soulreaper
Legacy Member
Misschien niet leesbaar,maar ik begrijp hem volledig.Ik ben gescheiden,net als mijn vriendin.Zij is vroeger langs alle kanten bedot geweest door haar ex.Zij heeft alle schulden,uit liefde voor hem,afbetaald,en dat had hij nog het lef heel het huis leeg te halen en haar met NIETS achter te laten.Toen ik haar leerde kennen,zat ze op zetels die ze van kennissen had moet lenen.
Ik werkte op Ford,woonde in Limburg,en zij woonde in Evergem.Ze had zich ingeschreven in verschillende "jobkantoren" in mijn buurt...Ettelijke maanden later geen enkel telefoontje voor haar,dus ik beslist om mijn job op te geven op Ford,vooral omdat er toen zware ontslagen in de lucht hingen.15000 euro gouden handdruk,waar de helft van naar de staat ging,en ik moest nog 5000 euro afbetalen aan mijn ouders.Op het moment dat ik verhuisde naar Oost-Vlaanderen,kreeg ze een telefoontje dat ze kon beginnen als boekhoudster in Maaseik...
Dus we hadden NIETS toen we gingen samenwonen...En geloof me:Van niets een kleine iets maken kost heel veel bloed,zweet en tranen.Ik kon toen op Volvo in Gent beginnen,met een IBO contract.2 weken voor ik mijn vast contract kreeg,werd ik op straat gezet...
Nadien kon ik op een toeleveringsbedrijf beginnen te werken,waar ik nu 14,39 euro per uur verdien.Ik had vaste nacht,totdat ik vorig jaar te horen kreeg dat ik naar 2 ploegen moest,en dus veplicht was om een 2de auto te kopen.
Ook betaal ik alimentatie voor mijn dochter,en mijn vriendin werkt 30 uur per week.
Ik wil hier maar mee zeggen,dat de meesten hier zich erg gelukkig mogen prijzen,maar jullie zullen jullie portie pech in het leven ook nog wel tegenkomen.
EDIT:En nee,we zijn beiden 38 jaar en we hebben nog steeds geen eigen huis...So what.We weten dat het voor ons niet meer weggelegd is om een eigen huis te hebben...Mijn vriendin is enig kind,dus het huis van haar ouders wordt sowieso van ons...
EDIT2:En door de huidige crisis komt er ook nog eens minder geld binnen,omdat ik veel technisch werkloos ben
Ik werkte op Ford,woonde in Limburg,en zij woonde in Evergem.Ze had zich ingeschreven in verschillende "jobkantoren" in mijn buurt...Ettelijke maanden later geen enkel telefoontje voor haar,dus ik beslist om mijn job op te geven op Ford,vooral omdat er toen zware ontslagen in de lucht hingen.15000 euro gouden handdruk,waar de helft van naar de staat ging,en ik moest nog 5000 euro afbetalen aan mijn ouders.Op het moment dat ik verhuisde naar Oost-Vlaanderen,kreeg ze een telefoontje dat ze kon beginnen als boekhoudster in Maaseik...
Dus we hadden NIETS toen we gingen samenwonen...En geloof me:Van niets een kleine iets maken kost heel veel bloed,zweet en tranen.Ik kon toen op Volvo in Gent beginnen,met een IBO contract.2 weken voor ik mijn vast contract kreeg,werd ik op straat gezet...
Nadien kon ik op een toeleveringsbedrijf beginnen te werken,waar ik nu 14,39 euro per uur verdien.Ik had vaste nacht,totdat ik vorig jaar te horen kreeg dat ik naar 2 ploegen moest,en dus veplicht was om een 2de auto te kopen.
Ook betaal ik alimentatie voor mijn dochter,en mijn vriendin werkt 30 uur per week.
Ik wil hier maar mee zeggen,dat de meesten hier zich erg gelukkig mogen prijzen,maar jullie zullen jullie portie pech in het leven ook nog wel tegenkomen.
EDIT:En nee,we zijn beiden 38 jaar en we hebben nog steeds geen eigen huis...So what.We weten dat het voor ons niet meer weggelegd is om een eigen huis te hebben...Mijn vriendin is enig kind,dus het huis van haar ouders wordt sowieso van ons...
EDIT2:En door de huidige crisis komt er ook nog eens minder geld binnen,omdat ik veel technisch werkloos ben


. Hij heeft bovendien de 33 pagina's doornomen en dat verdient m'n respect
.
.