Collishop zei:
Hmm, vriendin heeft dus net het tegengestelde van u, raar. En uw vriendin aansporen lukt ook niet? Ge kunt dan mss haar vrienden "pikken". Win-Win, gij hebt het contact da ge wilt en de vrienden van uw vriendin zien haar ook wa meer.
En over dat tweede, ge ga zo altijd mensen hebben. U gewoon proberen niet te laten doen, als ge u nooit verdedigt is dat voor mij precies weer een teken dat uw zelfvertrouwen niet is wat het moet zijn.
Als ik zeg dat ze MOET afspreken, omdat ze iets heeft dat ik eigenlijk zo moet missen, dan heeft ze altijd wel een excuus (zoals ik al zei). En als 't dan wel es lukt om af te spreken, laat ze een hele tijd niet meer van haar horen, zodat haar vriendinnen denken dat ze het vergeten is. Wat resulteert in dus opnieuw een gemiste kans om af te spreken. Ze doet er gewoon om, en het kan mij eerlijk gezegd niets meer schelen ook.
Ze is nu ook van plan om te veranderen van richting, omdat ze die van haar klas niet meer leuk vindt -_- Dan hoort ze één iets van een andere richting en zit ze daar constant over te zagen. Gelukkig mag ze nu niet van haar ouders, want 'k was al bang dat ze het toch gingen toelaten.
En als ik aan één van haar twee vriendinnen ga vragen om eens af te spreken, dan denk ik niet dat dat goed gaat overkomen
. Ten eerste hebben zij ook hun eigen grote vriendenkring en ten tweede wil ik daar niet tussenkomen.
Careless zei:
Al een geluk heb je dan toch wel nog een vriendin die er is om u te steunen, niet?
Eigenlijk niet. Als ik geen vriendin heb ben ik ook van dat principe hoor; beter iemand dan niemand. Maar wat als die persoon u niet meer begrijpt, niet meer steunt, en omgekeerd ook? Dan vraag ik mij toch af of het niet beter is om alleen te zijn, dan begrijpt ge uzelf tenminste nog een beetje. Heb je ook de problemen van die andere persoon niet.
lolllll @ Gavin btw :')
Blackadder7 zei:
En ge wilt echt geen medicatie proberen? Sociale angst wordt veelal veroorzaakt door een verkeerde balans van de neurotransmitters, medicatie kan daar enorm bij helpen!
Nee, echt nie. Ik ben sowieso al geen pillenvreter, laat staan dat ik het doe om iets te verhelpen dat ik zelf zo gemaakt heb.
MadisonAv zei:
Ik begrijp het niet volledig vrees ik. Wanneer je hebt afgesproken met je vriendin heb je toch een gesprek met haar gevoerd enzo... hoe kan het anders dat er een relatie uit is gekomen?
Heb je het moeilijk met mensen te leren kennen en eens je met ze hebt gepraat bloei je open? Of is het zo dat je echt nooit weet wat te zeggen, ook al ken je iemand al enkele weken/maanden ?
Voor dat sociaal contact. Stel iemand uit u unief/hschool vraagt u om iets te doen? Ga je dan ja zeggen of ben je te onzeker en ga je nee antwoorden?
Of nog beter, iemand van dit forum vraagt u om is samen te gaan drinken of zoiets. Wat zal u reactie zijn? Ben je open voor zo'n dingen of niet?
Ik zeg toch dat ik mij op m'n gemak voel als ik met iemand
alleen ben op een plaats waar ik mezelf kan zijn (wandeling buiten, kamer, etc.)?
Dan kan ik ietwat mezelf zijn. En ik zei ook dat ik een nogal grote mond heb, als ik die persoon al wat beter ken en we in die eerste situatie zitten. Dan leren ze mij tenminste kennen, anders doe ik me voor als iemand die ik niet ben (denk ik)
.
Ik heb het moeilijk met mensen leren kennen, ermee praten als ik ze niet ken, ermee praten als ik ze maar half ken, etc... Als ik ze veel zie en er veel mee praat, dan vlot dat wel wat (maar ook niet super goed als er andere mensen bij zijn).
En op den duur weet ik niet meer wat ik moet zeggen. Moest ik nu in een gesprek gedropt worden, zou ik -zoals altijd- dichtklappen en mij op de achtergrond houden.
Als iemand mij moest vragen om iets te doen, zou ik wel akkoord gaan, als het iets is waar ik me goed bij ga voelen. Op café gaan fzo dus niet, wat in een park zitten babbelen waarschijnlijk wel. Dat heb ik vroeger ook veel gedaan. Dan was ik de man van de wijk *kuch* en had ik veel noten op m'n zang
. Dan was ik elke avond van 17u tot 22u buiten (ik deed niets wat niet mocht btw
) en kende ik veel mensen in de buurt.
En omdat ik nooit wil opvallen ga 'k nu wel ff stoppen met reageren. 't Enige da ge in dit topic ziet is mijn muur van tekst
.
EDIT - En ik ga ook volledig akkoord met YaMo. Mijn toekomst is mij ook nog onbekend en ik heb allesbehalve goesting om zolang mijn botten af te draaien en elke dag hetzelfde te doen. Veel keuze is er niet, maar sowieso moet daar nog over nagedacht worden. Het feit dat je hele leven al opgelegd is en je eigenlijk totaal geen keuze hebt in je doen of laten, schrikt mij ook af.
Plus dat ik al meermaals de situatie die hij beschrijft heb meegemaakt; namelijk dat je niet durft en mensen je op termijn gewoon gaan vergeten omdat het toch geen nut heeft. Ik maak dat elke dag mee, want niemand doet nog moeite om met die asociale gast te praten die zich blijkbaar niet interesseert in anderen en ook toont dat hij geen moeite wil doen (terwijl dat absoluut het tegengestelde is).
EDIT -
Careless zei:
Is het niet zo dat je leven dan toch iets of wat beter gaat doordat je een nauwe band met iemand hebt?
Trouwens, ik heb een vraag aan diegenen met sociale angst, want ikzelf heb er ook een beetje van al heb ik gelukkig wel nog vrienden van op mijn vorige school maar op mysterieuze wijze het opeens bergaf met mij beginnen gaan. Denken jullie ook niet te veel na over mogelijke reacties van anderen? Ik begin echt meer en meer vreemden te mijden gewoon om mijzelf voor mogelijks negatieve reacties te beschermen. Dit is dan wel een probleem dat zich vormt wegens onzekerheid.
Weinig tot niet, zeg maar. Zoals ik al zei krijg ik ook nog eens al
haar problemen erbij wat mij ontzettend gestresseerd en zenuwachtig maakt. Ik kan van m'n eigen wel denken dat het veel beter gaat, want ik voel me niet meer zo gedeprimeerd als vroeger, maar in feite gaat het nog vlugger dan ooit bergaf. Dat vermomt zich gewoon, omdat je dan niet zoveel zelfmedelijden hebt.
En onbewust zou ik mezelf er ook wel op kunnen betrappen dat ik veel belang hecht aan de reacties en meningen van anderen. Sowieso speelt dat mee in het geheel. 'k Zou zeggen: laat het niet te ver komen en doe er iets aan voor het te laat is. 't Kan heel vlug omkeren...
:applause:
ad:
)