Archief - Ben jij gelovig?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Silmarunya
Legacy Member
Sorasan zei:Waarom altijd toch een hak proberen te zetten? niet nodig
Wetenschap kan ook enkel evolueren zolang er mensen zijn die zich erachter zetten en met passie "onderzoeken"
die passie is het houden van, het geloven in
Dat is nog iets helemaal anders dan een blind geloof in een opperwezen. Seks en een hobby zijn allebei passioneel, maar toch heel anders. Zelfde redenering voor godsdienst en wetenschap.
Sorasan
Legacy Member
Silmarunya zei:
Geloof is niet enkel het blind geloof in een opperwezen
het is ook een passie om de bijbel te begrijpen. Te vertalen naar het leven van vandaag.
Het is de kunst om te leren verdragen, liefde te geven. De boodschap van god dragen en verspreiden.
En openstaan voor god zijn grootsheid en het in u laten komen
Silmarunya
Legacy Member
Sorasan zei:
Dat is een lovenswaardige levenshouding.... Alleen die 'de boodschap van God verspreiden' is weer een typisch voorbeeld van het christendom in zijn lelijkste vorm. Waarom voelen gelovigen steeds de behoefte om hun waarden en normen als regel voorop de stellen voor de hele maatschappij? (neem dit niet persoonlijk op, het is gewoon een algemeen iets).
Sorasan
Legacy Member
Silmarunya zei:
Ik denk dat dit eerder onbewust gebeurd.
Ik zit bv in een protestantse instelling. Het geloof is daar heel erg belangrijk. Ikzelf ben geen gelovige, maar omdat ik er zoveel in contact kwam kreeg ik die boodschap ook mee. Dat is allemaal niet bewust gebeurd, het is gewoon vanaf het moment je ervoor openstaat gebeurd dat gewoon.
Ik snap uw punt wel van het geloof opdringen enzo, ergens heb je daar gelijk in.
Maar als gelovige alleen sta je nergens, je hebt een gemeenschap nodig. Ik denk dat het daardoor komt, geen idee eigenlijk.
Ik kom het vaak tegen dat ik geen oplossing kan vinden voor kinderen bv: mama neemt terug drugs, hierdoor is de bezoekregeling ingekort. Kinderen hebben veel verdriet en vragen voor een oplossing.
Ik kan ze geen oplossing bieden, maar ik kan wel samen met de kinderen bidden. Vragen aan god zijn grootsheid of hij niet wilt zorgen voor mama, dat god de kracht geeft aan mama om haar door de moeilijke periode te halen.
Als je dat genoeg doet begint het goed te voelen.
Aan de ene kant kan je hulp vragen en toegeven dat je niet alles in de hand hebt. Aan de andere kant is het een goede houvast, en begin je anders te denken en kijken
Sorasan
Legacy Member
Silmarunya zei:
Het enigste frustratie wat ik uit geloof kan halen bij ons in de instelling is als je aankaart bij de coaches/directie dat sommige dingen gewoon niet meer kunnen. Uit gevaar van zowel uzelf en andere gasten antwoorden kunt verwachten als
"maar we gaan er over bidden, dan komt het goed"
ik vind het goed dat daarover gebeden wordt, maar enkel door bidden zullen die problemen niet verdwijnen.
Silmarunya
Legacy Member
Sorasan zei:
Mijn godsdienstlerares heeft ooit eens gezegd (al ben ik het later vaker tegengekomen in boeken/documentaires -> plagiaat
) dat bidden niets, letterlijk niets uithaalt. Maar bidden doet je even nadenken en daardoor krijg je vaak inzichten. Ik heb dat zelf nooit ervaren, misschien wel omdat ik de neiging heb alles te rationaliseren, maar het lijkt me wel een mooie gedachte...Sorasan
Legacy Member
Silmarunya zei:Mijn godsdienstlerares heeft ooit eens gezegd (al ben ik het later vaker tegengekomen in boeken/documentaires -> plagiaat
ja dat is ook zo. Maar dat ze dan in hemelsnaam iets doen met die inzichten.
Ik hou ook wel van stiltes en momenten van alleen zijn, gewoon omdat je dan helder kunt nadenken
Silmarunya
Legacy Member
Rufusthedog zei:
Terrorisme is het gebruik van geweld om angst te zaaien/mensen te intimideren om zo overheden en instellingen te dwingen de ideeën van de groepering uit te voeren. Daar is niets religieus aan. Heel weinig terroristische groeperingen zijn duidelijk religieus geïnspireerd. Van de 20 grootste zijn er misschien een drietal die religie als strijdpunt hebben.
boostah
Legacy Member
noreeeee zei:
Vraagje hierover (weet dat het off topic is maar zou graag de visie zien), maar stel dat elk land in de wereld op zen eigen socialistisch (of communistisch, denk dat het niet zoveel uitmaakt), dan zal het gecontroleerd bedrijfsleven toch net weer verdwijnen door concurrentie tussen landen, kijk hoe rusland is beginnen te vervuilen net om te concurreren met USA, of china op dit moment. Uiteindelijk ga je het winstbelag toch gewoon verplaatsen van bedrijfsleiding naar staat. Waardoor de staat met een lange toekomstvisie zwakker zal staan dan een met een relatief korte (en oorlog kan ontstaan)?
Avondland
Legacy Member
'The mountain is connected to something that has no beginning and no end and that, having become an inalienable spiritual conquest, has become part of one's nature, something one carries everywhere that bestows a new meaning to every action, every experience, and every struggle in everyday life'.
- Julius Evola (Meditations on the peak)
Past wel mooi in deze draad. Volgens mij kan men enkel werkelijk in het goddelijke geloven als men een Sublieme Ervaring heeft meegemaakt. Zij het door hulpmiddelen (LSD) of uit eigen ervaring. Anders is het slechts speculatie. Een mens heeft dus twee dimensies: een profane en een metafysische. Terwijl de mens bestaat (immanentie) zal hij de metafysische ervaring opzoeken (transcendentie): hij weigert dus het onderscheid tussen het wereldse en het bovenwereldse omdat het tijdloze en ruimteloze worden ervaren in zijn existentiële wording. Wat denken jullie daarover?
- Julius Evola (Meditations on the peak)
Past wel mooi in deze draad. Volgens mij kan men enkel werkelijk in het goddelijke geloven als men een Sublieme Ervaring heeft meegemaakt. Zij het door hulpmiddelen (LSD) of uit eigen ervaring. Anders is het slechts speculatie. Een mens heeft dus twee dimensies: een profane en een metafysische. Terwijl de mens bestaat (immanentie) zal hij de metafysische ervaring opzoeken (transcendentie): hij weigert dus het onderscheid tussen het wereldse en het bovenwereldse omdat het tijdloze en ruimteloze worden ervaren in zijn existentiële wording. Wat denken jullie daarover?
Avondland
Legacy Member
alexii zei:
Transcendentie is esoterisch van aard, maar het daarom kleingeestig noemen? Blind geloven en een metafysische ervaring beleven sluiten elkaar trouwens uit. Dogmatiek hoort daar immers niet thuis omdat ook het dogma zelf wordt overschreden. Zie naar de uitspraak die het zen-Boeddhisme doet: 'als gij de Boeddha tegenkomt, doodt dan de Boeddha'. Het Absolute bereiken is net afstandname van dogmatiek, doctrines en ook het Zelf.
alexii
Legacy Member
Ja, maar dat bestaat ook enkel en alleen maar in dat moment. Je leeft nog na een absolute ervaring en dan is de vraag hoeveel waarde je moet hechten aan die inzichten/conclusies en of die überhaupt iets betekenen.
Ik zou zeggen, doe eens LSD/paddo's, krijg een ego-dood en kom er dan nog eens zo abstract over praten.
Ik zou zeggen, doe eens LSD/paddo's, krijg een ego-dood en kom er dan nog eens zo abstract over praten.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.