Archief - Vrienden maken
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
BroodRooster
Legacy Member
ik kan mij echt vinden in wat subsunday zegt. ik denk altijd teveel na over wat ik ga zeggen en over wat andere er over zouden denken dat in groep anderen mij altijd voor zijn om iets te zeggen, ook als ik alleen tegen iemand alleen praat denk ik teveel na waardoor het stil wordt. Zelf om dit te posten zat ik te twijfelen 
lttuvix
Legacy Member
Wees gewoon uzelf, rustig zeg gerust hallo, vraag dingen die u intereseren. Als mensen daar dan niet op reageren betekent dat meestal dat ze andere interesses hebben.
voorbeeld
"en joh dit weekend naar optreden X geweest?"
"nee ma ge wou er bij zijn, ja die mannen zijn wel goed, welke bands vind ge nog goed?"
en blablabla
kan ook zijn als
"ey hebde toevallig programma X op tv gezien, goeie boel eh joh !"
als dat negatief is ist meestal van
"ah da boeit u nie? ach ik vind ze wel oke. Wa boeit u dan?
"ahja ahja ahja"
(meestal merk je dan dat die persoon andere interesses heeft, afbollen
)
Ik ken veel mensen, ik kan met veel mensen opschieten. Op een fuif of wat dan ook kan ik in elk groepke staan omdat ik er wel mensen van ken.
Da betekent echter niet dat dit vrienden zijn.
De vrienden die ik heb zijn bestuursleden in het Jeugdhuis omdat we jarenlang iets hebben opgebouw en non stop elkaars vertrouwen hebben gegeven.
Heb 1 beste vriend.
Voor de rest zijn da allemaal kennissen en mensen waar ik wel mee om kan. Gewoon ff vriendelijk iets zeggen op een fuif of op straat ff "hey hoe ist"
Der zijn veel mensen die bovenstaande ook als vrienden beschouwen, dan word je meestal begrogen uitgekomen
voorbeeld
"en joh dit weekend naar optreden X geweest?"
"nee ma ge wou er bij zijn, ja die mannen zijn wel goed, welke bands vind ge nog goed?"
en blablabla
kan ook zijn als
"ey hebde toevallig programma X op tv gezien, goeie boel eh joh !"
als dat negatief is ist meestal van
"ah da boeit u nie? ach ik vind ze wel oke. Wa boeit u dan?
"ahja ahja ahja"
(meestal merk je dan dat die persoon andere interesses heeft, afbollen
)Ik ken veel mensen, ik kan met veel mensen opschieten. Op een fuif of wat dan ook kan ik in elk groepke staan omdat ik er wel mensen van ken.
Da betekent echter niet dat dit vrienden zijn.
De vrienden die ik heb zijn bestuursleden in het Jeugdhuis omdat we jarenlang iets hebben opgebouw en non stop elkaars vertrouwen hebben gegeven.
Heb 1 beste vriend.
Voor de rest zijn da allemaal kennissen en mensen waar ik wel mee om kan. Gewoon ff vriendelijk iets zeggen op een fuif of op straat ff "hey hoe ist"
Der zijn veel mensen die bovenstaande ook als vrienden beschouwen, dan word je meestal begrogen uitgekomen
Blackadder7
Legacy Member
Echt veel heeft deze thread me niet geholpen, maar ik verwacht dan ook niet dat enkele reacties mijn sociale vaardigheden gaan trainen. Ik heb intussen een afspraak gemaakt met een therapeut die hierbij zou kunnen helpen, hopelijk brengt dat wat op.
Een paar maanden geleden had ik nog een goeie vriend, maar die heeft me in de rug gestoken. Sindsdien heb ik niemand meer, en ik ben er ook niet in geslaagd nieuw volk te leren kennen. Zo lange tijd alleen zijn doet best pijn. Ik hoop echt dat dat nog goed komt.
Een paar maanden geleden had ik nog een goeie vriend, maar die heeft me in de rug gestoken. Sindsdien heb ik niemand meer, en ik ben er ook niet in geslaagd nieuw volk te leren kennen. Zo lange tijd alleen zijn doet best pijn. Ik hoop echt dat dat nog goed komt.
wyvernshill
Legacy Member
@Blackadder7
Ik heb je situatie ook meegemaakt en zit nog steeds met de gevolgen. Vreemd genoeg voel ik zelfs de drang niet meer om contact met mensen te zoeken.
Mijn beste maat heeft me twee keer in de rug gestoken, van zodra hij een vriendin had liet hij me als een baksteen vallen. Als ik vroeg om eens naar de film te gaan of is af te komen dan was het altijd een probleem en kon hij niet. Ik heb dat nog ettelijke maanden geprobeerd maar hij had me niet meer nodig.
Op dat ogenblik heb ik voor mezelf beslist dat onze vriendschap voor mij niet meer hoefde tenzij hij zelf terug contact nam.
Een goed jaar later kwam hij toch terug, het was gedaan met zijn lief (DUH) en hij voelde zich slecht bij wat hij had gedaan.
Ik heb toen tegen beter weten gedacht dat hij misschien verandert zou zijn, maar een tijdje later had hij een andere vriendin en lapte hij me dat opnieuw !
Gevolg is dat ik nu niemand meer vertrouw, onze vriendschap definitief gedaan is en dat ik zelfs de neiging niet meer heb om vrienden of vriendinnen te zoeken.
Enfin, ik help je hier niet mee vooruit, maar kheb het hier toch eens kunnen zeggen.
Ik heb je situatie ook meegemaakt en zit nog steeds met de gevolgen. Vreemd genoeg voel ik zelfs de drang niet meer om contact met mensen te zoeken.
Mijn beste maat heeft me twee keer in de rug gestoken, van zodra hij een vriendin had liet hij me als een baksteen vallen. Als ik vroeg om eens naar de film te gaan of is af te komen dan was het altijd een probleem en kon hij niet. Ik heb dat nog ettelijke maanden geprobeerd maar hij had me niet meer nodig.
Op dat ogenblik heb ik voor mezelf beslist dat onze vriendschap voor mij niet meer hoefde tenzij hij zelf terug contact nam.
Een goed jaar later kwam hij toch terug, het was gedaan met zijn lief (DUH) en hij voelde zich slecht bij wat hij had gedaan.
Ik heb toen tegen beter weten gedacht dat hij misschien verandert zou zijn, maar een tijdje later had hij een andere vriendin en lapte hij me dat opnieuw !
Gevolg is dat ik nu niemand meer vertrouw, onze vriendschap definitief gedaan is en dat ik zelfs de neiging niet meer heb om vrienden of vriendinnen te zoeken.
Enfin, ik help je hier niet mee vooruit, maar kheb het hier toch eens kunnen zeggen.
tinbie
Legacy Member
Ahja, het is allemaal nog niet zo erg als alle koetjes bij de kalfjes komen.
Je kan bv. ook een post maken. Help mijn (beste) vriend heeft zelfmoord gepleegd. Dan worden er jou ook pillen voorgeschreven ala Abilify of Zyprexia, whatever.
Dagelijks plegen er jongeren zelfmoord. Zelfs ouderen en zelfs kinderen.
Die pillen onderdrukken zowat het gevoel dat bij deze mensen opkomt. Echter er vanaf geraken is zowat quasi onmogelijk. Het staat bekend als een ware verslaving en als je hervalt word de dosis opgedreven. Je kan er immens moeilijk met communiceren en op sommige momenten blijkt er geen andere uitweg te zijn.
Het enige wat je kan doen als jij je niet in je vel voelt en dit houdt aan. Is zeker geen zelfmoord plegen maar er met de gepaste mensen over praten. Zei kunnen je helpen en een gepaste dosis kan je nog beter helpen.
Zoals het hier al ettelijke keren gepost is geweest heb ik daar idd al eens met te maken gehad. En je komt mensen tegen die studeren, die niet studeren, die Unief behalen, die Master zijn in ditjes of datjes.
Mensen zijn in name wezens en kwetsbaar voor alles wat ze meemaken.
Een kind van 2 jaar kan iets meemaken en er de volgende dag niet meer aan denken.
Maar op zijn 15 jaar kan hij plots niet meer functioneren. Waar ligt het probleem dan ? Bij zijn vrienden (wordt hij niet begrepen) ? Of ligt het probleem aan het feit van toen hij 2 jaar was.
Zo'n dingen gebeuren nu eenmaal en kan iedereen overkomen.
Trouwens bij sommige mensen is het een ware trend om zo'n dingen te doen. Een privé-psychiater trekt alle volk aan dat er is.
Jongeren die worden afgezet in een limousine als het ware, een gesprek voeren en later weer terug naar huis gaan. Of duistere figuren in zwarte lange jassen met kinderen aan hun zei van quasi 22 jaar oud. (IDD kinderen(jongeren)).
Mensen worden vaker gekwetst dan je kan denken.
Maar of dat de samenleving voor die jongeren die deze peilen nemen ooit verandert. Of hun het gevoel van weleer laat verdwijnen dat is toch wel quasi onmogelijk.
Het is gewoon zo dat hun "eigen beleving" verstoord word door prikkelen die zij waar nemen.
Of in a nutshell.. niet iedereen is gelijk é.
Ahja, als het van mij afhangt was deze topic al lang dicht met een slotje er op.
Je kan bv. ook een post maken. Help mijn (beste) vriend heeft zelfmoord gepleegd. Dan worden er jou ook pillen voorgeschreven ala Abilify of Zyprexia, whatever.
Dagelijks plegen er jongeren zelfmoord. Zelfs ouderen en zelfs kinderen.
Die pillen onderdrukken zowat het gevoel dat bij deze mensen opkomt. Echter er vanaf geraken is zowat quasi onmogelijk. Het staat bekend als een ware verslaving en als je hervalt word de dosis opgedreven. Je kan er immens moeilijk met communiceren en op sommige momenten blijkt er geen andere uitweg te zijn.
Het enige wat je kan doen als jij je niet in je vel voelt en dit houdt aan. Is zeker geen zelfmoord plegen maar er met de gepaste mensen over praten. Zei kunnen je helpen en een gepaste dosis kan je nog beter helpen.
Zoals het hier al ettelijke keren gepost is geweest heb ik daar idd al eens met te maken gehad. En je komt mensen tegen die studeren, die niet studeren, die Unief behalen, die Master zijn in ditjes of datjes.
Mensen zijn in name wezens en kwetsbaar voor alles wat ze meemaken.
Een kind van 2 jaar kan iets meemaken en er de volgende dag niet meer aan denken.
Maar op zijn 15 jaar kan hij plots niet meer functioneren. Waar ligt het probleem dan ? Bij zijn vrienden (wordt hij niet begrepen) ? Of ligt het probleem aan het feit van toen hij 2 jaar was.
Zo'n dingen gebeuren nu eenmaal en kan iedereen overkomen.
Trouwens bij sommige mensen is het een ware trend om zo'n dingen te doen. Een privé-psychiater trekt alle volk aan dat er is.
Jongeren die worden afgezet in een limousine als het ware, een gesprek voeren en later weer terug naar huis gaan. Of duistere figuren in zwarte lange jassen met kinderen aan hun zei van quasi 22 jaar oud. (IDD kinderen(jongeren)).
Mensen worden vaker gekwetst dan je kan denken.
Maar of dat de samenleving voor die jongeren die deze peilen nemen ooit verandert. Of hun het gevoel van weleer laat verdwijnen dat is toch wel quasi onmogelijk.
Het is gewoon zo dat hun "eigen beleving" verstoord word door prikkelen die zij waar nemen.
Of in a nutshell.. niet iedereen is gelijk é.
Ahja, als het van mij afhangt was deze topic al lang dicht met een slotje er op.
EternalSilence
Legacy Member
feit
in onze klas zijn er 3 groepen infeite.
de 'slimme', de 'speelvogels' en de 'normale'.
ik zit bij de 'normale'
die 3 groepen gaan maar zelden met elkaar om, wat ik spijtig vind.
ook ik ken bijlange niet al de namen van mijn klasgenoten, maar iedereen kent mij wel bij voornaam (don't ask me why)
Op de studiereis naar barcelona waren die 3 groepjes ook duidelijk zichtbaar.
kheb me proberen te mengen tussen al de 3 de groepen, maar da's toch maar raar ze..
zo groepkes zien verschijnen .. en die groepen die elkaar infeite opstoken/irriteren.
Ikzelf heb nooit echt problemen gehad met nieuwe contacten te leggen tussen verschillende mensen.
Waar ik dan wel weer een probleem mee heb, zijn die contacten onderhouden.
Om de 1 of andere reden, interesseren die mensen me dan niet meer, of mijd ik hen/geen goesting meer om ze te ontmoeten (niet dat ze grof hebben gedaan tegen mij ofzo).
Bij mijn broer is dat net anders.. die heeft moeite met nieuwe contacten te leggen..
Hij is meestal ook verwikkeld in ruzie met mensen die hij niet kent, of hem niet begrijpen ..
maar hij heeft wel een paar hechte vrienden.
tjah .. wat ga je er aan doen he .. geen idee hoe dit zou kunnen komen
Bluto
Legacy Member
Ik heb ook behoorlijk wat problemen zoals veel mensen hier.
Ten eerste spreek ik niet gemakkelijk mensen aan. Gewoon omdat ik me soms niet op mn gemak voelt (niet bij alle mensen maar bij de meeste wel. Het hangt ook wel van moment tot moment af). Ik kan altijd wel een paar dingen zeggen, maar na enige tijd weet ik gewoon niet meer waarover ik moet praten. Dit gebeurt zelfs bij de paar vrienden die ik nog heb. Ik ben dus meestal stil.
Het gebeurt ook vaak dat ik me niet op mn gemak voel. Dan begin ik op een rare toon te spreken (dat gevoel heb ik toch) en articuleer ik niet meer goed.
Ik zit sinds vorig jaar in een nieuwe richting. Op het begin van het jaar en de eerste maanden erna ben ik een tijd serieus depressief geweest en had ik het dus helemaal moeilijk om vrienden te maken. Ik had er wel een paar gemaakt, maar die hebben me ook weer laten vallen. Mijn depressie is nu al een tijd grotendeels voorbij, al voel ik me nog vaak neerslachtig. Dit wordt er niet beter op door altijd alleen te moeten zijn. Ik zal deze richting nog enkele jaren moeten volgen en ik vrees dat ik nog lang alleen zal moeten zitten, aangezien iedereen al groepjes gevormd heeft en iedereen mij allang als weirdo beschouwd. Ik heb nog wel een aantal vrienden en kenissen van vroeger, maar als zij met hun eigen vrienden eens weg gaan wordt ik bijna nooit mee gevraagd. Ik weet wel dat je vrienden kan maken door eens weg te gaan, maar ik zie me toch niet in mijn eentje op cafe of naar een feestje gaan.
Ik heb dus wel wat problemen en ik schaam me daar wel wat voor. Mijn vrienden weten bijna niet hoe mijn situatie is. Ook aan mijn ouders en de rest van mijn familie vertel ik hier nooit iets over en doe ik alsof er niks mis is. Mijn grootste probleem is eigenlijk dat ik alles opkrop en voor anderen de schijn probeer hoog te houden.
Het cliche van de internetnerds wordt hier wel bevestigd in deze topic
Ten eerste spreek ik niet gemakkelijk mensen aan. Gewoon omdat ik me soms niet op mn gemak voelt (niet bij alle mensen maar bij de meeste wel. Het hangt ook wel van moment tot moment af). Ik kan altijd wel een paar dingen zeggen, maar na enige tijd weet ik gewoon niet meer waarover ik moet praten. Dit gebeurt zelfs bij de paar vrienden die ik nog heb. Ik ben dus meestal stil.
Het gebeurt ook vaak dat ik me niet op mn gemak voel. Dan begin ik op een rare toon te spreken (dat gevoel heb ik toch) en articuleer ik niet meer goed.
Ik zit sinds vorig jaar in een nieuwe richting. Op het begin van het jaar en de eerste maanden erna ben ik een tijd serieus depressief geweest en had ik het dus helemaal moeilijk om vrienden te maken. Ik had er wel een paar gemaakt, maar die hebben me ook weer laten vallen. Mijn depressie is nu al een tijd grotendeels voorbij, al voel ik me nog vaak neerslachtig. Dit wordt er niet beter op door altijd alleen te moeten zijn. Ik zal deze richting nog enkele jaren moeten volgen en ik vrees dat ik nog lang alleen zal moeten zitten, aangezien iedereen al groepjes gevormd heeft en iedereen mij allang als weirdo beschouwd. Ik heb nog wel een aantal vrienden en kenissen van vroeger, maar als zij met hun eigen vrienden eens weg gaan wordt ik bijna nooit mee gevraagd. Ik weet wel dat je vrienden kan maken door eens weg te gaan, maar ik zie me toch niet in mijn eentje op cafe of naar een feestje gaan.
Ik heb dus wel wat problemen en ik schaam me daar wel wat voor. Mijn vrienden weten bijna niet hoe mijn situatie is. Ook aan mijn ouders en de rest van mijn familie vertel ik hier nooit iets over en doe ik alsof er niks mis is. Mijn grootste probleem is eigenlijk dat ik alles opkrop en voor anderen de schijn probeer hoog te houden.
Het cliche van de internetnerds wordt hier wel bevestigd in deze topic
Bluto
Legacy Member
Blackadder7 zei:
Idd, ik verbaas er me er steeds weer over hoe mensen u kunnen negeren. Mensen die ik vroeger kende doen soms of ze mij niet zien.
Ik loop er vaak zichtbaar neerslachtig bij op school, maar denk je dat er iemand is die dat opmerkt? Ik heb vaak het gevoel dat ik een toeschouwer ben van de wereld rond mij, maar dat ik er zelf niet in meespeel. Alsof ik naar een film kijk.
Utred
Legacy Member
Ik maak gemakkelijk vrienden en kan zonder problemen met iemand die ik nog nooit gezien heb een gesprek voeren.
De beste manier om vrienden te maken is gewoon beginnen praten, zet je gewoon bij een groepje dat je een beetje kent. Al is dit wss zeer moeilijk voor sommige mensen.
Ik heb zelf al ondervonden dat veel stille mensen eigenlijk leuk gezelschap zijn. Maar ik merk ze soms gewoon niet op omdat ze nooit eens iets zeggen. Vorig jaar in mijn klas zat er een jongen die bijna nooit iets zei en zich altijd op de achtergrond hield, ik en een vriend hebben ons daar dan es bijgezet en hoewel het soms moeilijk praten was in het begin is hij dan een goede vriend geworden, en daardoor is hij met ons vrienden dan ook bevriend geraakt. Hij is dan helemaal omgeslaan en werd een plezante klasgenoot die er ook veel vrolijker uitzag altijd.
De beste manier om vrienden te maken is gewoon beginnen praten, zet je gewoon bij een groepje dat je een beetje kent. Al is dit wss zeer moeilijk voor sommige mensen.
Ik heb zelf al ondervonden dat veel stille mensen eigenlijk leuk gezelschap zijn. Maar ik merk ze soms gewoon niet op omdat ze nooit eens iets zeggen. Vorig jaar in mijn klas zat er een jongen die bijna nooit iets zei en zich altijd op de achtergrond hield, ik en een vriend hebben ons daar dan es bijgezet en hoewel het soms moeilijk praten was in het begin is hij dan een goede vriend geworden, en daardoor is hij met ons vrienden dan ook bevriend geraakt. Hij is dan helemaal omgeslaan en werd een plezante klasgenoot die er ook veel vrolijker uitzag altijd.
DogFacedGod
Legacy Member
ty_00n zei:
Ik herken mijzelf in je situatie. Paar dingen om altijd aan te herinneren.
* Mensen zijn lui. Als je nieuwe vrienden/contacten zoekt, moet je er meestal zelf aan beginnen. Hoe vaak bijvoorbeeld stellen onbekenden zich voor op een kotfeestje (pak 30 man) als er iemand nieuw binnenkomt? Gebeurt niet veel eigenlijk.
* Zichtbaar neerslachtig rondlopen stoot eigenlijk eerder onbekenden af dan hen aan te trekken. Ergens is het wreed maar het is nu éénmaal zo.
De personen die zichtbaar het meest hulp nodig hebben, worden meestal het meest ontweken. (Denk aan de bedelaar waar niemand naar wil kijken op straat.)
* Mensen zijn lui (2): Soms moet je jezelf uitnodigen. Niet gemakkelijk om te doen en daarmee kan je soms wel als ambetant overkomen bij sommigen maar op lange termijn loont het wel.
* Mensen zijn lui (3): Organiseer zelf iets. Pokeravondje op je kot en nodig vijf man uit. Zoiets. Meesten wachten precies graag af om zelf iets te organiseren. Ik weet niet waarom eigenlijk. Of het uit luiheid is, of gewoon gebrek aan initiatief, of bang dat er niemand op reageert,...
* Een tip van een heel goeie vriendin van me: Probeer iets uniek te hebben. Iets van jezelf - liefst positief
- waarmee je bekend wil worden. (kan kledij, hobby's, uiterlijk kenmerk,... zijn) Mensen herkennen je veel sneller en kunnen daarover beginnen als ze een gesprek hebben met je.* Niet opkroppen. Ik heb mijzelf dat ook aangedaan. Daardoor ben ik soms 'ontploft' bij anderen die nauw aan het hart liggen waardoor je in ruzies geraakt met personen waarmee je het minst wil liggen ruziën.
Psy
Legacy Member
chimairaa zei:
na eens te browsen door dees topic, spot on ..
veel van m'n collegas opt werk zijn zo van die 'typische arbeiders' (als ik er zo ne stempel moe op plakken) die continue over dat soort zaken bezigzitten & dan ben ik de rare da het me weinig interesseert.
ma bon, eenmaal ge wat ouder word (hohoho, im old & wise now!) begint ge dat allemaal enorm te rationaliseren, maar ik kan me wel goed voorstellen dat ge als jongere of kind daar heel moeilijk mee kan omgaan.
jongegast
Legacy Member
Introverte mensen zijn asociaal!
Ze hebben helemaal geen interesse in anderen en luisteren dus ook niet naar anderen en het is alleen ikke ikke ikke ben zo zielig!
Zeg nou zelf aan wie denk je als iemand tegen je praat, je denkt aan jezelf en hoe jezelf overkomt op de ander als je introvert bent, je luistert helemaal niet naar wat hij zegt
Wees socialer gemenerikken!
Ze hebben helemaal geen interesse in anderen en luisteren dus ook niet naar anderen en het is alleen ikke ikke ikke ben zo zielig!
Zeg nou zelf aan wie denk je als iemand tegen je praat, je denkt aan jezelf en hoe jezelf overkomt op de ander als je introvert bent, je luistert helemaal niet naar wat hij zegt
Wees socialer gemenerikken!
Psy
Legacy Member
jongegast zei:Introverte mensen zijn asociaal!
Ze hebben helemaal geen interesse in anderen en luisteren dus ook niet naar anderen en het is alleen ikke ikke ikke ben zo zielig!
Zeg nou zelf aan wie denk je als iemand tegen je praat, je denkt aan jezelf en hoe jezelf overkomt op de ander als je introvert bent, je luistert helemaal niet naar wat hij zegt
Wees socialer gemenerikken!
ooit al eens gedacht dat de gesprekspartners van die introverte mensen niet altijd even interessant zijn?
of misschien ben je simpelweg zelf zodanig saai & heb je een rotte ervaring met introverte personen?
sorry hoor maar die reactie vind ik echt zwak.
DogFacedGod
Legacy Member
jongegast zei:Introverte mensen zijn asociaal!
Ze hebben helemaal geen interesse in anderen en luisteren dus ook niet naar anderen en het is alleen ikke ikke ikke ben zo zielig!
Zeg nou zelf aan wie denk je als iemand tegen je praat, je denkt aan jezelf en hoe jezelf overkomt op de ander als je introvert bent, je luistert helemaal niet naar wat hij zegt
Wees socialer gemenerikken!
introverte mensen zijn naar mijn mening de beste luisteraars
Die onthouden precies veel meer dingen, kennen het verhaal beter, zijn heel observerend en zien sneller aan iemand of er iets aan de hand is.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.