bartreligion zei:
Dit valt te compenseren door eiwitrijk dieet en powertraining.
Dat dacht ik ook. Ik heb het geprobeerd toen ik te zwaar woog: veel soja-producten en quorn (goede samenstelling van essentiële aminozuren) maar geen shakes, heel veel sporten (10 uur per week intensief), zonder succes. Nog nooit zijn mijn buikspieren zo rap achteruit gegaan en dat terwijl ik ze trainde. Ook kreeg ik last van blessures (lopen). Het begon met de lies, ik vermoed dat dit werd veroorzaakt door de atrofie van mijn buikspieren (trekken aan hetzelfde gewricht als de spieren in de lies).
Als je weet dat ik tot die tijd enorm gemakkelijk spieren kon kweken (met duursport) en dat mijn buikspieren zelfs na 3 maanden rust nauwelijks in kracht afnamen dan is het niet ver gezocht om de relatie te leggen tussen het te snelle gewichtsverlies en de verzwakte buikspieren en blessures.
Als het lichaam een te groot tekort heeft aan calorieën dan gaat het gewoon spieren afbreken.
Let op, ik merkte pas het spierverlies na 4-5 maanden toen ik al meer dan 30 kilo lichter woog (let op, ik ben groot dus 30 kg. voor mij is hetzelfde als 22 kg. voor een meisje van 1m70).
Nuja, wat spieren eraf kan zo geen kwaad nog niet. Liever 4kg vet en 2kg spieren kwijt dan 2kg vet en geen spieren kwijt. Die spieren komen later wel terug ^^
Dat is nog maar de vraag, of eigenlijk niet. Reken eens uit hoeveel calorieën die 2 kg. aan spiervezels verbruiken per dag in rust en wanneer je ze belast. Reken vervolgens eens uit na hoeveel tijd je iets meer dan 15000 kilocalorieën hebt verbrand (de energie van 2 kg. vetweefsel).
Daar zit nu het probleem. Door het spierverlies zelf krijg je snel blessures maar zelfs als je dat risico voor lief neemt dan zit je nog altijd met het probleem dat je onvermijdelijk gaat jojoën doordat je minder energie verbruikt t.g.v. het verlies aan spieren. Dat gebeurde ook bij mij terwijl ik echt niet ineens meer at of veel minder bewoog (wel iets minder door loopblessures maar ik wandelde dan wel weer veel en ik zwom).
Ik heb mijn les geleerd. Nice and easy does it, wanneer je langzaam aan afvalt dan blijft het er af, wanneer je in een half jaar tijd 30 kg. verliest dan ga je bijna onvermijdelijk jojoën tenzij je je eigen uithongert zogauw het er af is, bijna elke professionele diëtiste en voedingsdeskundige zal dit beamen. Ik wil niemands euforie dempen, ik gun iedereen hier dat hij zo snel mogelijk
blijvend zijn overgewicht kwijt raakt maar een gewaarschuwd mens telt voor twee.
***speculatie***
Verder is het nog de vraag ofdat je lichaam niet op een soort van spaarstand gaat wanneer je een chronisch groot tekort aan calorieën hebt.
***speculatie***
NotoriousP zei:
Elke keer ik deze thread bekijk verbaas ik mij toch hoeveel mensen er zijn die klagen maar niet de moeite doen om eens een wetenschappelijk boek te lezen over hun probleem zodat ze weten wat er echt fout is... bende luilakken op zoek naar een quick-fix.
Ik denk niet dat het iets te maken heeft met lui zijn, het is eerder een gebrek aan controle doordat bepaalde automatismen niet goed werken (slecht gereguleerde eetlust, toegenomen volume van de maag etc.) en verkeerde automismen zijn aangeleerd (comfort food, te veel snoepen, te weinig bewegen etc.). Het vergt veel discipline om snel af te vallen maar helaas blijkt dat zelden goed te werken, lui zijn die mensen dus niet. Wel hebben ze een gebrek aan controle hetgeen tot uiting komt in het niet in staat zijn om in 1 keer geleidelijk en blijvend af te vallen.
Wel ben ik het wel met je eens dat veel mensen die overgewicht hebben te veel op zoek zijn naar een quick fix. Ze willen per se
snel dat overgewicht kwijt. Het is begrijpelijk als je weet wat voor ongemakt overgewicht met zich mee brengt: onderpresteren met sport, kleding, discriminatie, meubillair (aulabanken bijvoorbeeld). Helaas is haastige spoed ook hier niet goed. Door die focus op de quick fix sta je te weinig open voor rationele argumenten die aantonen dat een quick fix bijna onmogelijk is. Bij mij was het zo dat ik die argumenten an sich wel geloofde maar dat ik dacht dat ik met voldoende sport en voldoende eiwitten spierverlies en jojoën wel kon voorkomen.