Archief - In de ruimte
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Gromme
Legacy Member
DeadBull zei:mss sirius, die ster pinkt met regelmaat inc flashy kleurkes soms
Is dat echt?
Want ik slaap naast mijn raam en kijk altijd op een ster die heel de tijd van kleur veranderd. Ze is ook vrij helder.
Maar eigenlijk moet zo'n lichtstraal, afkomstig van een ontplofte ster, wel krachtig zijn mits ze heel die afstand doet om ons zovele jaren later pas te bereiken.
Griezelig dat we ons zorgen maken over tsunami's en dergelijke, terwijl voor hetzelfste geld er een ster in de nabijheid ontploft.
SKyRiDeR
Legacy Member
Supernova misschien? http://www.historyoftheuniverse.com/images/supernova.gif
Fighting Hobbit
Legacy Member
De kans dat er in onze nabijheid een ster ontploft is echt wel vrij klein, vergeet niet dat de dichtstbijzijnde ster hier ongeveer 4 lichjaren vanaf ligt. Men kan perfect zien wanneer een ster zou kaan "ontploffen". Voor zover ik weet is bijvoorbeeld proxima centauri geen ster die op ontploffen staat (is dat geen gele ster van kleur?). Een ster op enkele duizende lichtjaren van ons die ontploft zal trouwens heus niet opeens onze dood betekenen.
Bon, ontopic, de meest voor de hand liggende verklaring is een soort van vliegtuig, of een stuk ruimteafval/rots/meteoor/... die in de dampkring uit elkaar valt (lees eigenlijk eerder iets in de zin van ontploft). Een supernova zou veel langer te zien moeten zijn, de kans dat je die met het blote oog ziets is trouwens bijna nihil.
Bon, ontopic, de meest voor de hand liggende verklaring is een soort van vliegtuig, of een stuk ruimteafval/rots/meteoor/... die in de dampkring uit elkaar valt (lees eigenlijk eerder iets in de zin van ontploft). Een supernova zou veel langer te zien moeten zijn, de kans dat je die met het blote oog ziets is trouwens bijna nihil.
DeadBull
Legacy Member
Het is al een hele tijd geleden dat ik mij met astronomie bezig hield, maar sirius is de helderste ster van het noordelijk halfrond en als ze laag tegen de horizon staat dan kun je die flitsen goed waarnemen, rood, groen en blauw.Gromme zei:
Sirius is de heldere ster die in het verlengde ligt van de gordel van orion aan de linkerkant.
Gentille
Legacy Member
Dit was ook zo iets in die aard: mess eens deze thread doornemen.
https://www.beyondgaming.be/archive/algemene-discussies.3/rare-ster.486357
https://www.beyondgaming.be/archive/algemene-discussies.3/rare-ster.486357
Fighting Hobbit
Legacy Member
128MB zei:
Temperatuur, voornamelijk, maar er is ook nog zoiets als een roodverschuiving, waaraan men kan zien hoe snel een ster van ons weg beweegt, dat heeft te maken met Doppler. Maar wat zeer belangrijk is, is dat het licht vans terren gebroken wordt door de ozonlaag, als er een bepaald gas meer aanwezig is in de atmosfeer gaat dat ook voor een ander licht zorgen dat ons bereikt, vandaar dat sterren nogal de neiging hebben om van kleur te veranderen in onze ogen.
Gromme
Legacy Member
Maar het is wel vrij makkelijk om te zeggen dat de kans dat er iets met de aarde gebeurd, door iets vanuit de ruimt, nihil zijn. We voorspellen dit allemaal doorheen wiskundige formules. Maar hoe kan je iets in een formule opnemen wanneer je nog niet 0,00000000000....000001 % ervan kent. Lijkt me wel vrij koppig om zoiets te voorspellen.
DA_MadAce
Legacy Member
Gromme zei:
On the contrary. De kans bijvoorbeeld dat we door een enorme (allez, 1 tot 5 km doorsnede) worden geraakt is vrij immens.
Ons zonnestelsel reist door het melkwegstelsel in een soort van carrouselbeweging. Rond de kern (meer tegen de rand van het melkwegstelsel) en op en neer.
Dit gebeurt in cycli van +/- 30 miljoen jaar. Elke keer als ons zonnestelsel boven of onder dat plateau uitkomt ontsnapt het aan de zwaartekracht van een hoop andere zonnestelsels. Dit heeft als gevolg dat de asteroidenwolk die zich aan de rand van ons zonnestelsel bevindt niet meer uitrekt door die zwaartekracht maar plots weer "los schiet" met een lanceren van enorm veel meteorieten in de richting van het centrum van het zonnestelsel. Om die kern te berijken duurt +/- 1 miljoen jaar.
Een voorbeeld van één van die beestjes is Schumacher-Levy die in 1994 op Juiter insloeg.
Deze cyclus zorgt er voor dat ongeveer om de 65 miljoen jaar een brokstuk van doomsday niveau op ons inslaat. De laatste keer was 65 miljoen jaar geleden. *cough* dino's gone *cough*
Trouwens, we verwachten er al eentje met een hele grote mate van zekerheid. 1950DA, diameter 1,2 km slaat in in 2880.
Dankuwelalstublieft.
Fighting Hobbit
Legacy Member
We mogen Jupiter (niet voor niets ook wel "de stofzuiger" genoemd) ook wel heel dankbaar zijn, door de enorme massa trekt die planeet een heel deel meteoortoestanden naar zich toen. Als er eentje aan ontsnapt is er toch een aanzienlijke kans dat we ermee botsen inderdaad.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.