al een keer als commentaar zien verschijnen, nl "x zou wat minder introvert moeten zijn tijdens de lessen".
Waarom dit zo is, en waarom mensen over het algemeen neerkijken op introverte mensen is omdat 80-90 procent van de bevolking semi-extravert of extravert zijn. Voor die mensen is sociaal zijn een vanzelfsprekendheid, en zij kunnen zich moeilijk in introverte mensen hun plaats stellen. Door hun wordt zogenaamd 'stil zijn' en 'graag alleen zijn' als iets negatief, weliswaar een zwakke karaktereigenschap beschouwd.
Nu voor die mensen (ik ook) die liever thuis iets doen waar ze zich goed bij voelen i.p.v. naar die sociale aangelegenheid te gaan waar ze eigenlijk een beetje tegenop kijken zeg ik het volgende: Graag alleen zijn is geen handicap of zwakke eigenschap. Het is een type van persoonlijkheid, en je moet accepteren dat je bent zoals je bent. Eens dat je dat geaccepteerd hebt ga je je niet meer schuldig voelen als je iets 'associaal' doet terwijl iedereen zich aan het amuseren is, maar ga je gewoon denken aan al die andere mensen die net zoals jij zijn, en liever een boek of een film bekijken. Nu zeg ik niet dat introverte mensen altijd associaal zijn, ze kunnen even goed sociaal contact leuk vinden en graag nieuwe mensen leren kennen, maar ze hebben gewoon meer tijd voor zichzelf nodig, en ze hebben niet constant de drang om sociaal te wezen. Ze luisteren liever dan dat ze het zelf uitleggen, wat ook belangrijk is. Mensen hebben graag "luisteraars" ipv mensen die constant staan te popelen om iets te zeggen.
Maar wat je vooral niet moet doen is jezelf forceren om dingen te doen die je niet graag doet, maar je 'socialer' doen lijken. Want denk eraan dat je karakter niet verandert en die sociale vlagen zijn meestal maar tijdelijk.
En verder wil ik er nog aan toevoegen dat de meeste genieën introverte mensen waren (Michael Jordan, Queen Elizabeth II, Charles Darwin, Albert Einstein, Warren Buffett...) :)

:niceone:

Blackadder7

Legacy Member
wiseguy4 zei:
Je bent gestopt met zyprexa?pschyose gehad ofzo?

Nee, dat niet. Zyprexa diende ook om wat beter te kunnen slapen (had lange tijd ernstige slaapproblemen), maar ik werd er op de 2de maand enorm versufd van (de 1ste maand had ik examens, dan had het een goed effect). Ik viel daardoor heel de tijd bijna in slaap tijdens de les en was zeer onoplettend (ik vroeg vaak dingen aan mensen waarvan ze het antwoord een dag voordien hadden verteld en herhaalde vaak eenzelfde vraag al na 5-10 minuten).

Dit klopt, vrees ik, niet echt. Er is een verschil tussen de oorzaak van sociale angst en wat misschien kan helpen bij sociale angst.

Ik weet er het fijne nie van, maar medicatie (Serlain) heeft me echt geholpen. De grootste angstgevoelens zijn weg en ik weet daardoor vaker wat te vertellen en kan me een pak beter concentreren tijdens de les. Maar als er geen imbalans is zie ik niet eens het nut in van een serotonine-heropnameremmer?

Troj

Legacy Member
Blackadder7 zei:
Ik weet er het fijne nie van, maar medicatie (Serlain) heeft me echt geholpen. De grootste angstgevoelens zijn weg en ik weet daardoor vaker wat te vertellen en kan me een pak beter concentreren tijdens de les. Maar als er geen imbalans is zie ik niet eens het nut in van een serotonine-heropnameremmer?

Zoals ik dus zei, het is niet omdat medicatie helpt tegen iets, dat dat de oorzaak is van de problemen. Die imbalans zal er gekomen zijn door iets anders, en zou ook op een andere manier kunnen opgelost zijn.

Ik wil gewoon hier effe het genuanceerd beeld scheppen vóór iedereen denkt dat ze meteen om een pilleke moeten gaan vragen als ze sociaal terughoudend zijn, wat dus zeker niet het geval is.

Blackadder7

Legacy Member
Het is dan niet de ultieme oorzaak, maar het blijft een probleem. Het is niet altijd mogelijk om het probleem bij de wortel aan te pakken. En medicatie kan je sterk genoeg maken om je probleem op te lossen.

Heb je zelf veel last gehad van angst? En zo ja, medicatie geprobeerd? Dergelijke zaken kan een mens wel weten door ervaring.

Troj

Legacy Member
Blackadder7 zei:
Het is dan niet de ultieme oorzaak, maar het blijft een probleem. Het is niet altijd mogelijk om het probleem bij de wortel aan te pakken. En medicatie kan je sterk genoeg maken om je probleem op te lossen.

Heb je zelf veel last gehad van angst? En zo ja, medicatie geprobeerd? Dergelijke zaken kan een mens wel weten door ervaring.

Ik zeg helemaal niet dat het niet werkt, ik zeg ook niet dat het niet mag.

Wat ik wel zeg is dat niet iedereen die deze thread leest meteen moet denken dat je sociale terughoudendheid of erge verlegenheid enkel maar kan oplossen met medicatie, want dat klopt helemaal niet.

Het moet gereserveerd blijven voor mensen die, inderdaad, niet in staat zijn om praktisch aan het behandelproces te beginnen omdat hun problematiek ernstig is - een belangrijke reden daarvoor is ook nog dat de kansen op herval groter zijn als er medicatie werd gebruikt in de behandeling.

Blackadder7

Legacy Member
Die indruk heb ik toch nooit gegeven? Verlegenheid is niet hetzelfde als sociale angst, waarbij je ernstige, verlammende angstgevoelens ervaart. Kans op herval? Wat maakt dat nu uit als je geen andere oplossing hebt? Je kan dan kiezen tussen blijven zitten met de angst of met medicatie een pak minder angstig met het risico dat je terug hervalt. Als je hervalt kan iets anders voorgeschreven worden, en dan ben je sowieso weer een paar maanden tot rust kunnen komen. Sociale angst is namelijk enorm stresserend, en heeft op lange termijn vaak ernstige depressie tot gevolg. Depressie zorgt op zijn beurt weer voor minder motivatie en dan is het al helemaal onmogelijk om je probleem nog aan te pakken.

Medicatie is misschien niet altijd de oplossing, maar wel een hulpmiddel om zelf je probleem op te lossen.

Troj

Legacy Member
Blackadder7 zei:
Die indruk heb ik toch nooit gegeven? Verlegenheid is niet hetzelfde als sociale angst, waarbij je ernstige, verlammende angstgevoelens ervaart. Kans op herval? Wat maakt dat nu uit als je geen andere oplossing hebt? Je kan dan kiezen tussen blijven zitten met de angst of met medicatie een pak minder angstig met het risico dat je terug hervalt. Als je hervalt kan iets anders voorgeschreven worden, en dan ben je sowieso weer een paar maanden tot rust kunnen komen. Sociale angst is namelijk enorm stresserend, en heeft op lange termijn vaak ernstige depressie tot gevolg. Depressie zorgt op zijn beurt weer voor minder motivatie en dan is het al helemaal onmogelijk om je probleem nog aan te pakken.

Medicatie is misschien niet altijd de oplossing, maar wel een hulpmiddel om zelf je probleem op te lossen.

Je kan je voorstellen dat clinici wel proberen om een behandeling te voorzien die eventueel herval voor de cliënt minder waarschijnlijk maakt, omdat herval vaak nog veel demotiverender is.

Ik heb nooit ontkend dat medicatie een hulpmiddel is, ik verduidelijk alleen dat het niet zomaar te pas en onpas moet gebruikt worden. Waarmee ik niet insinueer dat jij dat gezegd hebt.

protnie

Legacy Member
Toulouse39 zei:
Laat me eerst even een definitie geven van introvertie :) :

Bij een introverte instelling is de energie naar binnen gericht, op de eigen gedachten en gevoelens. Introverte mensen zijn rustige types, weloverwogen, beschouwelijk en voelen zich in onbekend gezelschap niet gauw thuis. Zij zijn liever alleen dan in een groep.

1) ze kunnen heel goed luisteren
2) ze zijn zelfstandig en onafhankelijk
3) ze hebben een hoge mate van zelf-reflectie
4) ze kunnen zich heel goed concentreren op 1 taak; ze laten zich niet snel afleiden
5) ze zijn creatief

Nu wordt introvert zijn algemeen beschouwd als een negatieve eigenschap, zelfs in het onderwijs (niet overal, maar ik heb het toch al een keer als commentaar zien verschijnen, nl "x zou wat minder introvert moeten zijn tijdens de lessen".
Waarom dit zo is, en waarom mensen over het algemeen neerkijken op introverte mensen is omdat 80-90 procent van de bevolking semi-extravert of extravert zijn. Voor die mensen is sociaal zijn een vanzelfsprekendheid, en zij kunnen zich moeilijk in introverte mensen hun plaats stellen. Door hun wordt zogenaamd 'stil zijn' en 'graag alleen zijn' als iets negatief, weliswaar een zwakke karaktereigenschap beschouwd.
Nu voor die mensen (ik ook) die liever thuis iets doen waar ze zich goed bij voelen i.p.v. naar die sociale aangelegenheid te gaan waar ze eigenlijk een beetje tegenop kijken zeg ik het volgende: Graag alleen zijn is geen handicap of zwakke eigenschap. Het is een type van persoonlijkheid, en je moet accepteren dat je bent zoals je bent. Eens dat je dat geaccepteerd hebt ga je je niet meer schuldig voelen als je iets 'associaal' doet terwijl iedereen zich aan het amuseren is, maar ga je gewoon denken aan al die andere mensen die net zoals jij zijn, en liever een boek of een film bekijken. Nu zeg ik niet dat introverte mensen altijd associaal zijn, ze kunnen even goed sociaal contact leuk vinden en graag nieuwe mensen leren kennen, maar ze hebben gewoon meer tijd voor zichzelf nodig, en ze hebben niet constant de drang om sociaal te wezen. Ze luisteren liever dan dat ze het zelf uitleggen, wat ook belangrijk is. Mensen hebben graag "luisteraars" ipv mensen die constant staan te popelen om iets te zeggen.
Maar wat je vooral niet moet doen is jezelf forceren om dingen te doen die je niet graag doet, maar je 'socialer' doen lijken. Want denk eraan dat je karakter niet verandert en die sociale vlagen zijn meestal maar tijdelijk.
En verder wil ik er nog aan toevoegen dat de meeste genieën introverte mensen waren (Michael Jordan, Queen Elizabeth II, Charles Darwin, Albert Einstein, Warren Buffett...) :)
Ik accepteer dat ook gewoon, wat kan mij dat nu schelen dat zij hun daar amuseren en ik mij op mijn eentje.
Me is happy :woohoo:

@Psy (post is blijkbaar weg maar heb die wel nog gelezen): Ik ken ook zo iemand, ex-lief dan nog wel. Is inderdaad enorm ambetant maar enige wat je kan doen is zoals je zelf zegt, ermee leren leven.

RemcoB

Legacy Member
Je moet niet proberen te veranderen.
Als jij stil bent, oké dan, dan is dat zo.
Moet je dan gaan veranderen omdat je wanhopig vrienden wilt?
Dan moet je juist de juiste mensen gaan opzoeken, die ook soc. problemen hebben?
Nu, ik weet natuurlijk niet hoe het is, ik ben een bebbelkous, maar ik weet toch niet zo.
Nah, doe ermee wat je wilt. Maar al die raden die ik lees vind ik maar kloterij. (:

kisthechef

Legacy Member
RemcoB zei:
ik ben een babbelkous

Zal niemand verbazen denk ik :D

En op uw comment: Bij de mensen die hier met problemen zitten is het willen-maar-niet-kunnen. Dan kan je waarschijnlijk best proberen te veranderen, want dat is ook geen gezonde situatie.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan