Archief - Vrienden maken

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Foezjie

Legacy Member
Toulouse39 zei:
Laat me eerst even een definitie geven van introvertie :)

...

Volledig mee eens, en ik kan mij volledig vinden in die eigenschappen. En vaak vind ik dat echt niet erg om gewoon op mijn eentje iets (asociaals?) te doen, maar soms vind ik het wel wat jammer dat ik niet vaker eens iets ga doen met vrienden.

Het is een soort dilemma: aan de ene kant doe ik het wel graag, zo eens weggaan met vrienden en mij amuseren, en aan de andere kant is er iets (ik weet niet echt wat) dat mij steeds tegenhoudt om eens iets te doen. Alsof ik het niet echt nodig vind, maar eigenlijk wel. (Logisch, niet? :unsure:)

ZackWhite

Legacy Member
Toulouse39 zei:
Laat me eerst even een definitie geven van introvertie :) :

Bij een introverte instelling is de energie naar binnen gericht, op de eigen gedachten en gevoelens. Introverte mensen zijn rustige types, weloverwogen, beschouwelijk en voelen zich in onbekend gezelschap niet gauw thuis. Zij zijn liever alleen dan in een groep.

1) ze kunnen heel goed luisteren
2) ze zijn zelfstandig en onafhankelijk
3) ze hebben een hoge mate van zelf-reflectie
4) ze kunnen zich heel goed concentreren op 1 taak; ze laten zich niet snel afleiden
5) ze zijn creatief

Nu wordt introvert zijn algemeen beschouwd als een negatieve eigenschap, zelfs in het onderwijs (niet overal, maar ik heb het toch al een keer als commentaar zien verschijnen, nl "x zou wat minder introvert moeten zijn tijdens de lessen".
Waarom dit zo is, en waarom mensen over het algemeen neerkijken op introverte mensen is omdat 80-90 procent van de bevolking semi-extravert of extravert zijn. Voor die mensen is sociaal zijn een vanzelfsprekendheid, en zij kunnen zich moeilijk in introverte mensen hun plaats stellen. Door hun wordt zogenaamd 'stil zijn' en 'graag alleen zijn' als iets negatief, weliswaar een zwakke karaktereigenschap beschouwd.
Nu voor die mensen (ik ook) die liever thuis iets doen waar ze zich goed bij voelen i.p.v. naar die sociale aangelegenheid te gaan waar ze eigenlijk een beetje tegenop kijken zeg ik het volgende: Graag alleen zijn is geen handicap of zwakke eigenschap. Het is een type van persoonlijkheid, en je moet accepteren dat je bent zoals je bent. Eens dat je dat geaccepteerd hebt ga je je niet meer schuldig voelen als je iets 'associaal' doet terwijl iedereen zich aan het amuseren is, maar ga je gewoon denken aan al die andere mensen die net zoals jij zijn, en liever een boek of een film bekijken. Nu zeg ik niet dat introverte mensen altijd associaal zijn, ze kunnen even goed sociaal contact leuk vinden en graag nieuwe mensen leren kennen, maar ze hebben gewoon meer tijd voor zichzelf nodig, en ze hebben niet constant de drang om sociaal te wezen. Ze luisteren liever dan dat ze het zelf uitleggen, wat ook belangrijk is. Mensen hebben graag "luisteraars" ipv mensen die constant staan te popelen om iets te zeggen.
Maar wat je vooral niet moet doen is jezelf forceren om dingen te doen die je niet graag doet, maar je 'socialer' doen lijken. Want denk eraan dat je karakter niet verandert en die sociale vlagen zijn meestal maar tijdelijk.
En verder wil ik er nog aan toevoegen dat de meeste genieën introverte mensen waren (Michael Jordan, Queen Elizabeth II, Charles Darwin, Albert Einstein, Warren Buffett...) :)

Hehe beschrijft mij grotendeels :p

Bij mensen da ik ni ken ben ik altijd sprstil en wacht ik wel tot ze tegen mij beginnen en dan zeg ik wel dingen trg en kan ik uiteindelijk een heel gesprek voeren als die persoon mij beke aanstaat (heb nogal vlug de neiging om te zegge da iemand mij ni aanstaat en vanaf dan moet hij/zij nimeer naar mij komen zu ^^)

Zit ik daaraantegen in een groep waar ik het overgrote deel ken dan ben ik gene minuut stil :p

ma na school en mn sport wil ik liefst alleen rustig op mn kamer zijn en wa tijd voor mezelf hebben.

Mn broers zijn totaal het tegenovergestelde van mij en ik krijg hier altijd de kritiek da ik asociaal ben. Ze zien mij nooit als ik ga sporten of op school zit en weten dus totaal ni hoe ik in mekaar zit.

Maja kritiek geven is makkelijk he :) ze kunnen den boom in :p

Karre

Legacy Member
RemcoB zei:
Je moet niet proberen te veranderen.
Als jij stil bent, oké dan, dan is dat zo.
Moet je dan gaan veranderen omdat je wanhopig vrienden wilt?
Dan moet je juist de juiste mensen gaan opzoeken, die ook soc. problemen hebben?
Nu, ik weet natuurlijk niet hoe het is, ik ben een bebbelkous, maar ik weet toch niet zo.
Nah, doe ermee wat je wilt. Maar al die raden die ik lees vind ik maar kloterij. (:

Het probleem is de maatschappij. Zij vormt een beeld van hoe een mens zou moeten zijn: een lief hebben, een goede vriendenkring, goede job, een eigen huis en noem maar op. Wanneer je als mens enkele van die dingen niet wilt of gewoon niet hebt kan het gewoon dat je je soms gewoon slecht gaat beginnen voelen omdat je niet bent zoals de rest. Nu ja, ik weet mijn probleem. En dat is dat ik gewoon niet zelfzeker genoeg ben. Eens ik echt kan beseffen dat men het goed voor heeft dan word ik gewoon mijn eigen.

Thomias

Legacy Member
Dag iedereen,

ik vind dit een interessant topic en heb mij dan ook op basis hiervan geregistreerd. Ik zou graag mijn steentje bijdragen maar geef steeds mijn mening en wil niemand tegen de borst stoten.


Careless zei:
Het probleem is de maatschappij. Zij vormt een beeld van hoe een mens zou moeten zijn: een lief hebben, een goede vriendenkring, goede job, een eigen huis en noem maar op. Wanneer je als mens enkele van die dingen niet wilt of gewoon niet hebt kan het gewoon dat je je soms gewoon slecht gaat beginnen voelen omdat je niet bent zoals de rest. Nu ja, ik weet mijn probleem. En dat is dat ik gewoon niet zelfzeker genoeg ben. Eens ik echt kan beseffen dat men het goed voor heeft dan word ik gewoon mijn eigen.

'de' maatschappij spiegelt volgens mij idealen voor die, in totaalpakket, nauwelijks haalbaar zijn. Niet alleen uiterlijke en materiële idealen maar ook psychologisch georiënteerd. Gelukkig zijn, sociaal zijn, extravert. Als je voldoet aan alle idealen impliceert dit dat men perfect is. Ik moet nog de eerste mens tegenkomen die aan alle eisen voldoet. Kijk, mensen bestaan in alle geuren en kleuren, er zijn geen twee gelijk. Je kan mensen niet in kotjes duwen. De maatschappij doet dit wel waardoor we als individu de indruk krijgen dat we nauwelijks een plaats hebben in de maatschappij. Anders zijn, op welke manier dan ook, is niet verkeerd. Het is inherent aan het individu zijn. Dat is misschien moeilijk te aanvaarden als je met iets zwaars zit maar een deel van de behandeling is volgens mij een deeltje aanvaarden. Dat het ok is, dat je zo mag zijn, vooral voor jezelf. Spiegel je niet aan de normen van 'de' maatschappij. Maatschappijen veranderen ook voortdurend van opvatting. Iedereen kende vroeger wel de dorpsgek maar die werd toen getolereerd, nu is dat heel anders. Bij andere aandoeningen is dat ook zichtbaar. Ik werk in een instelling voor mensen met een mentale beperking. Aangezien het een redelijk grote voorziening is verspreid over de stad, worden ze aanvaard binnen de stadsmuren. Maar ga even verder iets drinken met de gasten, dan wordt je buiten gekeken. Edoch, ikzelf voel mij soms meer op mijn gemak bij de gasten dan bij mensen die 'in' 'de' maatschappij vertoeven. Dat kan ook aan mij liggen.

Ik volgde een cursus als deel van mijn opleiding en die heette over normaliteit en andere afwijkingen. Filosofisch beschouwd kan je alles als een afwijking zien, ook het de gedachtegoed van 'de' maatschappij. Verschillen in individuen plaats je best op een continuüm eerder dan in kotjes te plaatsen vind ik. Dat dwingt meer respect af en zorgt niet voor onderscheid.


Troj zei:
Ik zeg helemaal niet dat het niet werkt, ik zeg ook niet dat het niet mag.

Wat ik wel zeg is dat niet iedereen die deze thread leest meteen moet denken dat je sociale terughoudendheid of erge verlegenheid enkel maar kan oplossen met medicatie, want dat klopt helemaal niet.

Het moet gereserveerd blijven voor mensen die, inderdaad, niet in staat zijn om praktisch aan het behandelproces te beginnen omdat hun problematiek ernstig is - een belangrijke reden daarvoor is ook nog dat de kansen op herval groter zijn als er medicatie werd gebruikt in de behandeling.

Ik treed Troj hier in bij. In de psychatrie (of als je wil ook medische en psychologische wereld) zijn er tendensen in het geloof van in hoeverre psychiatrische aandoeningen meer biologisch dan psychologisch zijn of omgekeerd. In de jaren 70 is dezelfde stoornis meer biologisch georiënteerd, in de jaren 80 psychologisch, jaren 90 weer biologisch enz... . Wat er ook van is, er zal altijd wel sprake zijn van de twee. Zoals Troj aangeeft: in behandelingsonderzoek is over het algemeen consensus dat psychiatrische medicatie gegeven en aanbevolen wordt bij ernstige problematieken opdat hun leven maar zeker de behandeling werkbaar wordt.

Pas op, ik zeg niet dat medicatie in dit geval niet aangewezen is! Ik wil gewoon een redenering uitwerken in het algemeen. Het is niet omdat een medicament helpt dat de problematiek van de baan is. Het moet eerder de weg openen om therapie te volgen of inderdaad zelf te oefenen. Maar het heft zelf in handen nemen zonder hulp zou ik echt niet doen! Feedback kan je heel wat vooruit helpen. Gedragstherapie is heel effectief als het op angststoornissen aankomt.

Zie het zo: medicatie laat in dit geval een aantal oppervlakkige drempels verdwijnen, zorgt ervoor dat je door de deur durft stappen en het probleem vanuit een dieper niveau kan aanpakken. Leer nu de vaardigheden om je op gemak te voelen voorbij die deur totdat je weet dat je het kan. Bouw dan af.

Anti-depressiva is per toeval ontdekt in de jaren 50. Ze werken in op de neurotransmitters, vooral op serotonine bij deze specifiek voor angst. Maar dat de medische wereld dan gaat zeggen dat die serotonine de oorzaak is en dus biologisch, gaat er bij mij niet in. Dat wordt ook steeds meer ontkracht. Volledig biologische oorzaak zou ook de patiënt ontslaan van alle verantwoordelijkheid en behandelingszin. Neen, er zal volgens mij wel een biologische kwetsbaarheid zijn maar die dan tot uiting komt door psychologische factoren. Psychologische factoren bedoel ik niet negatief hé. Eerder contextuele factoren zoals stress. Op die contextuele factoren kan je leren vat te hebben. Trouwens, hoe anti-depressiva precies werken en wat ze allemaal teweeg brengt in het lichaam is trouwens nog niet helemaal duidelijk. Net als de werking van pijnstillers. Ik zou ze niet levenslang willen innemen, zou ook een hele uitgavepost zijn.

Kort gezegd:

voel u geen vreemde eend in de bijt! Begin misschien met medicatie maar oefen veel zodat je kan afbouwen en je zelf je eigen medicatie wordt. Denk niet dat medicatie de oplossing is. Zoals iemand op de radio zei: je vraagt toch ook niet aan een kalkoen om op kerstmis te stemmen?

SideShow

Legacy Member
fujitsi zei:
... aan de ene kant doe ik het wel graag, zo eens weggaan met vrienden en mij amuseren, en aan de andere kant is er iets (ik weet niet echt wat) dat mij steeds tegenhoudt om eens iets te doen. Alsof ik het niet echt nodig vind, maar eigenlijk wel. (Logisch, niet? :unsure:)

ja, hier ook zo

voor mij ligt dat een beetje aan zelfvertrouwen, faalangst enz... maar ook gewoon omdat ik minder behoefte eraan heb...

roslar

Legacy Member
EclipX zei:
World Of Warcraft-Syndroom

Mr dr leer je ook veel mensen kennen hoor.

Ik heb elite warrior level 70 en 45 friends die altijd meegaan om te lutten enzo

Fr3aK

Legacy Member
EclipX zei:
World Of Warcraft-Syndroom
Moh, gij zijt begot ne slimme zeg!

OT: Waarom heb je die angst? Probeer eens achter de oorzaak van het probleem te zoeken?

EclipX

Legacy Member
roslar zei:
Mr dr leer je ook veel mensen kennen hoor.

Ik heb elite warrior level 70 en 45 friends die altijd meegaan om te lutten enzo

Jah, "cyber-buddies" ben je in the real life niks hoor.

ik zou zeggen aan de topicstarter, ga eens uit, ga eens met iemand die je kent naar een danscafe, fuif, dancing ofzo, daar leer je automatish wel nieuwe mensen kennen, alcohol hebt goed als je zenuwachtig bent

freakykiller

Legacy Member
fujitsi zei:
Volledig mee eens, en ik kan mij volledig vinden in die eigenschappen. En vaak vind ik dat echt niet erg om gewoon op mijn eentje iets (asociaals?) te doen, maar soms vind ik het wel wat jammer dat ik niet vaker eens iets ga doen met vrienden.

Het is een soort dilemma: aan de ene kant doe ik het wel graag, zo eens weggaan met vrienden en mij amuseren, en aan de andere kant is er iets (ik weet niet echt wat) dat mij steeds tegenhoudt om eens iets te doen. Alsof ik het niet echt nodig vind, maar eigenlijk wel. (Logisch, niet? :unsure:)

Idd ik wordt ook veel tegengehouden door mezelf, van het zal wel leuk zijn maar toch doe ik het niet en gewoon hja omdat het niet moet ofzo, ik vind het ook raar maar van mij komt dit meer door onzelfzekerheden, ik kan onmogelijk normaal doen in de buurt van andere mensen, ik ben mezelf als ik achter een pc'tje alleen zit of op m'n kamer alleen ben maar anders niet, dat lukt niet. Ik ben altijd bang om weer even geconfronteerd te worden met mijn onzelfzekerheid. Ik verkies alleen te zijn boven het risico tot confrontatie zelf al is er een kans op me te amuseren.

Momenteel zit ik in middelbaar dus vrienden heb ik zowiezo, ik denk dat dat wel wat minder plezant zal worden in het hoger want zo dat nieuwe mensen leren kennen is moeilijk, dat is het enige wat ik niet zie zitten aan op kot gaan.

chimairaa

Legacy Member
EclipX zei:
Jah, "cyber-buddies" ben je in the real life niks hoor.

ik zou zeggen aan de topicstarter, ga eens uit, ga eens met iemand die je kent naar een danscafe, fuif, dancing ofzo, daar leer je automatish wel nieuwe mensen kennen, alcohol hebt goed als je zenuwachtig bent

Niet iedereen houdt van dancings, fuiven enz including me. Ik verveel me er gewoon.
Ik ga dan wel weer graag op café :p

De SkeEvN

Legacy Member
kben ook nie de sociaalsten maarja kunt uzelf moeilijk forceren om tegen mensen te praten dadde nie wilt en over dingen praten dat ge niets over te zeggen hebt

chimairaa

Legacy Member
De SkeEvN zei:
kben ook nie de sociaalsten maarja kunt uzelf moeilijk forceren om tegen mensen te praten dadde nie wilt en over dingen praten dat ge niets over te zeggen hebt

Inderdaad, wat ik dan haat aan mensen of toch zeer vervelend vind, is dat ze dan zitten op te scheppen van hoe fout ze niet zijn gegaan de vorige nacht, dat iedereen dan zit op te sommen hoeveel pinten ze gedronken hebben, dat ze bijna slaag hebben gekregen,...Ik vraag me dan af: gaan die enkel naar fuiven om daar over te kunnen opscheppen?

HET BOEIT ME NIET

Maar ja, wat doe je? Luisteren en knikken

Recipe4hate

Legacy Member
EclipX zei:
Jah, "cyber-buddies" ben je in the real life niks hoor.

ik zou zeggen aan de topicstarter, ga eens uit, ga eens met iemand die je kent naar een danscafe, fuif, dancing ofzo, daar leer je automatish wel nieuwe mensen kennen, alcohol hebt goed als je zenuwachtig bent

Ik ga niet akkoord. Ik ben redelijk sociaal en ga vaak weg met vrienden ed. Maar als ik op een fuif ofzo ben, leg ik enorm moeilijk contact met vreemden. Hoe kan je daar eigelijk iemand leren kennen met zo'n luide muziek?


chimairaa zei:
Inderdaad, wat ik dan haat aan mensen of toch zeer vervelend vind, is dat ze dan zitten op te scheppen van hoe fout ze niet zijn gegaan de vorige nacht, dat iedereen dan zit op te sommen hoeveel pinten ze gedronken hebben, dat ze bijna slaag hebben gekregen,...Ik vraag me dan af: gaan die enkel naar fuiven om daar over te kunnen opscheppen?

HET BOEIT ME NIET

Maar ja, wat doe je? Luisteren en knikken

Of zelf beginnen praten over een ander onderwerp? Als het onderwerp ertoe komt, vertel ik ook wel wat ik de dag ervoor heb gedaan en waar ik ben geweest.

Dennoman

Legacy Member
chimairaa zei:
Niet iedereen houdt van dancings, fuiven enz including me. Ik verveel me er gewoon.
Ik ga dan wel weer graag op café :p
Identiek hetzelfde hier. Ik hang graag rond in de betere cafés waar ik over meer kan discussiëren dan enkel wie er bier naar wie heeft gesmeten en de zoveelste scharrel die men op een marginale scoutsfuif oppikt om diezelfde nacht suf te neuken. Geef mij 4 trappisten en ik begin alle wereldproblemen systematisch op te lossen aan de toog :p

Maar niet alles en iedereen die je leert kennen via het internet is slecht. Ik heb nu maten die ik ken via internet en daarmee heb ik soms nog een hechtere band als met mensen waarmee ik moést omspringen omdat ik geen keuze had (omdat we bvb in dezelfde klas zaten in het middelbaar en dus willens nillens "vriendjes" moesten zijn). Mijn vriendenkring is klein, maar ik ben heel kieskeurig wie ik bij me wil houden.

Als je me aan de goeie kant hebt, ben ik een heel trouwe kameraad en zal er altijd voor je zijn, maar kloot mij en ik kelder je. Uiteraard niet fysiek, maar ik mag wel zeggen dat iemand die me een paar jaar geleden gedurende anderhalf jaar systematisch in de rug is blijven steken al meer dan een jaar als verschoppeling leeft, zonder door iemand vertrouwd te worden. Nu, daar heeft hij vooral zichzelf aan te danken gelukkig :)

Pred

Legacy Member
Recipe4hate zei:
Ik ga niet akkoord. Ik ben redelijk sociaal en ga vaak weg met vrienden ed. Maar als ik op een fuif ofzo ben, leg ik enorm moeilijk contact met vreemden. Hoe kan je daar eigelijk iemand leren kennen met zo'n luide muziek?

da vind ik ook wel..
vrienden van vrienden leert ge zo wel gemakkelijker kennen das wel waar
maar echte vreemden...
nu als ge lef hebt en tegen een meiske begint te lullen en ze loopt niet weg dan zult ge ze op den duur wel leren kennen :) maar anders?

n9ne

Legacy Member
Pred zei:
da vind ik ook wel..
vrienden van vrienden leert ge zo wel gemakkelijker kennen das wel waar
maar echte vreemden...

inderdaad, gisteren weer paar gasten leren kennen, maar die had ik toch al paar keer gezien + twaren maten van nen maat. Maar echt vreemden leer ik toch niet kennen op een fuif ze

w3bb3r

Legacy Member
zoals ze zeggen "een stuk in je kloten drinken" :p
en tegen het einde van de avond (of begin ochtend) zal ge wel paar mensen meer kennen ^^

subsunday

Legacy Member
Thread eens doorgenomen en ik lees hier heel veel herkenbare zaken.

Ikzelf ben ook redelijk introvert wanneer ik mij niet 100% op men gemak voel. Dat zijn dan meestal situaties waar de meerderheid onbekenden zijn. Onder vrienden ben ik dan weer heel wat minder introvert. Niet dat ik verander in een spraakwaterval, maar de vraag "wat gaat x of y denken als ik dit of dat zeg", spookt dan totaal niet meer door mijn hoofd.

Het duurt dan wel weer heel lang voor ik iemand voldoende vertrouw en me op mijn gemak voel. Zolang dat niet het geval is, heb ik steeds een gevoel dat anderen mij raar zouden bekijken bij alles wat ik zou zeggen. Gevolg is dan dat ik bij alles 100x nadenk of ik al dan niet iets zou zeggen. Ook als ik nadenk over het volgen van een cursus, keuze werk (studie in het verleden), vrijetijdsactiviteiten, etc. speelt de "angst" voor het sociale aspect een sterke rol.

Het helpt wel enorm als ikzelf omringt ben door sociale mensen. Hoe meer iemand tegen mij praat, hoe sneller ik op mijn gemak zal zijn. Maar vaak gebeurt de integratie in een nieuwe groep toch heel moeizaam, tenzij ik een soort "hook" heb zoals iemand die ik reeds heel goed ken (helpt wel niet altijd).

Enerzijds kan ik het heel aangenaam vinden om even op mijzelf te zijn, anderzijds overheerst het gevoel dat het introvert zijn mij ook beperkt in mijn doen & laten.

Fatalix

Legacy Member
Een sport doen. Zijn sowieso geen grote groepen meestal anyway.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan