punkrockdude zei:
volgens de formule van de bmi is het onzin dat je een hogere bmi mag hebben als je groter bent. De bmi verrekent al je lengte exponentieel (gewicht gedeeld door lenge in't kwadraat)
Daar zit, zoals ik hierboven heb uitgelegd, juist het probleem.
Wanneer je groter wordt dan neemt je volume sterker toe dan je oppvlakte. De BMI is zoals je zelf zegt een oppervlaktemaat, geen volumemaat! Meer volume = meer weefsel = meer gewicht.
Dit is dus geheel volgens hetzelfde principe als dat een klien organisme meer of zelfs volledig door zijn huid kan ademen (eencellige organismen) terwijl een groter organisme een centraal ademhalingsstelsel nodig heeft van waaruit de zuurstof en het CO2 verspreid worden over het lichaam. Zoals gezegd, de BMI is een populatiemaat, geen individuele maat. De BMI-schaal is ontwikkeld om populaties te bestuderen, de enige reden dat het ook op individueel niveau wordt gebruikt is omdat het voor de meeste mensen, maar lang niet voor iedereen, een aardige indicator is.
De vraag is niet ofdat een groter iemand ceterius paribus een hogere BMI heeft dan een klein iemand, de vraag is vooral hoeveel hoger.
Wanneer je een klein slap meisje bent dan kan je beter wat lager zitten dan die 25, wanneer je een grote gespierde kerel bent dan mag je best iets hoger zitten (kan makkelijk oplopen tot 28 of meer, Arnold Schwarzenegger zat met een extreem laag vetpercentage zelfs ver boven de 30 en als ik het mij goed herinner zelfs boven de 40).
Mensen staren zich veel te veel blind op dit soort maten die voor het bestuderen van populaties zijn opgesteld en niet voor individuen.
Over het algemeen is je lengte in cm boven de meter een goede maatstaf voor je maximale gewicht.
Ook hiervoor geldt weer dat de nauwkeurigheid afhankelijk is van je lengte, bouw, gespierdheid en geslacht. Voor 1 bepaalde lengte, 1 bepaalde spierbouw enz. is het misschien een exacte maat, zogauw die variabelen van dit ideaal afwijken wordt het een benadering en hoemeer die variabelen afwijken van dit ideaal hoe onnauwkeuriger de benadering wordt.
Mijn advies aan iedereen: gebruik je gezond verstand. Interpreteer correct wat de BMI is i.p.v. het toe te passen zonder de achtergrond te kennen en koppel dit aan je gespierdheid, lengte, geslacht enz. en je hebt een goed idee ofdat je wel of niet te zwaar weegt.
Iemand van 1m95 mag dus ook tot 95kg wegen... (komt uit op bmi van 24.98)
Ik stel dus dat iemand van 1m95 zelfs nog iets zwaarder mag wegen, pak hem beet tegen de 100 terwijl een meisje van 1m50 beter iets minder weegt dan 56 kg.
Het lijkt misschien muggenziften, die paar kg. , maar die kunnen wel het verschil maken tussen een persoon die onnodig zijn gewicht forceert, zwaar gaat jojoën en alsnog te dik wordt of een persoon die beseft dat hij helemaal niet te zwaar weegt, het gewicht zo laat en gezonder blijft.
Verhuizen is slecht voor je lijn: geen tijd om te gaan sporten, geen tijd om deftig te koken en geen tijd voor deftige nachtrust => héél slecht!
Anderzijds verbruik je met verhuizen toch ook wel veel energie. Mijn ervaring is dat het veelal eerder een kwestie is van tijd maken. Mensen maken tijd voor zoveel zaken, ze kunnen ook hiervoor tijd maken.
In jouw geval gaat het verhuizen dan misschien wat trager maar zou dat zo erg zijn?
ik bedoelde ermee dat ik nadien op de fitness in de computer een "activiteit" (wandelen, inensiteit hoog) had ingegeven, waarna hij me de geschatte kcal toont.
en dan te bedenken dat ik eigenlijk nog 10 kilo teveel woog om "op gewicht te zijn" en zeker 15-20 kilo verwijderd van "slank". Ik weet dat ik nooit een pannenlat zal zijn, maar ergens in de buurt van mijn uiterlijk op die foto's zou toch al verdomd mooi zijn.
, ik zou er graag nog een 4-5kg af hebben, dat is zeker haalbaar.