T3r`^ zei:
Ikzelf heb dus ook sterk men twijfels of elke man perfect monogaam kan zijn.
De mens is niet gemaakt om monogaam te zijn. Volgens mij geldt dat zowel voor vrouwen als voor mannen. Het hangt gewoon van jezelf af of je monogaam kan zijn en blijven. Ik weet van mezelf dat ik absoluut monogaam kan en zal zijn. Dat weet ik van mezelf al jaren. Ik heb enkele principes die ik jaren geleden mezelf heb opgelegd (waarom? gewoon, voor mezelf, omdat ik dat zelf wil!) en monogaam zijn is er één van.
Wat ik wil zeggen, monogaam-zijn hangt allemaal van jezelf af. Je bent het of je bent het niet. Er is geen fifty-fifty.
FuLcRuM zei:
Ik quote dat even om te kunnen ingaan op dat concept van 'de ware'. Bestaat er zoiets als 'de ware'? Sure, imo, why not? Ik geloof ook dat de mens meerdere 'waren' kan hebben (niet tegelijkertijd hé).
Ik ken iemand dat z'n ex al 2 jaar kende en er welgeteld 2 maand een relatie mee had. Hij wist al van in begin dat ze niet 'de ware' was, maar dat ie toch gewoon maar een relatie met haar had. Ten eerste vind ik dat zelf ook al maf, dat heeft in mijn ogen meer iets weg van een flirt dan van een relatie. Ten tweede, hoe en wanneer kan je nu weten of iemand 'de ware' is of niet? Imo is dat iets dat je pas later kan beseffen, als het na verloop van tijd (dit kan na maanden of jaren zijn) zo goed aanvoelt dat je het gewoon weet.
t644357 zei:
het enige wat me dwars zit zijn mn seksuele gevoelens en die probeer ik nu dus eigenlijk wat te onderdukken maar kweet niet of dit goed is ofz ... zucht

!
Hoe komt het dat je dat vooral uit de mond van een man hoort en oo zoo zelden uit de mond van een vrouw? Hebben vrouwen dan nooit die gedachte, dat gevoel?
Ik weet van mezelf, als vrouw, dat geen enkele cel in mijn lichaam ooit die gedachte, dat gevoel zal hebben (omdat ik nu eenmaal zo ben).
FuLcRuM zei:
Iedereen weet toch dat vrienden nog het belangrijkste zijn in je leven? Niet?
FuLcRuM zei:
Bij mij persoonlijk stel ik vrienden boven het concept "familie". Ik zie mijn zus niet als familie, maar als een vriendin... Begrijp je?
Imo is familie iets dat je theoretisch (!) gezien nooit zult verliezen. In praktijk is dat niet altijd zo. Ik heb m'n familie graag, 't zijn vree toffe mensen. Mijn zus is familie voor mij en tevens een goeie vriendin. Ik kom er vree goed mee overéén. Ik ken haar redelijk goed (verrassingen zullen er altijd zijn

). Ik zal m'n zus als familielid nooit verliezen (again theoretisch gezien), en ik hoop haar ook als vriendin nooit te verliezen. Wij hebben nog steeds onze meningsverschillen, maar 't is alleszins beter dan vroeger. Vroeger was het dagelijks geroep en getier en gegooi met deuren (het werkte ons ouders echt op de zenuwen). Nu zijn we van dat kinderlijk gedoe van af, en hebben we enkel sporadisch nog onze onbenullige geschillen. Zusterliefde

Het bestaat en ik weet dat al wie m'n zus durft te kwetsen steek 'k de ogen uit (en dat meen ik echt).
Ik heb ook vree goeie vrienden/vriendinnen. Heb nog niet één slechte vriend/vriendin gehad. 't Zijn allemaal verschillende mensen. Mijn twee beste vriendinnen hebben een totaal verschillend karakter en gedachtengang, en toch kom ik met beiden even goed overéén. Zijn ze belangrijk in mijn leven? Jazeker, want 't zijn vree goeie vrienden waarvan ik weet dat betere moeilijk te vinden zullen zijn.
Tha_nOn zei:
het belangrijkste?

uw vrienden zijn belangrijk ja, maar als gij beweert dat dat het belangrijkste is in uw leven

toffe relatie dan ze
uw vriendin zou normaal gezien ook een vriend moeten zijn van u
Ga 'k mee akkoord. Achter iedere goeie relatie zit nie enkel liefde, ma ook vriendschap.
Je hoort & leest dat vaak dat koppels hun partner tevens hun beste maat vinden. Ik vind dat niet overdreven, dat hoort ook zo. 't Moet toch erg zijn voor je lief als je hem/haar niet ziet als een beste maat maar eerder als een gewone goeie maat? Ja toch? Stel nu dat je lief tegen je zegt: "Neen, je bent m'n beste maatje niet. X is m'n beste maatje. Jij bent voor mij een goeie maat." dat zou toch kwetsend overkomen? Ja toch?
Dat je je lief in 't begin nog niet beschouwt als een beste maat, vind ik normaal, 't is niet alleen de liefde die moet groeien, 't is ook de vriendschap die moet groeien. En imo is een goeie vriendschap de basis van een relatie. De liefde kan maar moeilijk groeien als de vriendschap al niet eens goed zit.
M'n lief is in mijn ogen ook m'n beste maat. Niet omdat ik vind dat dat zo hoort, maar omdat hij het ook is. No discussion.