GenesisX
Legacy Member
In 't vijfde middelbaar vroeg een klasgenoot of ik iemand op het oog had en toen moest ik na een tijd wel antwoorden van "ja", want hij bleef maar aandringenCareless zei:@GenesisX: Hoe ben je aan je vriendin dan geraakt als ik vragen mag?
. Aangezien da zo'n socialen was had ie haar nummer aan meisjes uit haar klas gevraagd en gezegd dat er iemand geïnteresseerd was. Na een week een smsje gestuurd (ja, ik ben nie sociaal, wa wilt ge
) en da werd positief beantwoord. Twee weken erna een date (bij haar thuis
) en 't was in orde!Zolang ik met iemand alleen ben die iets zegt en nergens stil moet zitten, komt dat eigenlijk altijd allemaal in orde. Voor haar was dat ook zo. Maar vanaf dat er veel volk is, die persoon weinig zegt of ik niet weet hoe het in elkaar zit, sla ik gwn toe en is 't om zeep.
Ze heeft twee goeie vriendinnen, nog een paar andere die ze goed kent, etc... maar ze wil er nooit mee afsprekenCollishop zei:ook @GenesisX: Je hebt een vriendin, die zal toch ook wel vrienden hebt. Het is dus onvermijdelijk dat je die soms ziet, vinde da dan geen toffe mensen? Want dat is toch makkelijker om contact mee te maken aangezien je vriendin ze kent?
De reden is mij nog altijd niet duidelijk, maar telkens zij haar vragen om iets te doen heeft ze geen zin of zoekt ze één of ander excuus. Ik ben dan altijd vies dat ze die kansen krijgt en er niets mee doet. En als er dan eens iemand kan komen, blijft die hier 3 uurtjes fzo en is het waar bye-bye voor een half jaar. Echt nie te doen.- En over die groepen btw. Ik ben de laatste tijd echt een paar keer verschoten dat mensen het durven, maar sommigen komen gewoon RECHT voor mij staan. Ma echt, op 10cm van mijn neus terwijl ik in die groep stond. 'k Zou ze echt een klets geven moest ik het durven. Buiten asociaal, ben ik blijkbaar ook onzichtbaar?

) is waarschijnlijk iets moeilijks, ik ben ook maar per toeval met hem beginnen praten enzo.

