Welke eigenschap van je partner stoort je (mateloos)?

[Tha_nOn]

En wat doe je dan als de één een erfenis heeft van een half miljoen en de andere niet, alles op ene hoop?
Voor ons werkt een gemeenschappelijke rekening voor alle gemeenschappelijke zaken, en dan ieder zijn individuele zaken via zijn persoonlijke rekeningen. Ik spendeer nu eenmaal veel meer persoonlijk, ga al eens een aantal dagen op mijn eigen naar het buitenland wat toch aanzienlijk wat geld kost. Ik zou me er slecht bij voelen als ik dat dan allemaal via de gemeenschappelijke rekening zou bekostigen, en heb al helemaal geen zin om me daar dan te moeten over verantwoorden of zo. Werkt voor ons toch al meer dan 10 jaar en ook met kinderen. Er wordt gewoon via automatische overschrijving elke maand een bedrag naar de gemeenschappelijke rekening gestort. En nee, wij rekenen niet alles tot in detail uit of zitten op restaurant niet onze rekening uit te splitten.

Ja, ik zou het raar vinden om te redeneren dat ik dankzij mijn werk of een erfenis meer kan doen dan mijn partner die al jarenlang mijn leven deelt en waar ik kinderen mee heb. Het is net omdat we samenwerken en elkaar steunen dat we allebei geraken waar we zijn. Waarom zou ik alleen mogen profteren van chance in het leven (omdat ik in een beter betaalde sector zit of rijkere familie heb).

Ja, ge overlegt dan over grote uitgaven maar ik zie dat niet als verantwoorden, wel als aftoetsen wat de plannen zijn. Als jullie krap bij kas zitten zou het evengoed not done zijn om een grote uitgave op de eigen rekening te doen lijkt mij.

Ik denk wel dat dat anders is voor relaties op latere leeftijd waarbij ook kinderen van de ene of de andere partner bijkomen omdat de conversatie dan niet alleen gaat over 'ons als koppel en onze kinderen' maar ook over wat de eigen kinderen toekomt etc.

 

[Guazala]

Maar wederom, als je getrouwd bent of wettelijk samenwonend is het inkomen in principe gemeenschappelijk.

Bij wettelijk samenwonen blijft het eigen vermogen gewoon het eigen vermogen. Enkel dingen waarvan je niet meer kan aantonen wie ze betaald heeft worden geacht gemeenschappelijk te zijn. Al de rest is eigendom van degene die het betaald heeft of van degene van wie het voordien al was.

Door wettelijk te gaan samenwonen ben je beide verplicht evenredig bij te dragen aan de kosten gelinkt aan het samenwonen, in functie van het inkomen. Maar al de rest blijft gewoon persoonlijk.

 

[MisterV]

Bij wettelijk samenwonen blijft het eigen vermogen gewoon het eigen vermogen. Enkel dingen waarvan je niet meer kan aantonen wie ze betaald heeft worden geacht gemeenschappelijk te zijn. Al de rest is eigendom van degene die het betaald heeft of van degene van wie het voordien al was.

Door wettelijk te gaan samenwonen ben je beide verplicht evenredig bij te dragen aan de kosten gelinkt aan het samenwonen, in functie van het inkomen. Maar al de rest blijft gewoon persoonlijk.

Klopt idd, vermogen blijft gescheiden bij wettelijk samenwonen. En als je dan uit elkaar gaat kan dat soms voor vreemde taferelen zorgen mochten dingen voor een rechtbank komen bij een scheiding. Betaald van de gemeenschappelijke rekening heeft dan soms weinig waarde, het gaat dan over wiens naam op de factuur staat bvb.

 

[cege]

Bij wettelijk samenwonen blijft het eigen vermogen gewoon het eigen vermogen. Enkel dingen waarvan je niet meer kan aantonen wie ze betaald heeft worden geacht gemeenschappelijk te zijn. Al de rest is eigendom van degene die het betaald heeft of van degene van wie het voordien al was.

Door wettelijk te gaan samenwonen ben je beide verplicht evenredig bij te dragen aan de kosten gelinkt aan het samenwonen, in functie van het inkomen. Maar al de rest blijft gewoon persoonlijk.

Ja, I know. Maar pretty sure dat 'chocopot' en 'yoghurt' onder 'kosten van het samenwonen' horen. Als je dan uit elkaar gaat en er komen vodden van, ben ik redelijk zeker dat de rechtbank a) eens goed zal lachen en b) alles gewoon 50/50 zal splitten, tenzij je persoonlijke facturen hebt van al die chocopotten en yoghurtjes. En zelfs als je al die rekeningetjes nog zou hebben, gaat dat snel in de vuilbak belanden vermoedelijk onder het mom van 'doe eens normaal'.

Mijn punt was dat het geen zin heeft zaken met de persoonlijke of gedeelde rekening te betalen om dat in het prive of gedeeld vermogen te steken. Als je (als getrouwde of wettelijk samenwonende) een zetel koopt in de ikea zonder expliciet jouw eigen naam op de factuur en betaalt met je eigen rekening, dan is die zetel in de gemeenschap. Net als omgekeerd als je een auto op persoonlijke titel zou kopen op naam A of B en betalen met de gemeenschappelijke rekening, dan is die op naam van A of B.

Ik denk dat je ervan moet uitgaan dat dagelijkse kosten (eten, drinken, reizen, tv, zetel, ...) wettelijk gezien gewoon 50/50 zijn, los van wie ze betaalt (prive/gedeelde rekening). Als je bang bent van je partner en financiele implicaties, moet je er niet wettelijk mee samenwonen of trouwen. Ieder doet zijn goesting uiteraard en alle samenwoningsvormen zijn toegelaten (al dan niet conventioneel of zeer onconventioneel), maar als je wettelijk samenwoont of trouwt, dan zijn de implicaties de implicaties... Als je alles formeel gesplit wil houden, dan moet je maar feitelijk samenwonen.

 

[Str8_6]

Ja dat is ook al een discussie geweest bij ons. Zij is van rijke afkomst en in november krijgen we de villa van haar ouders. Ruim geschat tegen de 2M euro. Zij wil per se moest er iets gebeuren met haar dat dat huis en alles naar mij komt. Maar ik heb het daar moeilijk mee omdat ik dan het gevoel heb dat ik een profiteur ben.

Nu ik begrijp haar kant wel doordat ze het al meegemaakt heeft dat haar man gestorven is in een ongeval en er was niets geregeld en ze is met niks achtergebleven. Alles is dan naar zijn ex vrouw gegaan en de kinderen die hij had uit die relatie. En ze wil niet dat ik dat ooit zou tegenkomen.

Het zou anders zijn moesten we al langer samen zijn voor mij qua gevoel daarover.

 

[pardal]

Wettelijk samenwonend, 4 kinderen en 1 gezamenlijke rekening waar mijn loon op komt. De vrouw heeft een aparte rekening voor haar werk (zelfstandige).

We leven van mijn loon, sparen met het inkomen van de vrouw. Uitgaven worden met elkaar besproken, op het moment is er minder ruimte door minder inkomsten van vrouw (ziekte).

Voor mij werkt dit systeem wel, ik had vroeger wel eens last van impulsaankopen. Heb op deze manier wel geleerd om fun aankopen te relativeren.

 

[Str8_6]

Nu dat je het hebt over ziekte. Degene met aparte rekeningen: hoe zien jullie dat dan als je partner of jijzelf langdurig ziek valt en op 60% van je loon komt te staan?
Dan moet de andere toch ook bijpassen?

 

[horste]

Nu dat je het hebt over ziekte. Degene met aparte rekeningen: hoe zien jullie dat dan als je partner of jijzelf langdurig ziek valt en op 60% van je loon komt te staan?
Dan moet de andere toch ook bijpassen?

Ik heb toen mijn vrouw met zwangerschapsverlof was met plezier alles overgepakt, net als toen ze minder verdiende dan ik ik meer op de gemeenschappelijke rekening zette elke maand.
Het één sluit het andere toch niet uit?

 

[derp]

Ja dat is ook al een discussie geweest bij ons. Zij is van rijke afkomst en in november krijgen we de villa van haar ouders. Ruim geschat tegen de 2M euro. Zij wil per se moest er iets gebeuren met haar dat dat huis en alles naar mij komt. Maar ik heb het daar moeilijk mee omdat ik dan het gevoel heb dat ik een profiteur ben.

Nu ik begrijp haar kant wel doordat ze het al meegemaakt heeft dat haar man gestorven is in een ongeval en er was niets geregeld en ze is met niks achtergebleven. Alles is dan naar zijn ex vrouw gegaan en de kinderen die hij had uit die relatie. En ze wil niet dat ik dat ooit zou tegenkomen.

Het zou anders zijn moesten we al langer samen zijn voor mij qua gevoel daarover.

Ik zou mij daar ook wel fameus ongemakkelijk bij voelen. Zo lang zijt gij toch nog niet samen?

 

[Str8_6]

Ik zou mij daar ook wel fameus ongemakkelijk bij voelen. Zo lang zijt gij toch nog niet samen?

Neen, Nuja wij zouden het nu nog de laatste 6 jaar verder afbetalen aan haar ouders. Waarvan ze mijn deel van de afbetaling apart zouden houden voor moest het toch plots gedaan zijn ofzo, dan krijg ik dat terug. En tegen dan zouden we wel al een grote 7 jaar samen zijn, dus dan ligt het wel weer anders. Ook omwille van het gevoel dat het dan meer ons huis is ipv haar huis.

Moest er haar in tussentijd iets overkomen dan zou ik er wel mogen blijven wonen. Al weet ik ook niet zeker of ik dat zou doen of toch niet als de kinderen zouden buiten zijn want dat huis zou veel te groot zijn voor mij.

Met de kinderen zou het een ander verhaal zijn en zou ik er wel blijven. Ik zou die van haar ook niet in plan laten. Want ze hebben nu al geen vader en moeder meer. Het zijn de kinderen van haar gestorven man dat ze in huis genomen heeft omdat hun moeder er niet achter keek. Dusja het is tijd dat die wel eens een beetje stabiliteit hebben in hun leven.

 

[Koonut]

De mijne pepert haar spiegeleitjes soms zwart. En dan verschiet ze ervan dat ze ei-geel geniest krijgt in hare koffie.

 

[cege]

Ik kan mij f*cking dood ergeren aan het axiomatische gedrag van mijn madam.

Een van de axioma's (haar axioma's, niet de mijna) is dat er na het avondeten niks meer van werk gedaan wordt. Geen huishouden, geen werk emails, geen administratie, niks. Eten, kinderen in bed, tafel afruimen, vaatwas vullen en in de zetel ploffen. En dat is NON NEGIOTABLE.

Soms staat er een wasmand met was in de zetel, ik mag het niet opplooien want 'reason ABC'. Staat die wasmand daar 3-4-5d. Als je iets over zegt is het "'s avonds niet, blablabla". Je kunt dus perfect 15 minuten was plooien tijdens de reclame van "Boer zoekt vrouw". Idem met emails die na 19h toekomen. Die worden nooit gelezen en in haar diarree mailbox waar er 200 spam mails per dag toekomen, zijn die snel 'uit het oog is uit het hart'.

Onnozel kom ik er van. Ik rush altijd naar buiten om 19.30 zodat ik gras kan afrijden of haar planten in de grond steken of whatever waar je licht voor nodig hebt. Veel dagen dat ik om 21-22h terug binnenkom, ligt ze daar in de zetel. Om 22h naar bed. Mag ik nog brooddozen uit rugzakken halen, brood gaan halen voor de kinderen, emails doen/betalingen regelen, brievenbus legen, vuilzakken buitenzetten, ... En dan altijd de dooddoener "je werk toch graag in de tuin". "Ik zou graag hebben dat je de was graag deed" is een weinig geapprecieerd antwoord.

Soms is het krap met kinderen en zo en moet ze zich dubbelplooien op het werk om iets af te krijgen en dan kakken en kakken en veel stress omdat het niet af is en s morgens de dag erna vroeg moet rushen om het af te krijgen. "Kom dan gewoon om 15.30h naar huis, doe de kinderen etc en maak dan dat rapport 's avonds af op een half uurtje". Uiteraard non-negiotable wegens "na het eten doe ik niks meer". Awel ja, wees dan een hele avond slechtgezind en koppig ipv een zeldzame keer iets af te werken.

Aargh, vrouwen.

 

[Aprella]

Een van de axioma's (haar axioma's, niet de mijna) is dat er na het avondeten niks meer van werk gedaan wordt.

Dit is voor mij ook zo. Na het avondeten doe ik ook niet meer, met uitzondering van de keuken opruimen en de katten verzorgen. Ik heb dat gewoon nodig om te kunnen ontspannen.
Ik heb wel geen kinderen en werk ongeveer 3 dagen per week thuis en ik werk vaak maar tot 15.00 wat dus ook wel helpt.

 

[Pieterjan94]

Ja dat is ook al een discussie geweest bij ons. Zij is van rijke afkomst en in november krijgen we de villa van haar ouders. Ruim geschat tegen de 2M euro. Zij wil per se moest er iets gebeuren met haar dat dat huis en alles naar mij komt. Maar ik heb het daar moeilijk mee omdat ik dan het gevoel heb dat ik een profiteur ben.

Amai wat een sprookje, krijg je een nieuwe collega, word je er verliefd op en blijkt ze nog rijk te zijn! Zou zo een format kunnen zijn voor een romcom begin 21ste eeuw.

on topic: onvermogen om deuren te sluiten. Deuren in de brede betekenis. Kastdeuren, buitendeuren, frigodeuren,... Hoe vaak die dingen op een kier staan

 

[Général Zantas]

Voor ons werkt een gemeenschappelijke rekening voor alle gemeenschappelijke zaken, en dan ieder zijn individuele zaken via zijn persoonlijke rekeningen. Ik spendeer nu eenmaal veel meer persoonlijk, ga al eens een aantal dagen op mijn eigen naar het buitenland wat toch aanzienlijk wat geld kost. Ik zou me er slecht bij voelen als ik dat dan allemaal via de gemeenschappelijke rekening zou bekostigen, en heb al helemaal geen zin om me daar dan te moeten over verantwoorden of zo. Werkt voor ons toch al meer dan 10 jaar en ook met kinderen. Er wordt gewoon via automatische overschrijving elke maand een bedrag naar de gemeenschappelijke rekening gestort. En nee, wij rekenen niet alles tot in detail uit of zitten op restaurant niet onze rekening uit te splitten.

Hier ook, salarissen komen binnen op gezamenlijke rekening en er gaat 20% naar de individuele rekeningen om hobbies e.d. te bekostigen. Al begint dat gekke vormen aan te nemen, want ze wou dat ik mijn rijbewijslessen volledig van de individuele rekening betaalde en toen ik een dure tandartsingreep moest ondergaan, moest ik het ook van de individuele rekening betalen. Maar dan wel achteraf zagen dat ik haar geen Chanel-handtas kan kopen voor haar verjaardag en Kerstmis

Sedert 2 jaar verdient ze ook meer dan mij (de vorige 8 jaar was het omgekeerd) en is ze echt elke week wel aan het zagen dat ik teveel geld uitgeef aan yoghurts of dat ik teveel dure frisdrank koop en beter water zou drinken. Zij koopt wel Starbucks koffie tabs, en zalm en avocado telkens wanneer ze er zin in heeft. Maar ja "dat mag, want ik verdien meer".
Ongeziene complexen, die griet.

 

[cege]

Zij koopt wel Starbucks koffie tabs, en zalm en avocado telkens wanneer ze er zin in heeft. Maar ja "dat mag, want ik verdien meer".
Ongeziene complexen, die griet.

Ik heb 1x de 'ik mag dat want ik verdien meer' uitgesproken en het is 3 weken beeld zonder klank geweest...

Als je de relatie een scorebord maakt, krijg je een scorebord terug. "ik heb 3x wasmachine gedaan", "ik ben 2x naar de winkel geweest", ...

Hier ook, salarissen komen binnen op gezamenlijke rekening en er gaat 20% naar de individuele rekeningen om hobbies e.d. te bekostigen. Al begint dat gekke vormen aan te nemen, want ze wou dat ik mijn rijbewijslessen volledig van de individuele rekening betaalde en toen ik een dure tandartsingreep moest ondergaan, moest ik het ook van de individuele rekening betalen. Maar dan wel achteraf zagen dat ik haar geen Chanel-handtas kan kopen voor haar verjaardag en Kerstmis

Daar kan ik maar 1 iets op antwoorden: vrouwen "logica".

En WTF vrouwen die zagen achter cadeaus - waar zijn de stoere zelfstandige vrouwen ? En zagen achter een Chanel handtas ? Zou bij mij een ticket op de TGV richting de uitgang zijn.

Sedert 2 jaar verdient ze ook meer dan mij (de vorige 8 jaar was het omgekeerd) en is ze echt elke week wel aan het zagen dat ik teveel geld uitgeef aan yoghurts of dat ik teveel dure frisdrank koop en beter water zou drinken. Zij koopt wel Starbucks koffie tabs, en zalm en avocado telkens wanneer ze er zin in heeft. Maar ja "dat mag, want ik verdien meer".
Ongeziene complexen, die griet.

Zijn er zoveel relaties waar elke euro die binnen komt buiten moet en het een gevecht is van wie ze mag uitgeven ? Want daar komt het op neer. Tenzij het kleuter gedrag is van 'hij heeft een koek en ik wil ook een koek terwijl ik eigenlijk geen honger heb'.

Anyway, bij ons is er geen geld tekort. My money is our money. Als ze wil zalm met avocado fretten, be my guest.

Denk dat, zoals ik eerder al meerdere malen aangehaald heb, beter is om 'conceptueel' te discussieren ipv specifieke situaties te bediscussieren. M.a.w. discussieren wat je over het algemeen een zinvolle spent of money vindt, en dan gewoon uitvoeren. Ipv te neuten over starbucks en zalm met avocado wanneer dat zich voordoet. Enkele vb
- Bij ons is er een afspraak dat we 6x per week thuis koken, 1x frieten of pizza of italiaan of sushi of whatever afhalen. Ja, soms zal dat 5x of 7x zijn, maar normaal 6x. Dat elimineert al veel discussies - de madam zal geen 4x sushi afhalen.
- Middageten op het werk is met gemeenschappelijke, maar lunchen/op resto/... niet
- Alles voor de tuin (incl moestuin), ook al is het ik die 100% in de tuin werk en madam gives 0 fucks om de moestuin, is gemeenschappelijk. Maar dat wil wel zeggen dat ik vb geen kettingzaag van 500 euro moet kopen of ander gerief zonder eens bij de madam te checken. Af en toe zal die wel zeggen 'maar hoeveel ga je dat gebruiken' of 'je hebt toch al XYZ'. Na 10y is daar nog nooit discussie over geweest behalve de 'jaja, je hebt gelijk, ik zal het niet kopen'
- We neuten niet over kleine guilty pleasures die in the grand scheme of things geen fuck uitmaken en we doen niet aan wafelijzer politiek. Als ik een fles fruitsap van 3 euro wil kopen, dan doe ik dat. Als de madam een zak chips van 3 euro wil kopen, be my guest. En er is geen scorebord en geen 'compensatie' voor de ander.
- We geven alle 2 geen fluit om uiterlijke sier. Geen Chanel sjakos, geen BMW, etc. Dat maakt het leven ook wel heel gemakkelijk.


Beetje gek dat er veel relaties beetje random aan toe gaan en vanaf het over geld gat, de poepeholio dicht genepen wordt. Money money money, dat is vergankelijk. Er is maar 1 iets wat eindig is, en het is tijd.. Liever iemand die 5 euro aan zalm met avocado 'verbrast' elke dag en heel het huishouden doet dan 0 uitgeven en heel de dag in de zetel liggen.

 

[Sylverscythe]

Beetje gek dat er veel relaties beetje random aan toe gaan en vanaf het over geld gat, de poepeholio dicht genepen wordt. Money money money, dat is vergankelijk. Er is maar 1 iets wat eindig is, en het is tijd.

Ook wel een beetje typisch Belgisch vind ik, misschien omdat wij zoveel scheidingen kennen. Terwijl ik ook van mening ben dat we getrouwd zijn, een kind en een huis hebben, en dus op elk vlak zo verweven zijn dat het er infeite weinig toe doet wie wat betaalt.

 

[cege]

Dit is voor mij ook zo. Na het avondeten doe ik ook niet meer, met uitzondering van de keuken opruimen en de katten verzorgen. Ik heb dat gewoon nodig om te kunnen ontspannen.
Ik heb wel geen kinderen en werk ongeveer 3 dagen per week thuis en ik werk vaak maar tot 15.00 wat dus ook wel helpt.

Ik kan je zeggen, als je met 3 kinderen in huis na het avondeten niet veel meer doet, er een grote berg achter je ligt...

Gelukkig is er s nachts altijd een opruim kabouter

 

[shellshock]

Dat subtiel vragen, daar kan ik het van krijgen. Zaten gisteren in de zetel.
Zij: "Seg, als ge chips wilt, moogt ge ze gaan halen in de kelder (daar is onze voorraadkast) hé"
Ik: "Als ge wilt dat ik chips ga halen, vraag dat dan gewoon. "

Dan kijkt ze zo betrapt.

 

[Str8_6]

Amai wat een sprookje, krijg je een nieuwe collega, word je er verliefd op en blijkt ze nog rijk te zijn! Zou zo een format kunnen zijn voor een romcom begin 21ste eeuw.

on topic: onvermogen om deuren te sluiten. Deuren in de brede betekenis. Kastdeuren, buitendeuren, frigodeuren,... Hoe vaak die dingen op een kier staan

Verre van want dat huis heeft al voor de nodige miserie gezorgd ook. Ik moet ervoor heel mijn omgeving achterlaten ook waar ik al heel mijn leven gewoond heb. En daar hebben we het beide al vaak moeilijk mee gehad.