Ik ben relatief strikt christelijk opgevoed. Dat bestond erin om de twee weken zondag en op feestdagen naar de mis. Ik ben gedoopt, heb mijn eerste en plechtige communie gedaan.
Ik heb me echter afgezet van een hogere vorm van spiritualiteit. Ik ben een nuchter persoon, die gelooft in dingen die je kan zien of bewijzen. De waarden en normen van het christendom heb ik wel overgenomen en daar ben ik dan ook dankbaar voor.
Als andere mensen toch gelovig zijn, heb ik daar geen problemen mee zolang ze geen andere mensen daarmee schaden. Dat laatste wil ik benadrukken, want de vele excessen in het verleden (kruistochten, heksenverbrandingen, huidige zelfmoordaanslagen, ...) vind ik verwerpelijk. Ook of men al dan niet een hoofddoek moet/mag dragen is een discussie die niet zou moeten gevoerd worden.
Er is vaak een discussie of gelovigen al dan niet minder intellectueel begaafd zijn, om het even zo te noemen. Ik vind persoonlijk van niet als ze op zoek zijn om hun leven een plaats te geven. Als men echter de oogkleppen opzet en weigert om enige kritiek nog maar te bekijken (creationisme bv.), dan moet je niet klagen als je daarop afgerekend wordt.
Religie zie ik niet snel verdwijnen. Het is een opium van het volk dat door de millennia heen heeft bestaan en in onze natuur zit ingebakken. Het is makkelijk om naar iets hogers terug te grijpen als het moeilijk gaat, omdat je zo zelf de verantwoordelijkheid niet hoeft op te nemen.
