Woke - Cancel Culture - Culturele gevoeligheid

[808 State]

Ik vind dit toch een zeer kwalijke evolutie...

Ik herinner mij dat ik mij als klein kind ook vragen stelde bij het feit waarom ik een piemel had en mijn moeder en oudere zus niet (broer was nog niet geboren). In mijn ogen was dat toen ook een soort overbodig lichaamsdeel waar mijn zus en mijn moeder geen last van hadden. Toen mijn broer geboren werd en ik bewust werd van de verschillende geslachten, verdwenen die vragen en zoveel jaren later ben ik nog steeds overtuigd van mijn man zijn en ik heb nooit of te nooit gedachten gekoesterd dat ik in het verkeerde lichaam zat. Mijn zus die had ook schrik om borsten te krijgen toen ze klein was, en vandaag is die nog steeds gelukkig en moeder van drie kindjes. Had er toen iemand in onze omgeving ons beginnen aanpraten dat we in het verkeerde lichaam zaten en ons geslacht in vraag moesten stellen, hoe fucked up zouden we nu niet geweest zijn?

Dat vandaag de dag dergelijke dingen onmiddellijk worden uitvergroot baart mij wel zorgen, want vaak is er dus helemaal niets onderliggend aan de hand maar begint men daar wel een twijfel te voeden die kan uitgroeien tot iets wat niet meer omkeerbaar is.

 

[kay-gell]

Conservatieve kant: wij zijn tegen een godsdienst die vrouwen onderdrukt en beslissingen voor hen neemt. Elke vrouw moet voor zichzelf kunnen beslissen

Vrouwen: wij willen abortus kunnen plegen in de situatie die wij daarvoor logisch vinden

Ook de conservatieve kant:

Ik blijf heel de heisa hier rond niet begrijpen. Zoals @Loser al terecht aanhaalde in één van zijn posts is het geen kwestie van geloven maar is het een kwestie van begrip. Dat jij jezelf als man/vrouw beschouwt dat is goed en wel, maar er zijn in de wereld vaker mensen die zich daar niet goed bij voelen. Die trend is in de westerse wereld al langer ingezet. We hebben het nu meer en meer over de individu, en niet meer over ‘groepen’ of hokjes. En ik kan dat alleen maar aanmoedigen.
Het enige wat je met rigide verzet bereikt is een nog extremere kant.
De partij die het hardst roept dat de slinger doorslaat is meestal de veroorzaker van de beweging. De wereld zou een pak mooier zijn met wat meer rust en begrip voor elkaar. Zo hoeven mensen niet in het extreme te gaan om hun punt duidelijk te maken.

En nu ga ik rond een kampvuur ‘Kumbaya, my lord’ zingen.

Maar dan wel zelf hierboven de "conservatieve kant" zo simplistisch en foutief beschrijven én over dezelfde kam scheren. De ironie ontgaat me niet.

Begrip hebben voor elkaar is ook niet op risico van straf uw wereldbeeld aan anderen opleggen.
Waarom moet begrip altijd van één kant hebben?
Jij mag je voelen hoe je wil, maar iemand anders moet daar niet in meegaan.
Word je aangesproken met de foute pronoun, move along.
De wereld is niet sunshine en rainbows met safe spaces, dàt is wat universiteiten zouden moeten leren.

 

[toru]

Maar dan wel zelf hierboven de "conservatieve kant" zo simplistisch en foutief beschrijven én over dezelfde kam scheren. De ironie ontgaat me niet.

Begrip hebben voor elkaar is ook niet op risico van straf uw wereldbeeld aan anderen opleggen.
Waarom moet begrip altijd van één kant hebben?
Jij mag je voelen hoe je wil, maar iemand anders moet daar niet in meegaan.
Word je aangesproken met de foute pronoun, move along.
De wereld is niet sunshine en rainbows met safe spaces, dàt is wat universiteiten zouden moeten leren.

Et was e moptje e Pol.

Zoals jij het voorstelt werkt het niet.
Partij X vraagt begrip
partij Y zegt nee wij blijven bij ons standpunt we willen het ni horen
Partij X dringt aan om toch te luisteren
partij Y zegt ‘kijk ZIJ hebben geen begrip voor ons’

Een universiteit is volledig vrij om een bepaalde richting uit te varen en die koers ook zo uit te dragen. Er zijn bepaalde gedragsregels en sommige zijn zeker discutabel. Maar op het einde van de rit zijn zij diegene die de interne reglementen opmaken.
Ik wil echt meegaan in het feit dat verandering voor jou @kay-gell moeilijk is, maar de hele gender kwestie afdoen als mode-verschijnsel of als ‘onwaar’ is te kort door de bocht. Dat je een afkeer van extremen en doorslaande slingers hebt daar gaat iedereen volmondig in mee. Maar besef ook dat hoe minder je de andere kant wil bekijken, hoe minder je zelf begrip krijgt.

 

[StevenFM]

Ik vind dit toch een zeer kwalijke evolutie...

Ik herinner mij dat ik mij als klein kind ook vragen stelde bij het feit waarom ik een piemel had en mijn moeder en oudere zus niet (broer was nog niet geboren). In mijn ogen was dat toen ook een soort overbodig lichaamsdeel waar mijn zus en mijn moeder geen last van hadden. Toen mijn broer geboren werd en ik bewust werd van de verschillende geslachten, verdwenen die vragen en zoveel jaren later ben ik nog steeds overtuigd van mijn man zijn en ik heb nooit of te nooit gedachten gekoesterd dat ik in het verkeerde lichaam zat. Mijn zus die had ook schrik om borsten te krijgen toen ze klein was, en vandaag is die nog steeds gelukkig en moeder van drie kindjes. Had er toen iemand in onze omgeving ons beginnen aanpraten dat we in het verkeerde lichaam zaten en ons geslacht in vraag moesten stellen, hoe fucked up zouden we nu niet geweest zijn?

Dat vandaag de dag dergelijke dingen onmiddellijk worden uitvergroot baart mij wel zorgen, want vaak is er dus helemaal niets onderliggend aan de hand maar begint men daar wel een twijfel te voeden die kan uitgroeien tot iets wat niet meer omkeerbaar is.

Jouw persoonlijke anekdote is nog wel iets helemaal anders dan genderdysforie. Zulke zaken worden ook niet uitvergroot, ze worden wel bespreekbaar gemaakt in het openbaar. En ik heb persoonlijk liever een open dialoog dan repressie en mensen terug de kast in te duwen zoals men vroeger deed.

 

[808 State]

Jouw persoonlijke anekdote is nog wel iets helemaal anders dan genderdysforie. Zulke zaken worden ook niet uitvergroot, ze worden wel bespreekbaar gemaakt in het openbaar. En ik heb persoonlijk liever een open dialoog dan repressie en mensen terug de kast in te duwen zoals men vroeger deed.

En wie zegt dat het bij die vijfjarige om genderdysforie gaat?

 

[the_fox]

Jouw persoonlijke anekdote is nog wel iets helemaal anders dan genderdysforie. Zulke zaken worden ook niet uitvergroot, ze worden wel bespreekbaar gemaakt in het openbaar. En ik heb persoonlijk liever een open dialoog dan repressie en mensen terug de kast in te duwen zoals men vroeger deed.

Heb je het fragment beluisterd? De dingen die de vader zegt, zijn de normaalste zaak van de wereld bij jonge kinderen (en in lijn met de "persoonlijke anekdote") en onmogelijk al te bestempelen als genderdysforie...

Want het is hier door @808 State (of de tweet) inderdaad compleet uit proportie getrokken. De vader zegt letterlijk tegen zijn zoon "je bent momenteel nog te jong om dit te beslissen" & "later als je een beetje groter bent kunnen we zien wat we eraan kunnen doen" en laat de zoon zijn verhaal doen. Wat een heel goede reactie is in mijn ogen. Niks opdringen, luisteren en opties openlaten. En vooral op zo'n leeftijd geen permanente beslissingen nemen voor dingen waar veel kinderen doorgaan als deel van de ontwikkeling.

 

[808 State]

Heb je het fragment beluisterd? De dingen die de vader zegt, zijn de normaalste zaak van de wereld bij jonge kinderen (en in lijn met de "persoonlijke anekdote") en onmogelijk al te bestempelen als genderdysforie...

Want het is hier door @808 State (of de tweet) inderdaad compleet uit proportie getrokken. De vader zegt letterlijk tegen zijn zoon "je bent momenteel nog te jong om dit te beslissen" & "later als je een beetje groter bent kunnen we zien wat we eraan kunnen doen" en laat de zoon zijn verhaal doen. Wat een heel goede reactie is in mijn ogen. Niks opdringen, luisteren en opties openlaten. En vooral op zo'n leeftijd geen permanente beslissingen nemen voor dingen waar veel kinderen doorgaan als deel van de ontwikkeling.

Ik heb dat fragment volledig beluisterd ja. Maar het is de tweet en het hele sfeertje er rond dat het buiten proportie trekt, dit is dingen uitdragen die er niet zijn. Trouwens waarom belt die vader dan...

 

[kay-gell]

Et was e moptje e Pol.

Zoals jij het voorstelt werkt het niet.
Partij X vraagt begrip
partij Y zegt nee wij blijven bij ons standpunt we willen het ni horen
Partij X dringt aan om toch te luisteren
partij Y zegt ‘kijk ZIJ hebben geen begrip voor ons’

Een universiteit is volledig vrij om een bepaalde richting uit te varen en die koers ook zo uit te dragen. Er zijn bepaalde gedragsregels en sommige zijn zeker discutabel. Maar op het einde van de rit zijn zij diegene die de interne reglementen opmaken.
Ik wil echt meegaan in het feit dat verandering voor jou @kay-gell moeilijk is, maar de hele gender kwestie afdoen als mode-verschijnsel of als ‘onwaar’ is te kort door de bocht. Dat je een afkeer van extremen en doorslaande slingers hebt daar gaat iedereen volmondig in mee. Maar besef ook dat hoe minder je de andere kant wil bekijken, hoe minder je zelf begrip krijgt.

Deels akkoord, ik vraag gewoon wederzijds begrip.
Jij mag je noemen en voelen hoe je wil, maar je moet dat niet met straf afdwingen bij anderen.
Zoals ik zei, een universiteit kan de mensen beter leren om met tegenkanting en andere levensvisies om te gaan in plaats van zaken op die manier op te leggen.

 

[Creeping Death]

Ik ben totaal niet religieus.
Het kan zijn dat dat voor veel mensen zo is, voor mij echt niet.



Leven is leven, ongeacht waar het is.
Als een kleine van 12 zijn leven al weggegooid heeft en niet meer op het rechte pad te krijgen is ga je hem ook geen spuitje geven toch? En die heeft dan effect zelf al zijn leven weggegooid.
Het ongeboren kind daarentegen heeft geen kans of stem om te spreken over zijn eigen leven.
Nu goed, andere discussie en het is ook ééntje waar toch nooit raakvlak over te vinden gaat zijn.

Effe off topic: maar ge kunt het ook zo stellen dat bepaalde kinderen gewoon jaren leed bespaard wordt op die manier.
Ik onthoud altijd een interview uit Humo met een pleeggezin die een kind opvangen van een verslaafde moeder. Dat kind had een laag IQ, agressie probleem en functioneert slecht en het gaat alleen maar achteruit. En dat kind beseft dat nog eens op de koop toe.
Liever dat zo'n kind 12 jaar, of langer, leed bespaard blijft imo. Maar da's voer voor een ander topic.

 

[Straddle]

Degoutant. Bepaalde ideologische overtuiging opleggen vanuit een machtspositie op een universiteit. Wanneer iemand niet akkoord gaat met uw eigen 'social construct', dat is toch wat ze dat noemen he? Gender. Dan zou dat diens persoon recht moeten zijn om dat al dan niet te erkennen.

Inderdaad, de zoveelste woke miskleun. Van mij mag iedereen zichzelf beschouwen zoals hij wil (als man, vrouw, onzijdig, zeemeermin, een wild dier, ...). Maar je kan moeilijk verwachten dat iedereen om je heen meegaat in jouw (afwijkende) mentale gedachtengang hierin.
Al die gender identity disorders moeten echt niet de norm worden.

 

[KnightOfCydonia]

Je zou eens moeten weten wat een ‘niet echt ok’ gedachten er bij de gemiddelde scholier leven (in een levensbeschouwelijk vak komt er al eens iets boven) én in een leraarskamer… De woke en cancel hebben nog véél werk eer ze er maar een deukje in maken.
Zoiets komt om de zoveel tijd naar boven en tien jaar later is er geen sprake meer van.

Vreemd, ik heb nochtans genoeg 'woke' onzin of regressieve politieke statements mogen horen van godsdienstleerkrachten: gaande van waanzinnigen die nog geen 24 na de aanslagen in Parijs een Smartschool-bericht stuurden naar de hele school dat dit niets met de Islam te maken had (volgens haar uiteraard, maar niemand die er tegenin durfde gaan), tot een godsdienstleerkracht die al die genderzaken de normaalste zaak van de wereld vond, en het niet vond kunnen dat de Kerk daar niet in meeging, maar niet veel later gaf die een speech op een "bezinningsdag" waarin hij doodleuk stelde dat atheïsten mensen zonder normen en waarden waren, bijna gewetenloze mensen.

Over mijn eigen ervaring in het middelbaar onderwijs kan ik ook maar weinig positief zijn over godsdienstleerkrachten van nonnen en begijnen tot een doorgeslagen theoloog, ik heb op 6 jaar denk ik één jaar een normale godsdienstleerkracht gehad.

Inderdaad, de zoveelste woke miskleun. Van mij mag iedereen zichzelf beschouwen zoals hij wil (als man, vrouw, onzijdig, zeemeermin, een wild dier, ...). Maar je kan moeilijk verwachten dat iedereen om je heen meegaat in jouw (afwijkende) mentale gedachtengang hierin.
Al die gender identity disorders moeten echt niet de norm worden.

Tja, de ironie is natuurlijk dat men de meest voorkomende gender identity disorders tactisch uit de lijst van klassieke mentale aandoeningen te halen, terwijl als redelijk mens toch moeilijk te miskennen valt dat een mismatch tussen brein en lichaam wanneer het aankomt op je geslacht, toch niet "normaal" kan zijn.

 

[Squidward]

Vreemd, ik heb nochtans genoeg 'woke' onzin of regressieve politieke statements mogen horen van godsdienstleerkrachten: gaande van waanzinnigen die nog geen 24 na de aanslagen in Parijs een Smartschool-bericht stuurden naar de hele school dat dit niets met de Islam te maken had (volgens haar uiteraard, maar niemand die er tegenin durfde gaan), tot een godsdienstleerkracht die al die genderzaken de normaalste zaak van de wereld vond, en het niet vond kunnen dat de Kerk daar niet in meeging, maar niet veel later gaf die een speech op een "bezinningsdag" waarin hij doodleuk stelde dat atheïsten mensen zonder normen en waarden waren, bijna gewetenloze mensen.

Over mijn eigen ervaring in het middelbaar onderwijs kan ik ook maar weinig positief zijn over godsdienstleerkrachten van nonnen en begijnen tot een doorgeslagen theoloog, ik heb op 6 jaar denk ik één jaar een normale godsdienstleerkracht gehad.

Het moet gezegd zijn dat er inderdaad veel godsdienstleerkrachten zijn waarvan je u kan afvragen ‘wat speelt er in dat koppeke’. Feit is, net als bij veel mensen dat er een groot verschil is tussen wie je ziet en wie ze zijn maar de gemiddelde gdl lijkt veel vaker effectief ‘practice what you preach’ te zijn. Kunnen zeer goeie acteurs zijn of zeer misguided mensen.
Een goede katholiek is sowieso bij de slechtst mogelijke levensbeschouwelijke leerkrachten. Je moet een mens met barsten en breuken hebben die begrijpt wat voor hen staat. Een goede katholiek heeft dat begrip veel te weinig. Een goed Christen is een ander paar mouwen (betere mouwen) maar die zijn ook erg zeldzaam.

 

[StannekeS]

De abortus discussie is verplaatst naar https://www.beyondgaming.be/threads/de-abortuskwestie.8416/

 

[stungunner]

Ik vind dit toch een zeer kwalijke evolutie...

Ik herinner mij dat ik mij als klein kind ook vragen stelde bij het feit waarom ik een piemel had en mijn moeder en oudere zus niet (broer was nog niet geboren). In mijn ogen was dat toen ook een soort overbodig lichaamsdeel waar mijn zus en mijn moeder geen last van hadden. Toen mijn broer geboren werd en ik bewust werd van de verschillende geslachten, verdwenen die vragen en zoveel jaren later ben ik nog steeds overtuigd van mijn man zijn en ik heb nooit of te nooit gedachten gekoesterd dat ik in het verkeerde lichaam zat. Mijn zus die had ook schrik om borsten te krijgen toen ze klein was, en vandaag is die nog steeds gelukkig en moeder van drie kindjes. Had er toen iemand in onze omgeving ons beginnen aanpraten dat we in het verkeerde lichaam zaten en ons geslacht in vraag moesten stellen, hoe fucked up zouden we nu niet geweest zijn?

Dat vandaag de dag dergelijke dingen onmiddellijk worden uitvergroot baart mij wel zorgen, want vaak is er dus helemaal niets onderliggend aan de hand maar begint men daar wel een twijfel te voeden die kan uitgroeien tot iets wat niet meer omkeerbaar is.

Ik zat zowat hetzelfde te denken bij een bericht over Billie EIlish deze week, en dan vnl dit stukje:

"Billie worstelt met body dysmorphia, een psychische stoornis waarbij je geobsedeerd bent door je uiterlijk en jezelf niet mooi genoeg vindt."

Dus een meisje, vrouw, jongen of man die niet tevreden is met zijn of haar lichaam (tiens, hoeveel zouden er zo niet rondlopen) heeft vandaag blijkbaar al een psychische stoornis.
Een kind dat zich vragen stelt bij zijn piemeltje of vaginaatje lijdt dan blijkbaar weer aan genderdysforie.

Tja, het zijn de tijden waarin we leven zeker?

Uiteraard zijn er gevallen waarbij het effectief problematisch wordt, maar als elke ouder dergelijke stempel op hun kind gaat hangen bij het minste én vnl op dergelijke jonge leeftijd, de psychologen, therapeuten en psychiaters gaan hoogdagen beleven met de komende generaties.

 

[SithCloud]

Ik zat zowat hetzelfde te denken bij een bericht over Billie EIlish deze week, en dan vnl dit stukje:

"Billie worstelt met body dysmorphia, een psychische stoornis waarbij je geobsedeerd bent door je uiterlijk en jezelf niet mooi genoeg vindt."

Dus een meisje, vrouw, jongen of man die niet tevreden is met zijn of haar lichaam (tiens, hoeveel zouden er zo niet rondlopen) heeft vandaag blijkbaar al een psychische stoornis.
Een kind dat zich vragen stelt bij zijn piemeltje of vaginaatje lijdt dan blijkbaar weer aan genderdysforie.

Tja, het zijn de tijden waarin we leven zeker?

Uiteraard zijn er gevallen waarbij het effectief problematisch wordt, maar als elke ouder dergelijke stempel op hun kind gaat hangen bij het minste én vnl op dergelijke jonge leeftijd, de psychologen, therapeuten en psychiaters gaan hoogdagen beleven met de komende generaties.

Is dat na die fotoshoot dan waarbij ze zogezegd volgers was verloren door haar big tiddies ?

 

[StevenFM]

Dus een meisje, vrouw, jongen of man die niet tevreden is met zijn of haar lichaam (tiens, hoeveel zouden er zo niet rondlopen) heeft vandaag blijkbaar al een psychische stoornis.

Ik denk dat we allemaal wel mensen kennen die geobsedeerd zijn met hun lichaam, hun eigen waarde afmeten t.o.v. de perfecte plaatjes op sociale media, zichzelf uithongeren of van de ene depressie in de andere sukkelen. Vooral bij tieners en jongvolwassenen is dit een probleem.

Dat dit een veelvoorkomend probleem is, betekent toch helemaal niet dat we dit als normaal moeten beschouwen? Hoe zou jij het dan catalogeren?

 

[Straddle]

Ik zat zowat hetzelfde te denken bij een bericht over Billie EIlish deze week, en dan vnl dit stukje:

"Billie worstelt met body dysmorphia, een psychische stoornis waarbij je geobsedeerd bent door je uiterlijk en jezelf niet mooi genoeg vindt."

Dus een meisje, vrouw, jongen of man die niet tevreden is met zijn of haar lichaam (tiens, hoeveel zouden er zo niet rondlopen) heeft vandaag blijkbaar al een psychische stoornis.
Een kind dat zich vragen stelt bij zijn piemeltje of vaginaatje lijdt dan blijkbaar weer aan genderdysforie.

Tja, het zijn de tijden waarin we leven zeker?

Dat is inderdaad een ziekte van deze tijd, op elk probleem/karakteristiek een psychische ziekte/stoornis willen plakken. Quasi elk jong meisje ervaart die gevoelens terwijl ze opgroeien, daar is echt niets psychisch gestoord aan.

 

[the_fox]

Ik denk dat we allemaal wel mensen kennen die geobsedeerd zijn met hun lichaam, hun eigen waarde afmeten t.o.v. de perfecte plaatjes op sociale media, zichzelf uithongeren of van de ene depressie in de andere sukkelen. Vooral bij tieners en jongvolwassenen is dit een probleem.

Dat dit een veelvoorkomend probleem is, betekent toch helemaal niet dat we dit als normaal moeten beschouwen? Hoe zou jij het dan catalogeren?

Ik begin hier wel een patroon te zien, net zoals paar dagen geleden met de tweet van MNM over die jongen.

Je haalt er de extreme gevallen uit (waar geen sprake van is in de post waarop je antwoordt) en probeert zo de discussie te verleggen. Naast de kwestie antwoorden met iets dat correct is, is en blijft naast de kwestie antwoorden. Dit is noch relevant noch bevorderlijk voor de discussie.

Het ging hem over mensen die niet tevreden zijn met hun lichaam en dat daar persé een label van psychische stoornis op geplakt wordt. Wat jij aanhaalt zijn inderdaad mogelijks psychische stoornissen (mogelijks omdat maar 2 van de 4 dingen die je aanhaalt het zijn), maar is maar een subset van de groep mensen die bedoelt worden in de post waarop je antwoordt...

 

[StevenFM]

Ik begin hier wel een patroon te zien, net zoals paar dagen geleden met de tweet van MNM over die jongen.

Je haalt er de extreme gevallen uit (waar geen sprake van is in de post waarop je antwoordt) en probeert zo de discussie te verleggen. Naast de kwestie antwoorden met iets dat correct is, is en blijft naast de kwestie antwoorden. Dit is noch relevant noch bevorderlijk voor de discussie.

Het ging hem over mensen die niet tevreden zijn met hun lichaam en dat daar persé een label van psychische stoornis op geplakt wordt. Wat jij aanhaalt zijn inderdaad mogelijks psychische stoornissen (mogelijks omdat maar 2 van de 4 dingen die je aanhaalt het zijn), maar is maar een subset van de groep mensen die bedoelt worden in de post waarop je antwoordt...

Dan moet je de discussie nog maar eens opnieuw lezen. Het ging namelijk over Billie Eilish en body dysmorphia, een medisch erkende psychische stoornis.

Body dysmorphic disorder (BDD), occasionally still called dysmorphophobia, is a mental disorder characterized by the obsessive idea that some aspect of one's own body part or appearance is severely flawed and therefore warrants exceptional measures to hide or fix it.

De heren boven mij stellen zich vragen bij het feit dat BDD als een psychische stoornis erkend wordt. Ik leg uit waarom. Zowel lichamelijke obsessie, sociale media gebruik, depressie en eetstoornissen zijn veelvoorkomende symptomen en oorzaken bij BDD.

Je browser wordt gecheckt door reCAPTCHA

 

[the_fox]

Dan moet je leren quoten, want jouw antwoord was niet van toepassing op het stuk dat je gequote hebt.